Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
ADHD - gewoon gevoelig, onrustig, abnormaal, knoopdoorhakkend, doorzetter, denker, dromer en bikkels

Mijn verhaal

Posted on 17/9/2014 at 11:31

Zo mijn allereerste blog! Iets wat ik al erg lang wilde maar wat ik toch maar niet deed. Herkenbaar? 

Waar zal ik eens beginnen met mijn allereerste blog? Even kort iets over mijzelf en ADHD vertellen. Ik was 19 jaar toen ik officeel de diagnose kreeg, wat een opluchtig was dit. Eindelijk hadden al mijn belemmeringen bij elkaar één naam, één diagnose, één stempel. Maar nu? Je kan slechts de hele dag roepen: 'Ja ik kan er niks aan doen, ik heb ADHD'. Daar koop je niets mee, daar kom je al gauw genoeg achter. Het weten dat de diagnose gesteld is, doet ook niets aan alle belemmeringen. Die verdwijnen niet opeens als sneeuw voor de zon en je bent 'normaal'. Je gaat door een heel traject en al snel komt de medicatie erbij kijken. Iets waar ik me op verheugd had. Eindelijk pak ik een pilletje en alle problemen zijn verdwenen, ik ben een normaal mens. 

Voor iedereen die dit denkt en zich daarom erop verheugd, ik ga je direct uit de droom helpen; Dit is niet zo! Bij ongeveer 70% helpt Methylfenidaat (Ritalin, Concerta etc.). Laat ik nou net niet bij dat percentage horen. Ik heb doorgezet en doorgezet (wat wij als ADHD'ers doen) maar toch de hoop opgegeven. Na een aantal weken slecht eten en het idee dat je niet op de wereld bent, gaf ik het op. Ik weeg al niet zoveel en ik wil gewoon aanwezig zijn, actief deelnemen aan de samenleving. De arts van het GGZ gaf me aan dat er nog meer was. Maar het voelde niet goed voor mij, ik wilde het op een natuurlijke manier aanpakken. Gelukkig heb ik een geweldige arts die mij altijd in mijn waarde laat en mij mijn gang laat gaan. 

Ik probeerde het bij de homeopaat. Ik zocht en zocht op internet waar je verschillende reacties las. Tuurlijk lees je op internet bijna alleen maar; kwakzalverij. Prima, maar ik wil dit zelf ondervinden. Via een goede vriendin kwam ik bij een geweldige homeopaat terecht. Een man die werkt met zijn hart en van mensen houdt. Een man die ontzettend kundig was! 1,5 jaar ben ik bij hem onder behandeling geweest. Helaas heeft het mij niet gebracht waar ik graag wilde zijn; 'rust en leven!'. Hiermee wil ik niet zeggen dat homeopatie onzin is, want ik ken er vele die er wel baad bij hebben. Voor mij was dit het gewoon niet. 

Zo ben ik geweest bij een neurofeedback therapeut. Dit heb ik 10 behandelingen volgehouden maar het klikte gewoon niet met die man. Hij was zeker kundig, maar geen mensen mens. Niet dat warme, wat ik zoek in een therapeut. Een therapeut moet mij aanvoelen omdat ik zelf gewoon niet wist wat ik moest en hoe ikzelf in elkaar zat. Uiteindelijk bracht mij dit ook niet waar ik graag wilde zijn. 

Ondetussen was ik ook weer naar arts van het GGZ geweest voor nieuwe medicatie omdat ik het niet meer trok. Ik kon mijn draai niet vinden in mijn dagelijksleven. Dexamfetamine werd voorgeschreven. Zie het als het broertje van Methylfenidaat. Bij sommige werkt het ene niet maar het andere wel. Nou ik pakte het eerste pilletje en wist niet wat ik meemaakte: 'MIJN HOOFD WAS RUSTIG!!' Een gevoel wat ik niet kende en het voelde heerlijk. De dagen erna volgde en ik voelde een soort 'geremde energie' die ik tot me nam. Al snel verminderde dit gevoel en werd het wat minder. De allerergste bijwerking was voor mij de eetlustvermindering. Zeg maar gerust 'DAAAAG eetlust'. Totaal geen eetlust meer. Geloof me, dat is niks aan. Jezelf elke keer moeten dwingen om te eten en half kotstend aan de eettafel zitten omdat je gewoon niet KAN. En mijn maag en lichaam hoorde ik schreeuwen: ETEN!!!!!. Ik heb nooit begrepen hoe het is om anorexia te hebben maar langzaam begon ik dit te begrijpen. Uiteindelijk kreeg ik ipv zin in eten, zin in roken. Ik rookte eigenlijk alleen maar in het weekend, maar nu elke dag. Vooral als het uit begon te werken, zat ik weer buiten te roken. 

Toch val ik ooit terug op dexamfetamine. Soms heb ik het nodig en moet ik accepteren dat het even niet anders is. Momenteel ben ik aan het experiomenteren met een natuurlijke vervanger voor deze pil. Hier kom ik later op terug want de reseltaten mogen er wezen! Nog even de juiste dosering vinden en jullie horen nog van me. 

Dit was een stukje van mijn verhaal, wat vooraf ging. Ohja en verder woon ik samen met mijn vriend waar ik momenteel al 5,5 jaar lief en leed mee deel. Gelukkig kan hij mij aan en weet hij me op mijn plek te zetten als het nodig is. Als ik weer eens doorsla in mijn enthousiasme, als ik weer eens bang ben dat de wereld vergaat of als ik denk dat iedereen denkt dat Eline Bosman krankzinnig is. Ook ben ik nog student Logopedie. 

En deze student MOET haar tentamen voor morgen voorbereiden, wat ik al heel de ochtend aan het uitstellen ben. Dat is even mijn gevecht voor nu!! 

Wat is jouw verhaal? En wat is jouw gevecht? 


Recent Entries

- Mijn verhaal

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer