Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Waarom mensen maar raar doen.

Waarom zo tolerant?

{ 12:37, 20/1/2016 } { 0 comments } { Link }

Het valt mij weer een sop dat er in de westerse wereld een bepaalde tolerantie is ontstaan voor ontolereerbaar gedrag. ZO werd ik onlangs door een kind van ongeveer de basisschol utigemaakt voor een sukkel en ik moest mijn bek maar houden. Om de situate beter te begrijpen zal ik deze even bschrijven.

Ik fiets op het fietspad richting huis en twee keline meisjes fietsen op hetzelfe pad, één fietst en de ander zit achterop. Op het moment dat ik zeg (mijn fietsbel was stuk): "pardon, zou ik er langs mogen?" zegt het meisje dat fietst iets in de tran van: "Hou je bek sukkel".
Een vriend van mij besloot hier niet op te reageren en door te fietsen. Met andere woorden tolererde hij dit gedrag van het kind. Ik heb er een hele andere filosofie over. Ik ben midden op het fietspad stil gaan staan en heb ze de win dvan voren gegeven. En dit was zeer zeker geen vriendelijke toespraak. Ik heb met verheven stem uitgelegd dat ik fysiek in staat was om de kinderen voor een auto te gooien op de ringweg die naast het fietspad lag. De kinderen schrokken hiervan en stonden daar te huilen.

Nu mag u denken hoe kan iemand zo wreed zijn tegen een paar kleine kinderen? Maar ik stel hoe kan u zo wreed zijn tegen uw medemens niet zo te reageren. Mijn reactie was een weloverwogen proactieve reactie waarbij ik ervan uitga dat wanneer kinderen niet worden gecorrigeerd op dergelijk gedrag ze dit gaan herhalen. Wellicht wordt het uitvergroot, beginnend bij een grote mond wat eindigd in het toeeigenen van andermans eigendom (diestal). Dus laten we als sociaal dier helpen elkaar te functioneren binnen in de wereld waarin wij allen leven. Corrigeer ongewenst gedrag en loop er niet bij weg. Daar waar het wordt genegeerd, wordt het getolereerd.

Als toevoeging wil ik ook graag benadrukken dat ik hoop de kinderen een dienst te hebben bewezen. Nu haalden ze verbaal uit tegen mij, een redelijk beheerst persoon die niet direct zal handelen vanuit de stimulus. Maar een ander doet het wellicht anders en gooit een kind wel onder een auto of wordt fysiek geweldadig.

Help elkaar, tolereer deze onzin niet meer. 



Leerrecht, een nieuwe kijk op het onderwijs

{ 10:00, 19/1/2016 } { 0 comments } { Link }

In de huidige maatschappij kennen we een leerplicht. Deze houdt het volgende in: “Kinderen van 5 tot 16 jaar zijn leerplichtig. Zij moeten naar school. Zo kunnen zij zich voorbereiden op de maatschappij en de arbeidsmarkt. Jongeren die na hun 16e nog geen startkwalificatie hebben, moeten tot hun 18e onderwijs volgen. Een startkwalificatie is een diploma havo, vwo of mbo (niveau 2 of hoger).”. Daarnaast heeft de overheid de onderwijsinstellingen een zorgplicht opgelegd. Zorgplicht betekent dat scholen ervoor moeten zorgen dat iedere leerling die op hun school zit, of die zich bij hun school aanmeldt een passende onderwijsplek binnen het samenwerkingsverband krijgt.

Van bovenaf gezien is dit een heel aardig systeem. Alle kinderen kunnen onderwijs volgen en de onderwijsinstellingen worden hiervoor verantwoordelijk gehouden. Mocht een leerling niet functioneren in het onderwijs dan wordt kosten noch moeite bespaard om ervoor te zorgen dat deze toch een startkwalificatie kan behalen en zo zijn of haar bijdrage kan leveren aan de maatschappij. Alle kinderen zullen dus deze starkwalificatie behalen en we worden hier als groep beter van.
De praktijk leert ons echter iets anders. Hierbij is het belangrijk te letten op een punt van de zorgplicht. Een effect van de zorgplicht is dat ouders minder verantwoordelijk worden gemaakt voor het slagen van hun kinderen. Als een kind niet mee kan komen op school dan krijgt de school hierdoor een probleem en ouders kunnen zich hier totaal los van maken.
Er zijn tegenwoordig ook gevallen van onhandelbare leerlingen die niet of nauwelijks in hun gedrag gecorrigeerd kunnen worden door een discrepantie tussen de thuis- en schoolsituatie. Een leerling kan een bepaalde vorm van gedrag die niet wenselijk is voor de leersituatie meekrijgen van huis ut. Denk hierbij aan praten wanneer je wilt en gewend zijn op je wenken bediend te worden. Deze leerlingen komen in de schoolsituatie met de verwachting dat de manier waarop zij thuis behandeld worden de normaal is en je kan ze geen ongelijk geven, het zijn immers incomplete mini mensjes die een groot del van de wereld nog niet hebben ervaren, dit staat dan nog los van de hersenontwikkeling in de jongere fasen van het leven. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat het puberbrein nog niet zo goe dis staat is (in vergelijking met een uitontwikkelde volwassene) om uit de amygdala, het gebied voor de emotionele respons, in de prefrontale cortex, het gebied voor impulsverwerking of de rationele respons, te verwerken. Dit uit zich in verwarring bij het herkennen van een emotionele gezichtsuitdrukking, ze denken bijvoorbeeld dat je boos kijkt terwijl je verdrietig bent. De discrepantie tussen thuis- en schoolsituatie en de onder ontwikkelede neuronale netwerken samen kunnen voor conflictgedrag in de leerling zorgen, de leerling weet niet meer hoe die zich moet gedragen, en voor conflicten met de docent.
Wanneer dit echter gebeurt zie je een omslag in de betrokkenheid van de ouder en komen die bij de docent waar het conflict plaatsvond verhaal halen. Hierdoor leert de leerling van zijn ouders dat hij tegen de onderwijsautoriteit in kan gaan wat de schoolsituatie verder verslechterd. Dit kan doorgaan tot het punt dat een leerling naar speciaal onderwijs moet waar de school zorg voor moet dragen. Al met al hebben de ouders in het huidige systeem verantwoordelijk te doen wanneer het ze uitkomt. Hierdoor lijkt het volgende principe de regel te worden: “doet de leerling het goed op school dan komt het door het kind en/of ouders en doet een leerling het slecht op school dan komt dit door de school.   

Ik hoop met het bovenstaande verhaal te illustreren dat een nobel idee waarbij je iedereen probeert te helpen meer keerzijden heeft dan voorzien. Mede komt dit volgens mij door het conflict tussen het ideaalbeeld en de realiteit, waar Goethe al over sprak. Hierbij is het ideaalbeeld dat ieder zieltje gered kan worden van de wrede natuur en de realiteit dat we een onderdeel van de natuur zijn en blijven.
De natuur is hard. Om deze uitspraak in een begrijpelijke context te gieten wil ik eerst even uitweiden naar een van de basisprincipes voor de biodiversiteit op aarde, de evolutie. Evolutie is simpel gezegd een proces van trial and error. Hierbij produceert een organisme (van eencellige bacteriën tot complexe wezens als mensapen) willekeurig nakomelingen waarbij er sprake is van variatie in eigenschappen. Sommige individuen hebben eigenschappen meegekregen die goed werkt in de wereld van dat moment en hebben geen probleem mee te komen in deze wereld. Anderen hebben eigenschappen die nadelig zijn binnen de huidige wereld. Deze individuen met nadelige eigenschappen zullen of doodgaan of niet de reproductieve fase van hun leven bereiken waardoor deze eigenschappen in mindere mate of niet in de nakomende generaties zullen voorkomen. He fenomeen dood is dus essentieel voor de evolutie. Als kort zijpaadje: “Ik zie de dood niet als het tegenovergestelde van het leven, maar als een onderdeel ervan. Het tegenovergestelde van leven is levenloos. Aangezien de dood een onderdeel van het leven is dient deze op dezelfde wijze te worden gerespecteerd als het leven zelf”.
Om terug te komen op het conflict tussen idealen en de realiteit en de uitspraak: “de natuur is hard” hebben wij een systeem ontwikkeld met de leer- en zorgplicht waar elke vorm van variatie mee kan komen. Hierdoor zie je dat negatieve variaties in de populatie blijven en mogelijk prevalent worden. Dit allemaal meegenomen is de voorspelling dat het aantal “moeilijke leerlingen” zal toenemen in de komende generaties.

Om deze problemen te voorkomen stel ik een alternatief onderwijssysteem in waarbij ouders en de kinderen zelf meer verantwoordelijkheid krijgen voor hun slagen in de wereld. Dit systeem noem ik graag het leerrecht. Het lijkt op de leerplicht maar heeft en fundamenteel verschil.  Leerplicht houdt het volgende in: “Burgers zijn leer rechtig. Een burger ben je tot je 18e of na het behalen van een onderwijskwalificatie. Een onderwijskwalificatie is een diploma havo, vwo of mbo (niveau 2 of hoger) Zij mogen naar school. Zo kunnen zij zich voorbereiden op de maatschappij en de arbeidsmarkt waarmee ze hun intentie tonen bij te willen en kunnen dragen aan de maatschappij en de arbeidsmarkt.” Met dit systeem heeft elke burger recht op onderwijs, maar de onderwijsinstelling kan hier voorwaarden aan verbinden. Denk aan voorwaarden als: adequaat gedrag voor een groepsleerproces, luisteren naar autoriteit (doen wat de leraar/lerares zegt). Op het moment dat een leerling zich niet aan de basisvoorwaarden kan een goede leersituatie kan voldoen en zich niet laat corrigeren op zijn gedrag kan de onderwijsinstelling een kind voor de rest van het schooljaar terug sturen naar de ouders, met de boodschap dat de leerling het volgende cursusjaar een nieuwe kans krijgt. Op deze wijze krijgen de ouders van de leerling een zwaard van Damocles boven hun hoofd gehangen waardoor ze bewust moeten nadenken over het gedrag en de opvoeding van hun kind. Hierdoor kunnen ouders hun belang in de opleiding en succes van hun nageslacht duidelijk maken in de opvoeding. Als ze hier geen belang bij hebben kan het kind geen burgerschap bereiken en als ze hier wel een belang bij hebben dan kunnen de ouders samen met de school en eventueel de leerling zelf hier gezamenlijk aan werken.

Nu zullen sommigen denken dat niet iedereen mee kan komen in een dergelijk systeem. Deze mensen hebben gelijk een deel zal niet mee kunnen komen in het systeem en hierdoor een nadeel ondervinden, zoals ik al eerder zei: ”de natuur is hard”. Hoewel die hard is werkt het wel en heeft het vrij succesvolle soorten geproduceerd. Het leerrecht is een systeem dat beroep doet op evolutie door natuurlijke selectie.
Ik zie binnen dit systeem de volgende praktijk voor me. Thuissituaties kunnen worden opgedeeld in 4 categorieën (tabel 1). De categorieën zijn ingedeeld op basis van inzet van de ouder en de kinderen met oog op het succesvol afronden van een opleiding en daarmee succesvol te kunnen bijdragen aan de maatschappij en arbeidsmarkt.

Groep

Inzet leerling

Inzet ouders

Behalen opleiding mogelijk

1

+

+

Ja

2

+

-

Ja

3

-

+

Ja

4

-

-

Nee

 

Zoals uit tabel 1 op te maken is zijn er drie categorieën van de huishoudens waarin een kind succesvol een opleiding kan afronden. Het enige wat vereist is dat er van één van beide partijen inzet wordt getoond. De groep waarbij ouders noch kind inzet tonen in het onderwijs zal buiten de boot vallen en deze kinderen zullen niet in staat zijn het burgerschap te bereiken.

Het burgerschap is daarbij ook een punt dat goed moet worden uitgelicht en ik stel voor dat het burgerschap direct verbonden zijn aan sociale zekerheden. Op het moment heeft elke Nederlandse burger echt op het sociale stelsel, of ze nu wel of niet in staat zijn om aan dit stelsel bij te dragen. Dit resulteert in een negatieve balans waarbij de kosten groter worden dan de opbrengsten. Elke populatiebioloog of econoom zal zeggen dat een dergelijk systeem misschien tijdelijk stand kan houden maar op lange termijn altijd zal falen. In het burgerschapssysteem moet een individu actief laten zien bij willen en te kunnen dragen door middel van de opleiding. Mocht een persoon dit burgerschap niet bereiken dan heeft dit voor dit individu een negatieve impact. Burgerschap houdt in dat je mee mag dingen in het sociale stelsel, onafhankelijk van financiële omstandigheden. Individuen die in hun jonge jaren niet hebben laten zien bij te kunnen en/of willen dragen zullen niet mogen meedingen in dit systeem. Gezien deze mensen wel in Nederland wonen dienen ze een vorm van belasting te betalen (vergelijkbaar met pacht) voor het verblijf in dit land. Hierin is de niet-burger altijd vrij om ergens anders verblijfplaats te vinden, eigen keuze eigen verantwoordelijkheid.      

Al met al stel in voor de maatschappij op een manier in te richten die een voordelige ontwikkeling voor de soort in de hand speelt, waarbij je kan denken aan de eigenverantwoordelijkheid en daarmee de verantwoordelijkheid voor je omgeving, en de soort zich daaraan aan te laten passen.

Hoewel een definitieve uitspraak niet kan worden gevormd over de daadwerkelijke gevolgen van dergelijke systemen is mijn persoonlijke verwachting dat de soort een groter gevoel voor verantwoordelijkheid krijgt waarbij minder  



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

«  October 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 

Links


Categories


Recent Entries

Waarom zo tolerant?
Leerrecht, een nieuwe kijk op het onderwijs

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer