Han Renard en Ann Peuteman of Peutemie van Knack
publiceren een interview met Bruno Valkeniers, gemeente- &
provincieraadslid voor het Belang van Vlaanderen. En vermoedelijk
binnenkort kamerlid of senator. Hij is welgekomen, Bruno, een
intelligente vent, aangename présence, vlotte babbel, een aanwinst.
De
vragen handelen over de heikele punten : Morel de Rel, de radiojongen
met strepen en streken en dan de nodige tendentieuze stellingen en
insinuaties die voorgelegd worden met een azijngrimlach in de hoop op
een nieuwe uitschuiver die gretig kan uitgebeend worden door de
wildplassers van Knack, Hanneke en Anneke, gretig gevolgd door de
frisse figuranten van de Morgen en de rode kameraden op de overige
redacties.
Valkeniers weerstaat prima de vragenstellers, die
zich echter tegenover hun lezers schriftelijk onmiddellijk in de juiste
hoek situeren als zij de voornaam van Dewinter schrijven als Philippe.
Zodat iedereen beseffe, dat zij het niet over hun rode gemoed krijgen
om de man te benoemen zoals hij datzelf verkiest : Filip. Dat is zo
petieterig kleinzielig dat het mijn medelijden opwekt. Geef Hanneke en
Janneke een bolleke. Bruno Valkeniers is echter slim en ervaren genoeg
om zonder die kinderachtige orthografie gefocust te hebben, de
vragenstellers-neuspeuteraars te catalogiseren als schrijffrutselaars
met een compleet manco aan neutraliteit.
Jammer dat hij in het
élan van zijn pleidooi even de gashandgreep té ver opendraait. "Wij
moeten stijlvol zijn" zegt hij en iets later "in de oppositie mag je
wel vuilgebekt zijn". Knip ! zegt Peutemie tegen Renard : het is niet
veel maar we hebben toch iets, hoe kan je nu stijlvol en vuilgebekt
combineren met mekaar ? Just, zegt Renard, we hebben onze titel !
Philippe zal het niet leuk vinden. En dat is wat wij willen bereiken :
tweedracht zaaien bij de fascisten, hun reputatie bezwadderen, hun
ideologie beschimpen en in een vals daglicht stellen.
In al
hun overmoedige driftigheid vergeten Hanneke en Anneke iets essentieels
: velen zitten vergenoegd te wachten tot Bruno inderdaad met enkele
goedgemikte vuilbekkerijen het unitaire zootje onderuit haalt. Stijlvol
weliswaar.
Ray
|
