Wij zijn in het bezit van en telefoon.
We hebben een huistelefoon en Phil en ik hebben ieders ook een mobile telefoon.
Het nummer van onze huistelefoon staat gewoon in het telefoonboek maar onze mobile telefoons staan niet in het telefoonboek.
Het is heel gemakkelijk om een telefoon te hebben want dan ben je bereikbaar en je kan ook eens een ander bellen.
Er zit ook een nadeel aan een telefoon hebben.
Er zijn bedrijven die de telefoonnummers opkopen en die gaan bellen met allerlei enquete's.
Vanlaatst was het ook weer eens zover.
Tegen 15.15 uur ging hier de telefoon.
Ik nam op en zei netjes mijn naam.
"Goedemiddag mevrouw, mag ik een minuutje van uw tijd?"
"Waar gaat dit over?" vroeg ik nog met mijn suffe kop.
"Ik mag u een rente analise aanbieden", hoorde ik al snel aan de andere kant van de telefoon.
O nee he het is weer eens zover dacht ik.
"Mag ik u vragen of u een lening heeft", zei de stem al snel voordat ik kon zeggen dat ik hier geen zin in had.
"Nee ik heb geen lening", zei ik.
Nou daar ben ik snel vanaf dacht ik nog.
"Heeft u dan een hypotheek? ", klok de stem alweer.
"Nee die heb ik ook niet", antwoordde ik.
"Heeft u dan een creditcard", werd er door gevraagd.
"Nee die heb ik ook niet", was mijn antwoord.
"Heeft u dan een rekening openstaan bij een postorderbedrijf ", vroeg de stem weer.
"Nee die heb ik ook niet", antwoordde ik.
Toen werd het stil aan de andere kant van de lijn.
"Dus u heeft geen lening, geen hypotheek, geen creditcard en geen rekening openstaan bij een postorder bedrijf ? " vroeg de stem ongelovig.
"Ja dat klopt", zei ik vol trots terug.
"Mevrouw ik ben sprakeloos, ik ik wil u feliciteren want dit komen we maar heel zelden tegen en gelukkig kan ik u dus niet van dienst zijn. Een hele fijne dag nog", zei de stem en de verbinding werd verbroken.
Ik was best wel trots.
Het is echter in het verleden wel eens anders geweest.
Wij hebben helaas wel een grote schuld gehad en we zijn toen uiteindelijk in de schuldsanering beland.
Na 3 jaren afzien hebben waren we schulden vrij.
Mijn ouders en mijn broer en zuske hebben ons door deze moeilijke pereode heen geholpen.
Niet financieel maar door mentale hulp.
Mijn broer heeft een tijd lang onze financiele zaken beheerd en hij heeft geholpen om van ons gezin weer een gezond "bedrijf " te maken.
Hij heeft ons bijgestaan tijdens en na de sanering.
Ik ben hem daar nog steeds erg dankbaar voor.
In het afgelopen jaar hebben we het financiele beheer weer terug gekregen en ik zal er zeer zeker voor zorgen dat we niet weer in de financiele zorgen komen.
De rekeningen worden nu meteen betaald.
Het telefoontje deed mij weer eens beseffen dat er een heleboel mensen zijn met leningen en creditcards.
Daarvan zijn er een heleboel mensen die daardoor zwaar in de problemen zitten.
Ik kan je wel vertellen dat deze mensen het niet gemakkelijk hebben.
Ik besef mij heel goed dat wij nu in een bevoorrechte situatie zitten en wij zullen er alles aan doen om te zorgen dat we in deze situatie blijven.
De reclames van de leningen mogen van mij direct van de tv en uit tijdschriften worden gehaald.
Als ik dan zo'n reclame zie waarin men door .*piep* . toch zijn dure keuken of auto kon kopen dan denk ik alleen maar trap er niet in.
Het gaat dan van kwaad tot erger.
Laat mij dan maar in een autootje rijden van 10 jaar oud.
Ik heb hem tenminste cash kunnen betalen en ik heb nog wat spaarcenten overgehouden ook.
Mijn kids leer ik ondertussen ook hoe ze het verstandigst kunnen omgaan met geld.
Ik zal er alles aan doen om te voorkomen dat zij later in financiele problemen komen.
De meiden krijgen nu iedere week 1 euro zakgeld.
Van die euro moeten ze 50 cent in de spaarpot doen en mogen ze 50 cent in de portemenee doen.
Als ze iets willen kopen dan zullen ze er eerst voor moeten sparen.
Deze maand hebben we de meiden ook een bankrekening gegeven.
Bij deze bankrekening hebben ze een bankpas.
Op deze bankrekening zullen wij 1 x in de 3 maand 100 euro storten.
De maanden lopen gelijk met de betalingen van de kinderbijslag.
Van deze 100 euro moeten de dames hun kleding kopen.
Wij gaan ze hier helemaal in begeleiden.
Die 100 euro mag alleen maar voor kleding gebruikt worden en nergens anders voor.
Als ze die maanden niet al hun geld nodig hebben dan laten ze de rest gewoon staan tot de volgende 3 maand.
De opzet is om ze te leren om voor weinig geld leuke kleding te kopen en te zorgen dat ze leren hoe ze met geld moeten omgaan.
Natuurlijk zal ik bijspringen als ze veel kleding nodig hebben en als ze niet uitkomen.
Nu is het niet zo dat ze alleen naar de winkel gaan om kleren te kopen maar dat ze dan onder begeleiding van Phil en mij doen.
Als ze vinden dat ze wat nodig hebben zullen we samen eerst gaan kijken of ze het werkelijk nodig hebben en als ze dan nog steeds vinden dat het nodig is zullen we samen gaan shoppen.
Ik zal hun dan verschillenden dingen laten zien en de prijs verschillen met hun bespreken.
Willen ze het dan toch perse hebben dan mogen ze het kopen( als ze er voldoende geld voor hebben), ook al vind ik het niet mooi.
We moeten hun eigen stijl ontwikkelen en kopen en die kan best afwijken van mijn smaak.
Ik zal er echter wel voor waken dat ze vreselijk voor lul lopen.
De afspraak ik dat ze zorgen dat ze er netjes bijlopen.
Nu zullen velen van jullie zeggen dat ik daar wel heel vroeg mee ben.
Ja dat kan je zo vinden.
Voor mij is het iets wat in onze opvoeding past.
Eigen verantwoordelikheid.
De meiden nemen verantwoordelijkheid voor hun eigen dingen en daar hoort kleding ook bij.
Wij willen aan hun laten zien dat we hen respecteren en dat we in hen geloven.
Dit heb ik inmiddels geleerd uit het boek: kinderen opvoeden en de vrede in huis bewaren.
Wees niet bang ze mogen naast hun verantwoordelijkheden ook nog kind zijn en gewoon spelen.
Maar een kind van tegenwoordig kun je niet meer zo klein houden als vroeger.
Vroeger was alles goed als papa of mama het zeiden.
Tegenwoordig willen ze inspraak en dat mogen ze van mij.
PS
Mijn meiden vinden het heel spannend om hun eigen bankzaken bij te houden .
En ze vinden het nog spannender om zelf hun kleren te kopen.
 | 
