Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
De pijn van Leiden

Waar de pijn zit

Posted on 19/2/2014 at 21:56

Sinds dit weekend is Leiden in rep en roer en ik kan niet ontkennen dat het mij ook bezighoudt. Uiteraard heb ik het dan over de recente huisvesting van pedofiel Benno Larue in Leiden Zuid-West. Mijn primaire reactie is een boze – mijn zoontje, een peutertje van drie jaar oud leeft en speelt in deze wijk – maar ook na het overwegen van mijn argumenten blijf ik boos en oneens met de genomen beslissing.

 Het belangrijkste tegenargument dat opgeworpen wordt, is het feit dat Benno zijn straf heeft gehad en dat hij terug mag/moet in de maatschappij. Als gevolg daarvan ‘moet hij toch ergens wonen’. De misvatting die volgens mij heerst is dat de Leidenaren dit niet zouden begrijpen. Hoe weerzinwekkend we Benno ook vinden, eenieder snapt dit principe, een bijwerking van onze rechtstaat. Sterker nog, ik heb hem zelfs liever in Nederland dan in Duitsland, omdat we hem hier kennen en de reclassering maatregelen kan opleggen. In Duitsland ben ik bang dat hij te gemakkelijk opnieuw te werk kan gaan, enigszins refererend aan neuroloog Ernst Jan Steur.

 Hetgeen wat mij irriteert – en ongetwijfeld ook anderen – is het feit dat dit per se in Leiden moet zijn. Als de ‘heer’ al in Leiden woonde, als het een puur Leidse kwestie was, dan kon ik me er iets bij voorstellen. Maar deze man komt van ver buiten de regio, heeft verder geen binding met Leiden en dus geen noodzaak om zich in Leiden te vestigen. Burgemeester Henri Lenferink zal uiteraard antwoorden dat als alle Nederlandse gemeenten dit zouden zeggen dat we dan een probleem hebben, maar dit ben ik niet met hem eens.

 Lenferink lukte het immers om de flatbewoners van de Apollotoren te overtuigen en hun instemming te krijgen. Zo is het niet ondenkbaar dat er gemeenten zijn – bijvoorbeeld een klein dorpje met een vergrijsde populatie – waar minder of misschien zelfs helemaal geen weerstand zal zijn. Mijn eerste kritiek is dus ook niet dat hij in ‘mijn stad’ woont, maar dat hij überhaupt in een stad woont, terwijl er betere alternatieven zijn. Niet iedere seniorenflat heeft dezelfde postcode als een basisschool.
Opgemerkt moet overigens worden dat Lenferink maar de helft van de flatbewoners gesproken heeft, namelijk de bewoners van het deel waar de alleroudsten wonen. Van hen begrijp ik dat zij minder bezwaar zullen hebben. In het andere deel van het gebouw wonen iets-minder-oude-senioren die hun kleinkinderen over de vloer krijgen. Bij hen is de blijheid met deze keuze al een stuk minder, getuige ook het spandoek dat zondag werd uitgehangen.

 Wat ook meespeelt is het feit dat Lenferink niet voor een voldongen feit stond en er het beste van probeert te maken, maar dat hij uit eigen beweging zijn vinger heeft opgestoken. Volgens sommigen een moedig besluit, maar hiermee maakte hij van een persoonlijk huisvestingsprobleem van Benno L. opeens een probleem van Leiden. Alleen al vanwege het feit dat zijn eigen burgers jarenlang moeten wachten op een huurwoning had hij dit niet mogen doen.

 En dan de gekozen wijk. Pieter van der Kruijs, de advocaat van Benno L., stelt dat “in iedere wijk wel scholen zijn”, maar er zijn echt grote verschillen! Los van het feit dat er mijn inziens dus gemeenten zijn met een geschiktere inwonerssamenstelling, is Leiden Zuid-West wel echt de meest ongelukkige wijk. Benno komt scholen, speelplekken en zelfs een dagopvanglocatie voor gehandicapte kinderen tegen nog voordat hij een muntje in zijn winkelwagentje kan doen! Ongetwijfelde is Benno’s advocaat nog niet in de wijk wezen kijken, maar ik raad hem dit sterk aan. Rijd een rondje door de wijk en je zult ons begrijpen. Dit moet je niet willen, al was het om je cliënt te beschermen tegen zichzelf. Volgens Van der Kruijs zit Benno als een angstig vogeltje in zijn huis, maar in werkelijkheid biedt de wijk hem de mogelijkheid om te leven als een kind in een snoepwinkel.

 Burgemeester Lenferink blijft herhalen dat hierover goed is nagedacht en ik wil best aannemen dat de keuze niet in vijf minuten is gemaakt, maar ik vind dat hij het vraagstuk in ieder geval veel te rationeel heeft benaderd. “Er zijn meer ex-zedendelinquenten, ook in Leiden, maar alleen omdat we Benno L. uit de media kennen, maken we er een probleem van.” Dit klopt, wij kunnen er ook niets aan doen dat wij zijn gezicht herkennen, en Benno L. uit Leiden verwijderen levert misschien schijnveiligheid op, maar Lenferink gaat met deze opmerking wel totaal voorbij aan het belang van het veiligheidsgevoel. Je veilig voelen is minstens net zo belangrijk als feitelijk veilig zijn. Om dezelfde redenen worden hangjongeren ’s avonds weggestuurd bij een speelpleintje of bushokje, terwijl ze feitelijk lang niet altijd iets fout doen.

Lenferink keek simpelweg alleen naar de kans dat er iets misgaat, maar eenieder die zich maar een beetje met veiligheid bezighoudt weet dat risico bestaat uit ‘kans x effect’. De kans mag volgens Lenferinks adviseurs misschien klein zijn: als het toch misgaat, zijn de gevolgen niet te overzien. Voor het aangedane kind in de eerste plaats, maar ook niet voor Lenferink. Opstappen is dan niet voldoende – Als deze beslissing niet met de aankomende gemeenteraadsverkiezingen al een politieke zelfmoord blijkt – want heel Leiden zal het hem kwalijk nemen. Misschien nog wel meer dan Benno, want laatstgenoemde is ziek, maar de burgemeester heeft willens en wetens het risico genomen.

 Dat onze kinderen objectief gezien veilig zijn, is overigens ook lang nog geen feit. Geen enkele deskundige zal een garantie geven en daarom blijven maatregelen nodig. De belangrijkste maatregel is Benno’s enkelbandje, maar in oktober 2013 was hij ook urenlang onvindbaar omdat zijn batterij leeg was. Hiervan zei de burgemeester niet op de hoogte te zijn. Maar al staat de enkelband aan: Als hij alleen al naar de supermarkt wil, moet hij langs scholen, ook voor kinderen met een beperking. En dat een kinderrijke omgeving een goede oefensituatie oplevert – woorden van gelijke strekking kwamen uit de mond van Benno’s advocaat Van der Kruijs – maakt mij als ouder simpelweg boos. Laat hem zijn kinderen maar logeren bij Benno als hij zo graag wil testen of Benno veranderd is. Niet dat ik daar in geloof: ik ben ervan overtuigd dat iemand altijd pedofiele gevoelens blijft houden, maar Van der Kruijs denkt blijkbaar net als Lenferink dat een geaardheid te behandelen is.

Lenferink heeft de huisvesting van Benno in Leiden stil gehouden en dit is het enige wat ik wel enigszins snap. Immers, je weet dat het gevoelig ligt als je een pedofiel naar Leiden haalt. Hoewel ik er – in tegenstelling tot Lenferink – van overtuigd ben dat de Leidenaren anders hadden gereageerd als er van tevoren een open discussie was geweest, snap ik dat je er geen groot nieuws van maakt. Niet dat Benno dan van harte welkom was geweest, maar de felle reactie is ook gebaseerd op het feit dat Benno in het geheim is gehuisvest in Leiden, juist terwijl voorstanders roepen dat de ouders zelf (extra) op hun kinderen moeten passen. Als je dat dan al vind, informeer me dan op z’n minst, zeker als je weet dat ik hem ga herkennen in de supermarkt.
Dat Lenferink zelfs de gemeenteraad niet informeerde, desnoods in vertrouwen, begrijp ik overigens weer niet. Dacht de burgemeester echt dat dit niet bekend zou worden vroeg of laat?

 Ik hoop dat de burgemeester zeer snel een verstandig besluit neemt en dat dit is dat Benno L. uit Leiden vertrekt. Lenferink kan Benno’s veiligheid niet garanderen en alleen dat moet al voldoende aanleiding zijn. Hoelang wil je een eventuele noodverordening in Zuid-West volhouden en wie is hierbij gebaat?


Recent Entries

- Waar de pijn zit

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer