Hallo Allemaal,
Welkom op mijn weblog. Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben Bianca, 30 jaar en getrouwd. Ik heb twee kindjes.
Vorig jaar December deed ik voor het eerst mee aan het landelijke baarmoederhalskanker onderzoek. Ik wilde natuurlijk mee doen, omdat ik van mening ben dat voorkomen beter dan genezen is. Ik moest eind November van dit jaar voor het uitstrijkje naar mijn huisarts. Ik kreeg te horen dat wanneer er iets gevonden werd ik dit wel zou horen. Eind December had ik nog geen bericht ontvange en belde dus volledig onvoorbereid vanaf mijn werk naar de assistente. Ik kreeg hier te horen dat de uitslag niet helemaal goed was. Pap 3A was de uitslag. Ik wist helemaal niet wat het betekende en schrok me wezenloos. De assistente vertelde me dat ik me geen zorgen moest maken, en dat ik over een half jaar maar eens weer moest komen voor een nieuw uitstrijkje. Ik moest me maar geen zorgen maken?????????????
Helemaal overdonderd en met een hartslag van ongeveer 220 hartslagen per minuut, hing ik op.
Een collega was zo behulpzaam om gelijk iets op internet op te zoeken.
Vervolgens raapte ik mezelf bij elkaar en belde de huisarts terug. Ik wilde een afspraak en wel meteen!!!!!!
De volgende dag kon ik bij mijn huisarts terecht. Ik ging met pijn in mijn buik naar hem toe. Hij was erg begripvol en legde me de gehele stiuatie uit. Wat was er nu precies aan de hand. Hij onderzocht me, en ontdekte een mogelijke ontsteking die de uitslag van test mogelijk had beinvloed.
Hiervoor kreeg ik antibiotica voorgeschreven.
Pap 3A betekend dat je cellen matig onrustig zijn. Het hoeft niets te betekenen, en komt bij veel vrouwen tussen de 30 en 35 jaar voor. Het wordt mogelijk veroorzaakt door een virus, dit virus kan ook baarmoederhalskanker veroorzaken.
Bij heel veel vrouwen is er iets anders aan de hand en gaat het na enige tijd vanzelf weer over. Meestal is het virus na je 35ste zo rustig dat je er niets meer van merkt.
In sommige gevallen wordt het erger, en veroorzaakt het uiteindelijk baarmoederhalskanker.
Ik blijft voorlopig halfjaarlijks onder controle bij de huisarts. Dit is op zich al een hele geruststelling.
Maar het gegeven dat mijn uitslag niet goed was, spookt dagelijks door mijn hoofd.
Er is eigenlijk weinig concreets te vinden op het internet..veel vrouwen moeten een half jaar wachten en dan blijkt het toch een ontsteking of iets naders te zijn.
Onnodig veel stress...
In deze weblog houd ik jullie op de hoogte en zal ik zoveel mogelijk informatie verzamelen en ook plaatsen.
Hebben jullie tips, of wil je je ervaringen met mij en anderen delen..reageer dan!! |