Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

onze vakantie naar Zuid Afrika

Kruger Park en Simbavati River Lodge

{ 18:10, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }

Al weer vroeg op pad vanmorgen want we willen wel op tijd zijn voor de safari en de lunch. We nemen de kortste route naar Simbavati River Lodge, nl. de R40. Die wordt aan alle kanten uitgestukt zodat we soms in de file staan en diverse keren oponthoud hebben. Desondanks zijn we toch al tegen elf uur in de lodge. Op weg er naar toe al minstens 7 giraffen en hordes impala’s gezien. Bij de poort van het Kruger Park is er enige verwarring waar we nu naar toe willen: er is n.l. een Timbavati Lodge en een Simbavati Lodge in het Timbavati Park.

We laten de parkwachter het stukje in het grote boek van Anja zien  waarna de zaak duidelijk is. We moeten nog minstens 20 km door het park rijden voor we de afslag hebben naar de Lodge. De weg er naartoe is onverhard en zit vol heuvels en dalen zodat we als een schip deinend naar onze bestemming rijden. De afslagen zijn aangegeven met een bordje met daarop een voetafdruk van Simba, de leeuw.

We melden ons bij de receptie waar we meteen een drankje en een cold towel krijgen en de nodige formulieren moeten invullen. Er is  verwarring over de namen, alleen Hildegard en Dinie hebben een formulier op naam, de heren ontbreken maar mogen op hetzelfde formulier ook wel tekenen. Ook als je het park ingaat moet je een formulier tekenen. De toegang tot het park is 120 Rand voor 4 personen waar je ook al niet aan failliet gaat.

We moeten een uurtje wachten in de ruimte bij de receptie want onze kamers zijn nog niet klaar. Ondertussen worden we bezig gehouden met een praatje door een van de medewerksters. Ze komt uit Duitsland en heeft al her en der in Zuid-Afrika een soort stage gelopen. Als ze hier klaar is gaat ze naar Kaapstad waar ze dan helpt bij het opzetten ven een vestiging van haar firma uit Duitsland; ze doet iets in de reisbranche.

Dan worden we naar de tenten gebracht, de Koedoe en de Impala. We krijgen een doosje mee met een zaklamp, een fluitje voor nachtelijke noodgevallen en wat waxinelichtjes. De tenten zijn goed ingericht, brede bedden, nachttafeltjes met lamp, airco en genoeg ruimte om je koffers kwijt te kunnen. Die waren trouwens al weggebracht en stonden al klaar. De badkamer is een stenen aanbouwsel met een bad en een dubbele wastafel. Wil je douchen dan doe je dat buiten. Wel met een muurtje eromheen voor de privacy. En een houten terras met twee safaristoelen en een tafeltje. Uitzicht op de bush. Wil je uitzicht op de rivier dan moet je naar het terras van de lounche. Omdat de middagsafari pas om 4 uur begint en we om 3 uur een lichte lunch hebben zitten we buiten te kijken of er soms wat voorbij wil komen. Helaas ook voor de dieren is het te warm. Na de lunch en een kwartier voor vertrek besluit Dinie dat dit een goed moment is om ziek, zwak en misselijk te worden. Dus geen safari maar in de koele tent bijkomen. Joost gaat wel mee en halverwege de middag komt er nog iemand langs om te kijken hoe het gaat maar daar heeft ze niets van gemerkt want ze lag te pitten. Het diner slaat ze over en Joost vraagt of ze wat toast en een emmer bij het bed kan krijgen voor het geval dat. Nu dat is niet nodig geweest en van de toost is ook niet veel gegeten. Het diner was trouwens niet erg naar de smaak van ons inmiddels verwend reisgezelschap: voorgerecht gecarameliseerde uien met sla erbij, bobotie wat we niet zozo vinden en een mierzoet achterafhapje.  Het werd opgediend op het terras met olielampjes op tafel en uitzicht op de rivier. Dus wat betreft de sfeer hadden ze niet te klagen.  Ze hebben wel lekker gekletst met de andere gasten en werden tegen half tien en mass afgevoerd naar de diverse tenten. De airco wordt afgezet en de flappen voor de ramen halen we eraf want misschien horen we vannacht nog wat langs komen en dan kunnen we dat zien.

De volgende morgen worden we om vijf uur gewekt en proberen dan de buitendouche uit. Het is al warm genoeg ervoor. Dinie is voldoende opgeknapt om mee te kunnen. Gisteren hebben ze niet veel gezien: twee mannetjes leeuwen, een krokodil en een nijlpaard met een grote bek. En natuurlijk de nodige springbokken. Vandaag zien we meer: witte neushoorns, giraffen waaronder twee jonkies, buffels, een luipaard, diverse soorten arenden, koedoes, steenbokjes en natuurlijke de nodige impala’s. Eentje ervan hing als kadaver in de boom waaronder de luipaard lag. Er was niet veel meer van over. Ze rijden werkelijk af en toe als gekken door het park, de struiken moeten er zonodig aan geloven als ze in de weg staan. Dat ze niet continu een lekke band hebben mag een wonder heten. Voorop op de bumper zit hoog en droog de spoorzoeker en hij bepaalt kennelijk waarheen de chauffeur rijdt. Ondertussen hebben ze natuurlijk radiocontact met de andere wagens, ook van de concurrent. Joost heeft zijn nieuwe T-shirt aan, cadeau gekregen van Theo voor de bewezen chauffeursdiensten. Tot nu toe heeft hij alles gereden en het gaat hem goed af zolang we niet tegen hem mauwen en hij zich daardoor niet op het verkeer kan concentreren.

Na het ontbijt is Theo de volgende patiënt. Gaat vanmiddag dus ook maar naar bed . Joost en Hildegard hebben nergens last van, de bofkonten. Het is inmiddels elf uur en al bloedheet. Als er geen briesje waait is het niet lekker. We besluiten de middag tot de lunch door te brengen in de tent rn wat te lezen of een dutje te doen. Daarna weer een lichte lunch, zoals ze fat hier noemen maar waar een koud buffet zich niet voor hoeft te schamen. We hebben steeds dezelfde chauffeur, Christoff en de gids heet Daniel. Ze werken 6 weken 7 dagen per week en hebben dan 2 weken vrij. Lange dagen, want ’s avonds spelen ze ook nog gastheer aan hun eigen tafel en komen dus ook niet vroeg in bed. Soms maken ze erg lange dagen. De middagsafari levert een heleboel olifanten op, de luipaard van ’s morgens, maar nu liggend in de boom met prooi. Een beetje ongemakkelijk op een tak zittend besluit hij of zij om dan maar even te gaan wandelen. Een eindje van de boom af ligt al een hyena te wachten tot hij aan de beurt is en de kliekjes of mag eten. Ook daar nog een stel jakhalzen gezien. Het beegint inmiddels donker te worden maar de gids heeft een grote lomp bij zich waarmee hij de dieren in de spotlight zet. Ze trekken zich er niets van aan en spelen fotomodel. Daarna weer huiswaarts na een korte stop voor wat te drinken en te knabbelen. Het diner is vanavond in de z.g. boma ofwel het buitenrestaurant met kampvuur. Lopend buffet, waarbij o.a. de Afrikaanse maïspap wordt geserveerd, die zo dik is als puree. Ook lamsvlees en boerewors met diverse groenten en toe cheescake. We trakteren ons op een flesje wij erbij en daarna weer in kolonne afmarcheren naar de tent. In de tent achter ons zitten een stel Noren, die nog in een andere lodge een voetsafari gaan maken en dan nog twee dagen terug gaan naar Simbavati. Die kunnen er dus geen genoeg van krijgen voordat ze weer terug gaan naar de noordelijke zonsverduistering. Wij vinden dat twee dagen safari niet mooi is. De volgende ochtend op de vroege safari eerst niet veel loos tot de chauffeur een melding krijgt van een bijzonder dier. Wij rijden met een flinke vaart over de paden want kennelijk is het eindje weg. Wij denken dat het misschien gaat om de witte leeuwen waarvan er hier ook een paar zijn. Maar het gaat om een oude luipaard dame van 14 of 15 jaar oud. De gidsen kunnen ze allemaal  uit elkaar houden, wij zien geen verschil. Deze oude dame heeft toch vorig jaar nog een stel welpen gekregen maar ze is een slechte moeder. Bijna al haar welpen leggen het loodje. Van de laatste worp is er een overgebleven, die zoals de gids vertelt, de mensen in een andere lodge het leven zuur maakt en veel overlast veroorzaakt. Moeder en kind zijn ook nog wel op bezoek geweest in Simbavati maar gedroegen zich daar. Als we er een poosje hebben staan wachten krijgt de oude dame het op haar heupen en gaat een stel mangoesten de stuipen op het lijf jagen. Wij er met de jeep achteraan en ook een andere, inmiddels aangekomen jeep gaat bushrijden. Wat de olifanten niet vernielen doen wij wel. Kennelijk mag dat hier. Sommige jeeps hebben ook een geweer bij zich maar wij niet. De lodge heeft hier geen vergunning voor en je krijgt een heleboel trammelant achteraf als je het gebruikt. Je moet gewoon zorgen dat de dieren zich niet bedreigd voelen. Het is het personeel van de lodge een keer gebeurd dat ze een luipaard de auto aanviel. Dit kwam doordat ze een wagenzieke persoon aan boord hadden, die precies op het moment dat ze daar de luipaard stonden te observeren besloot zijn maag binnenste te buiten te keren. Van het kotsgeluid was het dier niet gediend, je kunt rustig op de zijkant van de auto kloppen, dat maakt ze niets uit maar dit vond het niet zo leuk. Dat zal wel even schrikken zijn geweest. Als we uitgekeken zijn bij het luipaard komt er een melding van wilde honden binnen, die kennelijk moeilijk te spotten zijn. We moeten helpen uitkijken want ze waren “on the run”. Gelukkig worden ze vlug weer gevonden. Een hele troep ligt ertussen de bomen in een droge (rivier?)bedding. Om er bij te komen zodat ze goed te zien zijn worden er weer een paar struiken klein gemaakt. Van alle kanten komen er inmiddels andere safariwagens aangereden. Kennelijk is dit een topdag!

