Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Nestels in een riem

25/10/2006 - Jaren vijftig praat over de vijftiger jaren

Jaren vijftig praat over de vijftiger jaren

 

 

Ik ben ook niet voor schoten

Ik ben voor de vrede pal voor sijsjes

Lik me niet graag in

 

Het geurt hier naar tranen

Wat doet dat spook in die boom

 

Wat doet die Hyacint  

die Blauwedruifjes  en de Sering

wat doen die Narcissen bij die Tulpen

 

De natuur geurt naar staal

Er heerst een  oorlog van muskieten

 

Wapen je gerust zonder warsheid

Ik ben ook niet voor schoten

Ik ben ook voor de vrede pal voor sijsjes

 

Er heerst een  oorlog van muskieten

De natuur geurt naar staal

 
 
( Met dank aan de 22 jarige Hans Maas en dichter Bouke Jagt voor de  inspiratie)
 
Bij de radio kwamen naar aanleiding van een uitspraak die ik deed
een flink aantal mails binnen, aangaande deze uitspraak:
 
"In tijden van nood, leert men aardappelen schillen met een deurbel"
 
Wie is die jongen van die uitspraak, was de vraag.
Waar komt die regel vandaan.
Ik schreef ze terug: uit leven van de om a van Hans, uit levenservaring.
Deze jongen, Hans Maas, is een jong gehandicapte, woont opzich zelf,
met oudere wijze opmerkingen ,is  heel assertief wind zich soms op en zegt het dan ook gewoon , gaat danweer verder op weg, leven is loepen en kijken waar
en met wie je oploopt, zegt ook hij vaak.
 
De uitspraak van hulp durven vragen, als je even de kunde mist iets te doen, had hij van zijn oma
die niet jong in geest wel erg geestig is, hij heeft haar gen.
Licht dylectisch.
Is een wandelend vat met wijshedend, trouwe vriend van onze zoon
huisvriend en zeer welkome gast, hij houd ook van lachen
relativeren , van heren en dames, vooral van open
dicht kun je altijd in je slaap je mond nog houden zegt hij dan lachend.
 
Wat een stennis maken mensen wat dragen ze vaak
een vooringenomen mening , een vooroordeel  uit een hokjegeest ja er heerst veel beeldvorming zegt hij vaak.
Vraagt dan in een zin door, weten ze niet dat bespotten
bolheden van leven aan de kaak stelt.
 
Ja joh , 't is wat he, zei ik eens terug zijn net  bolletjesslikkers
die aan boord willen gaan, soms worden ze gesnapt.
 
Hij zei zaterdag j.l. op de verjaardag van Ron, wat is het soms een toestand
op je site Annemieke, met die bagger reacties van laatst , die stalkster
wat een bagger zo nu en dan , vervelend, deze dingen in deze wereld met die negatievebeterklikkers.
 
Ik ben niet in mijn gevoel gehandicapt maar woon wel in een gehandicapte maatschappij met gestudeerden van wcrollenacademie.
Wat denken ze wel, als alleen je studie telt, zijn het gehandicpaten die
verwanten verloren zijn?
 
Ik zie ze na hun  dertigste nog gillen ik ben wat, ik spreek waarheid.
Ja zei Hans, ik ben ook zacht van aard dep de woorden wel. is het niet te gek voor woorden, heb je koffie  ik heb al gegeten al lus ik nog wel wat Annemieke
Ik gaf hem een bordje van de rijsttafel, we filosofeerden over van alles en nog wat, niet over schrijven of schrijvers wel over leven en hoe doe jij jezelf niet de das om , hoe redt je de dingen die moeizaam gaan. Over de natuur, over muziek , we zongen er werd gitaar gespeeld. .
 
HIj zei: ik leer in leven al twee en twintigjarige op eigen benen mijn pot te koken viel en stond, heb staal aan mijn arm werk op een sociale werkplaats.
Ik schaam me niet ik heb pennen door mijn botten en groei in het vooruitzicht.
Wie hij is>? Hij is hans, een gewone jongen van bijzonder kaliber, hij is wandelend communicerend vat vol wijsheden en vooral relativerende  humorvolle jongen
een kanjer!
 
Dit is Hans, evenwichtig en niet op zijn mond gevallen
gelukkig maar zegt hij dan, stel je voor dat iemand
dat iemand mijn staal ziet en denkt, wat is dat voor vent.
hij inspireert vormt eigen beelden, mooie zei ik , hele mooi
Dan lacht hij verlegen, giert en zegt, je bent net mijn oma
Ik hou van hem, om dat hij echt is, compleet echt in alle facetten.
Ik hou van doe maar gewoon, leven is al druk genoeg leven met van alles als mantelzorgers, ik hou van mensen zo als hans met licht en donker, duister is hij allesbehalve beslist niet.
Mensen zo als Hans, dan zeg ik, welkom Hans
~~~~~~~~~~~~~~~
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

23/10/2006 - De bundel van Charlotte Scholten, Uitgegeven bij uitgeverij Holland, de Windroos, ze is bouwer, een architect, ik ben onder de indruk van deze schrijfster, van een nest bloedsinaasappelen. Ik verwoord, mijn impressie.

Ze begint relaxt, ik denk,  misschien zat ze in een strandpaviljoen over de zee te kijken naar de stromen en onderstromen. Het voelt als een schrijver die  esoterisch geďnteresseerd is in de diverse kleuren uit leven en deze  graag in een waaier toont. Ik begin ledig te lezen, ze grijpt me binnen .Ik zie hoe ze het gejutte  toont.

Ik lees eerst de hele bundel, denk: Schrijft ze bewust of heeft ze gespeurd en gepuzzeld, diep nagedacht over een rode draad als thema .Wat gaf haar zo veel diepte.

Ze schrijft in stroom op stroom voor mijn gevoel.
 
Plant een pit , zag de groei en oogst vruchten. Het voelt bijna ook als een onderzoek naar kanker bij een man en een vrouw in de vorm van woordkanker,die ze oplopen.  Ik ervaar een soort op en af bouw van angst door woorden, alsof ze zoekt naar  herkomst en wat ze vind in beeld om zet.

Alles overwegend registrerend  positief want die vitaminestoot legt ze in de  titel.

In het gedicht 20 % Bull en 80% Frog  toont ze hoe leven soms onderverdeling voor de buitenwacht beeldvorming door lot geeft.
 
 

Ik zou zeggen,  ze stroomt in verbinding met haar onderwerpen, overtuigd in vertrouwen dat ze goed voelt. Helder verwoord van beginpunt tot einddoel.,Ze kwast kleur , figurerend met vormen geeft de schetsen van haar gedachten als present cadeau..

De gedicht met de titel Angssst spreekt  het gevoel uit van ja, pfffff dat denk je , ik doe het zo.

Het gedicht Matroeska ontroert me diep, ik vind het beeld wat ze hier geeft heel bijzonder. Ik ervaar groei, van klein naar groter .
 
Ook het beeld van , het van klein en groot ook van groot naar klein weer kunnen transformeren naar gelang de persoon die geduid wordt zich voelt.
 
Ook het beeld van jaarringen van een boom. Heeft ze  het vermogen achter de schors van een boom te kijken,  naar de kernen die  te zien groeien naar standvastiger naar mate de bundel vordert . Ze beschrijft groei in geestelijke  liefde zonder daadwerkelijk sex . De erotiek die ze bespeurd,  sluimert er doorheen Ze dreunt niet ze wisselt in diepgaan met woorden af en aan. Haar nek lijkt el ,  draagbaar,  een atlasfiguur,als zoektocht naar het wiel van de wereld ze beschrijft. Ze neemt je zo nu en dan op de hoorns en toont ook de gevechten die bij stieren horen .Ik voel geen chaos  in haar werk, ze is kort en krachtig een registrerend schrijfster.
 
Er  zit humor, ( zo voel ik sommige regels)maar  ook licht cynisme vooral een sterke registrerend  lijn in haar gedichten .Ze schildert breed genoeg om een wereld vol uit de aarde gegraven oer de warmte die ze vind over te dragen aan mij als lezer.
 
Ze kent de mythische beelden in taal en tekens,de oudere taal de vrouw en man , die ze schildert zo te lezen , voor mijn gevoel redelijk goed. Dat gevoel van weten zonder weten, bekruipt me al lezend, steeds meer. Ze boeit trekt me binnen de regels en zinnen .Ik kan zien en ervaren waar ze is  en naar toe wil.
 
Van tepel tot teen is ze observator, woorden vangt ze , ze voelt als havik Verwoord ook de hagel op huid en verschillende mensbeelden.Ze ziet waar de hij er al had moeten zijn, inhield ,om vervolgens terug gekomen te blijven al is het in veranderde vorm , besluit te blijven .Atheďsme speelt een rol , christendom wordt gemeten op aanwezigheid. Ze zoekt waar duisternis is, het zwart, het blauw , het wit ,vraagt zich  in de regels af, waar naast zon ook leven is wat er bij hoort te zijn..
Ze registreert kijkers, straalkachels en zomerverblijven.
 

Ze zet het beeld wat ze ziet steeds om in een geheel eigen wel een authentiek aanvoelend beeld  neer.De gedichten: Braaf en Superdood. ontroeren me diep.

 Het gedicht solitude wekt mijn wakkere aandacht , door met name het woord terpentijnzwijn ze kwast voor miljoenen. de bundel voelt als waargebeurde film.

Alsof ze zelf ook onverwacht verwondert is meegezogen in een verhaal wat ze in stukjes gehakt de gedichten de huidige mede vorm geven. Ze is toeschouwer, overtuigd van  wat ze ziet.
 
 
Ze maakte vast vele helikoptervluchten om het overzicht te behouden en te kunnen schilderen. Ze wil als architect van geboorte , of opleiding, een heldere bundel afleveren.
Ze vrijt en suggereert in de woorden, geeft andreline en dopamine. Ze is waker en bewaarder, ze is registrator en ze gaat te bad met een pekingeend .Vislekker voelt ze zich voor mijn gevoel,. thuis in de zee die haar bewoog haar woorden te vormen te kneden tot heldere beelden.
 
Zij leeft gedurende gehele bundel in alle gedichten , van de wind . Zij  heeft geen eigen keuken gehad zij zette haar tanden in orkanen Ze spreekt Esperanto. Rijgt van de beelden tot een compleet halssnoer, van verschillende schakels. Ze zegt  dat het nest , wat haar thema is uitgerookt ,mag worden , het mooi genoeg is om vertoond te worden.
 
Ze geeft en schildert ook roze/lila interessante beelden. Liggen er  rituelen vormen van soefisme en de tekens  in haar werk.
Toont ze het besef dat ergens het negeren van de tekens in leven ander leven geeft.
 

Ze registreert aanwezige pijn, de troost na overlijden,  uit leven en het blokken van leven, Ze schenkt jenever, ziet de schappen nuchter, tot op het bot,  als geen ander. Duidt de hunker tinten. Kan goed rationaliseren, ook verbeelden wat over grenzen ligt.

Charlotte bewoont de hoofdpersonen als schrijfster esoterisch  en empatisch .
 
 Hier en daar vind ik haar taalgebruik bijna schokkend echt  in confrontatie maar steeds integer oorzaak en gevolg gevend. Een hoofd wordt niet zomaar prijsgegeven, ze uit gestage groei en kleedt het nest met veel naaktheid aan in haar beelden. Ik vind het een verbazing wekkende met veel ontroering geschreven toch nuchtere  bundel, die als debuut, een knallende titel veel vitaminen heeft. Deze zal me vast nog heel lang bij zal blijven. Ze ziet meer dan menig oog wel prachtig licht, is  met recht dubbel talent als kunstenaar en schrijver,

Bundel: een nest bloedsinaasappelen. Ik ben onder de indruk, zeker weten.

 

 uitgeverij Holland, de windroos

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

About Me

proza en gebeurtenissen die me interesseren

Links

Home
View my profile
Archives
Friends
Email Me

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer