Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Back to basic

Break even - The script

19:12, 10/2/2015 .. 0 comments .. Link

Hoi hoi lieve bloggers, 

Om mijn geheugen op te frissen, heb ik maar even mijn laatste blog doorgelezen. Ondanks dat het niet zo lang geleden was, wist ik toch niet meer zeker wat ik allemaal had verteld en nog belangrijker, hoe ik mij voelde. ik wist wel dat het na mijn dip was, maar details waren vaag. Ik zal uitleggen hoe dat komt. 

Als eerste, ja ik weet dat ik geduldig zou gaan zijn dit keer en hoewel dat dadelijk misschien niet meer zo lijkt; ik ben het nog wel. Wat is er nou de laatste twee weken gebeurd.. Alleen maar goede dingen! Oke oke dat is niet helemaal mogelijk, maar zo voelt het over het algemeen wel. De derde periode is begonnen op school en dit is een periode waarvan ik tot kort geleden nog niet wist of ik die uberhaupt zou meemaken. Ik moest een van mijn twee (her!!)tentamens halen, wilde ik nog door kunnen gaan met mijn studie. Zou ik ze allebei niet halen, dan zou ik niet meer genoeg studiepunten kunnen halen om door te gaan naar volgend jaar. Ik heb van mijn 3,1 voor een van de tentamens een 4,7 gehaald - nog niet al te best dus, maar het was al een verschil. Later vertelde de docent die het tentamen had nagegeken ook dat een 4,7 eigenlijk al knap was gezien het feit dat ik de hele periode niet op school was geweest. Het was dan misschien wel een compiment - best groot zelfs - maar ik had er natuurlijk vrij weinig aan, want een onvoldoende is een onvoldoende. Maaaaaar, dat andere tentamen heb ik van een 4,8 in een 7,2 (ja je leest het goed) veranderd! Ik begin me al weer blij te voelen als ik er alleen al aan terug denk. Wat was dat een heerlijk gevoel! Van twijfel of ik door mocht gaan met mijn studie, naar het halen van een van mijn hoogste punten. Ondanks dat ik een van de twee heb gehaald, zit ik nog steeds wel in de gevarenzone, helaas. Je mag zo weinig studiepunten missen, dat ik doordat ik nu twee tentamens niet heb gehaald, eigenlijk niks meer mag missen en ik moet nog een half jaar. Toch heb ik er het volste vertrouwen in, want ik ga op het moment weer braaf elke dag naar school. 

Dat is dan ook meteen mijn volgende goede punt. Ik heb mijn enthousiasme voor de opleiding weer terug gevonden en ben de hele afgelopen week (ja dat is voor mij een prestatie) al zonder tegenzin naar de colleges gegaan. Niet alleen zonder tegenzin, maar ook nog eens met mijn antwoord klaar wanneer we de opdrachten gaan bespreken. Hier zal ik niet te veel over vertellen, want dat is niet zo interessant voor jullie. 

Daarnaast moet ik mij snel gaan omkleden, want ik moet over een paar minuten op het voetbalveld staan. Ook dat is een zeer positieve verandering, maar daaover later meer. 

 

Ciao amigo's! x



Back to zero and beyond..

22:46, 19/1/2015 .. 0 comments .. Link

Ik zag net dat het nu precies een hele (school) periode is geleden dat ik weer wat heb geschreven. Tijdens mijn vorige stukje zat ik namelijk midden in mijn eerste tentamenweek en op het moment heb ik net de tentamenweek van de tweede periode er op zitten. Ik weet niet eens waar ik zou moeten beginnen, want er is echt ongelofelijk veel gebeurd in de afgelopen tijd. Nja, misschien niet zoveel gebeurd, maar vooral veel veranderd. Pfoe where to begin, ik heb echt geen idee. 

Laat ik als eerst maar de gebeurtenissen uit mijn vorige blog verder beantwoorden. Die tentamens zijn op zich prima gegaan, alleen niet spectaculair. Ik heb een paar kleine zesjes terug, maar ach gehaald is gehaald. Deze tweede periode gaat het er iets anders aan toe. Ik heb tot nu toe hele hoge (vind ik dan) voldoendes terug en dramatische onvoldoendes. Als ik morgen tijdens de inzage geen fouten van de docenten ontdek, dan staan er mij twee pittige herkansingen te wachten. Haal ik deze niet dan is het einde van mijn studie al erg dichtbij. Daarnaast heb ik de spellingstoets - waar ik zo lichtjes over deed - een paar dagen terug voor de tweede keer niet gehaald. Laten we het er maar op houden dat multiple choice vragen absoluut niet mijn sterkste kant zijn. Zodra ik de twee antwoorden zie, denk ik vrijwel altijd dat het beide goede opties zijn. Ik ga enorm twijfelen en zeg maar gedag tegen een voldoende. Gelukkig heb ik nog twee kansen voor spelling verdeeld over de rest van het jaar, dus ik ga me er toch maar niet te druk om proberen te maken. 

Verder is het gesprek met mijn beste vriendin ook redelijk gegaan. Eigenlijk precies hetzelfde als mijn tentamens van de eerste periode; ze waren voldoende maar niet echt satisfying. Ik kon haar niet goed uitleggen wat die zomervakantie met mij had gedaan, hoeveel pijn ze mij had gedaan. Ik kon namelijk moeilijk elk detail opnieuw oprakelen en haar uitgebreid vertellen welke woorden, uitspraken, gezichtsuitdrukkingen of momenten mij precies zo'n pijn hadden gedaan. Daarnaast wist ik dat zij heus niet de enige schuldige was, dus het ging moeizaam. Het enige wat ik haar kon vertellen was dat het mij pijn had gedaan dat ik voor mijn gevoel mijn uiterste best deed om vrolijk te doen en dat dat toch in de grond werd geboord. Ik was blij dat ik het haar had verteld, maar het voelde nog verre van als vroeger. Hier kwam na een paar weken wel verandering in, maar daar kom ik later op terug! Like I said, veel veranderd. 

Uhm dus de studentenvereniging. De kampfoto's hadden veel bij mij los gemaakt en daardoor was ik dus lid geworden van de borrelcommisie. Ik kan mij niet meer zo goed herinneren of die eerste bijeenkomst waar ik het in mijn vorige blog over had ook daadwerkelijk door was gegaan - we hebben wat opstart problemen gehad - maar er is in ieder geval een eerste bijeenkomst gekomen waar ik ook bij was. Ik moet zeggen dat ik blij verrast was. Ik kende de meeste leden alleen van gezicht, op twee na. Een daarvan - een meisje - had ik totaal niks van en de andere - een jongen - had ik een paar keer eerder gesproken. Hoe dan ook, die jongen betrok me er bij en met zijn allen werd het uiteindelijk hartstikke gezellig. Helaas staan we op dit moment weer compleet stil; het is nog geen succes. Ik weet ook niet zo goed of ik de aangewezen persoon ben om daar verandering in te brengen; ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen om te zorgen dat we wat gaan doen. Oké misschien weet ik het wel, maar durf ik het niet goed. Voel me toch een beetje als een nieuwkomer. 

Over nieuwkomers gesproken. Mijn contract op kantoor is dus inmiddels afgelopen. Pfoe kantoor.. ja wat zal ik zeggen. Zoals eerder gezegd, mijn moeder werkt(e) er ook. Ja juist, werkte. Er is daar een hele 'situatie' ontstaan, waar niemand echt blij van werd. Ons gezin al helemaal niet. Mijn moeder is toch wel een beetje de steunpilaar en hoe hard ik dat ook probeer over te nemen als ze even weg valt, dan nog blijft zij de meest invloedrijke factor. Niemand van ons kon het haar kwalijk nemen, maar de situatie op het werk begon zijn tol te eisen. Dit is al een flinke tijd aan de gang, maar gelukkig kan ik nu zeggen dat het einde in zicht is. Letterlijk dus; vandaag is de overeenkomst civilized beeindigt. Geen drama of gedoe meer en gewoon weer quality time met het gezin. Daarnaast heeft het mij ook iets goed gebracht - naast mijn ontslag - het begon namelijk mij ook erg hoog te zitten. Nadat ik een middag op kantoor had gezeten en alle emoties van de kamer er naast had meegekregen, had ik maar een iemand in gedachte naar wie ik toe kon vluchten en dat was mijn beste vriendin. Ja zo noemde ik haar toch nog steeds in mijn hoofd. Ik heb haar eerst duizende keren gebeld, maar uiteraard sliep ze nog. Ik ben er toch naar toe gereden en zodra ze mijn gesnik hoorde, vloog de deur open. Ze ontving me met liefde zoals ik van haar gewend was en heb uren met haar kunnen praten. Ik weet zeker dat we het nooit eens gaan worden over de zomervakantie, maar zolang we het maar rustig weer kunnen opbouwen. We merken allebei dat we elkaar 'nodig hebben' en elkaar ook weer opzoeken. Er zijn gewoon bepaalde dingen die je perse met elkaar wil delen, vooral als er iets is gebeurd. Op dit moment zit ik ook weer met haar te appen, zoals eigenlijk bijna elke dag. Over de meest onzinnige dingen die ons zijn overkomen, maar ook over de belangrijkere dingen. 

Uhm ja de rest.. Verder heb ik een soort van mental breakdown gehad. Tsja ik kan er om heen draaien, maar helaas het is gebeurd. Remember uit mijn eerste blog dat vorig jaar zo'n hel was, nou dit was ongeveer nog dubbel zo hel-achtig. Uiteindelijk heb ik maar toegegeven dat ik er dit keer niet in mijn eentje uit kom en dat ik die problemen die ik toen heb omarmd en weer heb terug genomen naar Nederland, nou, die zijn er nog steeds. Ik denk zelfs dat er nog aardig wat bij zijn gekomen. Past is catching up on me en dan bedoel ik niet vorig jaar, maar veel langer en verder terug. Back to basic was mijn bedoeling, maar back to zero is het geworden. En eigenlijk nog een stukje dieper in de grond dan dat. Gelukkig begin ik weer opnieuw de puzzelstukjes op te rapen en dit keer plaats ik ze niet verkeerd. Ik probeer meer geduld te hebben en de puzzel dit keer tactisch en juist te maken. Maar god, wat is dat moeilijker dan dat het klinkt. Een vriendin van mij schrijft ook - zij is veel beter, minder dramatisch, origineel en schrijft ook compleet anders - maar ik las laatst haar laatste stukje en dat ging over opgroeien. Ze is ondertussen 26, maar dat mochten wij ook niet hardop zeggen, want zo voelt ze zich absoluut nog niet. Dus uhm, die vriendin dus van 22 - ;) - die schreef echt een goed stuk. Ze vertelde dat zij elke dag nog bezig is met opgroeien en dat ze dat in elk detail nog merkt. Ik denk dat ik dat nu ook doormaak, maar dat al die details zich hebben opgehoopt en nu tegelijkertijd komen. Ach, ah bah ik weet allemaal niet wat het is. Ik weet wel dat ik er klaar mee wil zijn en gewoon verder wil. Maar dus nogmaals, ik moet dit keer geduldig zijn en het daadwerkelijk goed aanpakken in plaats van mezelf overtuigen dat het goed gaat en wachten tot ik weer in kak. Potverdikkie - ik zou graag een veel sterker woord willen gebruiken - ik ben 19. Dit hoort toch allemaal niet? Blijkbaar is het heel veel gevraagd om gewoon zorgeloos te leven of in ieder geval niet overal zo diep over na te denken. Overthinking.. it's devastating. Niet om nog dramatischer te gaan doen - precies, dat doe ik dus wel - maar ik weet voor mezelf dat een groot deel van dit probleem is ontstaan door het feit dat ik me vrij eenzaam voel. Dit werd nou niet bepaald bevorderd door het feit dat het thuis zo mis liep, maar ik weet uit ervaring dat als ik zelf sterk in mijn schoenen sta, je veel minder snel alleen voelt. Helaas, een thuis situatie waar niemand blij van werd, een klas die wel gezellig kan zijn, maar ook heel judgy en daarnaast collega's (nieuwe werk in eigen dorp) die heel close zijn waar jij dus als nieuwkomer komt. Allemaal niet heel handig om je self-esteem omhoog te krijgen. 

Het enige positieve van dit alles is dat ik mijn band met mijn zusje weer terug heb gevonden. Ik heb veel met haar gepraat en dat heeft echt geholpen. We zijn er nu weer veel meer voor elkaar en geven elkaar ook echt de aandacht die we nodig hebben. Van helpen met kleding en make up, samen series kijken naar de wat serieuzere problemen. Ik had haar echt gemist. 

Goed, nu heb ik wel weer even genoeg er uit gegooid. Ik heb heel wat werk voor de boeg en hopelijk kom ik er dit keer wel. Helaas dus niet zonder hulp. 

Goodnight lovely's x

 

 



Good old days

17:36, 23/10/2014 .. 0 comments .. Link

Oké, nu schrijf ik al niet veel meer, krijg ik het ook nog voor elkaar om het stukje wat ik net wilde versturen, te verwijderen in plaats van te versturen. So.. here we go again! 

Wat ik dus wilde zeggen, lieve bloggers, is dat het weer een flinke tijd geleden is zoals gewoonlijk. (en tsja, wat was ook al weer het volgende wat ik wilde zeggen) Oh, ja ik zit nu midden in mijn eerste tentamenweek! Mijn eerste tentamen heb ik dinsdag gemaakt en morgen heb ik er nog twee. Een daarvan valt in dezelfde categorie als die van dinsdag, maar dan is het de multiple choice variant in plaats van open vragen. De tweede is een spellingstoets. Als toekomstige jurist moet ik namelijk natuurlijk wel fatsoenlijk kunnen schrijven.. Ik denk dat dat wel goed gaat komen! Ik hoop echt heel erg dat het een voldoende is, want dat geeft me waarschijnlijk weer de nodige motivatie-boost. Rest van het weekend breng ik weer werkend door - verrassend. Zo hebben eigenlijk al mijn afgelopen weekenden er uit gezien, maar ik geniet er nog steeds met volle teugen van! Het lijkt zelfs alsof het elke week gewoon nog weer leuker wordt; de band met collega's wordt natuurlijk ook alleen maar beter en beter. Ondanks dat ik erg baal dat dit de laatste week op de camping is, kijk ik ook wel erg uit naar mijn nieuwe baan. Ook deze is in de horeca, maar dan hier in het dorp. Het halve dorp werkt er, dus zal wel leuk worden om veel mensen van 'vroeger' weer eens te zien. Daarnaast ben ik ook benieuwd naar hoe het werk zelf zal zijn; er werken daar op een avond ongeveer net zoveel mensen als dat wij op de camping in totaal hebben rondlopen. Verder stopt eind december mijn contract op kantoor en ik heb gezegd dat ze het niet hoeven te verlengen. Het was wel een moeilijke knoop om door te hakken, maar ik ben blij dat ik het heb gedaan. Ik ben daar binnengekomen om mijn moeder te helpen - wat ik met erg veel plezier deed - en aangezien dat nu weg valt.. tsja toch wel moeilijk. Er liepen ook veel gezellige collega's rond, maar die zijn niet van mijn leeftijd, en ik raakte behoorlijk uitgekeken op het werk zelf. Met mensen bezig zijn, ligt mij nou eenmaal een stuk beter. Ik denk dat het mij prima zal bevallen dat dat wekelijkse verplichte nummertje wegvalt. 

Ook bij de studentenvereniging boek ik uiteindelijk toch nog vooruitgang. De borrelcommissie heeft een nieuwe voorzitster gekregen die een stuk actiever en enthousiaster is. Nu dat ik het er over heb, ik moet de datumprikker nog snel gaan invullen voor de eerste bijeenkomst! Ik ben eerlijk tegen haar geweest en heb gezegd dat ik weinig tijd heb gehad voor de sv de laatste tijd, en dat het ook niet bovenaan mijn lijstje stond, maar dat ik het graag wil veranderen. Het feit dat mijn twee banen wegvallen en ik er maar een nieuwe voor terug neem, zal ook wel schelen. Ik heb vanmiddag de foto's opgezocht van het kamp waar ik vorig jaar naar toe ben geweest (soort intro kamp) en het begon meteen al te kriebelen! Ook kwam spontaan het gevoel van een kater naar boven, maar dat terzijde. Het was toch echt wel een hele mooie tijd; alle avonden - zeg maar nachten - bij de sv waren goud waard. Back to the good old days, so to say. 

Over andere good old days gesproken; in mijn eerste blog heb ik mijn hart kunnen luchten over de dramatische zomervakantie met mijn 'beste' vriendin. Heel ironisch vertelde ze laatst aan mij dat ze afstand aan het nemen was van een vriendin van school, omdat het allemaal niet zo lekker liep. Beter gezegd, ze werd heel erg moe van haar. Echter, ze is niet van plan om het aan die vriendin te vertellen, want ze weet heel zeker dat die er niks van zal begrijpen en daarom wil ze daar geen energie in steken. Als er woorden zijn die ik tegen haar zou willen zeggen ivm de zomervakantie en waarom ik afstand van haar ben gaan nemen, dan zijn het precies die. Ook ik weet/wist zeker dat zij het toch niet zou begrijpen hoe ik mij voelde tijdens de vakantie, dus was niet van plan dat een poging tot uitleg te geven. Hoe dan ook, ik besefte me nu toch wel dat ik een best wel hechte vriendschap van 10 jaar niet zo kan afsluiten. Of het nou weer zo gaat worden als vroeger of niet (ligt geheel aan haar), ik vind toch dat ik het haar moet vertellen. Zij denkt nu dat ik het gewoon heel erg druk heb - wat ook wel zo is - en dat ik daarom zo weinig praat. Het feit dat ze geen flauw benul heeft, maakt het eigenlijk alleen maar erger. Maar goed, ik ga maandag dus met haar even ergens zitten en kijken of ik het goed kan overbrengen. Ik ben benieuwd! 

Ik vind het voor nu wel weer even goed; ik ga gauw slapen en zorgen dat ik morgen nog even een beetje kan leren voor het tentamen. Mijn presentatie moet ergens deze dagen ook nog verder afgemaakt worden. Wish me luck! 

Sweet dreams folks x



Relax take it easy

17:56, 17/9/2014 .. 0 comments .. Link

Wauw.. Ik heb er haast geen woorden voor. Jullie zullen het haast niet geloven, maar ik ga gewoon aankomend weekend daadwerkelijk surfen! Het zag er naar uit dat het vervoer zo'n probleem ging worden, dat we niet konden gaan. Nu kwamen mijn ouders met het geweldige idee dat mijn vader mee kon gaan - ook een water/surf-liefhebber - waardoor er toch iemand bij was ivm de auto. Toppie! Ik sta aankomende zondag gewoon weer op het water, hoe heerlijk is dat..
Het dagje weg met die vriendin was net zo heerlijk. We hebben bij een heel gezellig eettentje gezeten aan het strand, waar we eerst van de lunch genoten hebben en onszelf daarna hebben verwend met nog wat tapas. Over van alles en nog wat kunnen praten; gewoon genoten dat we er even tussen uit waren.

Verder was gisteren mijn vader jarig. Ik had besloten om mijn colleges maar even te skippen en er een gezellige dag met hem van te maken. Heeft ie verdiend! We zijn samen naar de winkel gegaan en hebben na al die jaren verjaardagen eindelijk onze traditie weer voort kunnen zetten: zelf monchou taart maken! Goddelijk zijn die dingen. Naast heel veel praten, was dat eigenlijk het enige wat we die dag samen hebben gedaan - en 's avonds nog uit eten met zijn allen - maar toch kreeg ik een bedankje voor deze leuke vader-dochter dag. Dat zegt toch genoeg :)

Ik ben de vorige keer helaas niet meer naar de studentenvereniging gegaan, Ik was veelste moe, dus ben lekker bij mijn vriendje in bad gaan zitten en daarna nog even op de bank geploft. Hoe dan ook, morgen avond is het laatste feest al weer van de open/gesloten tijd, dus morgenavond ga ik echt! Ik moet hoognodig mijn gezicht weer laten zien, vooral als ik ook vooruitgang boeken bij de sv op mijn lijstje wil kunnen doorstrepen. Daarnaast heb ik vrijdag een bbq met vrienden, ook eindelijk hun weer eens zien. Zaterdag lekker weer de hele dag werken, en tsja zondag.. dat weten jullie al! Weer een prima vooruitzicht, vind ik zo. 

Nu ga ik gauw verder met mijn opdrachten voor school en daarna richting de camping. 
Hasta la vista, x.



On my way - Phil Collins

11:10, 4/9/2014 .. 0 comments .. Link

Ja ja, het gaat allemaal de goede kant op! Mijn agenda staat weer helemaal vol, that's how I like it. De nieuwe studie bevalt tot nu toe heel goed, maar ik wacht nog even met enthousiast worden, want de we hebben de echte stof nog niet gehad. De aanpak van de stof - het bespreken, discussiėren etc - spreekt mij in ieder geval erg aan. Velen malen beter dan de uni.
Verder hartstikke druk met het werk op de camping, zodra ik kan, ben ik daar. Het is heerlijk om daar zo onder de mensen te zijn. Ik ben ondertussen ook begonnen met opnemen en niet meer alleen de afwas en uitserveren. Ik maak zoveel mogelijk uren, want ook mijn portemonnee wordt daar erg blij van. Win-win!
Daarnaast, jullie raden het nooit, heb ik een dag gepland staan om te gaan.. surfen! Oh heerlijk. Het enige probleem is nog dat we moeten kijken hoe we de spullen mee gaan nemen, maar ik ben er zeker van dat we daar een oplossing voor gaan vinden. Ook heb ik nog een dagje weg staan met een vriendin; lekker uitwaaien op het strand en en en ik ben op het internet een beetje aan het rond kijken voor een weekendje weg met mijn vriendje. Ook dat gaat eindelijk weer de goede kant op. We hebben een vreselijke dip gehad, en ik heb op het punt gestaan om te zeggen dat we beter konden stoppen. Gelukkig kwamen mijn gevoelens langzamerhand weer terug, nadat we een goed gesprek hebben gehad. Nu zullen we zien hoe het gaat lopen. Over dit hele gedoe ga ik nog maar even niet te veel nadenken, en mooi op zijn beloop laten..
Last, but not least. Het enige wat nog niet helemaal gelukt is, zijn de commisies bij de studentenvereniging, maar ook daar ben ik mee bezig. Vanavond ga ik daar mijn gezicht maar weer eens laten zien, samen met wat 'oude' vrienden van de uni. Dubbel leuk dus! En daarna even goed overwegen of ik er inderdaad tijd voor ga hebben, of dat ik even genoeg vorderingen heb gemaakt.