Daarna weer terug naar de logde voor een stevig ontbijt en dan uitchecken. We krijgen drie enveloppen voor de tip, die het personeel hier meer dan verdient heeft. Ze zin uiterst vriendelijk en behulpzaam. Ze kijken zelfs of er nog lucht in de achterband moet en regelen dat dan even. Ook de auto is gisteren gewassen en je mag van hun computer gebruik maken als je internet nodig hebt. Alleen de mobiel deed het niet. We worden weer vriendelijk uitgeleide gedaan en gaan op weg naar de volgende bestemming in Dullstroom. Onderweg nog een paar mooie vergezichten en passen. Morgen laatste stukje waarvoor we een zee van tijd hebben want de auto hoefter pas om 6 uur te zijn en het vliegtuig vertrekt tegen half twaalf.



onze laatste b&b in Dulstroom

{ 17:55, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


onze laatste b&b in Dulstroom

{ 17:54, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


wilde honden (zeer zeldzaam)

{ 17:53, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


kudu's

{ 17:52, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


achterkant

{ 17:51, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


spreekt voor zich

{ 17:50, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


luipaard heeft buit,impala, in boom getrokken

{ 17:49, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


luipaard

{ 17:47, 17/10/2011 } { 1 comments } { Link }


luipaard

{ 17:46, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


spreekt voor zich

{ 17:45, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


spreekt voor zich

{ 17:38, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


spreekt voor zich

{ 17:37, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


koffie pauze

{ 17:35, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


buffels

{ 17:34, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


wandelende blikschaar

{ 17:33, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


flinke jongen

{ 17:32, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


ergens in het park

{ 17:30, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


nog 2 flinke jongens

{ 17:28, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


pasfoto van mijnheer

{ 17:28, 17/10/2011 } { 0 comments } { Link }


{ Last Page } { Page 1 of 6 } { Next Page }

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

«  November 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

Links


Categories


Recent Entries

Kruger Park en Simbavati River Lodge
onze laatste b&b in Dulstroom
onze laatste b&b in Dulstroom
wilde honden (zeer zeldzaam)
kudu's

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer