13-Feb-2010 - Jammer, maar ik ben een verhaal kwijt

Dat is jammer, ik kijk op mijn eigen weblog en zie een verhaal van afgelopen week helemaal niet op de site terug. Dus maar proberen opnieuw te schrijven.

Wat is er allemaal na 4 februari gebeurt.

In de week dat we gezellig met elkaar met verse wilgentenen hadden gewerkt had ik ook zin in een gezamenlijke borrel. Ik nodigde de Spanjaard Juliano uit en die had tijd op vrijdagavond. Toen ging het balletje weer rollen. Nadat we bij het begin van mijn stage nog met drie-en een biertje of borrel dronken, nu waren we met zeven personen. Vijf ervan werken op de afdeling waar ik zit "vlechten met wilgentenen". Het heeft wel iets zo op vrijdagavond samen afsluiten. Ik ga er vanuit dat ze dit blijven doen ook nadat ik wegben, maar ik twijfel hier een beetje aan. Ik wens ze ook na mijn vertrek een gezellige sfeer toe en een, gezamenlijk, borrel op zijn tijd is ze (ook enkele visueel gehandicapten) gegund. Het was heel gezellig op vrijdagavond.

Zaterdag naar Droemeli. Wat is dat zul je zeggen. Ik zou als tweede begeleider met enkele gehandicapten en oudere bewoners van Blindenheim naar een Carnavalsvoorstelling gaan. Een voorstelling met veel muziek, trommels samen met het geluid van Picolo's. Dat is typisch Carnavalsmuziek. In Basel is het op maandag tot en met woensdag 22 -24 februari Carnaval. Wij zouden meteen zeggen "niet in het weekend". Nee, ze beginnen maandagsochtend om 4:00 door alle lampen in de stad uit te doen. Dan loopt er een stoet muzikanten door de stad met lantaarns op hun hoofd. Zij maken trommelmuziek en spelen op piccolo's. Ik ben heel benieuwd. Gelukkig hebben we op maandag vrij, dus ik kan terug in mijn bed kruipen. 's Middags is er een grote, tradionele, optocht zoals wij in Nederland kennen. Op dinsdagavond zijn er overal in de stad Gugenmuzikanten. Dit zijn een soort hoempapa en harmoniebandjes die overal spelen. Ik ga zeker kijken.

Wat betreft het vlechten heb wat reparaties uitgevoerd de laatste weken, schenenwerk, pitriet stoelen en enkele manden gemaakt. Deze keer ovaal en rechthoekig. Het schenenwerk was wel heel leuk en leerzaam. De manden van wilgenteen waren niet zo spectaculair, maar het is en blijft een uitdaging het steeds zo goed mogelijk te doen. Iedere keer zie ik weer iets. Omdat het steeds een eenmalige opdracht is krijg je eigenlijk niet de kans om jezelf te verbeteren. Maar elke keer gaan mijn werkstukken naar de opdrachtgever, dus het zal wel voldoende zijn.

Afgelopen donderdag kwam de voorzitter van de Zwitserse Vereniging Pepito F. Zwalen en Therese Leutwyler op bezoek. Ze kwamen naar Blindenheim om samen met Frank Gick (bedrijfsleider) naar de botanische tuin te gaan kijken om daar in 2011 een tentoonstelling van wilgentenen en leuke vlechtobjecten te presenteren. Ik dacht meteen "een ideetje voor Nederland"? In de Botanische Tuin van Amsterdam een expositie inrichten over wilgentenen en hun toepassing? Ik ga het bespreken binnen onze Vereniging van Vlechters.

Therese had nog wat interessante info over een Vitra Design Museum in Weil am Rhein. Daar ben ik vandaag geweest. De gebroeders Fernando en Humberto Campana uit Brasilie exposeren hier hun kunstobjecten uit de period 1989 - 2009. Er waren enkele voorwerpen met wilgenteen en bondoot te zien. Onder andere Cerca II een wandscherm, Una Famiglia (een familiestoel), Diamentina II ( Zittingenlandschap), Gallon Lamp 6 (vloerlamp met plastic containers) en twee Transcloud (lampen). Er waren nog veel meer hele mooie objecten van recyclingmateriaal. Dit museum is een aanrader als je in zuid-west Duitsland op vakantie bent.