10-Dec-2009 - Pitriet vlechten

(Afgelopen) Zondagmiddag 13:45; de vlechtmiddag met de bewoners kan beginnen. Het is afwachten hoeveel er komen. Wij hebben vooraf voor 20 personen de staken van pitriet geknipt, maar nog niet in de houten bodems gestoken. Dat laten we de bewoners zelf doen is ons idee. Helaas, nee dus; de helft van hen krijgt die kleine dunne stengeltjes niet in het gaatje. Daar begint dus ons werk mee. Natuurlijk moeten we ook de onderrand maken, want er zijn er maar weinig die dat snappen.

Het vlechten gaat goed, zolang je maar de andere kant opkijkt. Er zijn natuurlijk wel enkele bewoners die het redelijk kunnen. Die hebben we na een tijdje dan ook als helpers aan het werk gezet. Wat gebeurt er dan. De ene mevrouw wil niet geholpen worden door de andere bewoner. Dit is heel leuk om aan te zien. Waar houden die oudjes zich nog allemaal mee bezig denk je dan. Je zou verwachten dat de een de ander helpt, dus dankjewel. Nee hoor, ik wil niet geholpen worden door hem.

Zodra ze het mandje op hoogte hadden gemaakt mochten wij de rand leggen. De mensen kregen hun mandje daarna terug met een heerlijke zak Sint Nicolaassnoep erin. Iedereen was heel blij.

Het grappige was dat wij na afloop twee mandjes over hadden die met zekerheid die middag gevlochten waren (gezien de fouten).

Dit was de eerste keer dat ik in Basel met pitriet gevlochten heb. Wat blijkt, afgelopen dinsdag krijg ik een opdracht om een wasmanddeksel te vernieuwen: van pitriet. Wel toevallig.