Getekend op de strak blauwe lucht, tuurde de ZON  naar beneden.

De zondagmorgen voelde goed aan, terwijl ik het prachtige licht aanschouwde.

De herfst had zijn intrede gedaan en bladeren dwarrelden bruin uit de bomen...  maar..

het voelde allesof de lente eraan zat te komen.

Ik sloot mijn ogen en stelde me voor dat de herfst nooit meer zou komen.

De zomer zou afgesloten worden door de lente die dan in één nacht weer opgevolgt

zou worden door de sneeuwerige winter.

In het nieuwe jaar zou dan de lente de dieren weer uit hun zomerslaap wekken en

de natuur omtoveren met de meest prachtige kleuren en geuren.

De 3 seizoenen zouden zich afspelen aan een altijd strak-blauwe lucht waarop de zon mijn huid blijvend zou prikkelen, en de noodzakelijke regen zou alleen maar in het diepst van de nacht vallen.

                   Het moet ergens in de jaren 50 geweest zijn dat een eigenzinnig mannetje

                              zijn opwachting maakte op de nederlandse voetbalvelden.

                                    Het fenomeen "us Abe Lenstra"deed zijn intrede.        

                             Het was de tijd waarin teambelang nog ondergeschikt was

                                      aan het excelleren van individuele kwaliteiten.

                       Mijn gedachten ondersteunen mijn woorden en ik besluit meteen om

                   mezelf niet vast te pinnen op precieze geschiedkundige tijdstippen waarop

                                               iets wel danwel niet plaats vond.

                                 Het moet dus ergens in de vorige eeuw geweest zijn.

                              Dit geeft mij meteen een gevoel van rust......eben relaxen.

                        Na een geboorte en ontwikkeling op een terp in Frieskeland  trok

                        hij zijn stoute-voetbalschoenen aan en dribbelde met bal en al zo

                                       de top van het nederlandse voetbal binnen.

                                            Met zijn fabelachtige dribbelgevoel,

                                                   ondersteund door zijn

                                          EIGENWIJZE EIGENZINNIGHEID,

                                  gestoeld op het principe van positief-egocentrisme,  

                        rolde hij persoonlijk menige ploeg uit het westen van het land op,

                                    en haalde zo de plattelands-provincies uit het slop.

                                                Maar dat was  de vorige eeuw ...

                                     en wat is daar tegenwoordig nog van over...????.

                                Waar kun je nog genieten van eigenwijze eigenzinnigheid

                                                in deze "livng in a fast lane" wereld.

                                                                KORTOM; 

                         WAAR IS DE EIGENWIJZE EIGENZINNIGHEID VAN HET

                                  POSTIEF EGOCENTRISME NOG TE VINDEN

                                           HIER MISSCHIEN...WEL ZEKER