Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

la carbonara

17/10/2007 - Als de chef van huis is...

Of ik een artikeltje wilde schrijven over alcoholverkoop in avondwinkels. De chef vertelde dat zijn minderjarige dochter regelmatig sterke drank koopt in een nachtsuper. Hartstikke fout van zo'n zaak. Dubbel verkeerd zelfs want sterke drank verkopen mogen ze niet en aan minderjarigen al helemaal niet.


Mijn eerste taak als undercover-journalist. Om half negen op donderdagavond stapte ik op mijn fiets om de avondwinkels hoogstpersoonlijk aan een onderzoek te onderwerpen. Ik had een hele route uitgestippeld en gewapend met de kaart van Den Haag – ik had er niet bij nagedacht dat zo'n plattegrond in het donker niet heel goed meer te lezen is - ging ik op pad.

    Dat ik grandioos de weg kwijt raakte deed er niet toe. Op de bonnefooi fietste ik door donkere straten en steegjes en stapte af als ik weer een avondwinkel in het vizier kreeg. Bij winkel één was het raak. Stoer ging ik voor de schappen wijn staan. (Alle avondwinkels verkopen wijn, bier en port, maar dat mag.) Op de fiets had ik de scène al gerepeteerd: Een vriend van me heeft opeens besloten toch een verjaardagsfeest te geven. Ja, ik heb hem in de kroeg leren kennen toen we allebei ontzettend dronken waren geworden van de wodka. Eigenlijk zou ik hem dus graag een fles sterke drank geven. Heeft u dat wel?

    Maar deze uitleg was nergens voor nodig. In plaats daarvan liep ik op de baas van de winkel af en vroeg of hij niet 'iets sterkers had dan alleen maar wijn'. Met een grote grijns keek de dikbuikige man me aan. ''Wat wil je hebben?'' ''Kijk maar even op deze lijst'', zei hij terwijl hij me een lange lijst met zowel bekende als onbekende dranken overhandigde. ''Ik heb het wel, maar wel uit de toverdoos he?!''

    Ik moest mijn best doen om niet meteen een gat in de lucht te springen. Ik had niet verwacht dat het zo makkelijk zou gaan. Bij vijf andere winkels die ik bezocht was het net zo makkelijk. Een ervan was 'helaas uitverkocht', een andere kon het wel doen, maar alleen op bestelling. Dat deed hij ook maar eigenlijk alleen 'voor die meisjes van hierachter'.

    Het liefst had ik nog een minderjarige op pad gestuurd of het voor haar net zo makkelijk was om aan sterke drank te komen, maar bij gebrek aan beschikbare zestienjarige vriendinnetjes of hanggroepjongeren op straat, viel dat element weg. Maar hij was er: mijn eerste scoop. Kamerleden waren ontzet, de Voedsel en Warenautoriteit geschokt dat het überhaupt gebeurde. Dinsdag was de politiek zelfs zover om er Kamervragen over te stellen. Tijd voor een follow-up.

    Het ging zo goed, maar na vijf weken lof was het tijd voor kritiek. Het werd een week van pieken en dalen.

    Zodra de chef er niet is, gaat het mis is inmiddels de ervaring. Niet dat hij de hele tijd mijn handje vasthoudt om mij door m'n stage te slepen, maar zodra de chef van huis is, dansen de verschillende meningen op tafel, kan je wel zeggen. Deze week gebeurde dat al twee keer.

    Van alle kanten krijg ik verschillende dingen te horen. Collega x vertelt me hoe ik mijn stuk moet aanpakken. Dat is meestal anders dan hoe de chef het wil, maar afijn, ik pas me aan. Bij gebrek aan collega x kijkt collega y het na. Die vindt het wel prima, of niet, en dan verandert hij her en der nog een zinnetje. Vervolgens gaat het naar de eindredactie die dan vindt dat ik het het onderwerp precies verkeerd heb aangepakt.

    Mijn follow-up van een onderzoek naar de belabberde leesvaardigheden van mbo'ers, werd compleet omgebouwd. Eind aan het begin. Begin naar het midden en het midden naar het eind. Want ja, zo leek het nog te veel op dat wat de Volkskrant ook al had geschreven. Dat was precies de reden waarom ik die ochtend nog had gevraagd of dat wat de krant had geschreven nog steeds de nieuwsaanleiding was en dus in de eerste alinea moest staan.

    Een analyse over Plasterk en de seksualisering van de samenleving ketste af bij de eindredactie terwijl de chef het stuk had goedgekeurd. Mijn reportage over een zelfverdedigingscursus werd juist weer geweldig gevonden. ''Het was zo grappig'', zei de eindredactie. Ik had hun hele dag goedgemaakt.

    De maandag erna kwam de chef met een eindredacteur naar me toe met de vraag waarom ik in het nieuwsbericht van vrijdag niet was begonnen met de reactie van een hoogleraar die ik had geïnterviewd. Helaas was het een van de andere eindredacteuren geweest die me juist die vrijdag had verteld dat ik vooral níet met de hoogleraar moest beginnen. Dat was namelijk saai.

Een kritisch weekje, maar tegelijk ook heel leerzaam. De grootste les die ik die week had geleerd, les vijf van de journalistiek: je eigen ideeën zijn soms zo gek nog niet.

Post A Comment! :: Send to a Friend!

About Me

Links

Home
View my profile
Archives
Friends
Email Me
My Blog's RSS

Friends

Entry 4 of 9
Last Page | Next Page
Hosting door HQ ICT Systeembeheer