Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
van toen en nu

Description

natuurfoto's en verhalen


My Links

» Home
» My Profile
» Weblog Archives
» Friends
» My Photo Album

De Oorlogsdagen

De Oorlogsdagen:

Wij woonden op het Toe Haringvliet toen op !0 Mei 1940, het is net 4 uur in de morgen als we wakker worden van laag overvliegende vliegtuigen. We springen het bed uit en gaan voor het raam kijken en daar zagen we opeens een watervliegtuig heel laag over ons dak komen met grote zwarte kruizen onder de vleugels en gaande richting Nieuwe Maas. Dat is een Duitser : zei mijn vader, kom kleed je gauw aan, dan gaan we eens buiten kijken. Daar zagen we verder niets maar hoorden het op een gegeven moment in de verte rommelen, dat bleek later het bombardement op Waalhaven te zijn. Mijn vader zei opeens :”Laten we eens bij het Maasstation aan de rivier gaan kijken”. Daar aangekomen, zagen we een Nederlandse soldaat, die de wacht hield, zenuwachtig heen en weer stappen. We liepen verder naar het water toe en zagen daar een watervliegtuig voor de wal liggen en er stonden 7 Duitse soldaten op de wal. We liepen verder naar de plaats toe en daar stond ook de adjudant van Politie Hordijk met zijn revolver in de hand, hij riep wat tegen de Duitsers en die gooiden daarop hen geweren op de grond en deden toen wat stappen achteruit. Daarop riep een van de mensen, er waren er nog zo’n stuk of 8, `` Kijk uit er zit er nog een in het vliegtuig en die begon zijn machinegeweer op de politieagent te richten. Wij vlogen allemaal naar de ingang van het parkje, dat schuin achter een afgedekt partijtje goederen lag en hoorden een korte salvo van de mitrailleur, zoals we later vernamen, was Hordijk  doodgeschoten. Bij de uitgang van het parkje voor het Maasstation aangekomen, liep de soldaat nog steeds heel nerveus heen en weer. Een van de mensen schreeuwde hem toe:`` Ga snel naar de Marinierskazerne om te waarschuwen.´´. Wij liepen weer snel richting ons huis en zagen de soldaat achter ons aangaan. Na te hebben gegeten, ging ik weer naar buiten en zag een Nederlandse G11 in de richting van Waalhaven duikvluchten maken. Na enige tijd kwam er ineens een groepje Mariniers via de Hooimarkt naar de hoek Haringvliet, die begonnen de straat open te breken en een barricade op te werpen . Toen dat gebeurd was, trokken ze via de Hooimarkt weer weg, waarschijnlijk via de Nieuwe Haven richting Spaanse Kade. Enige tijd later floten de kogels me om de oren en ben ik verder binnengebleven. In de verte hoorden we constant schieten. Door de Radio volgden we de berichten. Het is, na  geslapen te hebben, Zaterdag een dag waarop niet veel gebeurt op het schieten en gebulder van kanonnen na in de verte. Tegen de avond kwam er een militair met zijn arm in een mitella langs en werd er plotseling geschoten, waarop hij dekking zocht bij het tourniquet ( dat is zo’n ijzeren draaihek ) van het Ooglijdersgesticht. Waar de schoten vandaan kwamen is een raadsel gebleven, het zal wel de een of andere Landverrader zijn geweest. Toen het avond werd zagen we, als we richting Wijnhaven keken dat er daar brand was, je zag het silhouet van de vlammen tegen de muren van de panden. Het is inmiddels 1e Pinksterdag en we zitten aan het ontbijt als we de sirenes horen en even daarna horen we het gegier van de Stuka’s en zien achter door het raam er een stijl naar beneden duiken en hoorden we de eerste inslagen.      “ Naar beneden onder de trap” schreeuwde mijn vader ( we woonden n.l. boven het Cafe en konden binnendoor via de trap in de zaak komen ) Nu we stonden daar amper met z’n drietjes of een hels lawaai brak los en vloog er met veel geweld een hoop stenen en modder door het raam naar binnen, er was en bom in het hoekje van de haven terechtgekomen. Na daar een poos gestaan te hebben en het rustig was, zijn we naar buiten gegaan en daar lag een onontplofte bom vlak voor de deur bij de blauwe stoep. We zijn toen en paar huizen verder bij de Fam. Wensveen, die beneden een pakhuis hadden en een bodedienst met 2 scheepjes, welke op Amsterdam en de Zaanstreek voeren de kelder ingegaan want we dachten daar veiliger te zijn. Wensveen had n.l. het jaar daarvoor een gewapende betonnen vloer in het pakhuis aan laten brengen. Nadat we daar en poos bij kaarslicht in de kelder hadden gezeten, ging een van de mannen naar boven om te kijken hoe de toestand was. Boven gekomen liep er een militair in de straat, die ons beval direct te vertrekken, daar het hier te gevaarlijk was en zij ons de stad verder in te trekken. Nadat mijn ouders nog even terug waren geweest in ons huis om gauw wat kleren te pakken, zijn we via de Hooimarkt, waar we op de hoek van de  Nieuwe Haven zagen dat de Marinierskazerne en de huizen ernaast in de brand stonden en mensen waren huisraad aan het redden, welke zij langs de waterkant opstapelden ,verder gegaan via de Oostmolenstraat waar mijn moeder nog een smakkerd maakte over de opengebroken straat en even bij een bekende kastelein naar binnen zijn geweest en toen verder getrokken tot we bij het Achterklooster in een kelder van een Magazijn terecht kwamen. Daar werden ook enige mariniers opgevangen, die schamel gekleed het bombardement hadden overleefd. We werden daar de gehele dag verzorgd en heb ik ’s nachts in een grote kist met houtwol geslapen, die op een lorrie stond,  waarin  breekbare spullen verpakt hadden ingezeten. De volgende dag werden we onder begeleiding van een militair verder de stad ingebracht en kwamen zo terecht in de Dr. H Piersonschool in de Nadortstraat. Daar kregen we ook weer verzorging en sliepen daar op de vloer. De volgende dag, Dinsdag dus, het was ca. half twee was er luchtalarm en even daarna hoorden we  hevige inslagen van bommen en  zagen we door het raam aan de achterzijde van de school een vliegtuig zijn bommen op het ziekenhuis afwerpen, we zaten in doodsangst vanwege de heftige dreunen die we hoorden. Na korte tijd werd het weer stil, maar we bleven binnen in de school, want iedereen was bang om naar buiten te gaan. Omstreeks 4 uur kwam het bericht dat de oorlog voorbij was en we mochten vertrekken, het iedereen dan ook deed. wij liepen richting Oude Binnenweg en daar zagen we een colonne Duitsers in voertuigen voorbij komen, hetgeen grote indruk op mij maakte. We bleven daar even staan kijken, totdat er ineens werd geschoten en er een Duitse motor met zijspan de stoep op vloog en met zijn mitrailleur op de huizen aan de overzijde richtte. Wij vlogen de straat weer in en gingen een leeg winkelhuis binnen, waarvan de deur openstond en gingen achter de muur op de grond liggen. Toen we dachten dat het weer veilig was, zijn we naar buiten gegaan en de straat weer ingelopen, daar hingen mensen uit de ramen te kijken en een daarvan vroeg waar we vandaan kwamen en nodigden ons uit boven te komen. Daar konden we wat bekomen van de schrik en kregen wat te eten en te drinken. Later zeiden die mensen, dat we maar bij hen moesten overnachten, want naar huis konden we niet omdat de hele stad in brand stond en konden we het de volgende morgen proberen. Zo werd ik op een gegeven moment naar de zolder gebracht om daar te slapen, maar van slapen kwam heel weinig, want door het zolderraam zag ik een dansende gloed van het vuur dat in de stad woede. Op zeker moment hoorde ik, dat er aangebeld werd en even later werd ik naar beneden gehaald en vertelde men, dat we hier vandaan moesten, omdat de brand te dichtbij kwam. Dus namen we afscheid van mensen, die ons met veel zorg hadden opgevangen en zo liepen we middernacht weer op de Binnenweg richting Claes de Vrieslaan, alwaar een personenauto langs de stoep stond, die mijn vader trachtte open te maken om daar in te gaan slapen. Terwijl hij daarmee doende was, kwamen er 2 heren vanuit de stad aangelopen en vroegen waar we mee bezig waren en waar we vandaan kwamen. Toen mijn vader het verhaal vertelde waar we vandaan kwamen zeiden ze met hen mee te gaan om bij hen de nacht door te brengen daar de stad helemaal in brand stond en nu toch niet naar huis konden en zo belandden we in een Herenhuis op de Cl de Vrieslaan, alwaar we door de vrouw des huizes, die nog op was werden verwend met wat te eten en drinken. Nadat we daar geslapen hadden en weer iets te eten en drinken hadden gehad, zijn we met dankzegging vertrokken en wilde mijn ouders naar en Oom en Tante, die in de Eendrachtstraat woonden. Eenmaal buiten en een eindje gelopen te hebben, wisten mijn ouders zich niet meer te oriënteren, dus spraken zij een voorbijganger aan om de weg te vragen. Bij mijn tante aangekomen, werden we met veel vreugde tranen binnengehaald. Na de eerste nacht daar doorgebracht te hebben is mijn vader gaan kijken wat er van ons huis was over gebleven, de uitslag was bedroevend, alles lag in puin en dus waren we dakloos. We mochten voorlopig bij mijn oom en tante blijven, dit heeft echter niet lang geduurd, daar mijn moeder heel bang was om in Rotterdam te blijven, ja zo bang zelfs, als ik even achter in de tuin ging en ze hoorde vliegtuigen over komen dan moest ik direct binnen komen. Zo kwamen we al gauw bij een zus van mijn moeder terecht op Krimpen a/d IJssel. Van hier uit ging mijn vader iedere dag op pad om van alles te regelen o.a. kleding en geld. Na enige weken daar vertoefd te hebben, had mijn vader geregeld dat we naar mijn Oma en Opa konden, die in ‘s-Gravendeel woonden en daar konden we blijven tot mijn ouders weer iets voor zichzelf hadden. Dus werd ik daar op school geplaatst, totdat na ca. 1 jaar mijn vader een Cafe kocht in de Wigstraat bij de Maashaven, die hij de naam “Cafe Oud Centrum”noemde en ik zodra het huis dat erboven was gelegen ingericht was, ook naar Rotterdam terug kon. Ik ging naar de Da Costa school vlakbij dus. Het was een jongens school en daar ze met Taal verder waren dan in  ‘s-Gravendeel, had ik daar wat problemen mee, die ik echter, toen ik naar de MULO op de Hillevliet ging helemaal heb opgehaald.

 


Posted: 15:53, 18/2/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer