Bikes & Roses

Description

Deze weblog is van Hissy en Gonda. Hierin zetten we de verslagen van (meestal) sportieve activiteiten en andere leuke belevenissen.


My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends
*My Photo Album

Welkom op onze Weblog. Je treft hier onze verslagen aan van het biken, maar ook andere sportieve uitspattingen komen aan de orde. We wensen je veel leesplezier toe en zouden het leuk vinden als je een reactie achterlaat (via comment).


Posted: 19:45, 2/12/2012
Comments (4) | Add Comment | Link

Keep yor head up!

"You're one of the guys", zei Richard tegen me na de Spinningles met een vette knipoog. Me gigantisch tijdens de les in het zweet gewerkt, om daarna extra te genieten van de nazit met Spinningvrienden. Mijn Spinninglessen zijn een prima voorbereiding voor mijn mountainbiketochten op zondag.

Vanochtend in alle vroegte heerlijk getokkeld op mijn gitaar; Keep your head up van Ben Howard (de Lowlandsversie is trouwens te gek).  Fijn om de zondagochtend zo te beginnen; ik zag de zon opkomen. Straks zou Gonda komen om weer met zijn beiden de nu erg blubberige bossen in te duiken.

Een bakje koffie en off we go! Honderduit kletsend zoals altijd naderden we de bossen. Ons alletwee beseffend dat we ten eerste iets minder konden kletsen en ten tweede dat we onze, weliswaar gesponsorde kleding, niet schoon zouden houden. Wat later kwamen we heel toevallig onze sponsor Wiebe tegen met nog een aantal Marumer vrienden. Ik kreeg hier wel energie van en trots als een pauw fietste ik even vol gas in mijn wit/blauwe/(bruine) Oldenburger tenue. Natuurlijk was het soms redelijk zwaar, want de blubber zoog.

Gonda is een lichtgewicht en werd iets minder de blubber ingezogen. Maar ook ik heb genoten. Een aantal wandelaars lachten ons toe, want we fietsten dwars door de plassen en blubberpartijen. Dit leverde natuurlijk de mooiste plaatjes op. Het was heerlijk! Aan het einde van de rit zagen we er natuurlijk echt niet uit en waren zowel onze fietsen als wij toe aan een schoonmaakbeurt.

Zelfs mijn vlechten zaten vol met modder en zand, en zoals Bert van het 'ATB team de Eclips' me noemt;

Groetjes en tot de volgende X,

 

Pippi;-)


Posted: 19:22, 2/12/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

VEERTIG TINTEN HERFST

Gonda en ik fietsen zoals gewoonlijk door het bos van Bakkeveen, die deze keer in herfstkleuren is gehuld. De wind waait zachtjes, zodat er tijdens het fietsen blaadjes naar beneden dwarrelen.

Vorige week de veldtoertocht bij het Ronostrand gebiket. Op de heenreis en terugreis was 'het volle bak' fietsen met de mannen, maar wel erg gezellig. Een mooie tocht met veel single-tracks, heerlijke blubbersleuven en heuveltjes, waar ik toch een aantal bikers onderuit zag gaan. De avond ervoor had ik ook het nodige plezier beleefd, bij een vriendin die 50 was geworden. Dit betekende een Party in het altijd knusse Drachten. En het was me een feest, het meest bijzondere was de band, die een Friese variant van Jimmi Hendriks 'Hey Joe' ten gehore bracht. Really great! Mijn dansskills kwamen hier prima van pas! Maar 's avonds een vrouw, 's ochtends ook een vrouw, dus ik zat keurig op tijd weer op de bike. Gonda ging weer als de spreekwoordelijke brandweer. De ene keer wint ze een hardloopwedstrijd, de andere keer doet ze een triathlon of biket de sterren van de hemel. Gonda, ik vind het super. Wat een sportvrouw! Laat ik het er maar ophouden, dat ik uitblink op andere fronten:-) Oefenen met mijn gitaarleraar om de perfecte versie van 'I will follow'' van Triggerfinger te spelen wat soms zelfs magische momenten oplevert. Fietsen is te gek, maar zelf muziek maken ook. Maar weer terug naar deze prachtige zonnige herfstzondag. Met een glimlach van oor tot oor zaten we op de fiets, uiteraard kwamen we weer een aantal bekenden tegen. Socializen is ook 'part of the game'! Al met al weer een fijn tochtje, na die tijd hadden we wel een verkwikkend bad of douchepartij verdiend.

Tot snel maar weer, Met sportieve, muzikale en hartelijke groet,

Hissy


Posted: 07:18, 28/10/2012
Comments (2) | Add Comment | Link

VAKANTIE 2012 IN KROATI╦

Voor het eerst in mijn leven ben ik  alleen op vakantie geweest. Nou helemaal alleen was het natuurlijk niet. Ik ging met een singlereis. Maar er was geen vriend, vriendin of bekende met me mee. Best spannend dus. Op naar Kroatië.

Opstapplaats was Zwolle. Daar stapte ik in de bus en die ging langs Apeldoorn, Arnhem, Nijmegen en zo naar Nederweert waar alle bussen verzamelden. Mijn bus ging door naar Sibenik in Kroatië en ik zat dus vanaf Nederweert met alle mensen in de bus die naar dezelfde camping gingen. Gelijk kennismaken met deze en gene en toen viel de spanning weg. Eenmaal aangekomen in Sibenik (na 32 uur, gelijk genezen dus) gingen we naar een plek waar onze eenpersoonstentjes klaarstonden. Een goed bed met beddegoed stond klaar. Het was al laat dus niet veel later gingen we een hapje eten, nog wat drinken en daarna terug naar de tent om te slapen.

De volgende dag gingen we natuurlijk gelijk naar het strand. De camping lag immers aan het strand. Heerlijke blauwe zee en een prachtig strand waar het goed vertoeven was. Overal waren ligbedjes met parasols te huur. Een heerlijke stranddag gevolgd door een wijnproeverij in het stadje Sibenik 6km verderop. Hier gingen we met taxi's naar toe.

Diverse rode wijnen, rosé wijnen en witte wijnen werden geproefd. Gevolgd door een likeurtje. Natuurlijk werd er bij elke wijn verteld van welk jaar en waar deze vandaan kwam en welke smaak het had. Je kunt je voorstellen dat de groep steeds vrolijker werd  . De wijnproeverij werd afgesloten met een heerlijke etentje en om dit allemaal een beetje te laten zakken gingen Marrit, Hedwig en ik wandelen op de kade.

De tweede dag was weer een heerlijke strranddag. Met 's avonds lekker swingen in de disco op de camping.

De derde dag gingen we op excursie naar Krka waar we prachtige watervallen konden bezichtigen. We gingen hier met de boot naartoe en konden onderweg genieten van de mooie kustlijn van Kroatië.

Na zo'n twee uur op de boot te hebben gezeten kwamen we aan bij de watervallen. Hier konden we vrij rondlopen en indien gewenst afkoelen in het water. (ik heb niemand gezien die niet in het water ging, oef wat was het warm die dag)

De vierde dag was weer een heerlijke stranddag met natuurlijk lekker eten en drinken.

De vijfde dag gingen we raften. Met de bus gingen we naar de plek van bestemming. De bus reed langs de kustlijn die echt adembenemend was. Hoe zuidelijker we kwamen, hoe mooier het werd. Het raften was ook geweldig om te doen. Er werd ons enige uitleg gegeven met de nodige humor en we gingen de rivier op met diverse stroomversnellingen. Gelukkig mochten we regelmatig uit de boot voor een verfrissende duik. En halverwege de tocht klommen we zes meter omhoog waar we van de rotsblokken af mochten springen het water in. Geweldig!

De zesde dag gingen we weer met de boot weg om op een mooi plekje te gaan snorkelen. Eerlijk gezegd hebben we de meeste tijd op het zonnedek vertoefd en lekker geluierd. Natuurlijk ook even de zee in geweest, maar het water was best fris en ik kon het er niet heel lang uithouden. Bovendien waren er niet heel erg veel vissen.  En op het dek was het lekker warm. Dus de keuze was gauw gemaakt.

De zevende dag was weer een stranddag met 's avonds lekker dansen in de disco.

En dan breekt de achtste dag aan. Helaas het zit er weer op. Inpakken vandaag en nog even een snelle duik ik zee. 's Middags om vier uur stond de bus klaar om ons weer mee te nemen naar huis.

Al met al een zeer geslaagde vakantie en zeker voor herhaling vatbaar!!

Hartelijke groet,

Gonda.


Posted: 15:10, 25/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

WINTER 2012

Om half 11 precies zijn Janny en ik present bij Hissy en om half elf precies vertrekken we richting Bakkeveen ( ;-) voor His). Ilona is helaas ziek en kan niet mee.

In tegenstelling tot vorige week is het nu prachtig weer. Het zonnetje schijnt en het heeft behoorlijk gevroren de afgelopen nacht en nog het vriest nog steeds licht. Dus met koude vingertoppen en dito neuzen en oren starten we onze tocht. Maar algauw hebben we ons warm gefietst en is het genieten geblazen. Halverwege Bakkeveen zien een paar mooie reeën door de weilanden huppelen. Prachtige dieren zijn het toch. Eenmaal in Bakkeveen kiezen we voor het middenpad (normaal het minst nat en nu dus het minst bevroren sporen). Het is druk in het bos. Veel bikers en wandelaars kiezen hetzelfde pad. We fietsen lekker door totdat we een viertal mannen tegenkomen, waarvan er eentje enthousiast Hissy herkent en in de remmen schiet. Wij ook in de remmen en we geven Hissy de gelegenheid een praatje te maken. We weten dat His daar goed in is, maar ook haar gesprekspartner blijkt een gezellige prater te zijn. Dus we moeten toch even kenbaar maken dat het tijd is om verder te gaan, voornamelijk vanwege de kou.

‘Ons’ bos is niet alleen bevolkt met sportievelingen maar ook met dieren. De pony’s zijn weer aanwezig en lopen heerlijk te grazen zonder zich te storen aan His die toch erg dichtbij komt. De schapen zijn wat angstiger, als we iets te dicht bijkomen rennen ze weg.

Na een heerlijk uurtje in het bos te hebben vertoefd is het tijd om de terugweg te aanvaarden. Zoals zo vaak komen we de klootschieters weer tegen en we worden de dames van het goede leven genoemd!! En zo is het ook….we genieten elke zondag weer van onze tochtjes!

Tot volgende week dames!

Gonda


Posted: 18:43, 24/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

FOR OLD TIMES SAKE

2012; een nieuw jaar met nieuwe kansen en als ik de boodschap in mijn Chinese gelukskoekje mag geloven beginnen voor mij de zeven 'vette" jaren. Goh, nogal een tijdje niets van ons laten 'horen' op de weblog. Aangezien ik een aantal vrienden beloofd had weer wat te gaan schrijven, en belofte maakt schuld, leek mij dit een prima gelegenheid op deze prachtige zonnige en koude januarizondagochtend om jullie op de hoogte te brengen van onze fietstochtervaring in Bakkeveen.

Gonda en ik fietsen nog steeds iedere zondagochtend, weer of geen weer. Het zit als het ware in ons systeem:-) Vorig jaar hebben we samen de 11- merentocht gefietst, met windkracht zeven.

Naast het fietsen zijn we ook nog op andere fronten actief; Gonda heeft vorig jaar de Rietdieptocht gezwommen en ik heb een aantal flashmob's gedanst in Leeuwarden. Helemaal te gek. Daarnaast heb ik vorig jaar de 1ste schreden gezet om een echte rockdiva te worden en begeef me voorzichtig op het muzikale vlak. Dit bevalt me ook erg goed.

Maar goed, weer terug naar Bakkeveen waar we de meeste fietskilometers hebben liggen. Gonda, onze supersportievo, was natuurlijk weer van de partij, maar we hadden versterking; onze nieuwe aanwinst Ilona was er en Janny fietste ook weer mee ( na een lange tijd een blessure te hebben gehad.) We waren compleet, en wat hebben we genoten van het schitterende uitzicht, hihi, in dit geval bedoel ik dus de schaapjes, de mooie paden en de zon die de velden bescheen.

Uiteraard kwamen we de klootschieters weer tegen, as usual, en werden er weer herinneringen opgehaald toen we hardlopers, bezig met de crossloop, zagen. Broertjelief Martin was niet van de partij. Sommige stukken in het bos waren redelijk drassig, maar daar word je alleen maar sterk van.

Met een lichtrode of lichtbruine;-) blos op onze wangen luisterden we naar de blauwe bosspecht, en in de verte hoorde ik mijn favoriete 'bos'geluid; het getortel van de houtduif. Verder heerlijk genoten van het prachtige weer, van elkaar, want natuurlijk weer helemaal bijgepraat. Nog door het Coendersbos gefietst om Ilona weer netjes bij huis af te zetten. Meiden, het was weer super!

Hopelijk tot snel maar weer!

Met een hartelijke groet,

Gonda van der Ploeg

Janny van Houten

Ilona Oldenburger

Hissy Brouwer


Posted: 18:41, 24/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

EGMOND AAN ZEE

Zout op mijn huid

Afgelopen weekend heerlijk genoten met Gonda in Egmond aan Zee. The place to be voor een zorgeloos, ontspannen en sportief vriendinnenweekend.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik er al weer aan toe was, mijn aangenaam verpozen in het schitterende Elba leek al weer tijden geleden.

Vrijdagavond aangekomen en meteen een bezoek aan het strand en de zee gebracht, heerlijk gegeten in een modern en hip strandcafé, met een dito bediening;-)

's Avonds hebben we uiteraard het nachtelijk leven van Egmond verkend en hele diepgaande gesprekken gevoerd over 'ons innerlijke leven' onder het genot van een enkele alcoholische versnapering.

De volgende ochtend aan het ontbijt regende het pijpenstelen. Geen probleem, want ons hotel bood ons voldoende binnensportplezier. Snel ons in onze sportkleding gehesen en op naar het fitnesscentrum. Gespind, op de loopband de nodige kilometers afgelegd, buikspieren en diverse beenspieren op kracht getraind en nog een heerlijk stuk geroeid. Zo, dit was een fijn begin van de dag, we voelden ons beiden lekker 'los'. De regen had inmiddels plaats gemaakt voor een prachtig zonnetje.

Tijd voor een uitgebreide strandwandeling, op blote voeten langs de kustlijn.

Dit is voor mij het ultieme genieten. De zon en zee, het geluid van de golven, de prachtige vergezichten geven me een gevoel van totale ontspanning. Ook schelpen gezocht, maffe dingetjes gedaan en ik kon bijna de verleiding niet weerstaan om een hart in het zand te tekenen:-)

Ach ja, een romantische geest, dan krijg je dat. En daarna was het tijd om iets te doen waar de meeste vrouwen dol op zijn: shoppen. En laten we daar nu beide enorm goed in zijn. Nou, we hebben inderdaad het nodige gescoord. Nu waren er ook geweldige winkels in Egmond, dus in feite konden we er niet zo veel aan doen. Bepakt en bezakt kwamen we lange tijd later in het hotel aan. Daarna heerlijk gegeten om een goede bodem te leggen voor ons uitje van die avond.

Er zou in de pub van het hotel life-music zijn. Gonda was die avond 'dressed to kill'' en dat heb ik gemerkt. Ze straalde van oor tot oor en liet zichtbaar menig mannenhart sneller kloppen. De barman maakte allerlei humoristische opmerkingen en maakte dat er een leuke sfeer hing in de pub. Als klap op de vuurpijl wierp ook de goeduitziende, voor mij te kleine:-), zanger zich nog in de strijd om de avond nog gezelliger te maken met zijn vooral Nederlandstalige liedjes.

Het was een topavond en we hebben heerlijk gelachen, zelfs nog even gedanst en genoten. Die avond natuurlijk heerlijk geslapen, dromend van' liggen aan een prachtig strand met de zee kabbelend aan onze voeten.......... '

Relaxte groeten, Hissy


Posted: 18:38, 24/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

MARUMER OMLOOP 2010

Vorig jaar heb ik niet meegedaan aan de Marumer omloop door gebrek aan training vanwege een heupblessure. Dit jaar wilde ik echt weer bij dit plaatselijke gebeuren van de partij zijn.

Twee weken eerder heb ik samen met Hissy de Giro gefietst in Amsterdam, dus veel op de fiets gezeten en iets minder de hardloopschoenen aangetrokken. Toen de Giro gepasseerd station was realiseerde ik me dat ik nog maar twee weken de tijd had om goed in vorm te komen. Niet echt veel dus, maar ik deed mijn best. De laatste week was woensdag de generale repetitie. Ronduit slecht ging het. Zware benen en een slechte trainingstijd. Dit beloofde niet veel goeds, maar het spreekwoord zegt ook: Een slechte generale is een goede uitvoering!!.

De dag voor de 10km heb ik geen sportieve activiteiten ondernomen om mijn lichaam zo veel mogelijk rust te geven. Op de dag zelf voelde ik me best goed en volgens Hissy zou ik een goede 10km lopen, dat voelde ze gewoon. Nou ja, wie weet. Om 12.00 uur een lekker maaltje pasta tricolore gehad met kipfilet en nog wat fruit in de middag, dus energie genoeg.

Omstreeks 16.30 uur ging ik samen Gerben, die mee ging doen met de vijf km, langzaam inlopend richting de start. Het weer was perfect. Niet te warm en niet te koud. Bij de start kwam ik Teus tegen. Hij had een paar weken terug de Marathon van Rotterdam gelopen, dus voor hem was 10km maar een kort stukje en hij zag er ook aardig relaxed uit. Om 17.00 uur ging het startpistool af en gingen we langzaam van start. De menigte moest eerst nog even wat uit elkaar worden getrokken voordat er wat snelheid in kwam. Het voelde al vrij snel goed aan. Ik was achteraan gestart en langzaamaan liep ik velen voorbij. Dat gaf me wat extra adrenaline. Op het vijf kilometerpunt was mijn tussentijd dusdanig dat een PR er nog steeds in zat. Weer een extra stimulans dus. Na een kilometer of 8 kreeg ik het echt zwaar en korte tijd later kwam Teus met een big smile langszij. Dat liet ik natuurlijk niet op me zitten en zette een tempoversnelling in. Gelukkig ik kon volgen. Met de finish in zicht kon ik het tempo vast houden en in de laatste honderd meter lukte het nog om een extra sprintje te trekken. En geheel onverwacht liep ik een Persoonlijk Record. Mijn oude tijd op de 10km was 52.22 en nu heb ik vier seconden sneller gelopen en stopte de klok op 52.18. Ik was super tevreden en ook Gerben liep een PR op de vijf kilometer en finishte na 24 minuten en 30 seconden. En dat helemaal ongetraind. Knap hoor!! Bij de finish stond Theo met een prachtige bos rozen te wachten en voor Gerben een zakje snoep. Heel erg lief!

De volgende dag probeerde ik mijn stijve spieren wat los te krijgen door samen met Hissy een stukje op de racefiets te toeren. Onder perfecte weersomstandigheden fietsten wij door het friese land. In het mooie plekje Eastermar hebben we een cappuccino genuttigd en daarna zijn we weer richting Marum gefietst.

Op naar het volgende evenement.

Gonda


Posted: 18:37, 24/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

AQUA E SAPONE

Andiamo Hissy, waar ligt mijn andere armstuk nou toch? Ter voorbereiding op de Giro d' Italia toertocht (100 km) die Gonda en ik (Janny ging helaas niet mee) morgen zouden fietsen in Amsterdam was ik mijn spullen aan het pakken. Uiteraard mochten mijn arm- en beenstukken en mijn Italiaanse roze shirt niet ontbreken. Eerst gezamenlijk afreizen naar het westen van het land, onder de rook van Amsterdam zodat we al van te voren een beetje konden acclimatiseren;-)

Dat ging ons gelukkig bijzonder goed af en na een overheerlijk diner inclusief ijs met slagroom hadden we een prima bodem gelegd voor onze fietstocht van morgen. Vol en voldaan gingen we slapen bij Petra, die speciaal voor ons de zolderkamer had opgeruimd en ingericht.

Nog heel even nakletsen en de wekkers op een erg vroeg tijdstip ingeschakeld. Al vrij snel vielen we beiden in slaap en genoten van een goede nachtrust, we snurken beiden niet; alleen hoorden we zo nu en dan enkele vliegtuigen overvliegen:-)

In alle vroegte kwam Jaap ons ophalen om naar Amsterdam, het Olympisch Stadion te reizen. Hier startte de Giro toertocht; Jaap en de andere mannen vertrokken meteen voor de 150 km. Bij de start was het een drukte van belang en het was vandaag echt 'Roze''. Ik heb geloof ik nog nooit zoveel (stoere) mannen in het roze gezien. En toen mochten we starten, door de straten van het centrum van Amsterdam, langs het Waterloopplein, over de Mauritskade.

Amsterdam is een geweldige stad, het was een tijdje geleden dat ik deze stad bezocht had. Vroeger kwam ik hier regelmatig. Gonda en ik hadden het fietsritme al vrij snel te pakken. Aanhaken, de kop overnemen, 'gassen', even socializen en goed opletten, want een stuurfoutje is zo gemaakt. En natuurlijk goed om je heen kijken en de sfeer opnemen. Gelukkig was er genoeg moois te zien, vooral Gonda genoot zichtbaar van al de gespierde kuiten die ze mocht aanschouwen. Ik gaf uiteraard mijn ogen ook de kost, maar we waren hier vooral om te fietsen en deden we. Ik heb geen idee wat voor drankje ik in mijn bidon had, want ik ging als een speer en ik was nogal drukkig en 'opgewonden'. Gonda fietste ook goed en snel, we hadden 'goede benen'. Door Vinkeveen, waar we twee fietsers aantroffen op een klinkerweg door een valpartij; ze werden inmiddels verzorgd. Op een gegeven moment zag ik het woord 'Magic' in mijn gezichtsveld, dit prijkte op de billen van mijn voorganger. Hij hoorde bij een fietsploeg uit Purmerend, met de welluidende naam 'Magic body fashion'. Met deze mannen nog een stuk meegefietst. En passant een paar (fiets)vrinden uit Marum begroet. Bij de verzorgingspost hebben we de inwendige mens versterkt en de druk op onze blaas 'verlicht.

Hier raakte ik aan de praat met Marije uit Alpen aan de Rijn, die later met ons meefietste tijdens ons 'slotstuk' van onze Giro toertocht. Via Woerdense Verlaat, Leimuiden naar Aalsmeer. Om daarna via Amstelveen, door het Amsterdamse bos, prachtig, te finishen in het Stadion. Een medaille en een roze bidon als herinnering aan deze prachtige tocht.

Tot slot nog op de foto met de 'wat oudere' Frans, onze fietscharmes hadden hem niet onberoerd gelaten en hij wilde dolgraag een fotoshoot met/van ons. Op de terugreis naar huis hadden we alle twee heel veel zin in een warm bad met heel veel heerlijk geurend badschuim....Dit hadden we wel verdiend.

Saluti,

Hissy


Posted: 18:34, 24/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

VOORSTELLING FEMMAGE IN DE LAWEI

Al ongeveer 2 jaar heb ik een tegoedbon in de kast liggen van De Lawei in Drachten. Het werd hoog tijd om deze eens te verzilveren. Ook Hissy zag wel wat in een avondje uit.

Al snel zag ik iets leuks staan voor zaterdagavond 3 oktober. Femmage noemde het viertal zich die deze avond optrad. In het programma stond het volgende geschreven:

De vier vrouwen van Femmage zijn verwikkeld in een bikkelharde afvalrace vol vuile streken. Het publiek bepaalt uiteindelijk wie er blijft en wie er af moet vallen. Misschien wel die magere! Of toch die kleine? Durft het publiek zich uit te spreken en wat zegt de jury? De keuze is moeilijk. Gelukkig schept de zang orde in de chaos.

Dit sprak me meteen aan. Ik had wel eens zin om een avondje te lachen. Ook Hissy had hun website even bekeken en was positief . Dus vorige week zaterdag stond ik om 19.00 uur bij Hissy voor het huis en gingen we vol verwachting richting Drachten.

Het werd een heerlijke avond met veel lachmomenten. Het was een soort wedstrijd wie van de vier vrouwen nu het leukste en grappigst was. In overdreven vorm probeerden ze grappig te zijn. Ondertussen maakten ze elkaar voor van alles en nog wat uit (de loeders). Eén van de meiden werd beschuldigd van het feit dat ze nooit naar zichzelf rook. Het werd bezongen in een lied (want zingen konden de dames!) en haar lichaam werd daarbij gestreeld en afgelikt. Zie ook de prachtige foto.

Het publiek werd op hilarische wijze betrokken bij de show. Regelmatig ging het licht aan om bijvoorbeeld een man uit te zoeken voor een speeddate. Hedde zat vlak naast ons, maar toe hij zijn naam vertelde “Hedde” (je zag haar denken: "wat is dat nu voor naam") ging ze eerst maar eens naar de volgende. De volgende man was werkloos, ook geen succes dus. De derde man was te oud en zodoende kwam ze terug bij Hedde. Hedde moest het podium op om samen met de vier dames een goochelact te vertolken. Als Hans Klok verkleed met blonde lange haren en een glitterblouse deed Hedde goed mee.

Uiteindelijk zijn alle vier de dames gelijk geëindigd en sloten ze de show af met een prachtig lied.

His en ik waren het er beiden over eens dat we een geweldige avond hebben gehad.

Gonda.


Posted: 18:32, 24/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

MOUNTAINBIKECLINIC MET GERT JAKOBS

'Over stieren praten , is niet hetzelfde als in de arena staan...."

De Vuelta gefietst , een week later een vrijgezellenfeest van mijn, nu schoonzus, met 16 creatieve vlotte meiden; eerst heerlijk decadent een High Tea in de Havikshorst in de Wijk om daarna af te zakken naar de binnenstad van Zwolle om daar te genieten van een paar drankjes en hapjes. Heel gezellig. Voor de week daarop stond er al weer een andere sportieve activiteit in mijn agenda, waar ik ook heel veel zin in had. Enige tijd geleden nl. vroeg een bevriende brandweerman me of ik belangstelling had voor een mountainbikeclinic met Gert Jakobs. Deze activiteit ging uit van de Regionale Brandweer Groningen. Gert Jakobs is een voormalige profwielrenner uit Drenthe die onder meer vijf keer deelnam aan de Tour de France. Hij is negen jaar prof geweest en heeft onder meer gefietst voor Superconfex, PDM en Festina . Gert Jakobs was tijdens zijn profcarrière superknecht en heeft veel werk verricht voor de toenmalige supersprinter Jean Paul van Poppel en de klassementsrenner Erik Breukink.

Uiteraard leek me dit geweldig en op zaterdag 12 september jl was het zover. Brandweermannen en een vrouw uit Baflo, Grootegast, Leek, Winsum en Zuidhorn en een aantal collega's waren vertegenwoordigd. Het brandweerkorps uit Zoutkamp meldde zich af, omdat er op dat moment een uitruk plaatsvond.

We verzamelden in het idyllisch gelegen Odoorn en kregen onder het genot van koffie en koek allereerst een presentatie, verzorgd door Gert, voordat we de bike zouden beklimmen. Hij vertelde honderduit over zijn fiets- en schaatscarrière aan de hand van een filmpje over zijn carrière. Hierna maakten we ons klaar om op de fiets te springen. Nog een paar 'tips and trics' van Gert en toen op de fiets richting de heide en de bossen van Odoorn .

Het weer was prachtig. Op een veldje eerst een soort tikkertje gedaan om wat behendiger op de fiets te worden. Daarna een overheerlijk Drents heidelikeurtje gedronken, zodat we in ieder geval wat losser en warmer aan de tocht zouden beginnen. Ik fietste in het begin aan kop met Gert en hier wisselden we de belangrijkste wapenfeiten even uit, zodat we beiden wisten wat voor vlees we in de kuip hadden. Duidelijk beiden onder de indruk werd de tocht voortgezet. Daarna liet ik me wat afzakken. Met de andere mannen nog wat gekletst tijdens het fietsen, maar toen we de singletracks gingen fietsen moesten we ons hoofd er goed bij houden. Helaas zijn er een paar mannen onderuit gegaan, maar de schade bleef beperkt tot wat blauwe plekken en hier en daar wat schaafwonden. Op een keistenen weg (Drentse kasseienstrook) even de kuiten en de conditie getest door in rechte lijn keihard te fietsen. Daarna nog prachtige bospaadjes gefietst, ook een stukje door Exloo. Toen we moe maar voldaan weer aankwamen bij het hotel waren we het er allemaal over eens dat we super hebben genoten van deze clinic van deze altijd positief ingestelde aardige wielrenner. Na een verkwikkende douche en een goed verzorgde lunch konden wij er weer tegen aan. Thanx Gert!

Hissy


Posted: 18:30, 24/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

HASTA LA VISTA!

Robert Gesink, Lieuwe Westra, Lars Boom,........ Hissy Brouwer (la Vuelta 2009)

Om 6.00 uur werd ik geheel ontspannenL gewekt uit mijn mooie droom door een fantasieloos muziekje uit mijn wekkerradio. Energiek schoot ik uit bed, een verfrissende douche gepakt, mijn Spaans getinte fietskleding aangedaan, een goed ontbijt, en een banaan(of twee) voor onderweg, op naar het TT circuit in Assen. Daar aangekomen vond ik al vrij snel een plek om mijn auto te stallen.

Mijn Giant-racefiets was vakkundig geprepareerd voor mijn Spaans/Drentse avontuur door Oby (Hiemstra fietsen).

Op het circuit was een gezonde spanning voelbaar; de echte enthousiastelingen stonden al vroeg aan de start. Ik voegde me bij de sportievelingen. Eerst de proloog rijden op het TT-cicuit, samen met een 'snelle' man uit het westen van het land. Hij had enorme bergen bedwongen en diverse interessante tourritten gereden. Godzijdank hield ik hem bij en kon nog converseren ook, dus dat ging goed. Daarna startte ik mijn route door Drenthe, het fietsen met mijn eerder genoemde metgezel was van tijdelijke aard natuurlijk, laten we daar duidelijk in zijn:) De sfeer aan de kant van de weg was geweldig. De fietsers werden enorm aangemoedigd en men had de meest mooie aan Spanje doen denkende attributen gemaakt.

Zo nu en dan met een groepje mee, dan weer alleen gassen, weer aanhaken, totdat er de splitsing kwam van 60 km en de 90/120 km. Ik moest rechtdoor, de meeste bikers sloegen rechtsaf.

Jullie begrijpen het al, hier kwam ik niet zoveel fietsers tegen en werd al zeker niet ingehaald. Voor mij zag ik een vrouw tegen de wind in ploeteren, want tegenwind hadden we zeker. "Ga maar achter me fietsen", zei ik, "dan houd ik je uit de wind". Ik verminderde mijn tempo en bleef voor haar fietsen en maakte me zo breed mogelijk. Een paar minuten later wilde de dame in kwestie geen gebruik meer maken van mijn diensten; het ging haar te snel. Nou ja, niet getreurd want je continue breed maken tegen de wind in valt ook niet mee. Niet veel later kwam ik aan in Westerbork, waar je de inwendige mens kon versterken met een overheerlijk krentebolletje en kH-rijk drinken. Een echtpaar in klederdracht reikte de heerlijkheden uit. Hier bijgekletst met een paar mensen, op mijn gemak de sfeer in me opgenomen en genoten. Het weer was prima.

Daarna mijn weg weer vervolgd. Ik zal eerlijk bekennen dat ik het fietsen op de racefiets toch wel erg leuk begon te vinden. En snel vond ik mijn tempo weer. Ik kreeg nog leuke reacties over mijn Spaans getinte bolletjestrui. Ongeveer 10 km voor de finish nog naast een jongeman gefietst, die er vanaf een afstand wel snel uitzag, maar die voor geen meter vooruit kwam. Hij legde uit dat hij eigenlijk de 120 km zou fietsen, maar had het nogal laat gemaakt en had nu zo ongeveer overal last en kramp in de benen. Ik sprak hem bemoedigend toe, dat hij niet meer zo ver hoefde en nog even door moest zetten. Toen versnelde ik, want ik wilde het laatste stuk nog even 'gasgeven'. Vlak voordat ik finishte begon het zachtjes te regenen.

Na het finishen een heerlijke bak koffie gedronken, rondgelopen op het circuit, Gloria uit Sevilla wilde met me op de foto;) en daarna wachten totdat de proloog zou beginnen met de 'echte professionals'.

Nadat ik uitgekletst was met een oude bekende, kwam ik een aantal 'vrinden' uit Marum tegen. Snel en probleemloos sloot ik me aan bij dit mannengroepje en 'the scene was right'. Samen met deze mannen genoten, tussen de buien door, van zowel een drankje als van de aanblik van de snelle jongens. Mmmmm, het was een superdag; de Vuelta 2009!

Hasta la Vista Baby,

Hissy


Posted: 18:28, 24/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

AANLOOP NAAR DE VUELTA

Komende zaterdag doet Hissy mee met de toertocht van de Vuelta. Vooruitlopend daarop moest er nog even flink getraind worden. We besloten om op onze vaste fietsochtend op de racefiets richting Appelscha te gaan. In plaats van 10.30 uur vervroegden we onze aanvangstijd naar 9.00 uur (pff….best vroeg hoor!!).

De exacte route wisten we geen van drieën, maar we moesten in elk geval langs Bakkeveen en dan richting Haulerwijk. Met een zonnetje aan de blauwe lucht en enigszins frisjes gingen we van start. We kletsten er zoals altijd flink op los. Gelukkig….. in Bakkeveen stond al op de blauwe bordjes “Haulerwijk” aangegeven. Op een gegeven moment komen we bij een kruising en moeten even goed kijken waar we langs moeten. Janny (meestal onze Tom Tom) dacht rechtdoor, maar het bordje meldde toch heus linksaf. Plots schoten ons twee wielrenmannen voorbij en zij gingen richting Haulerwijk. Ik zei: “Achter die mannen aan meiden”, en de mannen zeiden: “aanhaken maar dames”. En zo vervolgden wij onze weg met een behoorlijke tempoversnelling. Uiteraard werd er wat gebabbeld. De mannen (Piet en Fred geheten) bleken uit Drachten te komen en ik wees Hissy eens naar de gespierde kuiten van de heren. Die hadden wel vaker gefietst. Hissy kletste ook voor het vaderland weg en zei tegen de mannen voor haar: “Het is echt genieten met dit weer en dit mooie uitzicht”. De mannen keken elkaar eens aan en Janny en ik dachten (na later bleek) hetzelfde,,,,,Wat zegt Hissy nu??? ……Fred vroeg: “Je bedoelt toch het groen en de bomen?”. Hissy kreeg in de gaten dat iedereen aan een ander uitzicht dacht. “Eh…ja”, stamelde Hissy. Ja de natuur kan mooi wezen merkte Fred op.

Een paar kilometer verder vroeg ik stoer en lachend of de heren het nog konden volhouden of moesten wij de kop even overnemen. Het bleek nog een paar honderd meter samen opfietsen te zijn en dus wilden de heren wilden wel even wisselen. Was dat misschien met een bepaalde reden?????

We namen afscheid en vervolgden onze weg in een klein tempo lager. Uiteraard werd er flink nagepraat en gelachen over de kennismaking met de heren en de opmerking over het mooie uitzicht van Hissy.

In Appelscha deden we een gezellig uitziend terras aan voor een heerlijke cappuccino. Vlakbij bleek er ook nog een markt te zijn en daar moesten we natuurlijk ook nog even langslopen, daar zijn we tenslotte vrouw voor. De fietswinkel werd geïnspecteerd op leuke wielrenshirts. Maar daarna werd het toch tijd om de terugweg te aanvaarden vanwege verplichtingen die middag. Eenmaal terug in Marum bleek er toch nog tijd voor een bakje senseo bij mij op het terras en mijn zoon Gerben was zo lief om nog wat plaatjes te schieten van ons drieën.

Janny en Hissy bedankt voor deze gezellige fietstocht en tot de volgende keer maar weer!!!

Gonda.


Posted: 18:27, 24/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

RECREATIEVE TRIATHLON 2009

Op 15 augustus 2009 werd wederom de recreatieve triathlon door het zwembad Wotterwille georganiseerd. De datum kwam niet zo goed uit, omdat die dag mijn jongste zoon Reinder 14 jaar werd. Maar zoonlief moest voetballen en oudste zoon Gerben wilde erg graag meedoen.

Om 9.00 uur stonden we dan ook startklaar aan de rand van het zwembad met een lekker zonnetje aan de hemel. Het zou die dag 25 graden worden. Ideale omstandigheden dus. De animo viel iets tegen, maar het voordeel was wel dat je de ruimte had om in het zwembad fatsoenlijk je baantjes te kunnen trekken. Er moesten 40 baantjes gezwommen worden om een afstand van 1km te overbruggen. Na wat ruzie met mijn zwembrilletje verliep dit onderdeel voorspoedig. Even een vluchtig douche, de fietskleding aan en op weg voor het tweede onderdeel, 30km fietsen. Gezellig kletsend met Gerben hebben we ook dit onderdeel moeiteloos en in redelijk tempo volbracht. Het derde en meestal zwaarste onderdeel kwam nu aan bod: hardlopen! Met wat onwennige benen kwamen we de eerste kilometer door. Gerben had moeite om het tempo erin te krijgen, wat heel begrijpelijk was, omdat hij helemaal ongetraind was. Hij wilde graag dat ik mijn eigen tempo ging lopen en dat ik alvast vooruit ging. Ik vond het eigenlijk wel jammer, want het leek me leuk om samen te finishen. Maar ik had wel begrip voor zijn standpunt. Bij de splitsing 5km of 10km stond ik hevig in dubio om toch de 10km te pakken. Maar ik had het afgelopen jaar maximaal afstanden van 8,5 km gelopen en daarbij had ik ook al het zwemmen en fietsen in de benen. Tevens volgde er nog een verjaardagfeestje gevolgd door een buurtbbq. Met deze gegevens in mijn achterhoofd heb ik toch maar voor de korte afstand gekozen.

Bij de finish werden we opgewacht door mijn vriend Theo met chocolaatjes in de vorm van bloemen voor mij (i.p.v. verse bloemen, omdat de bloemenzaak dicht was) en Gerben kreeg een zak snoep om zijn energievoorraden meteen weer aan te vullen.

Al met al een geslaagde triathlon en ik ben reuze trots op Gerben dat hij het heeft volbracht.

Volgend jaar doen we zeker weer mee!!!!

Gonda van der Ploeg.


Posted: 18:25, 24/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

ALPE D'HUEZ

“Kijk, daar in de verte zie je de Alpe d’Huez. Maar goed, die berg bedwingen valt echt niet mee” . Pijnzend keek ik haar aan, ik richtte mijn blik op het skidorp.

Ik had niet voor niets mijn mountainbike meegenomen naar de Franse Alpen. Hier op de camping in Bourg-d Oisans leek de bike bijna bij de standaarduitrusting van de campinggasten te horen. Vooral mannen besmet met ‘het fietsvirus’ wisten deze camping feilloos te vinden.

Janny en ik hadden wel fietskilometers gemaakt; wekelijks door de bossen ‘raggen’, zoals een collega van me dit noemt, maar in Bakkeveen kun je geen bergfietservaring opdoen. Het enige ‘opwarmertje”, dat ik had gehad was ten tijde van de Amstel Gold Race eerder dit jaar waar ik onder andere de Vaalserberg had beklommen.

De zon verwarmde onze ruggen toen we vertrokken. We kletsten nog wat, nu het nog kon en wisten dat we na de camping meteen het zwaarste gedeelte van de Alpe zouden krijgen, met een stijgingspercentage van 10%., met lange rechte stukken tussen de eerste bochten (overigens 21 bochten in totaal). We pakten beiden ons eigen tempo. In een licht verzet en gaan. Ik had gelukkig al vrij snel een constant tempo te pakken, in de bocht mijn rust pakken en weer door naar de volgende bocht. Mijn benen hadden de tred te pakken en als een ware berggeit klom ik. Het klinkt raar, maar ik genoot, de weerstand overwinnen en doorgaan.

Op een gegeven moment raak je in een ‘trance’, een soort Runners High, maar dan tijdens het fietsen. Bij het 2de kerkje ben ik gestopt om te kijken hoe het Janny afging. Janny begaf zich niet in dezelfde euforische toestand als ik. We hebben van het prachtige uitzicht en panorama genoten en toen weer op de bike gestapt.

Mijn klim naar de top vervolgt, nog enkele extra meters geklommen, omdat ik iets te enthousiast een andere snelle wielrenner volgde, maar dat mocht de pret niet drukken.

Niet veel later passeerde ik ‘de finish’, een paar tranen weggepinkt, want dit gaf me een oprecht kickgevoel. Ik had die enorme berg bedwongen. Na de huldiging met zelfgeplukte bloemen, ja, de appels vallen niet ver van de boom, met gierende remmen weer naar beneden. En ook dit is een hele ervaring.

Later die week nog een prachtige route gefietst, Les balcons d áuris (30 km, max. klim 14%). Ik had nu de smaak helemaal te pakken. Dit is een van de meest spectaculaire wegen van l’Oisans, ‘de route de la Roche’. Mensen met hoogtevrees wordt deze route afgeraden. Gigantisch spannende weggetjes langs de afgrond, met heerlijk zware klimmetjes, maar wat een schitterende uitzichten.

Deze week in de Franse Alpen is me erg goed bevallen. Gelukkig kon ik na die tijd nog een beetje ‘nagenieten’ van de beelden van de Tour de France. En ja, mmmm, de Mont Ventoux schijnt ook een killerklim te zijn………..

Hissy Brouwer


Posted: 18:22, 24/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

TRIKETREFFEN IN ZWARTEMEER

Het eerste weekend in juni 2009 was het dan zover. Triketreffen in Zwartemeer. Voor het eerst van mijn leven ga ik me wagen aan een dergelijk evenement.

Hoe ik daar terecht kom…..? Dat zal ik vertellen. Vriendlief Theo heeft begin dit jaar een trike gekocht uit Duitsland en sinds enige weken maakt hij vele kilometers met zijn Vechttrike. Af en toe mag ik ook achterop en ik moet zeggen het zit veel lekkerder dan op een motor. En doordat je als bijrijder een stukje hoger zit heb je een magnifiek uitzicht.

Het eerste triketreffen was vlak bij de woonplaats van Theo en werd georganiseerd door de motorclub waar Theo lid van is. Dus niet zo verwonderlijk dat wij ook van de partij waren.

Op een veldje met een grote schuur erbij moest het allemaal plaatsvinden. Iedereen kon zijn tent, vouwcaravan of iets dergelijks daar kwijt. Aangezien dit evenement voor de eerste keer in Zwartemeer plaatsvond was het even spannend hoeveel deelnemers er zouden komen. Maar de opkomst was super. Wel 50 trikes met eigenaren waren van de partij. Wat een volk. De één zag er nog stoerder uit dan de ander. Leren broeken met leren hessen. Doeken om het hoofd met doodshoofden enz. enz. Dit leverde voor zaterdagmiddag tijdens de toertocht een prachtig schouwspel op met veel bekijks. En mede door het mooie weer werd het een prachtige rit.

Verder moet ik nog even wennen aan al die stoere trikers en ze nog wat beter leren kennen.

Het volgende triketreffen waar we naar toe gaan is in Adorp in augustus van dit jaar.


Posted: 18:21, 24/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

STRIKE A POSE

‘Ik schrijf (weer) dus ik besta’. Mijn eigen variant op de uitdrukking van Descartes (Ik denk, dus ik besta) Het werd er weer tijd voor. Dat ik dol ben op biken, hardlopen, squashen en onder andere Sven Kramer weten jullie nu wel. Mijn bijna allergrootste passie is echter dansen. Al jarenlang ga ik braaf en gedisciplineerd iedere week naar Nynke (Jazzdance Center Nynke van Duinen) in Drachten.

Een echte rasdanseres, die de klappen van de zweep kent, grote dansers heeft opgeleid, gedreven, streng, maar eerlijk en motiverend. Iedere keer als ik op de dansvloer sta, ontspan ik, luister naar de muziek en volg het ritme. Aan de barre, rekken en strekken, een goede houding en jezelf continue ‘spotten’ in de spiegel tijdens het dansen. ‘Communiceren met je lichaam’, noemen we dat. Je overgeven aan je gevoel en passie voelen en uitstralen. Helaas geven we te weinig gehoor aan dit gevoel in deze snelle verzakelijkte maatschappij.

Ik houd van muziek; met een brede interesse van klassiek Erik Satie (heerlijk aan de barre), Anita Baker, John Legend, Joss Stone, Kane tot natuurlijk mijn ultieme ster Prince, die in mijn ogen nog steeds sublieme muziek maakt, een virtuoos die alle instrumenten (vooral zijn gitaar) weet te bespelen op een manier waardoor mijn hart ‘een tandje hoger’ tikt. Een enorme tijd geleden, ontdekte ik zijn eerste hit, luisterend naar de enigszins blikachtige sound uit mijn transistor op mijn zolderkamer, voordat ik me in het nachtleven (in die tijd nog avondleven) stortte. Sindsdien ben ik zijn trouwe fan gebleven.

Maar ook Sensation White (dance-trancemusic) lijkt me geweldig om eens te ‘bezoeken’. Braziliaans carnaval met vriendinnen, Javaans dansen met Bonny, maar ook ‘swingen’ in de plaatselijke feesttent met Gonda laat ik mijn neus niet voorbij gaan.

So, dance and enjoy!.

See you soon,

Hissy


Posted: 18:09, 24/8/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

WINTERZONNETJE

Half negen in de ochtend is het en tijd om uit bed te gaan. De zon die straalt me tegemoet, maar aan de bevroren ramen van de auto’s te zien moet het behoorlijk koud zijn.

Na een goed ontbijt en een lekker bakje koffie kleed ik me goed aan voor ons wekelijks tochtje op de mountainbike. Eerst naar Hissy waar ons vaste vertrekpunt is en waar ik nog een bakje koffie drink.

Eenmaal op weg ervaren we (Hissy, Janny en ik) dat het best wel koud is. We zetten even flink aan om warm te worden. Eenmaal in de bossen is het genieten geblazen. Een strak blauwe lucht, een lekker zonnetje en de heerlijke dennengeuren. Ik heb mijn camera meegenomen. Vorige week zagen we namelijk een mooi roodbruin eekhoorntje en dat hadden we graag even vast willen leggen. Wie weet zien we er weer eentje.

Het mooie weer maakte me overmoedig en ik zocht de moeilijke paden en heuvels op. Het duurde niet lang of ik maakte een stuurfout en daar lag ik. Hissy en Janny schrokken even en vroegen gelijk hoe het met me ging. Gelukkig was ik terecht gekomen in heerlijk zacht heide en had geen centje pijn.

Natuurlijk kwamen we ook de vaste bezoekers Jan en Binne weer tegen en we hebben even gezellig staan kletsen.

Jan had ons vorige week close-up op de foto gezet. We vonden de foto’s van heel dicht bij niet zo heel erg flatterend. Volgens Jan zien wij op de foto’s eruit zoals zij ons zien. De harde werkelijkheid dus. Na nog wat kwinkslagen over en weer nemen we afscheid en we hopen elkaar volgende week opnieuw tegen te komen.

 

Na weer een lekker stukje gefietst te hebben strijken we neer op een bankje met een prachtig uitzicht en we genieten van het voorjaarszonnetje. Aangezien het eekhoorntje vandaag niet voor de camera wil verschijnen vraagt Hissy de eerstkomende voorbijganger om ons drieën op de foto vast te leggen. Na drie pogingen is het gelukt.

 

Na een minuut of tien wordt het toch weer tijd om verder te fietsen. Het is fantastisch om op deze manier je teveel aan energie kwijt te raken en tegelijkertijd krijg je weer nieuwe energie voor de rest van de dag. Zulke zondagen mogen er meer volgen.


Posted: 19:37, 21/2/2008
Comments (0) | Add Comment | Link

DE DERDE HELFT

 

-------------------------------------------------------------------------

Ik wil meer en beter.

 

Groet,

 

Brouwer

-------------------------------------------------------------------------

Zo luidde mijn e-mail aan een jongere, nog wat onstuimige mannelijke collega. Zo nu en dan moet je je (het liefst natuurlijke) gezag laten gelden. Ik heb geleerd me te verplaatsen in de denkwereld van mijn lezer, dus nu kom ik mijn wat koelere, strengere, misschien soms ongenaakbare lezer wat meer tegemoet. Gelukkig maakt ook deze eigenschap deel uit van alle kenmerken geïntegreerd in de persoon Hissy. Snel en efficiënt neem ik vervolgens de hoofdzaken door in de Management Scope; gelukkig staan we er goed voor, volgens het rekeninstituut van de Economist, een overschot op de begroting en handelsbalans en ook de verwachtingen voor 2008 zijn florissant te noemen.

Met deze wetenschap in mijn achterhoofd maak ik me klaar voor een avondje squash met een aantal ex-collega’s. De boog kan immers niet altijd gespannen zijn. Squash is een heerlijke sport, waar je je totaal kunt uitleven en waar je binnen zeer korte tijd enorm veel afvalstoffen verliest, dus weer pure tijdwinst. Kruit, Nannen en Cornax hadden het zwaar en waren enorm blij toen ik aangaf dat we onder de douches konden.

De net genoemde vrinden genoten daarna nog van een zeer intensieve en lange, maar meestal zeer gezellige ‘derde helft’ bij Nannen.

 

Brouwer keerde huiswaarts in haar gestroomlijnde zwarte bolide, schudde haar haar los en voorzichtig verscheen het kuiltje weer in haar wang.

 

Mmmm, dit past me toch meer en beter…….

 

 

Hissy      

 


Posted: 19:26, 15/2/2008
Comments (0) | Add Comment | Link

SLOTPLEATSROUTE BAKKEVEEN

 

Even op www.weeronline.nl kijken hoe het weer wordt in Bakkeveen tijdens de  Slotpleatsroute. Een grijs wolkje zonder regendruppels en een half zonnetje. Gelukkig zal het droog blijven. Vrijdag- op zaterdagnacht regende en stormde het verschrikkelijk. Dat moet nog hard veranderen wil de weersvoorspeller gelijk krijgen. Helaas had hij het niet bij het juiste eind…...

Op zaterdagmorgen gingen Jaap, Roel Peter, Benny, Wieger, Janny, Hissy en Gonda om half negen op de fiets richting Bakkeveen. De regen kwam met bakken uit de lucht en het voorspelde zonnetje was in geen velden of wegen te bekennen. In Bakkeveen aangekomen hoorden we al dat het een zeer zwaar en glibberig parcours was en het bestuur waarschuwde om toch vooral voorzichtig te zijn. “Ja, dat zullen we zeker ook wel doen, maar eerst is het nog even tijd voor een bakje koffie”.

Eenmaal in de kantine worden we direct opgemerkt door de (bestuurs)leden van FTC Buitenpost en Hissy moet aan een interview geloven. Niet veel later besluiten we te gaan starten.  Vanaf het begin worden we geconfronteerd met de blubber waar we, na later bleek, zo’n beetje het gehele parcours mee te maken kregen.

 

 

Op de een of andere manier bleek Gonda deze rit uit een soort onuitputtelijke bron van energie te kunnen putten. Janny en Hissy keken elkaar hoofdschuddend, maar ook met een begrijpende glimlach aan. Toch wel handig zo’n gevoel tijdens zo’n hele zware rit. Nu konden we een aantal dingen doen; of proberen dit gevoel op roepen en dus actie te ondernemen of zorgen voor goede banden onder de fiets. Hissy had voor het laatste gekozen en begeleidden haar stoere en brede vrienden Racing Ralph 2.25 en 2.4 haar galant door de wel erg diepe modder- en blubberpaden. Twee bikers uit Heerenveen mochten het genoegen smaken ons een aantal keren tegen te komen onder nogal zware zeer erbarmelijke omstandigheden. Onder deze omstandigheden kun je natuurlijk alles in de strijd gooien. En dat gebeurde, want een van deze stoere, zeker niet onaantrekkelijke bikers viel (letterlijk) voor Janny. Hij gleed uit, op weliswaar een heel gevaarlijk stuk van het parcours, om vervolgens languit in de blubber te belanden. Nu zien wij vrouwen ook graag de kwetsbare kant van een man. Hissy die dan weliswaar haar stoere en brede vrienden bij zich had, voelde dat ze wat aandacht tekort kwam en keek later hulpvragend naar een van de mannen op een hulppost om haar fiets over een hoge boomstam te tillen. Dit trucje werkte altijd, maar nu waren haar vrouwelijke charmes waarschijnlijk weggespoeld, want de man verroerde zich niet en deelde haar knipogend mee dat ze toch betaald had voor de tocht en dat dit erbij hoorde. Zuchtend tilde ze haar nu nog zwaardere bike over de boomstam. Mannen………….?!

 

Ondanks het feit dat de tocht goed zwaar was en er zelfs bikers moedeloos van de fiets afstapten om de weg met de fiets aan de hand maar door de blubber te vervolgen, hebben we veel plezier beleefd. Ook onder de andere fietsers bespeurden we veel vrolijkheid. Hekjes werden voor elkaar open gehouden en grappige opmerkingen gingen over en weer.

Na een kilometer of 15 (voor het gevoel hadden we er minstens 25km opzitten) vroegen we ons af wanneer er een post zou komen met wat energierijk voedsel. Ons energieniveau bereikte een bedenkelijk niveau, zelfs bij Gonda, en onze motortjes moesten echt bijgetankt worden. Onze wens was klaarblijkelijk gehoord, want niet veel later zagen we in de verte iets wat leek op een etens/drinkpost, of was het een “fata morgana”?

.  

Hier aangekomen vulden we onze energievoorraad aan met een koolhydraatrijke gele vrucht en na een goed gesprek met de aanwezige dames konden wij er weer tegen aan.

We hadden weer genoeg energie om de laatste kilometers af te leggen. Ook hier bleken we onze volledige concentratie, behendigheid en spierkracht nodig te hebben, want even niet opletten betekende zeker vallen. Moe maar voldaan kwamen we over de eindstreep. Janny’s vrienden uit Heerenveen troffen we later weer bij het afspuiten van de fiets. Eerlijk gaf hij toe; “Jullie zijn echt beter, maar ook lichter” Beide complimentjes staken we gelukzalig in onze zak. Wat een mooie zware tocht en wat een man…………….

Ondanks dit alles was, toen we weer koud en nat thuiskwamen, een warme douche geen overbodige luxe.

Met sportieve groeten,

 

 

Janny, Hissy en Gonda


Posted: 19:11, 21/1/2008
Comments (0) | Add Comment | Link

<- Last Page | Next Page ->