Gedichtje voor papa

Ik had ff wat inspi en vandaar weer een nieuw gedichtje van mij! Deze heb ik geschreven voor mn vader.

Ik lig te staren naar de lucht,
er valt een stilte, een diepe zucht.
Ik lig met mijn rug in het zachte gras,
maar ik zou willen dat jij er bij was.

Je bent er ook wel in stilte bij,
en ook wel heel dicht bij mij.
Maar toch niet op de manier wat ik het liefst zou willen,
en kan ik op het moment er alleen maar tranen aan verspillen.

Lieve papa je weet dat ik heel veel van je hou,
en ik blijf je altijd trouw.
Want mama doet mij op het moment alleen maar veel pijn,
en het lijkt wel alsof ze wilt dat ik verdwijn.

Op het moment zit er nog veel verdriet in mij,
en voel ik steken in mijn zij.
Ik heb wel weer een hele lieve vriend die mij gelukkig maakt,
en hij heeft mij zeker in mijn hart geraakt.

Ik had graag gewild dat je op een normale manier met hem kennis had kunen maken,
zonder dat je als geest over mij hoeft te waken.
Ook had ik je bij meer momenten erbij gewild in mijn leven,
kon dat maar al was het maar voor even!

Ik kan gewoon niet veel praten terwijl ik zo veel zeggen wil,
er zit zoveel te diep van binnen wat eruit wil, maar het blijft stil.
Maar op de één of andere manier kan ik er niet over praten,
zelfs niet met mijn allerbeste maten.

Ik ga toch maar weer proberen te slapen in mijn bed,
en ik weet dat jij op mij let.
Maar nu al nachten lang lukt het mij niet goed om in slaap te komen,
en heb ook alleen nog maar rare dromen.

Lieve papa wat ik nu dus nog 1 keer zeggen wou,
Is dat ik je verschrikkelijk mis en van je hou!!!!

01:02 - 7/8/2007 - post comment