Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
weekboek

Description




«  October 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Weekboek week 4

Na de positieve uitslag lopen wij met ons hoofd in de wolken, het voelt zo onwerkelijk en ik kijk steeds naar de test om het te geloven. Wes wil het gelijk aan iedereen vertellen en dat heeft hij eigenlijk ook gedaan, ik kon het nog net tegen houden om het op Facebook te zetten:)
Ik heb het ook al aan mijn ouders en beste vriendinnen verteld. Snap het niet zo goed hoe mensen dit zolang voor zich kunnen houden. Heb nog wel nagelezen wanneer andere vrouwen dit melden maar dat is ook nog wisselend. Wij zijn gewoon zo ontzettend blij dat het deze keer is gelukt dat we het het liefst van de daken willen schreeuwen!!
Ik heb voor mezelf besloten dat ik het nog niet aan iedereen wil vertellen, heb het al wel aan mijn leidinggevende verteld omdat ze ook op de hoogte zijn van mijn traject en het belangrijk is denk ik om te weten hoe ik in mijn werk sta.
Van mijn schoonmoeder heb ik al boeken gekregen en het eerste rompertje, zo onwerkelijk allemaal.
Natuurlijk is het allemaal heel erg pril maar wij hebben er bewust voor gekozen er van dag 1 van te genieten, wat er gebeurt, daar hebben we geen invloed op en daarom kiezen we ervoor om er vol op van te genieten. Er is een kans op een miskraam 10%. Maar zoals mijn psycholoog mooi vertelde, 'als er 10% kans is op regen als ik naar het strand wil, dan neem ik niet mijn paraplu mee'. En zo zien wij het ook.
Ik kan bang zijn voor wat er gaat komen en daarom nog niet te uitgelaten zijn of ik kan beseffen dat het fout kan gaan maar besluiten om te genieten :)
Mijn lijf reageert nog niet echt anders, mijn tepels zijn gevoelig en ik slaap en droom erg veel maar daar houdt het wel een beetje mee op.

Posted: 16:53, 4/10/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

MNC-IVF poging 3

De eerste afspraken in het ziekenhuis om de groei van mn follikel te volgen. Er blijkt nog een follikel van de vorige cyclus te zitten die erg groot is en niet genoeg krimpt. Dit betekent dat ik geen hormonen mag spuiten omdat dit follikel dan weer groter wordt. Dat zou betekenen dat we wel een IUI zouden kunnen doen.
Ik heb er toen eigenlijk gelijk gezegd dat ze ons deze maand los mocht laten, dat we even geen IUI zouden doen. Eigenlijk wilde ik even een maandje rust en Wes kon zich daar in vinden. Het was ook wel weer leuk om 'ouderwets' te oefenen in bed zonder dat hij zijn sperma in een potje moet doneren en we moeten opletten hoelang we vooraf geen sex mogen hebben. Als je dan niet precies weet wanneer dat is komt het ook nog maar zo voor dat je anderhalve week geen sex hebt.
Deze maand heb ik niet gelet op het aantal wijntjes dat ik heb gedronken en heb zelfs 2x gerookt op feestjes, daar was ik ook al 2 jaar mee gestopt. :/ maar ik voelde me er niet schuldig over.

Het speelde al langer door mn hoofd om eens met een psycholoog te gaan praten. Ik snap eigenlijk niet waarom ze dat niet standaard bijleveren als je het hele ivf traject ingaat. Er gebeurt zoveel met me en dat kan ik vaak met Wes bespreken of met vriendinnen maar soms is het fijn om dit toch met een onafhankelijk iemand te bespreken. Na lang aarzelen heb ik toch de stap maar genomen om te bellen en heb een afspraak gemaakt.

Ik vind het een stuk van mezelf waar ik moeite mee heb, dat als er geen overtuigende medische oorzaken zijn gevonden voor onze kinderloosheid. Dat zou dan inhouden dat ik het in mn hoofd tegen houd. De grootste wens die je hebt, waar je al zolang mee bezig bent, werk jezelf tegen.
Dit heb ik besproken met de psycholoog, het woog als een zware steen op mn maag en moest er erg om huilen. Geen fijn besef en of het nou klopt of niet, het maakte me erg verdrietig maar toen ik er van een afstandje naar kon kijken en het verdriet dat ik had weggestopt, onder ogen kwam, kwam er meer lucht en rust in mn lijf.

Ik had bij biometrie nog gevraagd wanneer mijn ovulatie most zijn dus wist wanneer ik mijn menstruatie moest krijgen. Ik had er niet op gerekend en had ook niet veel last van mijn lijf dus verwachtte ook niets van de test. Omdat ik via internet een doosje goedkope tests had gekocht heb ik in de ochtend toch maar een test gedaan. Terwijl ik aan het wachten was en achter de laptop zat zat ik schuin naar de test te kijken...huh!!!!! WTF...He???? Een streepje????? JA ZWANGER!!!!!!!! En achteraf gezien was ik al zwanger toen ik bij de psycholoog was :)

De hele ochtend heb ik als een kip zonder kop rondgelopen met de test in mijn hand en ben daarna een dure test  gaan halen eigenlijk ervanuitgaand dat dit toch een negatieve uitslag zou zijn maar verdomd...ook hierop was ik zwanger!
Voor Wes had ik een suf cadeau gekocht en die ingepakt en ook de test ingepakt. Het gezicht dat hij trok toen hij de test zag....hahahah geweldig! WIJ ZIJN ZWANGER!!!!

Posted: 16:27, 27/9/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

MNC-IVF poging 2

We zijn heerlijk op vakantie geweest en de bedoeling was dat we later terug zouden komen en dus in augustus een maandje niets zouden doen omdat ik te laat zou zijn in mijn cyclus. Nu was het zo dat we wat eerder terug waren van vakantie en ik net van mijn menstruatie af was dus heb toch maar gebeld.
Het kwam wel mooi uit, deze keer zouden we het lekker voor onszelf houden. De 1e keer waren mensen om ons heen er wel van op de hoogte, iets wat fijn was omdat we erover konden praten omdat het toch een spannende tijd was, maar om iedereen weer te woord te staan toen ik een miskraam gehad had was toch erg moeilijk.

Deze cyclus verliep erg soepel en alles ging snel. Ik had 1 mooi groot follikel. Wel heb ik aan de arts een extra Oxazepam gevraagd aangezien de vorige keer zo'n drama was. Dit was geen probleem.
Deze keer verliep het totaal pijnloos, ik heb zelfs, dezelfde dag met een vriendin geshopt!
Omdat alles zo soepel verliep en we het aan niemand verteld hadden , zou het het wel erg leuk zijn om ineens out of te the blue te kunnen vertellen...'surprise'. Maar eigenlijk wist ik het al vrij snel omdat mn lijf me niets vertelde. Helaas bleek dit ook het geval maar omdat ik me er al een beetje op had ingesteld was de teleurstelling niet zo groot.

Posted: 16:05, 4/8/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

MNC-IVF poging 1

De 1e MNC-IVF poging was vooral spannend, nu gaat het vast echt snel lukken!
Na de 1e ronde bij Biometrie kregen we een paar recepten mee voor de hormonen, Wes dacht dat het voor alle behandelingen was :) Moet je nagaan hoe dat zou zijn als je de reguliere IVF kiest.
Ons was uitgelegd dat we 1 jaar gevolgd zouden worden voor 6 pogingen, dit is omdat niet alle pogingen lukken, Het kan zijn dat als een follikel wordt aangeprikt, het eitje niet meekomt, de terugplaatsing niet lukt of er geen embryo ontstaat. De kans dat een geslaagde terugplaatsing lukte lag volgens de fertiliteitsarts rond de 50%.
Ik had al veel gelezen over het anprikken vd follikels, dit wordt door veel vrouwen als pijnlijk beschouwd maar omdat er bij mij de 1e keer 6 follikels waren (is ook al veel in een natuurlijke cyclus) zou het niet te lang duren of pijnlijk zijn.
Het viel ook mee, de spanning was erger dan de pijn en mij arts was erbij, ze stelde me goed op mijn gemak. Na het aanprikken moest Wes naar het Catherina ziekenhuis om zijn sperma in te leveren en zouden we gelijk horen of de eicellen opgezogen waren...Yes 5 stuks!!!
Ik had wel wat buikpijn maar kon  meelopen, al was het erg langzaam, dus heeft ie me in een rolstoel gezet en meegenomen. Eenmaal thuis kreeg ik behoorlijk wat buikpijn maar had gelezen dat dit best kon. Tijdens het weekend bleef de pijn aanhouden en werd het erger en heb maandag het ziekenhuis weer gebeld.
Toen ik koorts bleek te hebben raakte ik in paniek , ik bleek een infectie te hebben en een kleine bloeding te hebben gehad. Na een antibioticakuur en regelmatige bezoekjes aan het ziekenhuis ging het weer langzaam beter. De terugplaatsing verliep wel goed, er bleken 3 embyo's waarvan er 1 goed was, dus di hebben ze terug geplaatst
Dit bleek dus erg zeldzaam te zijn, daar ben je klaar mee, ik was vooral geschrokken van de koorts, dit was niet goed voor mijn embryo. De wachtweken gingen tergend langzaam. Mijn lijf deed van alles, erg gevoelige borsten, geen trek meer in koffie, jeuk aan mn borsten, kortom mn lijf zei dat ik zwanger was.
Dat was al het leed meer dan waard. Het is moeilijk wachten tot de echte datum dat je mag testen maar eerder heeft geen zin omdat je allemaal hormonen in je lijf hebt.
Toch heb ik getest, 2 dagen voor ik mocht, al was het maar om een keer een positieve test te zien, klinkt stom maar toch. Op de dag voor ik mocht testen hebben we samen in de ochtend getest en was de streep erg overtuigend dat we samen heel voorzichtig blij elkaar kusten en stevig hebben vastgepakt, nog 1 dag wachten en dan is het echt zeker.
Die volgende ochtend vroeg wakker natuurlijk en snel naar de wc...bloed...en een positieve test. Stiekem wist ik het al dat het mis zou lopen, de bloeding was erg hevig. Die dag naar mn werk maar halverwege naar huis gegaan vanwege de enorme krampen, echt contracties en vervolgens flinke bloedproppen.

Mijn lijf moest de komende maand rusten van de arts omdat mijn eierstokken tegen elkaar aankwamen (kissing ovaries), het is uiteindelijk een escape IUI geworden zonder succes.

Posted: 16:41, 1/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

weekboek intro

Wes en ik zijn nu 3 jaar bij elkaar. Al vrij snel was er een kinderwens en na een jaar ben ik dan ook gestopt met de pil. Spannend!
Mijn hele lijf veranderde nadat ik gestopt was met de pil en wist ineens weer welke klachten ik had rond mijn menstruatie. De eerste maand was mn hele lijf opgezet en voelde ik me al hardstikke zwanger, little did i know...We zijn inmiddels 2 jaar verder.
Na een jaar proberen er niet teveel mee bezig te zijn maar toch elke maand de spanning aan het eind van de cyclus, zijn we na een jaar naar de huisarts gegaan.
We hebben een verwijzing naar het ziekenhuis gekregen waar we beiden zijn onderzocht. Onze samenlevingstest bleek niet te kloppen. Er werd uiteindelijk verteld dat mijn slijmprop te dicht was en er geen sperma levend doorkwam.
We zijn na de onderzoeken begonnen met IUI in het MMC in Veldhoven.
Het voelde fijn om nu gecontroleerd te worden, te zien wat er in je lijf gebeurde en we hadden er goede hoop op dat het nu zou lukken.
In totaal hebben we 6 IUI pogingen gehad toen ik werd gevraagd mee te doen met de Ines studie waarbij we 1 jaar lang zouden worden gevolgd. Er waren 3 keuzes waar je voor kon worden ingeloot; IUI met hormonen(6 pogingen), MNC-IVF en reguliere IVF. Wij zijn ingeloot voor de MNC-IVF(6 pogingen), IVF(3 pogingen) in mijn eigen cyclus. Dit houdt in dat je geen hormonen hoeft te slikken om follikels te stimuleren. Hier waren we erg blij mee.
Wel had ik mezelf van te voren gesteld dat ik dit een jaar wilde proberen en er dan mee te stoppen, dit hielp me om te bedenken dat deze hele rottige situatie ook eindig is.
Het hele emotionele stuk vreet aan me, je komt met zn tweeen in een rollercoster waar je niet in wilt zitten maar niet uit kan omdat je hebt gekozen deze rit uit te zitten. Vaak heb ik op het punt gestaan om ermee te stoppen, twijfels gehad of ik uberaupt wel kinderen wilde. Elke maand de ritten naar het ziekenhuis, het afwachten na de IUI en de teleurstelling en het weer opnieuw opppeppen voor de volgende ronde is tergend en moeilijk om er op een gezonde manier mee om te gaan.'wees er niet te druk mee bezig''probeer je te blijven ontspannen en genieten', veel gehoord advies en dat lukte ook maar als ik de twee weken weer moest afwachten en aan het afvragen was of ik nu iets in mijn lijf voelde, dan was het soms verdomd lastig om het van je af te zetten.
 

Posted: 16:22, 1/6/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer