17.5.2008

Wet van Den Uyl

" Een stuk zeep glijdt uit je handen tijdens het douchen en blijft precies op één van de vier punten op de stenen vloer staan, terwijl als je je hele leven stukken zeep op de douchevloer laat vallen, dit verschijnsel zich nooit voor zal doen".

vrij naar: Bob den Uyl

• 0 Bemoedering(en) • Ook bemoederen?

26.1.2008

de Wet van Bob den Uyl

1. Een zwervend bestaan

2. De opkomst en ondergang van de zwarte trui

3. Met een voet in het graf.

Maar drie boeken heb ik van hem. Da's weinig voor een auteur die schrijft zoals ik zou kunnen zijn. Vandaag in een tweedehandsboekwinkel op zoek naar gelezen beduimelde exemplaren van de Meester. Mijn oog gleed langs het rijtje boeken, dat zich verschool achter het kartonnen bordje met de letter U. Ik had een impulsaankoopbui. Indien aanwezig, had ik Alle boeken van de schrijver gekocht deze middag. Ik moest , zou en wilde mijn Oeuvre aanvullen, maar helaas: niets aanwezig.

Ach, het is verlopen volgens de Wet van Bob den Uyl: "Je vindt niet wat je zoekt, maar alleen dat wat  je niet zoekt."

• 0 Bemoedering(en) • Ook bemoederen?

9.8.2007

Lang leve de Bob (1930-1992)

In mijn leven staat er maar één Bob centraal. Bob den Uyl. Geen familie van de socialistische Joop, maar een schrijver met een melancholisch gevoel voor humor. Zwervende reisverhalen, absurde anekdotes met ondenkbare wendingen, 's werelds ongemakken hilarisch laconiek beschreven. Dat is Bob den Uyl. Eenmaal gelezen verwordt andere literatuur tot Chicklit, Mumlit en Proletenlit. Harry Mulisch vervaagt tot een overgewaardeerde grachtengordelauteur met zijn beperkte blik op de (Amsterdamse) wereld om zich heen; van Roald Dahl blijft niet meer over dan een verhaaltjesverteller met zijn voorspelbare opbouw en op elkaar lijkende ontknopingen.

De liefde voor de Bob is ontstaan op de middelbare school. Met klasgenoot Chris (hoe is het toch met Chris?) heb ik in een verplichte creatieve bui een film gemaakt van het verhaal uit de bundel: 'De bloedende trein', waarin een oorspronkelijk saaie reis uitmondt in een macabere rit op het spoor. Ik weet  niet meer of de door ons gemaakte film uiteindelijk beter was dan het boek, we zijn waarschijnlijk meer tijd kwijt geweest met het maken van het decor dan het bedenken van een strak script. Daarna was Bob mijn man op boekenlijsten, boekbesprekingen en als cadeau voor vrienden en bekenden (nix boekenbon!). Verslonden heb ik zijn boeken met magnifieke titels als 'Opkomst & ondergang van de Zwarte Trui', 'Gods wegen zijn duister en zelden aangenaam', 'De ontwikkeling van een woede' en 'Met een voet in het graf'.

En dan was daar de gedenkwaardige 14 juni 1989, acht dagen voor mijn zoveelste verjaardag. Bob gaf een lezing voor een kleine groep ongeïnteresseerde Letterenstudenten in Utrecht. Ik studeerde weliswaar geen Letteren, maar kon ze wel lezen, dus mijn aanwezigheid werd getolereerd. Zijn monotone stemgeluid deed afbreuk aan zijn kunstige schrijftalent, dat kan ik me er nog wel van herinneren. En natuurlijk de signeersessie. In het diezelfde dag gekochte boek: "Opkomst & ondergang van de Zwarte Trui" schreef hij de memorabele woorden: Utrecht, 14 juni 1989, gevolgd door zijn handtekening.

• 3 Bemoedering(en) • Ook bemoederen?