Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

dagelijkse dingen

redenen opname vervangende dagbehandeling (ovdb)

06:05, 2/10/2010 .. 0 comments .. Link
Van de week ben ik begonnen aan de dagbehandeling van de ggz in het Antonius ziekenhuis in Sneek.
Vorig jaar begonnen mijn depressieve klachten omstreeks augustus,ik had al behoorlijke woelige jaren achter de rug i.v.m. het feit dat mijn zusje in 2003 te kennen had gegeven dat ze misbruikt was door mijn vader,dit was volgens mijn ouders een uit de duim gezogen en verschrikkelijke beschuldiging,en inderdaad als het niet zo is dan is dat voor degene die ervan beschuldigd wordt natuurlijk vreselijk!!!.op het vertrouwen van je ouders ga je mee in hun verdriet en pijn en steun je je ouders en laat je je zus vallen. de tijd erna kwam het wel eens ter sprake als we bij mijn ouders op bezoek waren en mijn vader zei altijd ik durf mijn handen er voor in het vuur te steken dat er niks is gebeurd,twee jaar ging er voorbij zonder ook maar iets van mijn zusje te hebben vernomen, tot op een avond mijn moeder belde (dit was in 2005) mijn zusje had gebeld!! maar ook nu na 2 jaar bleef ze zeggen dat ze wou dat mijn vader zijn fout onder ogen wou komen. wat moet ik hier nu mee zei mijn moeder! waarop ik even geen antwoord kon geven,ik liet het even bezinken en omdat het zaterdag avond was mochten de kinderen later op bed en kon er toen niet over beginnen.Toen de kinderen boven zei ik tegen José als ze dit nu nog steeds zegt zou je denken dat er toch iets moet zijn toch? waar rook is is vuur.Ik besloot om mijn ouders te bellen en kreeg mijn moeder aan de lijn en zei dat ik het vreemd vond dat mijn zusje dit nog steeds volhield,waarop mijn moeder zei,ik geef je je vader wel even.... Toen hij me zei dat er inderdaad 1 keer iets gebeurd was kreeg ik duizend deuren en klappen voor mijn hoofd. Wie had dit ooit gedacht!!,dus toch waar,en al die tijd heb je ze blind vertrouwd. De eerste twee maanden na dat dit was uitgekomen is er geprobeerd om openheid te krijgen,maar mijn ouders wilden er niks van weten,telkens als het op een gesprek daar over kwam werd het snel met een ander onderwerp omzeild. Tegen de tijd dat het moeder dag werd heb ik mijn ouders een brief geschreven en daarin mijn verhaal verteld, en dat ik het niet gepast vond om dat jaar aan vader en moeder dag te doen,waarop mijn moeder belde en zei dat ze van alles in huis had gehaald en als we niet kwamen we er voortaan wel konden blijven.Daarop bleef het enige tijd stil en mijn zus werd steeds kwader door het feit dat haar verhaal niet of nauwelijks gehoord werd en toen besloot om aangifte te gaan doen,ik heb toen gezegd dat ik mee ging om haar te steunen want ja voor mij was het een rare situatie ik had haar immers twee jaar niet geloofd.De dag van aangifte kwam en eenmaal in de verhoorkamer werd mijn zus op een naar mijn idee kwetsende manier gehoord,omdat dit nogal een heftige beschuldiging was achten ze dit nodig om het ware verhaal op tafel te krijgen.Al snel bleek dat het niet om 1 keer ging maar vaak wekelijks gebeurde!!,waarom heb ik dat nooit opgemerkt vroeger thuis!!.Na een aantal uren van schokkende feiten werd haar verteld dat hij de dans ontliep omdat het te lang geleden was!! en daar stond ze met lege handen.De familie van mijn moeders kant koos voor ons en bleef ons steunen,en in het begin ook mijn oma (mijn moeders moeder) maar al gauw draaide ze als een blad aan de boom en stuurde ze haar achter kleinkinderen weg als ze bij haar in het verpleeghuis kwamen,ik heb nooit getwijfeld in haar, maar ben er zeker van dat ze ingepakt werd door mijn moeder,en daarom het contact met haar andere kinderen verbrak en met ons.ik heb meerdere malen geprobeerd om het verhaal uit te leggen aan de familie van mijn vaders kant door middel van brieven nooit één reactie gehad en als we hun tegen kwamen kreeg je het gevoel dat je beter op het Schaapmarktplein achter een bankje kon gaan liggen ze konden elk moment beginnen te schieten.Altijd al waren mijn zusje en ik bij deze kant van de familie een minderheid want ja wij gingen niet studeren of stage lopen in het buitenland,maar de nichten en neef wel,en dan na te gaan dat sommige van hun bedrijven in Sneek hebben waar half Sneek komt,en daar hun waar aan de man brengen en laten zien en merken dat ze zeer geslaagd zijn en degelijke mensen zijn,maar absoluut niet sociaal voelend!!!.Dat mijn kinderen door mijn oma(mijn vaders moeder) betiteld zijn als bastaards omdat ze niet vernoemd zijn en dus niet een echte van Egmond zijn en de stamboom eigenlijk onderbraken.Ik ga geen namen van de winkels noemen maar een ieder die ons kent zal weten waar ze te vinden zijn.Meerdere malen probeerde mijn moeder contact op te nemen door zondag's of zelfs s'nachts de telefoon te laten rinkelen,en moesten we weten wanneer ze weer in het ziekenhuis lag,zelfs mijn oma heeft een keer als receptioniste van het ziekenhuis geprobeerd om ons te laten in zien dat wij het wel heel fout deden,achteraf moest ze dit in opdracht doen en wist de stakker niet eens wat ze moest zeggen(nog steeds hoor je haar in gedachten nog zeggen,wat moet ik nu zeggen dan?) de jaren verstreken tot we het droevige nieuws kregen dat mijn oma was overleden,wederom een kans voor mijn vader en moeder om contact te krijgen.Toen wij en mijn zusje afscheid wilden nemen van mijn oma moest het tehuis eerst toestemming vragen aan mijn ouders of dit mocht,dit was o.k en we kregen een tijd wanneer we mochten kijken,en ja hoor op die tijd stonden zij er ook!! Op het moment dat we ze zagen hebben we gevraagd of ze hun bij ons weg wilden houden en dat we hun niet wilden passeren bij de hoofdingang waarna we achterom zijn vertrokken.De dag van de crematie was aangebroken en mijn tante was erg verdrietig ze was haar al kwijt maar nu definitief,als klap op de vuurpijl kreeg ze van mijn oma te horen dat ze schijnheilig stond te janken en er nooit was geweest voor haar moeder,nou als er één veel voor haar deed was zij het wel!!!.langzamerhand werd ik depressief maar wist me staande te houden door mijn werk en opleidingen en uiteraard door mijn vrouw en kinderen.Vorig jaar kregen we het bericht dat mijn moeder was overleden en ja dan moet je toch wel even slikken.We hebben geen afscheid van haar genomen dit ook omdat het schijnheilig was om er dan wel naar toe te gaan.De dag van de begrafenis was een rare en rottige dag je rijdt met je vrachtwagen door Den haag ten tijde dat je moeder word begraven.Toen begon bij mij de pieker gedachten heb ik het wel goed gedaan?Waarom bleef ze mijn vader steunen en liet ze haar kinderen vallen?vanaf die tijd kreeg ik steeds meer angst aanvallen depressieve gedachten,met mezelf in de knoop zitten,en nooit meer kunnen vragen waarom?
Ik heb september en oktober thuis gezeten en ben door verwezen naar de GGZ ik kreeg hulp en kon mijn verhaal vertellen en de medicijnen tegen depressie werden verhoogd.in februari gebeurde het met mijn hoofd zoals staat beschreven in mijn eerste blog en nu na vele maanden ben ik begonnen aan een traject wat ze opname vervangende deeltijd behandeling noemen en kijk ik enorm uit naar de 21e oktober als ik eindelijk naar Groningen kan. Over mijn dagbehandeling later meer maar op deze manier kan iedereen lezen wat het voor traject is.Bedankt lieve ouders!.

dagelijks ernstige hoofdpijn

12:50, 1/10/2010 .. 1 comments .. 0 trackbacks .. Link
op 15 februarie was ik gewoon aan het werk op mijn vrachtwagen en voelde me goed,lag lekker op schema en het was mooi weer.niks aan de hand tot ik in Noordwijk aankwam bij het ruimtevaart onderzoek bedrijf,het was of knapte iets in mijn hoofd en kreeg spontaan hevige hoofdpijn en was totaal gedesorienteerd ik heb een slagboom omver gereden waar ik me heel weinig van kan herinneren,wel heb ik volgens mijn baas netjes een schade formulier ingevuld,en ook hiervan kan ik me weinig herinneren,ik heb mijn route vervolgd naar hillegom en vraag me niet hoe ik daar ben gekomen want ook dat herinner ik me niet of nauwelijks.eigenlijk heel gevaarlijk want je bestuurd wel een vrachtwagen,in hillegom aangekomen en gelost en vlug door naar haarlem.Ik moest lossen bij het kennemer gasthuis en toen ik uit de cabine wou stappen verloor ik mijn evenwicht waarop iemand mij vroeg of het wel goed met me ging,ach ik heb hoofdpijn zei ik en moet zometeen naar petten en dan zet ik hem even aan de kant loop een rondje over het strand in de frisse lucht en dan zal het wel afzakken.ik zou even naar de dokterswacht lopen om een asperientje zei de jongen,wat ik eigenlijk niet een slecht idee vond,toen ik daar binnen kwam en mijn verhaal deed,moest ik even meelopen met een zuster en die zei ga even liggen,maar ja dat kon eigenlijk niet want dan kwam ik in tijdsnood in verband met mijn vracht.Op aandringen van de zuster heb ik dit toch even gedaan en al gauw werd er verteld dat er een neuroloog was geroepen omdat ze het vermoeden hadden dat ik een tia had gehad,maar ja dan lig je daar geen telefoon bij me om naar mijn baas te bellen en vrat mezelf op omdat ik niet verder kon.Op een gegeven moment kon ik in het ziekenhuis naar huis bellen om te vertellen wat er was gebeurd.Ondertussen kreeg ik een neurologisch onderzoek,evenwicht,etc,ze vonden dat mijn rechterkant een beetje afhing,ze hebben een scan van mijn hoofd gemaakt,en wilden dat ik ter observatie die nacht bleef,nou daar zit je dan ver van huis,ik woon in friesland.Na een tijdje stonden twee collega's van me naast het bed en ik zei dit hebben jullie snel gedaan terwijl ik daar al een aantal uren was maar gewoon geen besef van tijd te hebben,er werd aan hun gevraagd of ze ook iets aan mij zagen en zij bevestigden ook dat mijn gezicht wat afhing,na een tijdje was ook mijn vrouw en vriendin aangekomen en ook zij bevestigden dit.De scan was goed er was niks te zien gelukkig maar!!.De nacht werd ik om de zoveel tijd wakker gemaakt en in de gaten gehouden.De volgende ochtend wilden ze een rugpunctie doen om een tia uit te sluiten,ik had dat nog nooit gehad en heb me er aan over gegeven en geprobeerd me zo goed mogelijk te ontspannen,de eerste ging mis en ook de tweede,de arts zei ik probeer het nog 1 keer en dan stop ik,de 3e ging goed,ook deze uitslag was goed en was daar natuurlijk heel blij om!!.Maar de hoofdpijn was er nog steeds in alle hevigheid,sávonds mocht ik mee naar huis en zou verder onderzocht worden in sneek.In sneek heb ik een mri scan gehad die ook weer goed was, gelukkig maar!!.Desondanks nog steeds hoofdpijn ondanks dat  ik geen caffeine,paracetamol,of andere hoofdpijn opwekkers meer kreeg,een hoofdpijn dagboek bijgehouden waarin duidelijk te zien was dat ik dagelijks extreme hoofdpijn had maar ze konden niks voor me doen en hoopten dat het vanzelf weer overging,ik zakte steeds verder weg, raakte oververmoeid omdat ik ook s'nachts wakker word van de hoofdpijn,werk lukt niet,en vanaf april werd ik ook steeds vaker misselijk,duizelig en verloor mijn evenwicht steeds vaker.Ik heb een seccond opinie gevraagd in Groningen en kan 21 oktober daar naar toe.dus tot op de dag van vandaag loop ik er nog steeds mee en bepaalt het mijn hele doen en laten.

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

redenen opname vervangende dagbehandeling (ovdb)
dagelijks ernstige hoofdpijn

Friends

kristalvlinder
Hosting door HQ ICT Systeembeheer