I'm off to school, ciao x



I will rise and guess where I will go

01:00, 15/8/2014 .. 0 comments .. Link

Het is al weer een flinke tijd geleden, maar dat komt voornamelijk doordat mijn laatste anderhalve week bestond uit 12 uur werken en 12 uur slaap. Eigenlijk is het nog steeds zo, maar ik geniet er met volle teugen van! Het nieuwe werk is heerlijk, wat het 'oude' werk wel minder leuk maakt ;). Ik kan wel zeggen dat mijn hele problematiek rond het werk gebeuren een plaatsje heeft gevonden; ergens in een kartonnen doos ver achter in mijn hoofd. Ik zal waarschijnlijk nog wel anders gaan piepen, aangezien ik straks weer meer tijd moet gaan besteden op kantoor en minder in het restaurant, maar voor nu - en daar draait het allemaal om - geniet ik van nieuwe mensen om mij heen, en vooral van de nieuwe ervaringen en uitdagingen! 
Helaas blijft er dus wel maar weinig tijd over voor andere dingen waar ik 'trots' over kan bloggen. Wel heb ik weer veel contact met die vriend met wie een weekendje surfen op de planning stond/staat. We zijn nu zelfs bijna zo ver dat het weekendje vast ligt - de datum dan. Ook daar boek ik dus vooruitgang! Over boeken gesproken, mijn studie is nog wel een complete ramp. Ik heb me nog totaal niet verdiept in welke boeken ik moet gaan bestellen. Ik kijk nog steeds erg uit naar de nieuwe uitdaging, maar ik moet wel zeggen dat mijn resterende week erg kort begint te worden. Het komt allemaal gevaarlijk dichtbij.. Misschien dat ik morgenvroeg toch maar eens een beetje op tijd moet opstaan om zulk soort dingen eens te bekijken, in plaats van tot de allerlaatste minuut in bed blijven liggen zodat ik nog precies een uur heb om mij klaar te maken en NET op tijd in het restaurant sta. Dat betekent wel dat ik nu snel dromenland ga opzoeken. 

X. Sleep tight! 



Today is where my book begins, the rest is still unwritten

10:13, 31/7/2014 .. 0 comments .. Link

Wat een perfecte titel voor mijn een van mijn eerste blogs, al zeg ik het zelf. Eigenlijk vat dat halve nummer samen wat ik vanaf nu wil gaan doen. Ik ben klaar met de toeschouwer zijn en wil weer de hoofdrol gaan spelen in mijn eigen leuke leventje. Eerlijk, ik heb niks te klagen! Heb fouten gemaakt vorig jaar - eigenlijk heb ik niks gedaan, dat staat even gelijk aan fout - en daar ga ik nu iets aan veranderen. Dat klinkt inderdaad een beetje als een van die dingen die je jezelf wijsmaakt als je met een glas champagne in je hand naar het vuurwerk staat te kijken, maar ik ben veel te vastberaden om het daarmee te kunnen en te gaan vergelijken. Daarnaast, ik heb al kleine stapjes ondernomen. Al bijna 3 jaar loop ik op hetzelfde kantoor rond (bijbaantje), waar eigenlijk constant gezeik is. Dat was niet bepaald bevordelijk voor mijn 'mood'. Net voor mijn vakantie in Spanje ben ik gaan rondneuzen en ben ik aangenomen om te werken in een restaurant op een camping; ik begin aankomende zaterdag (spannend!). Hopelijk bevalt het en kan ik mijn andere baan opzeggen, want met mensen bezig zijn is echt veel meer iets voor mij dan in mijn eentje dagenlang in de papieren zitten. Daarnaast heb ik de discussie met mijn ouders gewonnen over het wel of niet verkopen van onze windsurf-spullen. Met hun eigen spullen mogen ze doen wat ze willen; willen zij niet meer surfen, prima! Maar ik wil het surfen echt weer oppakken. Voor de mensen die het gevoel niet kennen, het is heerlijk! Je racet over het water, gewoon jij en de wind/natuur.. Er is geen fijnere, betere, heerlijkere manier om je hoofd te legen of om gewoon puur te genieten. Een vriend van mij heeft al meerdere keren gevraagd of ik een keer een weekendje met hem meega, en na steeds een soort van smoesjes te hebben verzonnen (mijn vriendje speelt daar helaas ook in mee), ga ik het nu toch echt gewoon doen! De bedoeling was eerst zelfs dat ik deze zomervakantie bij dat surfcentrum zou gaan werken, waarom ik dat niet heb doorgezet.. Vraag het me alsjeblieft niet. Dat vraag ik mezelf bij alles af wat ik heb willen doen, maar nooit heb gedaan. Men zegt altijd dat je beter spijt kunt hebben van iets wat je wel hebt gedaan, dan van iets wat je niet hebt gedaan. Ik denk dat ik daar maar mijn nieuwe motto van maak! Eens even denken.. Verder hebben we natuurlijk nog mijn nieuwe studie. Ik heb net een jaar psychologie erop zitten, en die studie heb ik puur gekozen omdat iedereen dat beter leek dan rechten. Psychologie was meer mijn ding, zeiden ze dan. Ja, fout! Ik heb het jaar niet gehaald, maar jullie kunnen misschien wel raden dat dat niet geheel aan mijn capaciteiten lag. Ik heb er zacht gezegd geen flikker voor gedaan, want ik zag er niks in. Heerlijk om dat eindelijk eens hardop te kunnen zeggen. ik heb vanaf het begin een tussenjaar gewild, gewoon om even een jaartje te werken en alles weer in het juiste perspectief te zien. Door niks voor mijn studie te doen, hoopte ik dat het hetzelfde zou voelen, maar helaas door de druk van wat andere van je verwachten (je studie halen), was het verreweg hetzelfde. Verder ga je namelijk ook geen leuke dingen doen, want iedereen denkt dat je super hard aan het leren bent. Wat krijg je dan.. Je hangt hele dagen op je kamer; klein beetje deprimerend maar. Mijn volgende en voorlopig even laatste stap van een actiever leven heeft betrekking op de studentenvereniging waar ik ondertussen al een jaar lid van ben. Ik wilde nieuwe mensen om mij heen, dus wat was een betere manier? Dispuut bleek al snel niks voor mij te zijn; verplicht leuke dingen doen, nee dankjewel. Ik hou meer van spontaniteit en vriendschappen die echt zijn in plaats van geforceerd. Toch wilde ik graag actief zijn binnen de vereniging. Drie keer raden.. Nee natuurlijk werd ik dat niet. Zoals al het andere liet ik het maar gewoon langs me heen gaan en keek ik een beetje toe. Een paar dagen geleden kreeg ik bericht van iemand van de borrelcommissie (voor de niet studenten onder ons, gewoon een groep die bijeenkomsten regelt) of ik lid wilde worden. Van alle jongerejaars meiden, hadden ze mij uitgekozen. Wauw, dat gaf een goed gevoel en het was precies wat ik wilde. Vanaf nu ben ik dus een lid van een commissie = actief zijn binnen de vereniging. Check! Weer een punt van mijn lijst.

De rest van de punten van mijn lijst komen vast nog wel een andere keer voorbij, want ik ben nog lang niet klaar! Maar ik vind dit al een heel goed begin. Misschien dat 'mijn boek' dus nog niet echt vandaag begint, maar het begin is zeker in zicht en dat geeft me een heerlijk gevoel. Ik maak zelfs mezelf nieuwsgierig naar de komende hoofdstukken. Ik ga er voor zorgen dat het een stel mooie verhalen wordt.

X. Enjoy your day!



Verder weg, maar dichterbij dan ooit

14:40, 30/7/2014 .. 0 comments .. Link

Ik ben een beetje de tel kwijt geraakt hoe veelste keer dit is dat ik opnieuw begin met typen. Altijd lastig zo beginnen met bloggen.
Vroeger was ik erg van het schrijven. Je kent het wel, op de basisschool verplicht van die verhalen schrijven die achteraf nergens over gingen, maar ik had er veel plezier in. Langzamerhand gaat de lol er van af en ga je ook nog eens naar het middelbaar, dus dan stopt het al snel. Ik ben ondertussen 18 en heb mijn eerste jaar op de universiteit er op zitten (wat ik overigens niet gehaald heb, dus volgend jaar begin ik aan hbo). Je kunt je dus wel voorstellen hoe lang geleden het is dat ik plezier heb gehad aan schrijven, maar door de afgelopen weken heb ik dat plezier weer terug gevonden. Ik ben namelijk net precies 16 uur terug van mijn drie weken vakantie in het mooie Spanje en heb de hele eerste anderhalve week moeten aanhoren dat ik 'het' van mij af moest schrijven. Ik was blijkbaar nogal een erg ongezellig persoon voor de mensen (moeder vader zusje en beste vriendin) om mij heen. Het was een typisch geval van 'ik zat niet lekker in mijn vel, maar probeerde gewoon vrolijk te doen, en dat was niet goed genoeg voor hun'. Allemaal erg cliché hoe dat natuurlijk steeds erger werd en hoe vervelender ik er van werd. Afgelopen donderdag was de druppel en ben ik mijn eigen gang gegaan; wat heb ik een heerlijke laatste paar dagen gehad! God, dat had iemand mij eerder moeten vertellen. Ik had het allemaal van te voren kunnen weten hoor. Ik heb een - zacht gezegd - teleurstellend jaar achter de rug, dus hoe had de vakantie uberhaupt anders kunnen zijn. Ik keek al een half jaar uit naar deze vakantie, de plek waarvan ik hoopte dat ik alles even los kon laten, de plek waarvan ik hoopte dat het mijn nieuwe begin zou zijn, een frisse start. Ja ja ga zo maar door. Maar what goes around, comes around, dus alle dingen die ik zo graag achter mij wilden laten, hebben ons onderweg ingehaald en stonden mij in Spanje op te wachten. Klaar, met hun handen over elkaar, wachtend op het juiste moment om mij te confronteren. Ik heb meerdere keren het volledige douchehokje in elkaar willen slaan, met het vliegtuig naar huis willen gaan, of zelfs een ticket voor mijn ouders en beste vriendin willen kopen - hasta la vista amigos! Wat een drama allemaal. Voor het geval dat je het opmerkt, mijn zusje staat inderdaad niet in het rijtje van mensen die ik weg wilde sturen. Ze mag dan 6 jaar jonger zijn, maar wat begreep zij mij goed! Wat voor mij bevestigde dat het heus niet alleen aan mij lag dat mijn ouders stront irritant waren. Begrijp me niet verkeerd, ik heb een hele goede band met mijn ouders - vaak iets te goed, want wat weten zij veel van van mij.. - maar wat er deze vakantie mis is gegaan, who knows. Geschreeuw, gejank, nog meer geschreeuw en uiteraard nog meer gejank, daarna puur ontlopen ontwijken etc. tot we uiteindelijk bij het punt kwamen dat we langzaam weer durfden te lachen met zijn allen. Mijn beste vriendin is ondertussen op de achtergrond de perfecte dochter geweest, wat er alleen maar voor zorgde dat ik ook nog eens als de slechte vriendin werd weggezet. Diepe zucht.. Genoeg geklaag voor mijn eerste blog! Ik heb het niet kunnen winnen van mijn problemen de afgelopen weken, dus in plaats daarvan heb ik een arm om ze heen geslagen en ze gezellig weer mee terug naar huis genomen. Hier ga ik eens rustig aan bekijken wat ik met ze ga doen. De eerste stap heb ik al wel een beetje uitgevogeld, vandaar deze blog. Ik baal er van hoe het afgelopen jaar gelopen is, ik heb namelijk het gevoel alsof ik geleefd werd in plaats van dat ik zelf leefde. Alles vloog aan me voorbij.. En het feit dat het afgelopen jaar juist een nieuw begin had moeten zijn (einde middelbaar; nieuwe studie, nieuwe mensen, nieuwe uitdagingen) maakte het alleen maar rotter. Ik had zoveel plannen en ideeën, ik had zoveel willen doen.  Ik wil zelf weer de touwtjes in handen gaan nemen - back to basic! 

Liefsss



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Break even - The script
Back to zero and beyond..
Good old days
Relax take it easy
On my way - Phil Collins

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer