Blog van Glenn en Andy

Koekjes

Op een droevige doordeweekse zomerdag liep Glenn over de hoofdstraat, de overdreven drukke winkelstraat in het nog altijd even deprimerende Apeldoorn te kijken naar… niets.. want hij had niets, niets om naar te kijken, tot dat, er iemand naar hem toe kwam, met een flyer. Glenn die eigenlijk nog nooit van zijn leven was aangesproken door een levend persoon, werd paniekerig, de jongen met de flyers, voor wie dit blijkbaar volkomen normaal was bleef zeer professioneel, en met een gerichte uithaal naar Glenn zijn kaak was de paniek voorbij. Zodra Glenn weer was bijgekomen van de stevige vuist die zich had geparkeerd op zijn kaak keek hij de jongen aan, en stelde zich een beetje angstvallig voor, de jongen met de flyers had blijkbaar ook een naam, deze was Andy… Na een kleine periode van een overdreven ongemakkelijke stilte begon Glenn te stamelen, praten kon hij niet zo goed, aangezien hij zijn hele opgesloten heeft gezeten in zijn eigen kleine wereldje, waar hij graag spelletjes speelde met leer en veel olie.

Maar naar veel proberen en veel hulp van zijn nieuwe vriend Andy was het dan toch eindelijk zo ver, Glenn kon de flyer van Andy aanpakken en met veel moeite kon hij het woordje “dankjewel” er uit krijgen. Glenn bekeek de flyer eens goed, het was een mooie kleurige flyer met een zeer deprimerende tekst.

Emo koekjes, nu voor slechts 95 cent bij toko emosia. Nu 1 halen is 2 betalen! Tijdelijk met gratis gouden emo briefjes, leuk voor de verzameling, een echte erfenis voor de kleinkinderen. Bij aankoop van meer dan 200 koekjes: Nu gratis scheermesjes!!!

Glenn wist niet zo goed wat hij met de flyer aan moest en vroeg aan Andy waarom hij ze eigenlijk uitdeelde. Andy antwoordde op zijn beurt dat hij dit deed omdat zijn vriendin de brieven schreef bij wijze van therapie en hij dat graag wilde stimuleren. Daarom deelde hij in zijn vrije tijd als vrijwilligerswerk flyers uit die mensen zouden stimuleren om de koekjes te kopen. Andy vertelde dat hij naast dit vrijwilligerswerk ook al een fulltime baan van 80 uur per week had in een fabriek om überhaupt de therapie te kunnen betalen.

Glenn besloot, om tweehonderdvierenvijftig koekjes te bestellen bij Andy, en na al zijn zakken gevuld te hebben met de muffe en nogal raar ruikende stukjes gebakken deeg, liep Glenn snel naar huis, om te gaan genieten van de combinatie van gouden briefjes, en scherpe snijvlakken van de gratis mesjes. Na de eerste hap stikte Glenn bijna in een stuk papier… Hij kon deze nog net op tijd achter zijn huig vandaan trekken, en begon te lezen wat erop stond:

Beste mensen,

Graag wil ik met jullie mijn levensverhaal delen, ook al weet ik dat jullie deze niet willen horen Ik werd geboren als lelijk klein varkenachtig kindje, van de schrik liet de dokter mij vallen op de grond en daarvan ben ik nooit helemaal hersteld. Ik weet dat ik een gedrocht ben, dat spijt me. Maar het maakt mij niet zoveel uit, ik maak en eet de hele dag babi pangang. Weet je waarom? Iedereen zegt dat ik een varken ben, maar je kan niet zijn wat je klaarmaakt toch? Uit angst, haat en aversie eet en maak ik de hele dag babi pangang bij de chinees in emostraat 1 te ho-chi-ming stad in Vietnam.

Vergeef mij voor mijn lelijkheid, vergeef mijn familie dat ze mij de genen hebben gegeven die mij het gedrocht hebben gemaakt dat ik nu ben. Verder wil ik tegen je zeggen, ook al begrijp je het niet, dat ik van je hou. Ik wil voor altijd bij je zijn en ik vind je een fantastisch persoon! Wil je sexuele gemeenschap met me? Bel dan 0800-ANDYENGLENNZIJNZIEK en geniet!

Groetjes,

Tjerry Appels

Glenn, die erg opgewonden werd van de laatste paar regels kon zich eventjes niet meer inhouden, en greep naar de pot viagra van zijn vader, begon te sabbelen op het tweede koekje, hopend op nog zo’n verschrikkelijk opwindend briefje… Na ongeveer een half uur geknaagd te hebben op iets wat maakte naar een in kots gedoopte asperge, plukte hij een veel kleiner briefje tussen zijn kiezen weg en begon al flink opgewonden te lezen:

Hallo,

Ik kan geen andere manier vinden om dit te verwoorden, dus doe ik het in een koekje, gemaakt van eigen lichaamsafval. Ik kan er niets aan doen, maar ik heb er in mijn leven nogal rare hobby’s op nagehouden, een van mijn hobby’s was mezelf door een gehaktmolen halen en van het restvlees koekjes maken om die vervolgens op straat gratis te verkopen voor 95 CT per stuk. Ik hoop dat je er van genoten hebt…