Vorig jaar was ik zo blij.... ik had bij de action een paar mooie glazen potten gescoord.
Bijna het hele jaar hebben die potten op mijn salon tafel gestaan met iedere keer andere decoratie erin.

Omdat ik nu ook werk ( vorig jaar studeerde en stage liep) helpt manlief al meer dan een jaar mee in het huishouden.
Hij is zo lief hij stofzuigt altijd op vrijdagmiddag het huis nadat hij de kamervolliere heeft verschoont.
Omdat hij vrijdagmiddag druk was heeft hij het zaterdag voor me gedaan.... niks mis mee op zich.
Maar terwijl hij aan het stofzuigen is hoor ik me in een keer een kabaal vanuit de woonkamer.
Had hij met de stofzuigerslang mijn mooie glazen potten van tafel gegooid...... deksels kaduk natuurlijk.
En wat dacht je dat hij en mijn oudste tegen mij zeggen?
"Ja moet je die troep maar niet zo op de hoek van de tafel zetten.... dat is vragen om problemen."

Ja hallo..... die potten staan daar al bijna een jaar..... en al bijna een jaar stofzuig je de kamer en gebeurd er niets....

Ik heb de glasscherven maar opgeruimd en moet maar weer op zoek gaan naar een paar mooie nieuwe potten want ik vond ze veel te mooi.
Maar ik baal er wel van
grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

Nadat het een hele poos rustig was met de problemen rond de oortjes van mijn jongeste is het nu weer helemaal mis.

Begin augustus had ze weer een oorpijn.

Deze oorpijn was zo erg dat ze er zelfs pijn van in de kaak had en dat haar hele oorschelp erg veel pijn deed.

Natuurlijk zijn we meteen gaan druppelen met de druppels die we standaard hebben staan voor de oortjes.

Normaal kunnen we door meteen te gaan druppelen een ergere ontsteking voorkomen, maar deze keer hielp het allemaal niets.

Op een gegeven moment was de pijn zo erg dat ze niet meer op die kant van haar gezicht kon liggen als ze moest slapen.

Dus dan maar een bezoekje aan de huisartsenpost.

Ze bleek een fikse ontsteking te hebben.

De ontsteking zat binnen in het oor maar was een ontsteking van de gehoorgang die naar het trommelvlies leid.

We moesten doorgaan met druppelen en gewoon paracetamol geven.

De volgende dag ben ik hier in het dorp maar even naar de huisarts geweest met haar want de druppels bleven boven op het oor liggen en gingen de gehoorgang niet meer in.

De huisarts contateerde dat de gehoorgang zo opgezet was dat er niets meer in of uit kon.

Hij heeft een staafje (tampon van watten noemen ze het) in haar gehoorgang geplaatst en wij moesten dit staafje nat houden met de druppels die ze had.

Het staafje mocht ik er zelf na 3 dagen weer uithalen.

Zo gezegt zo gedaan, het oorjte van dochterlief knapte mooi op.

Maar ja toen waren we 20 dagen later en dochterlief begon weer te klagen opver oorpijn.

Weer dat de hele zijkant van haar gezich zeer begon te doen.

We zijn meteen maar weer naar de dokter gegaan en ook toen werd er weer een oorontsteking van de gehoorgang gecontateerd.

Opnieuw druppelen en daarbij kreeg ze een antibiotica kuur van een week zodat dit keer wel alle bacterien dood zouden zijn.

Dankzij de kuur knapte ze al weer snel op.

Op vrijdag had ze de laatste tablet ingenomen van de antibiotica en mocht ze ook weer stoppen met druppelen.

Maar je raad het al het weekend was nog maar net voorbij toen ze weer liep te huilen door het huis van de oorpijn.

Weer contact opgenomen met de dokter en weer moesten we langs komen.

Het oor is weer ontstoken.

De dokter vond 3 x oorontsteking in 1 maand toch wel erg veel dus werd ze met speod doorgestuurd naar de KNO.

Er moet volgens de huisarts gekeken worden of er geen achterliggende problemen zijn die hij niet kan zien.

Ik zou een brief thuis krijgen waarin staat wanneer ze moet komen.

Gister lag dan de brief op de deurmat, en wat denk je maandag 26 oktober kan ze terecht.

WATTTTTTTTTTTTT dan pas!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ja sorry maar dit was mijn reactie.

Vanmorgen dus maar even de stoute schoenen aangetrokken en het ziekenhuis gebeld.

Ik heb daar even gevraagd of het de bedoeling is dat ik het kind tot 26 oktober, dus 1 1\/2 maand lang, blijf druppelen en paracetamol blijf geven.

Dit lijkt me niet gezond.

Nee dit waren ze gelukkig wel met mij eens dus er werd naarstig gezocht naar een eerdere datum.

25 september is de eerste datum die ze konden vinden dat er plek was.

Ja het is pas over 2 weken maar meer konden ze niet doen.

Nou 2 weken druppelen kunnen we nog wel overbruggen als loop ik er wel over te denken om een aantal dagen voordat we er naar toe moeten te stoppen met druppelen.

Ik houd jullie op de hoogte over hoe dit nu weer afloopt

Zoals jullie allemaal wel weten heb ik een paar mooie dochters hier in huis rondlopen.

Deze dochters zijn inmiddels 10 jaar oud en hebben zo ieder hun wensen.

Wensen die soms erg groot zijn.

Het begon een paar maanden geleden.

"Mam ik wil een nintendo DS", was de boodschap die ik op een dag kreeg.

Die dingen kosten nog al niet wat, en dan al die spelletjes nog.

Maar goed omdat de meiden iedere week zakgeld krijgen vonden Phil en ik dat ze er dan zelf maar eens voor moesten gaan sparen.

Zo gezegt zo gedaan, de meiden gingen dapper aan het sparen.

Omdat ze een poosje terug ook jarig waren gaven we ze het advies om geld te vragen zodat ze dat geld bij hun gespaarde geld konden leggen en dan eerder de gewenste nintendo konden kopen.

Op de verjaardag kregen ze dan ook van iedereen geld en de DS was bijelkaar gespaard.

Meteen de week na de verjaardag moesten we op stap want die DS moest er komen.

In de auto dan maar en naar Zwolle naar de Mediamarkt.

De gewenste DS werd in de juiste kleur uitgezocht en er werd een spel bij uitgezocht want ook dat kon bruin trekken.

Trots zaten ze er mee in de auto op weg naar huis.

Op zondag gaat de DS mee naar opa en oma zodat ze daar lekker kunnen spelen op de DS en ze niet altijd meer met "de kleintjes" hoeven te spelen .

Want als je 10 bent begin je je toch ook wel groot te voelen.... 'je wilt niet altijd meer spelen met die ukkies'.

Sorry dit zijn uitdrukkingen van mijn dochters.

Ik heb dan zoiets van schat als jij op je DS wilt gaan spelen ga je lekker op je DS spelen.

Maar ja als je 10 bent en in groep 7 zit dan wordt het uiterlijk ook erg belangrijk.

Je wilt er op zijn mooist uitzien, de kleren moeten matchen en ook de make-up komt om de hoek.

Nu heb ik 1 dochter die dit alles niets interesseert maar de andere is een echte meid en dan zijn dit hele belangrijke dingen.

Ik heb met haar afgesproken dat make-up wel mag maar nog niet op naar school.

Verder hebben we de afspraak dat ik haar leer om netjes op te maken, niet te fel maar mooi rustige make-up.

"Mam mag ik ook mascara. En wil je me leren hoe ik dat moet aanbrengen?" was de vraag die ik afgelopen week kreeg.

 En natuurlijk helpt deze mama daar ook weer mee.

Ik denk dat wanneer ik het tegen ga houden ze goedkope troep koopt en dat op haar gezicht gaat smeren.

Als ik haar help met de make-up  kan ik het nog een beetje onder controlle houden.

Ja ik heb inmiddels echte tieners in huis die zich helemaal aan het ontwikkelen zijn tot een vrouw.

Het vormen van het lichaam is inmiddels ook in volle gang.

Je aankleden zonder dat je je topje (lees soort BHtje) aandoet kan echt niet meer volgens mijn dochters.

Waar ik wel vreselijk om kan lachen is dat de dingen die ze vorig jaar nog helemaal te gek vonden nu helemaal niet meer kunnen.

"Ik ben toch geen kleuter meer dus daar speel ik niet meer mee", is dan de reactie die gegeven wordt.

Het mindere aan deze periode is dat ze sneller op de bank gaan zitten met de woorden: ik verveel me.

Meid ga dan spelen.... maar ja dat kan niet altijd meer want we zijn al groot.

Ja mijn neus.... maar dan mogen ze het fijn even zelf uitzoeken.

Ik heb nu naast mijn gezin en huishouden ook mijn werk dus ik moet mijn tijd anders verdelen.

Ik kan dus niet meer ieder moment van de dag gaan zitten om met hun bezig te zijn.

Natuurlijk maak ik wel tijd om met mijn dochters wat te doen maar niet meer zoveel als ik in het verleden deed.

Als ze toen riepen dan kwam ik en had ik tijd voor hen.

Nu moeten ze wat meer hun best doen om zichzelf te vermaken.

Maar goed dit hoort er allemaal bij.

Wat wel weer komisch is dat ik op woensdag een vrije dag heb maar dat de meiden weg zijn als ik er ben want ze zijn lekker met vriendinnen op stap.

Lekker laten gaan zeg ik dan maar weer... is goed voor hun sociale netwerk. 

Ja ik ben nu echt een mama van een paar tieners geworden.

En toch houd ik mijn hart vast voor de pubertijd.

Als ze maar een klein beetje worden zoals ik was, en die kans is natuurlijk erg groot, dan krijgen we het nog zwaar.

 UP DATE 15.26 uur

Komen net mijn dochters samen met een vriendin, waar ze aan het 'spelen' zijn net naar huis om wat op te halen.

"Wat moet je ophalen dan"... vraag ik .

"Nou mijn make-up", is het antwoord

Ja meer hoef ik toch niet te zeggen.

Het zal mij benieuwen hoe ze vanavond thuis komen.

De vakantie is weer voorbij en de kinderen zijn weer naar school.

Vanmorgen om 7 uur liep op de slaapkamers van de kinderen de wekker weer af .

De eerste schooldag kan weer gaan beginnen.

Op dagen als deze schiet mij altijd de allereerste schooldag weer in gedachten.

Het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik ze voor het eerst naar school bracht.

Ohhhhh wat vond ik het moeilijk om ze daar achter te laten in groep 1.

En wat was het stil in huis.

De hele ochtend heb ik zo'n beetje rond gelopen mij mijn ziel onder de arm en kwam er niets uit mijn handen.

Vanmorgen maakten mijn meiden zich klaar om te gaan beginnen aan de eerste schooldag van groep 7.

Wel spannend hoor.

Dit jaar hebben ze voor het eerst een meester.

Het zal even wennen worden om meester te zeggen.

Mijn jongste zei vanmorgen bij het ontbijt ik hoop dat ik meester geen juf ga noemen.

Ik ben eerst meegegaan naar school voor het gebruikelijke luizenpluizen.

Nu zit ik even met een kopje thee achter de pc en zodra de thee op is ga ik de strijkplank neerzetten om de strijkwas weg te werken.

Voor daarna heb ik ook nog allerlei klusjes op het programma staan.

Ook voor mij beginnen nu de normale werkweken weer.

We gaan weer een vast ritme krijgen  en daar is mij oudste heel erg blij mee.

In de 3e week van de vakantie vroeg ze al aan mij wanneer ze weer naar school mocht omdat ze het ritme miste dat ze dan had.

De arme schat moest toen nog 3 weken zonder ritme en de laatste week was dan ook niet gemakkelijk met haar.

Veel woede aanvallen, zich gigantisch vervelen en noem het maar op.

Maar we zijn de week zonder al te veel kleerscheuren goed doorgekomen en ze was vanmorgen dan ook blij dat ze weer naar school mocht.

Het is ook niet niets als je er in een keer aan moet wennen dat, naast dat je vader werkt je moeder ook in de vakanties moet werken.

Ik denk dat ze dat nog het ergste van alles vind, mama moeten delen met andere kinderen

Maar ze moet zich daar maar in schikken, het is nu eenmaal niet anders.

Ze heeft nog het geluk dat ze met mij mee kan naar het werk, als ik op een kantoor had gewerkt dan had ze niet met mij mee gekunt.

Maar goed, de thee is op dus maar snel aan het werk.

Zo ik heb nu ff weer tijd voor een logje.

Er is in de afgelopen tijd weer veel gebeurd.

Dingen die leuk zijn maar ook dingen die mij best wel emotioneel hebben gemaakt.

Laat ik maar eens met de leuke dingen beginnen.

Een paar vrijdagen geleden kwamen de meiden thuis met een papier waarop stond dat er die avond een disco/bingo was in bij het jeugdwerk uit ons dorp.

Mijn jongste gaf al heel snel aan dat ze daar graag naar toe wou.

Mijn oudste wist niet of ze er wel naar toe wou, ze wou eerst eens even kijken.

Toen we daar waren besloot ze dat ze toch weer graag mee naar huis wou gaan.

In de auto vroeg ik haar waarom ze niet wou blijven.

"Mam je denkt toch niet dat ik ga staan dansen tussen al die anderen" , klonk het antwoord.

Mijn eerste reactie was dat ik in de lach schoot en ik heb haar uitgelegt dat je in een disco niet verplicht bent om te dansen.

Ze haalde opgelucht adem maar had toch geen spijt van haar beslissing.

Die avond heeft ze samen met haar vader een puzzel van Jan van Haasteren op tafel gelegt en is begonnen met puzzelen.

Komende vrijdag hebben ze een klasse disco samen met groep 7.

Deze disco heeft het thema maffer dan maf mee gekregen

Ze mogen verkleed komen en ze hebben allebei hun outfit al uitgezocht

Mijn jongste gaan we een felrode joggingbroek aantrekken daarop een vloekend kleurtje shirt daar weer een keukenschort overheen, een theedoek om haar koppie en een paar rubberlaarzen onder. aan de schort hang ik dan allerlei doeken en schoonmaak artikelen en dan is zij klaar.

Mijn oudste trekt de de oude verfoveral aan van mijn man. dit gaan we opleuken met allelei kwasten en verfatributen. een paar goed gemikte likken plakkaat verf op de angen en ook zij is klaar.

Het feest kan beginnen.... aankomende vrijdag van 19.30 tot 21.30 uur.

Dan had ik het ook aan het begin nog over een paar minder leuke zaken.

Op school hadden we vanlaatst les over het hechtingsproces dat een baby en kind doormaakt.

Ik hoorde toen dat wanneer je een baby uit de box pakt en het zich lekker tegen je aan krult dat het kind zich goed aan je hecht.
Als je kind dus zo stijf is als een plankje wannee je het uit de box pakt dan zijn dat tekenen dat het kind moeite heeft met zich aan je te hechten..

Mijn oudste was zo'n stijf plankje dat je uit de box pakte.

Na enig na vraag bij mijn docent leerde ik al snel dat wanneer je dit constateerd dat je dan eigenlijk aan de bel moet trekken omdat de kinderen anders op latere leeftijd tegen enkele problemen aanlopen.

Toen mijn oudste zo klein was heb ik meerdere malen bij de dokter en bij het consultatiebureau aangegeven dat ik een plankje uit de box pakte. het werd toen altijd afgedaan alsof het bij mij tussen de oren zat en er niets aan de hand was.

Nu weet iik dus dat ik niet gek was en dat ik wel bij het rechte eind had.

Ik was op dat moment zo boos dat eigenlijk spontaan de tranen bij mij begonnen te stromen.

In een  1 op 1 gesprekje met die docent heb ik haar het verhaal van mijn oudste verteld en zij kon mijn reactie ook heel goed begrijpen.

De week erna sta ik op mijn stage buiten bij de kinderen toen de juf van de meiden naar mij toe kwam.

Ze vroeg mij of ik er bezwaar tegen had dat ze bij mijn oudste enkele testjes gingen doen om te kijken waarom het werktempo ed zo laag is.

Ik zei dat ze dat van mij wel mochten doen maar dat ik binnenkort ook de uitslag van het Riagg ( Dimence) verwachtte.

De juf wist niet wat ze hoorde... was mijn dochter bij het riagg????

Toen was het mijn beurt om heel verbaasd te zijn.

Waarom wist de juf dit niet..... ik had immer het vorige schooljaar intensief met de juf en dit had toch overgedragen moeten worden.

Ik kan je wel vertellen dat ik savonds flink ben ontploft thuis, natuurlijk wel nadat de kids naar bed waren.

De avond daarna had ik oudervcommissie vergadering, en op deze vergadering is de directeur ook aanwezig en voor aanvang heb ik hem er ook even op aangesproken.
De directeur was het helemaal met mij eens dat dit niet  op deze manier had mogen gebeuren.

Nu had ik gister 10 minuten gesprekken op school.

Terwijl ik stond te wachten raakte  ik in gesprek met de leerkracht van groep 7. 

Hij wist mij te vertellen dat ook de juf van mijn kids in de vergadering flink is ontploft en zij heeft gezegt dat ze dit soort dingen hoorde te weten.

Ik was heel erg blij dit te horen, er was gelukkig wat mee gedaan.

Ik heb gister met de juf afgesproken dat ik samen met haar en met de internbegeleider van onze school nog apart een gesprek ga hebben over mijn oudste.

Terwijl ik dit logje schrijf krijg ik telefoon van het Riagg ( tegenwoordig Dimence genaamd)

Maandag 27 oktober om 14.30 worden manlief en ik daar verwacht.

Is het al 27 oktober????????????

Mijn logje is inmiddels een log geworden.

ik ga jullie natuurlijk op de hoogte houden van de ontwikkelingen.

Hallo allemaal

Het is nu alweer enige tijd geleden dat ik een logje heb geschreven.

In die tijd is er veel gebeurd en toch ook weer weinig gebeurd.

Ik ben de afgelopen tijd gewoon mega druk geweest.

Het werken en naar school gaan bevallen mij goed.

Ik beleef er veel plezier aan en ik zit steeds beter in mijn vel.

Mijn kids wennen er ook steeds meer aan dan mama aan het werk is en regelmatig huiswerk zit te maken.

Gister was ik ook weer aan het werk en had na het eten toezicht op het plein.

Ook mijn kids liepen daar rond.

Nu hadden de leerkrachten de fietsenrekken verplaatst omdat deze verkocht waren.

De rekken werden nl niet gebruikt en stonden dus alleen maar in de weg.

Mijn jongste was op het hek gaan zitten kletsen met een paar vriendinnen.

Toen mijn jongste van het hek af wou klimmen viel ze voorover met haar gezicht op de fietsenrekken.

Het gevolg is dat ze een tand door de lip had en enkele schaafwonden aan haar gezicht.

Haar lip zwol meteen erg op en werd eigelik meteen wel blauw.

We hebben nog wel heel veel zitten koelen amar de zwelling liet zich niet echt tegen houden.

de foto's zijn niet erg duidelijk maar ze liet niet meer foto's toe.

Gisteravond stond ze ook niet zo vast meer op haar benen en ze was steeds weer duizelig.

we denken dat ze toch wel een lichte hersenschudding heeft gehad.

Maar goed na een paar dagen zal de zwelling wel weg zijn en dan zal haar lip ook wel weer zijn normale kleur hebben.

Maar goed

Rest mij nu even niets anders dan iedereen een heel fijn weekend te wensen

Allemaal een hele dikke knuffel van mij en tot later

Het was weer eens zover.

Een van mijn kinderen kwam thuis met hoofdluis.

Zodra je dat hebt ben je mega druk.

De bedden moeten worden afgehaald, alles moet worden gestofzogen, de kinderen moeten worden behandeld, de jassen ed moeten worden gewassen enz enz.

Ik had dinsdagavond een sms gekregen waarin mij werd verteld dat ik woensdag een vrij dagje had omdat ik de dinsdagen had gewerkt.

De dinsdag is normaal gesproken mijn terugkom dag op school maar vorige week en afgelopen dinsdag heb ik gewerkt omdat de school nog neit begonnen was.

Ik vond het wel lekker even een vrij dagje tussen door.

Maar als je dochter dan thuis komt met hoofdluis dan is je vrije dag zo voorbij.

En je zult dan altijd zien dat de dochter is met het dikste, langste en meest krullende bos haar.

Je kunt dan emmers met sop gaan maken en aan de slag gaan.

Ik had de was er net door maar ik kan jullie wel zeggen dat ik sinds gistermiddag al weer druk aan de was ben.

Gisteravond heb ik haar nog even weer gekamt en gelukkig kwam er toen maar 1 luisje nog uitvallen.

Tel die op bij het ene luisje dat ik er al uit gehaald had valt het allemaal dus wel mee.

Ik kon  geen neetjes vinden dus ikd ahct dat ik er mooi op tijd bij was.

Vanmorgen heb ik samen met wat andere luizenmoeders de kinderen van de klas van mijn meiden gecontroleerd.

Ook heb ik een van de moeders gevraagd om mijn dochters voor de zekerheid nog even na te kijken.

Gelukkig hebben ze geen luizen meer gevonden.

Wel hebben ze bij mijn dochter een paar neetjes gevonden helemal achterin en onder in het haar.

Maar ook het aantal neetjes was op een hand te tellen.

Ook de luizen moeders zeggen dat ik er mooi op tijd bij was en dat ze e gelukkig nog neit helemaal onder zit.

Mijn andere dochter heeft helemaal niets. ( gelukkig)

De komende weken ga ik haar nog maar even goed in de gaten houden maar ik denk dat we het ergste gehad hebben.

Volgende week moet ze nog even worden behandeld als na behandeling en dan is het ook klaar.

Ik kan nu echt met recht zeggen dat de school weer is begonnen.

Het is een feit.

Ik begin oud te worden.

Hoewel ik mij nog jong voel begint mijn lichaam mij leeftijd te verraden.

Mijn ogen beginnen het te laten afweten als ik moet lezen.

De letters van mijn pc stonden al op extra groot en ook de tv was wat moeilijker te lezen en dan nog maar te zwijgen over de boeken.

Omdat  ik vanaf volgende week dinsdag weer naar school ga en ik nu nog vaker dan voorheen zit te werken achter de pc heb ik mijn ogen maar eens even na laten kijken.

In de vakantie ben ik dus maar eens even naar specsavers gegaan en heb een ogen test laten doen.

Hier kwam uit dat mijn ogen ogen voor gewoon nog goed genoeg zijn maar dat ik voor het lezen een bril nodig heb.

De sterkte valt wel mee maar het is voor mij net genoeg om hoofdpijn weg te werken.

Ook zit er in mijn glazen een cilinder die er voor gaan zorgen dat mijn oogjes recht staan.

Afgelopen zaterdag was het zover

Ik kon mijn bril ophalen.

Toen ik hem voor het eerst opzette voelde ik het heel erg trekken in mijn hoofd maar na een half uurtje waren mijn ogen daar aan gewent en ik kreeg steeds meer rust in mijn hoofd.

Zaterdagavond heb ik dan ook tv zitten kijken met mijn bril op en ik had op het eind van de avond geen hoofdpijn.

Ook achter mij  pc-tje werkt het heerlijk.

Het is dus een feit

Ik wordt oud... ik heb al een leesbril nodig

LOL

Toen ik dit tegen mijn kids zei zei mijn jongste "mama dat maakt niets uit want ik houd toch we van je".

De schat

Zie hier mijn brilletje

Ik zal van de week eens even aan iemand vragen of die eeneen foto van mij wil maken met mijn bril op mijn hoofd.

Maar ik wacht eerst even totdat de kapster is geweest morgen

Als de foto er is zal ik hem hier wel eens plaatsen

zo nu ga ik weer verder want ik moet zo aan het werk

Ik ontving net een mailtje via Hyves.

Nogmaal gesproken delete ik meteen dit soort doorstuur mailtjes maar deze wekte mijn neiusgierigheid en ben gaan lezen.

Het was een mailtje die die mij tijdens het lezen kippevel bezorgde.

Weet je wat ik laat jullie meelezen.


---------------------------------
LIEFDE

Op een diner om fondsen te werven voor een school ten behoeve van gehandicapte kinderen, hield één van de ouders een toespraak die door de aanwezigen niet meer vergeten zou worden. Na een woord van dank en waardering aan de school en haar directie, stelde hij een vraag:

'Wanneer de natuur geen externe bemoeienis kent, functioneert alles in de natuur volmaakt. Toch kan mijn zoon niet leren zoals andere kinderen. Hij begrijpt minder dan andere kinderen. Waar is de natuurlijke volmaaktheid als het om mijn zoon gaat?'

De zaal viel helemaal stil bij deze vraag, en de vader vervolgde zijn toespraak.

'Ik denk, dat als een kind als onze Shay op de wereld komt, er zich dan een kans voordoet om onze ware menselijke aard te tonen, namelijk op de manier waarop wij met zo'n kind omgaan.'

Daarna kwam hij met het volgende verhaal.

Shay en zijn vader liepen langs een park waar enkele jongens die Shay kende baseball speelden. Shay vroeg zijn vader: 'Denk je dat ik mee mag doen?'

Zijn vader wist dat de meeste jongens liever niet iemand als Shay in hun team hadden, maar aan de andere kant zag hij ook in, dat als zijn zoon mee mocht doen, hij een hoognodig gevoel van 'er bij horen' zou krijgen.

Dus liep hij op één van de jongens af en vroeg of Shay mee mocht spelen.

De jongen keek om zich heen voor steun, maar omdat niemand reageerde, nam hij zelf een besluit en antwoordde: 'We staan zes punten achter en we spelen al in de achtste inning. Als het aan mij ligt kan Shay meedoen, en we kijken wel of we hem aan slag kunnen krijgen in de negende inning.'

Aan het eind van de achtste inning scoorde het team waar Shay in meedeed een paar punten, maar ze lagen nog steeds drie punten achter. Op het hoogtepunt van de negende inning kreeg Shay een handschoen en een plaats als verrevelder.

Ondanks dat er geen bal zijn kant op kwam, was hij duidelijk heel opgewonden dat hij zomaar stond opgesteld. Hij had een grijns van oor tot oor als zijn vader vanaf de zijlijn naar hem zwaaide. Tegen het einde van de negende inning scoorde het team waarin Shay speelde weer. Met twee punten te gaan en alle honken bezet was de potentiële winnende slag aan de beurt, en het was Shay's beurt. Zouden ze op zo'n cruciaal moment in de wedstrijd Shay laten spelen en de kans lopen om te verliezen?

Verrassend genoeg kreeg Shay het slaghout. Iedereen wist dat een rake slag gewoon onmogelijk was, omdat Shay niet eens wist hoe hij de knuppel moest vasthouden. Laat staan dat hij er een bal mee kon raken.

Maar Shay ging op de thuisplaat staan, en de werper deed een paar passen naar voren om de bal zachtjes te gooien zodat er een kans bestond dat Shay hem zou raken. De eerste worp kwam op hem af, Shay sloeg er maar een slag naar en miste. Daarop kwam de werper nog een paar passen naar voren om de bal heel zacht te werpen. De bal kwam en Shay raakte de bal die pardoes over de grond recht op de werper af rolde. De werper pakte de slappe bal op en had alle tijd om de bal naar het eerste honk te gooien. Shay zou dan uit zijn en het hele spel zou dan over zijn.

In plaats daarvan pakte de werper de bal op, draaide zich om en wierp de bal met een hoge boog naar rechts, helemaal buiten het bereik van de eerste honkman. Ineens begon iedereen te roepen: 'Shay, ren naar het eerste! Ren naar het eerste honk.' Shay had nog nooit in zijn leventje het eerste honk bereikt. Hij hobbelde verschrikt langs de baseline met wijd opengesperde ogen, en iedereen riep: 'Naar het tweede, ren naar het tweede honk.'

Tegen de tijd dat Shay over het eerste honk hinkelde, had de speler op het rechterveld de bal. Hij had de bal naar het tweede honk kunnen gooien, en dan was Shay uit. Maar hij begreep de bedoelingen van de werper en gooide opzettelijk hoog over het derde honk. Shay rende zo goed als hij kon naar het tweede honk, terwijl de renners voor hem als gekken de honken passeerden op weg naar het thuishonk. Shay bereikte hijgend het tweede honk, en de korte stop van de tegenpartij holde op hem af om hem de goede richting op te helpen naar het volgende honk terwijl hij riep: 'Ren naar het derde!' Tegen de tijd dat hij het derde honk bereikte, schreeuwden de jongens van beide teams: 'Shay, naar de thuisplaat, ren naar de thuisplaat.' Shay strompelde naar de thuisplaat en raakte het honk. Iedereen was door het dolle heen en juichte hem toe alsof hij een homerun had geslagen, en de wedstrijd voor zijn team had gewonnen.

'Op die dag,' zei de vader zacht, terwijl de tranen langs zijn wangen drupten, 'op die dag brachten de jongens van beide teams een stukje onvoorwaardelijke liefde en menselijkheid in het spel....

Om even bij stil te staan.

We zenden elkaar duizenden grappen en idioterie per e-mail, maar als het aankomt op het sturen van berichten over levenskwesties bedenken we ons eerst twee keer. Het gore, vulgaire en vaak zeer obscene vliegt vrijelijk over het net, maar publieke discussies over fatsoen worden vaak op onze scholen en werkplekken onderdrukt.

Als je al overweegt om dit bericht door te zenden, is het goed denkbaar dat je nu al adressen op je mailinglijst selecteert die niet het juiste adres zijn om dit soort boodschap te ontvangen.

Kort en goed: degene die jullie dit stuurde is ervan overtuigd dat wij allemaal het verschil uit maken. We hebben allemaal dagelijks honderden gelegenheden om de volmaakte orde van de natuur te helpen. Er zijn ontelbaar triviale interacties tussen mensen die ons de keus laten: geven we elkaar een vonkje Licht & Liefde door, of laten we de gelegenheid liggen, waardoor de wereld weer iets kouder wordt?

Oké, jullie hebben nu dus 2 keuzes:

Delete
Forward

Ik koos ook het laatste!
Een betere wereld? Begint bij jezelf!!
-----------------------------------------

Als ik naar mijn omgeving kijk dan zie ik dat veel gehandicapte mensen anders worden behandeld.

En dan vraag ik me vaak af waaom.

Soms worden gehandicapte mensen behandeld alsof ze geen mens zijn maar een of ander beest.

Ik denk dat mensen met een geestelijke handicap de meest pure mensen zijn die op deze wereld rond lopen.

Waarom zouden wij dit soort mensen 'raar' behandelen.

Ine bedankt voor dit mooie mailtje  

De afgelopen week was het weer zover.

We zijn eens flink aan het opruimen geslagen en de dingen die we niet gebruiken en nog heel goed zijn gooien we in de uitverkoop.

Het is eigenlijk begonnen  toen we de kleine kamer gingen opknappen.

Die kleine slaapkamer moest een studeer kamer worden, en zoals jullie in het vorige logje konden lezen is dat gelukt.

Op die kamer stond echter een logeerbed met een zonnebank.

Het logeerbed was zo uit elkaar gehaald en naar het bovenste zoldertje gebracht maar de zonnebank was een heel ander verhaal.

Het ding stond nu echt in de weg.

Ik heb hem vorige week op marktplaats gezet tegen elk aannemelijk bod.

Na 2 dagen had ik een bod, en dit bod was zo goed dat we meteen terug gemailt hebben dat hij kon worden opgehaald.

Afgelopen vrijdag is hij dan ook opgehaald.

Het afgelopen weekend wilden de meisjes graag BBQ-en.

En dat was iets waar wij ook wel zin in hadden.

MAAAAARRRRRRRRRR

We hebben zo'n lomp grote BBQ en die staat ipgeslagen op zolder omdat we hem niet in de regen willen laten staan.

Het idee dat we die BBQ weer naar beneden moesten slepen stond ons al erg tegen.

Ik ben toen hier naar de blokker gegaan en heb daar een kleine kogel BBQ gekocht met een doorsnee van 35 cm.

Deze BBQ is groot genoeg voor ons gezinnetje.

Phil en ik besloten dat we de BBQ die op zolder stond dan zouden verkopen.

 Later op de avond kwamen we nog bij een vriend van ons die erg veel BBQ-t en we hebben hem eens gevraagd of hij nog belang had bij onze BBQ.

Hij wou er een leuk prijsje voor betalen en we hebben dan ook zaterdag de BBQ van  zolder gehaald en naar hem toe gebracht.

Toen was Phil het afgelopen weekend nog even op zolder en hij kwam een zaanse klok tegen.

Die zaanse klok had hij gekregen en die persoon had er bij gezegt als je hem wilt verkopen dan verkoop je hem maar.

Nu moet ik zeggen dat een zaanse klok niet helemaal mijn ding is... sterker nog ik vind ze iets voor mijn oma maar niet voor mijn kamer.

Het ding heeft dan ook maar een paar maanden hier aan de muur gehangen en bij de opknapbeurt van de kamer is ie op zolder beland.

De klok staat inmiddels dan ook op marktplaats.

Nu moet ik nog 2 items op marktplaats zetten.

Als ik straks weer naar boven ga zal ik daar eerst een paar foto's van maken.

Mijn oudste heeft nu 3 jaar op karate gezeten.

De eerste 2 jaar heeft ze met 1 pak kunnen doen en het laatste jaar heb ik opnieuw een pak gekocht.

Het 1ste pak is intensief gebuikt maar het 2e pak heeft ze maar een keer of 10 aan gehad. 

ik zal zometeen eens een paar mooie foto's maken en ik zal de pakken dan ook op marktplaats zetten.

Ik hoop dat ze dan ook snel verkocht zijn.

De komende dagen ga ik hier thuis opruimen en alles een grote beurt geven.

ik zal dan gerust nog wel het een en ander tegen komen dat ook ik ook kan verkopen en dat zal dan ook zeker nog op marktplaats belanden.

Hij is klaar.

Mijn eigen studeer knutsel kamer.

Ik heb hier mijn eigen ruimte waar ik kan studeren en mijn voorbereidingen kan treffen voor mijn studie en stage.

Al mijn spulletjes staan hier en ik kan de boel rustig laten staan zonder dat ik de alles op moet ruimen omdat de tafel weer leeg moet om te eten.

Het enige dat moet worden gedaan is een data kabel naar beneden leggen zodat de pc boven ook op het internet kan.

Zie hier het resultaat.

Dank je wel schat dat je dit voor mij hebt klaargemaakt.

Mijn oudste ging een paar jaar met plezier naar karate.

Het deed haar erg goed.

Haar motoriek verbeterde enorm en ze voelde zich veel prettiger.

De karate werd gegeven in de gymzaal van onze school.

Toen ze 3 jaar geleden begon was de groep niet zo groot ( ongeveer 10 tot 15 kinderen)

Er waren toen ook al 3 lsensei (leraren) aanwezig en zo kregen voldoende aandacht om de dingen te leren.

Gelukkig voor de sensei groeide de groep.

De groep werd echter zo groot dat ze al snel niet meer in het zaaltje van de school pasten.

De groepen waren ondertussen zo groot dat er wel 30 tot 40 kinderen in een groep zaten.

Er moest worden gekeken naar een andere locatie en die vonden ze hier in de overtoom ( de plaatselijke sporthal).

Het trainen werd nu ook anders.

Eerst moesten de kinderen zelfstandig 15 minuten een warming up doen.

Een van de wat grotere kinderen kreeg dan de leiding, terwijl de 3 sensei gewoon doorgingen met het lesgeven aan de groep die ze voor de groep van mijn oudste hadden.

Als warming up werd er vaak een spel gespeeld met een bal waarbij het er erg hard aan toe ging.

Alle  meisjes van de groep haakten al snel af en deden de warming up al niet meer mee.

Zo ook mijn oudste... de lol ging haar er al snel af.

Ze wilde gewoon niet meer naar karate omdat ze niet meer mee wou doen aan de warming up.

De probelemen werden door meerdere moeders aangegeven bij de sensei maar er werd te weinig op de problematiek ingespeeld.

Ook de lessen waren niet meer uitdagend voor mijn oudste.

Nu moet je weten dat er in de groep van mijn oudste kinderen zaten met verschillende banden.

De gele band.... zij moeten leren voor de oranje band.

De oranje band...... zij moeten leren voor de groene band.

En de groene band.... zij moeten leren voor de blauwe band ( als ik het goed heb)

Mijn oudste heeft de oranje band.

Maar wat gebeurde er nu

Veelal moesten de gele en oranjebanders met elkaar trainen.

Er werd veel aandacht besteed aan het instuderen van de kata voor de oranje band.

Er werd heel weinig aandacht besteed aan het instuderen van de kata voor de groene band.

Mijn oudste moest dus steeds weer dingen doen die ze al kende en dat wou ze niet.

Ze wilde nieuwe dingen leren.

Samen met nog wat andere ouders hebben we meerdere malen geklaagd dat ze niets deden aan het instuderen van de kata voor de groene band.

Maar mijn oudste had geen zin meer in karate, het was hier ieder woensdag een strijd om haar klaar te maken voor de karate.

Op een gegeven moment had ik er geen zin meer in.

Ik heb nogmaals contact gezocht met de sensei en heb het probleem voorgelegt.

De sensei beloofde beterschap en ik zou proberen om mijn oudste weer naar de karate te krijgen.

Het lukt me om haar er weer naar toe te krijgen maar de sensei ging eigenlijk op de oude voet door.

Iedere keer had hij een nieuwe smoes waarom de oranjebanders nog steeds geen nieuwe dingen leerden.

Mijn oudste had het op een gegeven moment wel gezien en de strijd begon opnieuw.

Ik was er toen helemaal klaar mee.

Ik was het zat om haar te dwingen en heb de sensei gezegt dat ik haar van de karate af haalde.

De sensei begon meteen van hoe jammer hij dat vond want mijn oudste was een fijn kind om mee te werken.

Ik heb toen met hem afgesproken dat ik via de mail een briefje kon sturen waarin ik het lidmaatschap opzegde.

Zo gezegt zo gedaan.

De mail heb ik netjes verstuurd.

Nu kom ik vandaag thuis van het boodschappen doen en staat er 10 minuten later een postbode aan de deur.

Hij had voor mij een aangetekende brief.

De brief is van de sensei van de karate.

Ik zou het lidmaatschap van mijn oudste niet hebben opgezegt en ik zou dus nog contibutie moeten betalen.

Nu kan ik je wel vertellen dat ik hoogst verbaasd was.

Ik had immers het lidmaatschap opgezegt en alle contributie tot dan betaald. 

De sensei krijgt van mij dus ook een heel fijn briefje terug waarin ik stel dat het lidmaatschap wel is opgezegt en ik dus geen contributie meer verschuldigd ben aan hen.

Ook heb ik wederom het lidmaatschap opgezegt in die brief.

Het kromme is dat het om 1 maand gaat, dus om 10 euro.

Ze kunnen van mij het geld nog wel krijgen en dan is het helemaal gedaan met ze.

Het enige wat ik nog wil zeggen is : konjinsei bedankt voor jullie onsportiviteit.

Het voetbal mag van mij wel gestolen worden.

Als ik ergens niets aan vind is het wel voetbal.

Mijn definitie van voetbal heb ik vanlaatst al eens gegeven in een ander logje ( zie logje voetbal van 8 juni ) maar ik wil hem hier gerust nog eens even plaatsen

 Men neme 1 grasveld en men zet daar aan ieder uiteinde een palen constuctie met een net eraan erop.

Deze paalconstructie noemt men dan een doel of goal.

Verder pakt men een spuitbus met verf en men gaat op dat mooie grasveld met verf lopen kliederen.

Dan zoekt men 25 volwassen mannen die zich als idioten willen gedragen.

2 van deze mannen zet men aan de zijkant en geeft men een vlaggetje in de hand waarmee ze moeten gaan staan zwaaien.

Van de overgebleven mannen neemt men nog 1 persoon die we de scheidsrechter gaan noemen.

Deze scheids rent mee over het veld en gaat beslissen of de anderen het spel wel spelen volgens de regels die vele andere, vaak vadsige, mannen  bedacht hebben.

Van de overgebeven 22 mannen neemt men dan 20 mannen die men verdeeld over het veld en die laten we achter 1 bal aan rennen.

De mannen worden zo verdeeld dat we 2 tegen elkaar spelende teams krijgen.

Ja en dan blijven er 2 mannen over.

Deze mannen zetten we tussen de palenconstructies en we geven hen de opdracht om alle ballen te vangen.

Ik denk echter dat ze hun opdracht niet goed begrepen hebben want er belanden vele ballen in het net achter hen.

Nu is het wel gemakkelijk voor ieder land gemaakt, ze hoeven maar de helft van de mannen te leveren.

Oja en dan vergeet ik ook nog 1 man.

Deze man zetten we langs de zijlijn en noemen we bondscoach.

Maar goed ik was net bij de Bruna om een pakketje te versturen.

Het postkantoor zit hier bij de Bruna in.

Ik stond daar dus aan de bali en had net afgerekend en er werd mij gevraagd of ik nog een poster wou van het nederlands elftal.

Nu weet ik dat mijn oudste dat helemaal te gek vind dus ik heb maar ja gezegt.

De posters hadden ze hier in pakketjes gewikkeld van 3 a 4 posters.

Ik vroeg of ik een extra pakketje mee mocht nemen zodat ze op school nog wat op konden hangen.

Voordat ik het wist stond ik met genoeg posters in mijn tas om alle kinderen uit de klas een poster te geven en ik kreeg een paar extra pakketjes om verder in school op te hangen.

Ik ben onderweg naar huis maar meteen bij school aangegaan.

Ik heb de klas van de meiden voorzien van posters en de posters die ik over had heb ik verdeeld over de andere groepen.

De school kan dus posters gaan ophangen van het nederlandse elftal.

Als de Ek voorbij is dan kunnen ze de posters zo bij het oud papier doen.

Als school zamelen we het oud papier in en de opbrengst van dat oude papier wordt weer besteed aan leuke dingen binnen school.

Hoe dan ook als school zijnde profiteren we daar weer van.

Er zit echter wel een nadeel aan die posters.

Nu heb ik vanmiddag dus 2 p0osters in huis van het nederlandse elftal.

De meiden moeten die maar gaan ophangen op hun slaapkamers, maar ik heb zo'n voorgevoel dat er hier wel eentje in de kamer aan een deur komt te hangen.

Leer mij mijn oudste kennen.

LOL

Maar goed Nederland moet vandaag weer voetballen.

Phil heeft de meiden beloofd dat ze vanavond naar het voetbal mogen kijken.

Dus ook vanavond kom ik er niet onderuit... het voetbal staat aan.

Mijn oudste kijkt iedere avond de wedstrijd van 18.15 uur.

Alleen het einde ziet ze niet omdat de tv dan van de beiden meiden op McLeod's Daughters moet.

Zodra er dan een reclameblok langs komt moeten we dan even snel terug schakelen naar nerdeland 1 om te zien hoe de eindstand is geworden.

Deze eindstand moet dan weer worden bijgehouden op een schema.  

Er is al gevraagd of ze de finale wedstrijd ook mogen zien.

Omdt het op een zondag is hadden wij er wel even wat moeite mee maar omdat ze dan toch al vakantie hebben is het geen probleem.

De afspraak is hier dat ze wel mogen kijken naar het Nederlandse elftal in het weekend maar niet op de zondag of een door de weekse dag.

Dus vanavond is het weer voetbal en dan zit ik weer lekker achter mijn pc.

rest mij niets anders dan iedereen een heel fijn weekend te wensen

We hebben geen grote achtertuin en geen grote voortuin.

Toch probeer ik het met plantjes heel gezellig te maken

De voortuin hebben we bestraat en eerder hadden we er een hardhouten bankje op staan.

Vorig jaar heb ik dat veranderd en toen hebben we de bank verplaatst naar de achteruin en we hebben er voor toen drie hortensia's gepoot.

Op een gegeven moment was het zo slecht gesteld met de hortensia's dat ik de neiging had om ze eruit te trekken.

Toch heb ik de planten laten staan en heb ik er niets aan gedaan

Heel eerlijk gezegt ben ik daar momenteel heel erg blij mee.

Vanavond het ik nieuwe foto's gemaakt om jullie te laten mee genieten.

De voortuin vanaf de straat gezien..

Hier nog een paar foto's om de planten beter te bekijken.

de linker hortensia

Kijk eens wat een mooie bloem

de middelste hortensia

de rechter hortensia

en ook hier al een mooie bloem erin

Nadat ik de foto's heb gemaakt van mijn voortuintje ben ik doorgelopen naar mijn achtertuin en heb daar de plantjes ook maar eens gefotograveerd.

Ik heb acheter het huis een plaats van 3 x 6 meter.

We hebben daar ook de volliére al op staan, en ik vind het ook herlijk om mijn was buiten te drogen aan mijn droogmolen.

ieder jaar koop ik bij de aldi 2 traytjes met vleitig liesjes en ik vul daar 3 hang bakken en 1 staande bak mee.

Na een paar weken heb je dan dit als resultaat ( foto hierboven en hieronder)

Maar goed als ik in de deuropening van de bijkeuken sta dan kijk ik zo naar mijn tuintjes.

Langs de palen van de oude schommel lopen nu 2 clematissen omhoog.

Helaas zijn ze al uitgebloeid, maar ik kan wel vertellen dat dat ook een heel mooi gezicht was.

In he eerste minituintje staan, in de achterste rij tegen de schutting aan, aan de buitenkanten een hedera plant en in het midden wederom een clematis

Op de voorste rij staan 6 aarbeien plantjes.

Er zitten inmiddels al hele kleine aardbeitjes aan de plantjes die nog wel wat moeten groeien.

Het is me niet gelukt om van de ze aarbeitjes een mooie foto te maken

In het tweede minituintje staat een paar tomaten plantjes

Deze tomaten hebben we zelf helemaal opgekweekt.

en ook daar heb ik inmiddels al een paar tomaatjes in hangen .

Het is met wel gelukt om van deze tomaatjes een paar mooie foto's te maken.

Het zal mij benieuwen of ze ook lekker gaan smaken als ze lekker groot en rood zijn.

Nu is het voorste gedeelte van dit tuintje nog een beetje leeg maar ik zit me net te bedenken dat ik nog ergens een zakje met sla zaadjes moet hebben.

Ik denk dat ik daar maar een paar van in het voorste gedeelte strooien dan kunnen we misschien dit jaar ook nog sla uit eigen tuin eten.

Zo zie je maar zussie jij bent niet de enige die burgelijk is.

LOL

Maar goed ik ben inmiddels erg tevreden met mijn tuintjes.

Een grotere tuin kan ik achter het huis niet maken want dan hebben we bijna geen ruimte meer om te zitten.

De ellende is weer begonnen.

Het EK voetbal is weer begonnen.

Heel Nederland is weer gek, heel Nederland denkt dat hij het beter weet dan Marco van Basten.

Iedereen denkt dat hij op de tv zijn mening mag geven over hoe Marco het zou moeten doen, maar niemand heeft de kloten om in zijn schoenen te gaan staan.

En voetbal... wat is dan nu helemaal.

Lees mee en geniet van mijn definitie van het voetbal.

Men neme 1 grasveld en men zet daar aan ieder uiteinde een palen constuctie met een net eraan erop.

Deze paalconstructie noemt men dan een doel of goal.

Verder pakt men een spuitbus met verf en men gaat op dat mooie grasveld met verf lopen kliederen.

Dan zoekt men 25 volwassen mannen die zich als idioten willen gedragen.

2 van deze mannen zet men aan de zijkant en geeft men een vlaggetje in de hand waarmee ze moeten gaan staan zwaaien.

Van de overgebleven mannen neemt men nog 1 persoon die we de scheidsrechter gaan noemen.

Deze scheids rent mee over het veld en gaat beslissen of de anderen het spel wel spelen volgens de regels die vele andere, vaak vadsige, mannen  bedacht hebben.

Van de overgebeven 22 mannen neemt men dan 20 mannen die men verdeeld over het veld en die laten we achter 1 bal aan rennen.

De mannen worden zo verdeeld dat we 2 tegen elkaar spelende teams krijgen.

Ja en dan blijven er 2 mannen over.

Deze mannen zetten we tussen de palenconstructies en we geven hen de opdracht om alle ballen te vangen.

Ik denk echter dat ze hun opdracht niet goed begrepen hebben want er belanden vele ballen in het net achter hen.

Nu is het wel gemakkelijk voor ieder land gemaakt, ze hoeven maar de helft van de mannen te leveren.

Oja en dan vergeet ik ook nog 1 man.

Deze man zetten we langs de zijlijn en noemen we bondscoach.

Iedere niet voetballende idioot denkt dan te kunnen vertellen wat deze bondscoach moet doen om zo het beste resultaat te behalen voor zijn land.

En als de resultaten goed zijn dan is men zo chauvinistisch als het maar kan want WE hebben het dan maar mooi geflikt.

Net alsof we zelf in dat veld hebben gestaan.

Zijn de resultaten niet goed dan hebben we het altijd over dat ZE het weer niet goed gedaan hebben.

Hoe bedoel je we denken krom.

En dan moet ik het ook nog maar eens hebben over het geld dat die voetballende mannen verdienen.

Er gaan miljoenen in dat wereldje om.

Het is eigenlijk te belachelijk voor woorden.

Als je hoort dat er weer een voetballer is verkocht voor miljoenen euro's dan denk ik altijd het is toch geen vee verkoop??

En dan is er ook nog een ander aspect.

Waarom moeten het miljoenen zijn?

Als we wereld wijd de voetballers wat heel minder zouden betalen dan konden we er ook nog eens andere mensen mee helpen.

Er zijn zoveel mensen in de wereld die geen dagelijkse maaltijd op tafel kunnen zetten.

En als we dan de berichten horen over het schrijnende voedsel tekort dan moeten we ons toch eens afvragen of ze dan de voetballers zoveel moeten betalen.

Goed dan moeten we het ook maar eens hebben over al die mensen die zo'n elftal achterna reizen.

Mensen die hun vakantie vervroegd opnemen om in zo'n bomvol stadion te gaan zitten kijken.

Mensen die op dit moment alleen nog maar in oranje willen lopen omdat ze willen laten zien dat ze nederlander zijn.

Mensen die op dit moment echte kudde dieren zijn, alsof ze zelf geen identiteit meer hebben

En dan heb je nog van die idioten die hier gewoon in nederland blijven.

Idioten die het nodig vinden om hun huis en tuin oranje te maken.

Hier in de straat woont ook zo'n idioot, zijn hele tuin heeft hij veranderd in een ere tribune.

Nu ben ik bang dat er van de week dus vele, reeds dronken wordende idioten staat te schreeuwen op de straat.

Een paar jaar gelden hebben we iets soort gelijks meegemaakt.

We hadden kamp Holland, kamp Duitsland en kamp Engeland hier in de straat.

Gelukkig zijn deze kampen verhuisd.

Nu moet ik heel eerlijk zeggen dat we van kamp Engeland geen last hadden.

Er hing daar slechts een engelse vlag voor de ramen maar je hoorde hem niet.

Kamp Holland zat buiten tv te kijken en bij ieder doelpunt stonden ze op de straat de dansen en te schreeuwen.

En dan kamp Duitsland.. die zat gewoon binnen tv te kijken maar bij ieder doelpunt stond die idioot in de deuropening te schreeuwen om kamp Holland te overtroeven.

Leuk als je kinderen op bed liggen.

In huize Big Mama zijn de meningen ook verdeeld in 2 kampen.

Het eerste kamp wordt gevormd door Phil en mijn oudste.

Zij willen graag naar alle wedstrijden van het Nederlandse elftal kijken.

Dan hebben we ook kamp 2 die gevormd wordt door mij en mijn jongste.

Wij hebben een hekel aan voetbal en willen het dan ook niet kijken.

Maar ja een mens moet wel eens wat dus ook hier worden de wedstrijden gewoon bekeken.

Nu heeft mijn jongse geluk en mijn oudste pech.

De wedstrijden beginnen pas om 20.45 uur en dan liggen de meiden al op bed dus mijn kids zien geen voetbal, tenzij het een keertje op vrijdag of zaterdag is.

Nu heb ik bedacht dat als Phil voetbal zit te kijken dat ik dan maar achter mijn pc ga zitten en dan allerlei crea voorbereidingen ga doen voor mijn studie.

Van een juf op de school van de kids heb ik allerlei crea boeken mee gekregen dus ik kan mooi het een en ander uitzoeken en daarmee aan de slag gaan.

Deze crea dingen zal ik dan wel gaan plaatsen op mijn log in de creabea categorie. 

Maar goed maandag is dan de eerste nederlandse wedstrijd.

Ondanks mijn afkeer van voetbal wil ik de jongens toch veel succes wensen.

Het was van de week een hele drukke week voor de kids.

Deze week werd hier de avondvierdaagse gelopen.

Deze week hebben de kids echter hun schoolreisje gehad.

Maar we zullen bij het begin beginnen.

Maandag was de eerste avond van de avondvierdaagse.

De meiden hebben hun 5 kilometer netjes gelopen.

Na lekker onder de douche te zijn geweest zijn de meiden lekker gaan slapen.

Dinsdag was de dag.

De dag van het schoolreisje.

Deze keer gingen ze naar het Kameleondorp in Terherne.

We  hadden van de voren al een papiertje gekregen waarop stond dat ze een extra broek mee moesten nemen en dat we maar moesten nadenken over een paar extra schoenen.

Ik ben toen eerst maar eens even naar de site gesurfd van het kameleondorp en heb daar eens even goed gelezen wat daar allemaal te doen is.

Nadat ik rustig had zitten lezen heb ik besloten om de kids maar een complete verschoning mee te geven.

Een schone broek, onderbroek, hemd, longsleve, sokken en schoenen werden in de tas gepakt.

Daarnaast werden de nodige versnaperingen nog ingepakt.

Om half 9 vertrokken de kids met een bus richting Terherne.

Als ik de verhalen hoor dan hebben ze een fantastische dag gehad.

Er is een meisje uit de klas tot de middel in de modder gezakt.

En ook mijn jongste is met 1 been in de modder weggezakt.

De kinderen hadden van de juffen te horen gekregen dat ze, als ze iemand in het water of weggezakt in de modder zagen dat ze dan snel de juf moesten roepen zodat zij een foto kon maken.

De personen die in  het water of modder vast zaten moesten dan wachten totdat de juf de foto had gemaakt en dan mochten ze eruit komen.

"Ja mam" zie mijn jongste "je denkt toch niet dat ik op de foto wil staan als mijn been in de modder vast  staat. Dus ik ehb snel mijn been losgetrokken en ben verder gegaan "..

Nu was ik gister nog even op school en daar hoorde ik van een van je juffen dat ze slootje zijn wezen springen.

Ze moesten aan een touw over een sloot slingeren.

De juf vertelde mij dat de meiden het touw toch wat te vroeg lieten en ze midden in de sloot beland waren.

Ik moet nog even op de site van school gaan zoeken naar foto's, en als ik die heb zal ik die vast en zeker nog even plaatsen.

Ik kreeg dinsdagavond twee tassen thuis waar kleddernatte stinkende kleding en schoenen in zaten.

Maar goed de wasmachine was gewillig dus alles ligt alweer schoon in de kast.

Maar goed toen gingen we weer verder met de wandelvierdaagse.

Dinsdag avond hebben de meiden niet gelopen.

Wij waren zo laat thuis van het riagg ( daar moesten Phil en ik nog naar toen die middag) dat dat niet meer haalbaar was.

Woensdag hebben de meiden ook hun 5 kilometer gelopen.

Gisteravond was dan de laatste avond ( gelukkig zijn ze hier zo soepel dat de verloren avond niet meer hoeven inhalen)

De meiden hebben nu ook weer dapper gelopen.

Behangen onder zakken met snoep zijn ze weer thuis gekomen

Deze mama had nog wat foto's willen maken maar dat ben ik helemaal vergeten.

Zo nog even een woordje naar mijn meiden.

Lieve oudste en lieve jongste

Mama is heel erg trots op jullie en ik vind jullie een paar grote KANJERS.

Dikke KUSSSSSSSSSSSSSSSSSS van jullie mama

zaterdag waren we een dagje bij mijn ouders op de camping.

Om de meiden wat waterpret te bezorgen heb ik toen een water splash bloem gekocht.

Gister hebben de meiden er hier thuis ook nog wat lol aan beleefd en ik het daar enige foto's van gemaakt.

Op de foto's zien jullie mijn oudste, mijn jongste, Phil en een paar buur kinderen.

Het leven bestaat uit keuzes maken.

Iedere dag weer maken we keuze's.

Zo kiezen we wat we eten, welke kleren we aantrekken, wat we gaan doen enz enz.

Ook hier in huis worden er keuze's gemaakt

Wij stimuleren de meiden erg om hun eigen keuze's te maken.

Ze kiezen iedere avond zelf uit welke kleren ze aan doen de volgende dag.

Ze kiezen zelf wat ze op brood willen.

Ze kiezen zelf op welk tijdstip ze onder de douche gaan.

En ze kiezen zelf hoe ze hun haar willen hebben.

Mijn oudste heeft er lange tijd geleden al voor gekozen om het haar in een kort model te laten knippen.

Iedere keer als de kapper komt vraagt ze het dan ook weer zo te knippen.

Mijn jongste riep al een hele poos dat ze haar haar anders wou hebben.

Ze wist alleen niet hoe en eigenlijk durfde ze het ook niet zo goed en zo liet ze iedere keer er alleen maar de puntjes vanaf knippen.

Ze was bang dat ze zou worden uitgelachen als ze haar haren anders zou laten knippen.

Nu moet ik wel heel eerlijk zeggen dat mijn jongste ook niet het gemakkelijkste haar heeft.

Ze heeft heel erg mooi van nature krullend haar.

Ze had haar haar inmiddels al tot halverwege haar rug.

De ene keer leek het langer dan de andere keer, het lag er maar net aan hoeveel krul er spontaan in schoot.

Het kammen cq borstelen van dat haar was eigenlijk iedere dag weer een ramp.

Er zaten iedere keer zoveel klitten in dat het niet leuk was.

We lieten haar al gaan slapen met vlechtjes in haar haar.

Ik probeerde de haren ieder morgen voorzichtig te kammen maar ik kon soms niet voorkomen dat ik haar pijn deed.

Gisteravond was het weer eens zover.

De kapster (mijn vriendin)  was weer eens even hier om te knippen.

Mijn jongste gaf aan dat ze dit keer wel eens wat anders wou n\met haar haar en na veel overleg heeft ze zeker de helft er vanaf laten knippen.

Ze heeft haar haar nu op schouderlengte laten knippen.

Het ging me wel even aan het hart toen de mooie lange krullen van mijn dochter op de grond vielen.

Na het knippen zat ze nog een poosje in de bank en ik  kon gewoon aan haar merken dat ze met haar nieuwe kapsel erg in haar sas was.

Ze zat de hele tijd met haar haren rond te zwieren, en ze heeft wel tig keer in de spiegel gekeken naar haar nieuwe kapsel.

Vanmorgen heb ik er voor gezorgd dat de haren netjes zaten en ze is opgewekt naar school gegaan.

Op school heeft ze gelukkig alleen maar leuke reacties gekregen.

Nieuwsgierig???

Zie hier het nieuwe korte koppie van mijn jongste.

Het is in natte situatie tot schouderlengte geknipt maar het krult weer giga op. 

De krullen en slagen schieten er weer spontaan in.

Dit is echt haar om jaloers op te worden.

Deze foto heb ik stiekum genomen.

Ik mocht geen foto van de voorkant nemen.