
Woensdagochtend hoorde ik in een keer een kreet van benden komen.
" Mama er ligt sneeuw ".
Mijn oudste stond al beneden en ik was nog even boven bezig met mijn jongste en stond op het punt om ook naar beneden te gaan.
Mijn jongste vloog de trap af en rende meteen naar het raam om ook eens te kijken.
Er ging toen een luid gejuig op.
" Mam ik wil naar buiten om in de sneeuw te spelen", was het volgende dat er gezegt werd.
"Eerst eten en haren kammen en daarna mogen jullie naar buiten om met de sneeuw te spelen". antwoordde ik.
Ik heb ze nog nooit zo snel hun ontbijt zien eten en ze hadden nog nooit zo'n haast om de haren te kammen.
Om tien voor acht stonden ze dan ook al buiten met de sneeuw te spelen.
De teleurstelling was ook heel groot toen ze om 12 uur uit school kwamen en de sneeuw was weg.
Mijn oudste zat flink te balen, maar gelukkig had ze met een jongentje uit haar klas afgesproken en ging ze die middag lekker spelen.
Toen ze gistermiddag (donderdagmiddag) uit school kwamen sneeuwde het ook weer lekker.
"Mam ik wil eerst snel even een kop koffie en dan ga ik weer lekker de sneeuw in", waren de eerst woorden die ik van mijn oudste hoorde toen ze thuis kwam.
Ze weten hier dat ze na schooltijd eerst even moeten drinken omdat ze anders niet weg mogen.
Met dit koude weer drinkt mijn oudste liever een bak koffie dan een glas limonade, mijn jongste drinkt liever een bak thee.
Snel werd de koffie en thee op gedronken en het snoepje opgegeten en daar gingen ze lekker de sneeuw in.
Eerst hebben ze lekker sneeuwballen gegooid maar dat was snel afgelopen toen mijn oudste een sneeuwbal midden in haar oog kreeg die onbenullig hard door een van de buurjongens werd gegooid.
Ik heb haar even getroost en ze is meteen sneeuw gaan verzamelen om een sneeuwpop te maken.

Toen Phil om half 6 thuis kwam waren ze nog druk bezig met hun sneeuwpop.
Tegen 6 uur heb ik ze naar binnen gehaald om te eten, ik had er expres voor gezorgd dat het eten later klaar was zodat ze lekker in de sneeuw konden blijven spelen.
Meteen de natte broeken uitgedaan, en lekker de pyama broek aangedaan.
Na het eten was het te donker om nog weer in de sneeuw te gaan spelen.
Vanmorgen rende mijn oudste weer naar beneden.
"AHhhhhhh neeeeee, de sneeuw is weg.... stomme sneeuw", was de volgende kreet die mij boven bereikte.
"Nu kunnen we niet meer met de sneeuw spelen", deed mijn jongste een duit in het zakje.
Ze zaten echt flink te balen.
Het ontbijt duurde ook weer ouderwets lang en ik moest zoals altijd wel een keer of 10 "eet nou eens door" zeggen..

De enige sneeuw die er ligt ligt nog op de takken van de bomen en op de daken van de huizen
Voor de kids vind ik het heel jammer dat de sneeuw weg is.
Het is iets dat ze niet zo vaak zien, maar wie weet komt er nog meer.
Ik hoop dat echt voor hen.
Voor mezelf ben ik heel blij dat de sneeuw weg is.
Ik ben als de dood dat ik uitglij en val, het zou mijn BI verergeren.
Ik hoop aan de andere kant dus dat er geen sneeuw meer valt en het nu eindelijk weer zomer wordt.
Lekker tegenstrijdig , maar ja zo voel ik het nu eenmaal.
We zullen wel zien wat het weer ons gaat brengen.
Zo ik heb mijn logje weer klaar en dan ga ik nu snel bezig met het uitsoppen van de douche.
Het werk gaat ook gewoon door.
Tot later allemaal.
 |