Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
een bewogen jaar

Description

dagboek alexandra en ms


«  November 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

eeen bewogen jaar met MS

 

einde verhaal....

24 januari 2009

twee woorden die heel veel impact hebben, daarom ook even niet geschreven moest ff alles op een rijtje zetten, maar voila, dat is gelukt voor zover je dat kunt zeggen en kan ik proberen om het van me af te schrijven.

tuurlijk is dit niet van de ene op andere dag gebeurd, en leef je daar stapje voor stapje naar toe.
vorige week dinsdag moest ik naar de bedrijfsarts, het werk stond alweer even op non actief dit door omstandigheden thuis, de bedrijfsarts wist hier ook van.

hoe het allemaal ging met mij en thuis, ach echt de dingen die moeten en de rest.....we zien het wel. heel gedoseerd en dan gaat het wel hoor.het was ook niet niks zei de bedrijfsarts.

eind maart loopt mijn contract af bij de koploper, tot nu toe wilde ik elke keer teveel en werd door de bedrijfsarts en mijn lichaam teruggefloten.
de bedrijfsarts heeft nu gezegd dat hij het niet haalbaar vindt dat ik in mijn functie terugkeer. (20 uur per week, geen 9-5 baan, veel ad hoc en stress, en dat zijn dus dingen die ik nu moet vermijden)
dat was wel even slikken, maar wel reeel, dipe in mijn hart wist ik het ook wel.
dus ja dat kan twee kanten, hebben ze een alternatief voor me bij de koploper (sowieso is 20 uur niet haalbaar volgens bedrijfsarts ook niet in lichtere functie) dan mag ik daar deze twee maandennog voor gaan zodat er een verlenging van contract in zit of is het einde verhaal. en dan zegt de bedrijfsarts mij dat ik ook niet meer 2x pw werkzaamheden moet gaan doen omdat het toch afgelopen is, maar mijn energie beter in mijzelf en mijn gezin kan steken.

ok en dan.....thuisgekomen naar het werk gebeld en afspraak gemaakt voor afgelopen vrijdag.

tussendoor woensdag nog naar de neuroloog geweest, ga proberen iets te minderen met mijn medicijnen (nu 3x pd) dan 2x pd (avond en nacht, de reden is dat ik me niet prettig voel bij het stukje antidepressiva wat erin zit, ik voel me afgestompt, maar voor de tintelingen in de handen helpt het wel goed, nou we proberen het eerst maar eens. ik mag wel onder begeleiding wat gaan opbouwen met fysiogym,krijg ik weer een beetje conditie hoop ik dan maar.


vrijdag zag ik er toch wel tegenop om naar het werk te gaan, niet om de lieve collega's maar om het gesprek (kost toch energie), heb wel een heel goed gesprek gehad hoor, en ik vind het echt fantastisch dat ze mij in mijn ziekteperiode zelfs TWEE keer een verlenging hebben gegeven,(dat krediet had ik opgebouwd vonden ze, nou das toch super) ook nu gaan ze in het MT (management team) nog nadenken of er nog iets is voor mij. (heb ik zelf ook al over nagedacht, maar creeer jij maar eens een fucntie wat geen aanslag is op je handen, moeilijk. dus daar verwacht ik niets van.
weet je, ik had het gewoon zo goed naar mijn zin, had echt mijn plekje gevonden en kon er goed mijn ei in kwijt, en hebt nu niet bewust deze keuze gemaakt, maar je wordt er toch door gedwongen door ziekte en dat doet zeer.
nogmaals, dit is de beste oplossing (verstandelijk gezien)hoe het nu verder gaat geen idee, tot eind maart ben ik in dienst van de koploper en daarna ga ik naar het UWV. Laat het maar over me heen komen en probeer er het beste van te maken.

er zullen nog vele momenten komen waarop je iets moet opgeven of inleveren, en elke keer doet dat weer pijn. Maar (ondanks vele dipjes) heb ik wel geleerd om niet af te wachten of je iets wel of niet kunt, maar dingen ook van een andere kant te zien, en daarvoor door te gaan. en dan blijven er toch nog een heleboel genietmomentjes over!
(sorry moet even een zakdoek pakken voor mijn tranen,
want is en blijft gewoon ....)

de tijd die ik bij de koploper ben geweest heb ik als super ervaren, en dat ga ik ook zeker missen, gelukkig hebben ze lekkere koffie dus kan ik geregeld nog eens binnenvallen!


vandaag ook een jubileum, het is vandaag precies 1 jaar geleden dat ik mijn bed uitstapte en al het gevoel en functies weg waren, nou ja, jubileum, het is wel een datum die in je geheugen gegrift staat.
(ach en vergeleken met 1 jaar terug, zijn er toch alweer veel functie die het wel doen!!!! dus toch een beetje joepie)

voor nu is het klaar, want ook nu wist ik weer niet mijn grens en gaat het typen niet zoals het hoort, maar moest het verhaal even afmaken.

 


Posted: 19:39, 25/1/2009
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer