Mei pakt haar koffer

Posted on 12/4/2006 at 15:58 - 3 Comments - Post Comment - Link

Posted on 12/4/2006 at 15:30 - 0 Comments - Post Comment - Link

Jullie zien het, Mei heeft er zin in. Ze kan niet wachten om jullie in levende lijve te ontmoeten. Gelukkig kan dat al heel snel. Iedereen is van harte welkom Mei op Schiphol te komen begroeten. We komen aan op donderdag 13 april om 14.35 met vlucht KL898 uit Beijing. We zullen de komende periode wat rust inbouwen voor ons 3-en om beter aan elkaar te wennen, en het dus wat bezoek betreft voorlopig heel rustig aan doen. Morgen is dus de kans haar live te ontmoeten!

We hebben genoten van de overweldigende belangstelling op onze weblog. We zijn ontroerd door alle tranen en gelukwensen. Door de weblog is er nu al een band ontstaan tussen Mei en zoveel lieve mensen om ons heen. Daar maakt ons blij, en ook Mei.

Heel veel liefs en een warme omhelzing van Dirk, Tas en Mei

Mei is blij!

Posted on 11/4/2006 at 08:59 - 9 Comments - Post Comment - Link

Van taxichauffeurs en oude wijken!

Posted on 11/4/2006 at 08:44 - 0 Comments - Post Comment - Link

Beijing is bedolven onder een laag stof. Het waait vandaag flink. Het is echt vervelend om steeds stof in je ogen te krijgen. Veel mensen lopen met mondkapjes. De lucht is constant nevelig. Behalve de stof die uit de woestijn over de stad wordt geblazen, wordt ook veel van de vieze lucht veroorzaakt door de 24 uur (door)draaiende industrie. Vannacht wilde ik een raam open zetten in onze kamer, maar behalve frisse lucht kwam er alleen maar vieze autolucht naar binnen.

Vandaag hebben we een toeristisch uitje meegedaan. Een bezoek aan de oude volkswijken, de hutongs. Prachtige familiehuizen gebouwd rondom een binnenplaats. We zijn in riksha's vervoerd door de nauwe steegjes. Dat is een spannende onderneming. Schuin door de bochten, over bobbels en langs hoge stoepranden. Aan het eind van de tocht bezochten we nog een kindergarten voor kinderen van 2 tot 6 jaar oud. Alle kindjes lagen net in bed. We konden de lokalen bekijken, tekeningen van de kinderen en alle speeltoestellen. De weg naar de hutongs hebben we in een taxi afgelegd, veel drukte op de weg, niet te veel meekijken met de chauffeur, en zeker niet als die aanstalten maakt eens een lekkere fluim door het raam op straat te lanceren....

Mei ligt nu lekker te slapen. Straks gaan we weer wat door de wijk lopen. Zo zien en voelen we toch het meest van deze stad.

Bewonderaars van Mei

Posted on 10/4/2006 at 15:31 - 3 Comments - Post Comment - Link

Posted on 10/4/2006 at 15:00 - 0 Comments - Post Comment - Link

Je bent pas echt in een land geweest als je daar een openbaar toilet hebt bezocht en er een keer naar de kapper bent geweest, zei eens een Engelse schrijver, wiens naam me even niet te binnen schiet. Wat het eerste betreft is het in China geen pretje. Daar ga je pas heen als het echt niet anders kan. Heel anders is dat met de Chinese kapper. Een simpele wash en cut wordt standaard geleverd met een 50 minuten durende hoofd, gezicht, nek en schoudermassage. En geen verplichte gesprekken over het weer, de vakantie of de drukte in de stad. Het was heerlijk. Tas was nog even ongerust of Mei me nog wel zou herkennen na deze gedaanteverandering. Het eerste wat ze deed bij terugkomst in het hotel, was een keer flink in mijn neus knijpen, waarna een brede lach om haar gezicht verscheen en ze de woorden bababa sprak. Dat zat wel goed dus. Verder hebben we vandaag nog wat gewinkeld met Mei. Ze vindt het leuk om alles aan te raken, vooral geribbelde plastic dingen. Ze gaat er met haar vingers langs en lijkt haar nageltjes te scherpen zoals een poes dat doet. In de babywinkel vond iedereen haar weer prachtig en kreeg ze een etensbakje kado. Zo verlopen de laatste dagen in China ontspannen en met steeds weer nieuwe indrukken. We nemen straks niet alleen Mei terug naar Nederland, maar in onze harten gevangen ook dit prachtige land met zijn bijzondere mensen. De foto van vandaag is gemaakt op een speelterrein hier vlak in de buurt, waar overdag veel grootouders met hun kleinkinderen komen. Ook wordt er driftig getafeltennist en staan er een aantal fitnessapparaten. Direct kwamen er een aantal (groot)ouders met kinderen naar ons toe en we hadden een leuk gesprek over hoe oud onze kinderen waren, hoe ze heetten en of ze al konden lopen. Tot snel weer.  

Lente

Posted on 9/4/2006 at 15:28 - 4 Comments - Post Comment - Link

Met Mei aan onze zij verkennen wij Beijing. Het weer is zacht. Vanochtend hebben we een oude apotheek voor chinese medicijnen bezocht. Je kan er inderdaad van alles vinden. Het ziet er prachtig uit. Mei vond het ook zo mooi. Ze werd heel rustig van de kruidenlucht, zelfs zo rustig dat ze in slaap viel. Op de terugweg in de taxi lag ze als een aapje tegen me aan te slapen.

De middagdut daar was ze vervolgens niet meer voor te porren. Ik zag dat ze wel moe was. Maar nee, na drie keer proberen heb ik haar uit bed gehaald. Ik heb het idee dat ze zoveel mee maakt en zoveel wil doen dat ze liever niet slaapt. Toen ik haar na haar derde hartstochtelijke huilbui uit bed haalde, was binnen 10 seconden weer die enorme schaterlach te zien. Dan zie ik die grote roze mond, met een haag van witte tandjes. Het zijn er vier en een vijfde op komst. We hebben kirrend over de vloer gerold van de lach en ze heeft zittend geprobeerd om de speelgoedstapelbakjes (voor in bad) op te pakken. Soms wordt daarbij haar hoofdje haar wat te zwaar en dan laat ze dat gewoon zakken tot het op de grond rust. Toen zat ze voor me en liet ze zich zonder vrees naar achter vallen. Vertrouwend op mij dat ik haar zou opvangen. Dat spelletje hebben we heel lang vol gehouden.

Vanavond hebben we in een restaurant gegeten: hot pot. Chinese fondu. Heerlijk. Een grote schaal met kokende bouillon en daar kan je van alles in koken, groente, vis en vlees. Mei piept als een jong vogeltje als ze honger heeft. Wij zijn de vogelouders en vliegen af en aan met hapjes tussen onze stokjes. Leve de lente!

Hefei, 11.00 hours

Posted on 9/4/2006 at 09:09 - 1 Comments - Post Comment - Link

Posted on 9/4/2006 at 08:57 - 1 Comments - Post Comment - Link

Het is zaterdagavond en we zijn inmiddels weer terug in Beijing. De vlucht is gelukkig goed verlopen. Mei heeft zich uitstekend vermaakt, vooral met het eten (noodles en cake). Zo heeft ze vast een beetje kunnen wennen voor de vlucht van a.s. donderdag naar Amsterdam. Vanavond hebben we voor het eerst met zijn 3-en buiten de deur gegeten. Het was erg leuk. De serveersters waren allemaal zichtbaar vertederd door de aanwezigheid van Mei. In het voorbijlopen kreeg ze steeds weer kleine kneepjes in haar wang en werd ze toegesproken met korte zinnetjes, zoals How cute, die Tas zich nog herinnerde van de Chinese les. Nadat we uitgebreid waren geadviseerd over het menu, besloten we vis te bestellen. Twee minuten later kwam een jongen met een plastic zak naar onze tafel, met daarin een spartelende vis in een laagje water. Hij vroeg ons: Fish OK? Ik dacht nog, die vis is misschien nu nog wel OK, maar straks zeker niet meer. We hadden echter zelf al over het lot van deze vis beslist. Dus werd de vis even later geserveerd, en hebben we er alledrie heerlijk van gesmuld.

Het is ongelofelijk om te zien wat voor ontwikkeling Mei doormaakt de laatste paar dagen. Het is alsof ze een groot deel van haar babytijd in een turboversnelling aan het inhalen is. Haar enthousiasme om te bewegen, te ontdekken en te imiteren lijkt onbegrensd. We genieten en smelten als we haar zo bezig zien. Het is mooi om te zien dat ze de kans om haar leven een nieuwe wending te geven met beide armpjes en beentjes aangrijpt, en we zijn trots dat we haar die kans kunnen geven. Vandaag heeft Mei het een paar keer uitgeschaterd van het lachen. Ze wist van geen ophouden. Mei is blij en zo zijn wij.  

Mei eet noodles

Posted on 7/4/2006 at 17:10 - 4 Comments - Post Comment - Link

Posted on 7/4/2006 at 16:51 - 0 Comments - Post Comment - Link

Een heel kort bericht, want het internet business point sluit over een paar minuten. Alles gaat goed. Morgenochtend vroeg reizen we terug naar Beijing. We hebben zojuist afscheid genomen van onze ghids, steun en toeverlaat Ivy. In Bejing zullen we de andere leden van de groep met hun kinderen weer zien, en hebben we nog wat formaliteiten te regelen met de ambassade. We vinden het jammer om hier weg te gaan. het is een fijne plek en we hebben het goed met elkaar. De kinderen spelen met elkaar. Het is fijn om dicht in de buurt te zijn van de plek waar kleine Mei vandaan komt. We weten heel zeker dat we hier met haar terug komen. Dat was het voor vandaag. Ik wil jullie nog een foto meegeven. Tot snel.

Wat een dag!

Posted on 6/4/2006 at 16:24 - 3 Comments - Post Comment - Link

Lieve allemaal,

Wat een feest al jullie berichten te zien! Dank jullie wel. Het is hier nu al laat. Ik kruip toch nog even achter de computer om jullie te vertellen dat dit inderdaad wel een heel speciale verjaardag is! Met ballonnen, slingers door Dirk meegenomen uit A'dam, met een goedgeluimde en sinds de eerste dagen voor het eerst enorm energieke niet te stuiten Mei, met een indrukwekkend bezoek aan het tehuis waar Mei heeft gewoond, met een nieuw gesprek in de supermarkt over welke noodles je het beste kunt geven aan een kind van 1, en als klap op de vuurpijl met een heusche slagroomtaart gebracht door de directie van het hotel. Die hebben we met ons 9-en soldaat gemaakt op onze kamer. En ik vergeet niet al die andere indrukken die we vandaag hebben opgedaan met Mei. Ze heeft vandaag voor het eerst zo veel gelachen, zich omgerold en geprobeerd om te kruipen, en in bad heel wild te spetteren. Mei ontdekt zoveel op een dag!! En wij daarmee ook!

Lieve allemaal, een omhelzing van een heel tevreden mens, liefs Tas.  

Op stap

Posted on 5/4/2006 at 09:40 - 15 Comments - Post Comment - Link

Posted on 5/4/2006 at 08:59 - 2 Comments - Post Comment - Link

Gelukkig schijnt vandaag de zon weer. We hadden namelijk een uitje naar het park gepland met de 3 families en Ivy. Het was de eerste keer dat we met Mei naar buiten gingen. We waren al wel voorbereid op nieuwschierige blikken en reacties van de mensen op straat. We vonden het ook daarom erg spannend, deze eerste confrontatie met de buitenwereld. We waren de taxi nog maar net uitgestapt, of er kwam al een wat oudere vrouw enthouisiast op ons aflopen. Ze kneep Mei in haar wangetjes, deed haar kleertjes recht en sprak honderduit. Het klonk als hele lieve dingen die ze zei. Tas heeft er nog een stuk van op film gezet, zodat we later misschien nog kunnen achterhalen, wat ze precies gezegd heeft.Ook verder kregen we vooral lovende blikken van de andere bezoekers van het park. Mei is prachtig en steelt alle harten. Het is wel gek, maar ik voel me dan heel trots over hoe mooi ze is. Ivy vertelde dat de Chinezen over het algemeen positief zijn over internationale adoptie. Hoewel het nog steeds een vreemd gevoel is om als lange blonde Westerling zo met Mei tussen de Chinenzen rond te lopen, was het geen onprettige of ongemakkelijke ervaring. Aan de uitgang van het park was een klein winkeltje met schitterende handgemaakte schrijf en tekenmaterialen, zoals inkt, papier en kwasten. De verkoopster gaf Mei bij binnenkomst direct een kleurrijke waaier in de hand. Die heeft ze sindsdien niet meer losgelaten. Ze ligt er nu mee in bed.

Morgen wordt zeker ook een spannende dag. We hebben zojuist definitief bericht gekregen dat we het kindertehuis waar Mei vandaan komt mogen bezoeken. Dat was tot nu toe altijd nog onzeker. Ik ben heel blij dat we de mogelijkheid hebben gekregen om op deze manier wat meer te weten te kunnen komen over Mei en over haar leven tot nu toe.

Nu ga ik een hapje eten. Er zit een uitstekend noodle restaurant op de 2e etage, waar ik graag nog zoveel mogelijk verschillende gerechten wil proberen. Volgens Tas ruik ik al bijna als een echte Chinees. Goed voor de hechting met Mei!       

Mei logt in

Posted on 4/4/2006 at 12:35 - 5 Comments - Post Comment - Link

Slapen en spelen

Posted on 4/4/2006 at 12:04 - 0 Comments - Post Comment - Link

Wat is het fijn om jullie zo dichtbij te voelen. We zijn vandaag voor het eerst met Mei in de drager naar het internet-punt gegaan. Ze vindt het fijn en knabbelt zachtjes op een cracker die ik vandaag in de supermarkt heb uitgezocht.

Gisteravond heeft Mei tegen me gelachen. Zo maar ineens breeduit, met vier tandjes, echt van oor tot oor. We waren net samen in bad geweest.En toen begon ze ook ineens te praten: babababa. Dat doet ze ook steeds als ze Dirk zijn neus vastpakt.

Vanochtend had Mei heel hoge koorts. We hadden vanochtend de officiele overdracht in het hotel. Daar was de notaris, de vertegenwoordiger van het registratiekantoor en ook de directrice en een verzorgster van het kindertehuis waar Mei vandaan komt. Het verliep allemaal goed en redelijk snel. De foto van ons drietjes voor de officiele documenten is heel leuk. Ineens is daar onze eerste officiele familiefoto.

Nu is de koorts gezakt na een lekkere lange middagslaap en wat spelen met de nijntjesbal op de kamer van het hotel.

Het regent pijpenstelen, al de hele dag! Vanmiddag ben ik even op zoek gegaan naar wat knabbels. Dat is echt een uitdaging hier. Ik herinnerde me nog een theewinkel waar we heel enthousiaste verkopers hadden zien staan. Ik ben daar naar binnen gegaan en kreeg de ene na de andere thee aangeboden en allerlei koekjes waar ook weer thee in is verwerkt. Het was echt heerlijk om daar even te zijn en wat chinees te praten. Toen ik uit het hotel kwam om deze boodschappen te doen, en op straat liep, voelde ik me zweven. Zo veel gebeurd, zoveel indrukken, en ook het gevoel dat ik hier nu voor altijd verbonden ben met deze grond.

Mei krijgt honger. We gaan weer naar boven.

Dag lieve allemaal,

Kus van Tas en Dirk en Mei

Mei

Posted on 3/4/2006 at 08:03 - 12 Comments - Post Comment - Link

Alles is rond!

Posted on 3/4/2006 at 07:47 - 1 Comments - Post Comment - Link

Lieve allemaal,

Mei is hier. Mei is bij ons. Ze is bijna overal rond.

Vanochtend hebben we haar overgedragen gekregen in een chaotische vergaderzaal, waar nog twee amerikaanse koppels zaten en waar allerlei mensen op de banken zaten. Ivy vertelde Mei dat wij haar vader en moeder waren. Haar ogen vielen bijna uit haar hoofdje, zo groot en rond kunnen die kijken. Ivy zei me dat ik haar nu kon overnemen. Dat deed ik, en daar schrok ze van. Ze huilde hartstochtelijk. Het was een erg moeilijk moment voor haar, en ook voor ons. De andere kinderen begonnen ook te huilen. Wat het nog moeilijker maakte. Gelukkig zei Ivy ons vrij snel dat we naar de kamer konden gaan om een flesje voor haar te maken. Dat hebben we gedaan. De eerste lift die kwam stond vol met mannen. Daar gingen we toch maar in. Dirk had Mei inmiddels vast. Ze huilde grote tranen. Ik noemde haar bij haar koosnaampje, Meimei en hield haar handje vast.

Op de kamer heeft Mei de afgelopen uren afwisselend gehuild, wat pap en koekjes gegeten, onze vingers stevig vastgehouden en aan een stukje appel geknabbeld. Het is ongelooflijk om haar nu zo dichtbij te voelen en te ruiken. De kleine Mei was erg moe, maar ze hield vol en volgde ons overal met haar grote ogen.

Net ben ik even de kamer uitgeslopen. Mei ligt te slapen in het bedje wat hier voor haar klaar stond. Ze bestudeerde nog even haar handjes en hield haar flesje zelf nog een beetje vast. Toen zei Dirk dat ze sliep, omdat hij haar wat zwaardere en diepere adem al herkende. Wat een fantastisch natuurtalent van een vader.

Lieve allemaal geniet van deze eerste mooie foto van onze dochter Mei.

Omhelzing van ons alledrie, Tas, Dirk en Mei.

Heb jij de luiers?

Posted on 2/4/2006 at 16:42 - 2 Comments - Post Comment - Link

Zondagavond

Posted on 2/4/2006 at 16:00 - 0 Comments - Post Comment - Link

Vandaag heeft Ivy, onze begeleidster van Wereldkinderen, ons bijna de hele dag begeleid op een paar belangrijke missies. Vanochtend was het plan om een dorp in de omgeving van Hefei te bezoeken, om een indruk te krijgen van het leven op het platteland hier. Tijdens de rit heen ontsond een hevige discussie tussen Ivy en de chauffeur over de plek waar we naar toe moesten gaam. Ivy wilde graag naar een dorp waar ze vorig jaar ook met een groep was geweest, maar volgens de chauffeur bestond het dorp niet meer. Ivy kon het niet geloven,  en dus reed de chauffeur ons naar een enorm complex van industrie en woningbouw, waar eens het dorp was gelegen. Zijn verhaal bleek te kloppen. Het is een goed voorbeeld van de snelle ontwikkeling die China doormaakt. Ook 's nachts is dit goed te merken. Er wordt 24 uur per dag gewerkt door legers van bouwvakkers aan kolossen van gebouwen. We stellen ons voor dat als we hier over een aantal jaren terug komen met Mei, er niet veel meer is wat we nog herkennen. Uiteindelijk hebben we nog een dorp bezocht, waar we erg vriendelijk werden ontvangen door de bewoners. Dit is in het algemeen trouwens de sfeer hier. De mensen zijn vriendelijk. Ze kijken je aan met een open gezicht. Vaak lachen ze, en al helemaal als je iets in het Chinees zegt.

Vanmiddag was heel praktisch van aard. Ivy heeft ons meegenomen naar een supermarkt en met ons inkopen gedaan voor de eerste dagen met onze kinderen. Later in het hotel heeft ze ons nog uitgebreide instructies gegeven over alle ingeslagen producten. Ivy is op deze manier ook een soort kraamhulp voor ons. Dat is geweldig. Tenslotte heeft ze ons nog de laatste bijzonderheden gegeven over de dag van morgen. Om half tien 's ochtends worden onze kinderen gebracht. Het is goed. Laat Mei maar komen. We zijn er klaar voor om haar te ontvangen en in onze armen te sluiten, om haar te voeden en om met haar te spelen. Lieve mensen, dank jullie wel voor het volgen van ons verhaal, en voor de warme reacties. Jullie horen snel weer van ons (3x).