Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

de andere kant van borderline

moederschap

22:45, 6/8/2010 .. 0 comments .. Link

Na een periode van onrust heb ik nu de mogelijkheid om verder te gaan met mijn verhaal.
Ik ben intussen bevallen van een prachtige dochter en zoals ik al dacht zou mijn vermoeden sneller bevestigd worden als ik hoopte.
Ik heb borderline dus ik verdien geen kans om te laten zien dat ik het wel kan.
Dit klinkt zwart-wit maar voelt wel als de realiteit.
Ja, ik heb een zware bevalling gehad,
En Ja door mijn bevalling is er een hele hoop onrust in mijn lijf gekomen.
En ik ben mij wel degelijk bewust van het feit dat als ik gewoon gelijk mijn
Medicijnen had geslikt en niet was begonnen met borstvoeding.
Ik compleet anders had gereageerd.
Maar is dat een reden om mij te behanden als een paria?
Als iemand die het allemaal niet doorheeft.
Volgens mij heb ik meer door als wie dan ook,
Ben me volledig bewust van mijn tekortkomingen.
En niet geheel onbelangrijk, ik accepteer hulp.
Maar is dat een reden om me volledig buitenspel te zetten.
De relatie met de vader van de kleine is helaas gesneuveld.
Kan er ook niks aan veranderen.
Maar niet doordat ik borderline heb,
Maar omdat het niet meer klikte.
Er zijn nu nogal wat verhalen op het nieuws van moeders die kinderen
Vermoord hebben, en die mankeren niets.
En ik met borderline zou het dan wel kunnen.
JA zeg ik dan volmondig, want ik doe mijn dochter helemaal niks.
Ben smoorverliefd op haar, en zelfs als ze huilt
Heb ik niet het gevoel haar iets te willen doen.
JA ik voel ook de wanhoop als ik haar niet stil krijg.
Maar heeft elke ouder dat niet?
Ik hou van mijn dochter,
En ik weet hoe zwaar het is om een moeder te hebben met borderline
Ik had er per slot van rekening zelf 1.
Vanaf nu zal ik jullie op de hoogte gaan houden hoe het verder gaat.
Maar ik zet door, want ik weet:
Ik zal overwinnen



de andere kant van borderline

22:40, 2/2/2010 .. 4 comments .. Link

Borderline:

Een nare psychische ziekte waar je niks aan kan doen en constant aan herinnerd word.              

En de mensen die je het durft te vertellen, zullen je nooit meer met dezelfde ogen aankijken, zullen zeggen dat je gek bent. Nou ik kan je vertellen ik heb borderline maar ben dus echt niet gek. En ja er zijn inderdaad mensen met borderline waar echt niet mee te leven is, gewoon omdat het voor die mensen al moeilijk is om met zichzelf om te gaan, dus dan al helemaal niet weten hoe je dat dan met anderen zou moeten doen, vreemdgaan, iemand tegen je aandrukken en vervolgens vernederen met leugens, het zijn allemaal dingen waarvan je soms niet eens meer weet dat je ze doet. En er zijn maar weinig mensen die echt weten hoe ze op iemand met borderline moeten inspelen, juist omdat we dat zelf niet eens weten, en hoe moet je een ander uitleggen hoe met je om te gaan, als je zelf al constant in strijd met jezelf ben. En het feit dat je borderline hebt, wil niet zeggen dat je niet voor kinderen kan zorgen, zoals mij in elk geval is verteld door de groep die kinderen beschermd (genaamd jeugdzorg) Je hebt alleen extra handvaten nodig, om het kind de veiligheid te geven die je zelf vaak niet voelt. En ik heb dan nog echt het geluk dat ik word bij gestaan door een lieve vriend, die gedurende de tijd dat hij mij kent, en een relatie met mij heeft, echt niet altijd zoiets heeft gehad van nou die kim daar is niks mee mis. En hoewel ik altijd eerlijk ben geweest over het feit dat het in mijn hersenen niet gaat zoals bij anderen, denken een heleboel mensen vaak dat ook ik de ziekte gebruik om maar niet verantwoordelijkheid te hoeven nemen voor mijn daden. En dat is dus niet zo. Ik neem best verantwoordelijkheid voor mijn daden, alleen het is officieel bewezen dat ik ziek ben, en dat ook ik dus soms niet toerekeningsvatbaar ben, en nee dat is nou niet iets waar ik heel erg trots op ben, maar helaas de harde realiteit. En hoewel er best mensen zijn die in mij geloven, en vertrouwen dat ik het kan, geloof ik daar zelf niet in. En dat ik ziek ben maakt mij niet minder als anderen, maar in sommige opzichten zelfs sterker, want hoewel mensen soms roepen dat het mij allemaal in mijn schoot geworpen word, heb ik vaak nog harder moeten knokken als de meeste mensen, omdat ik ook nog eens vergif in mijn hoofd heb. Want het is vergif, niks meer en niks minder. En waar als je bvb. je been gebroken hebt, er van kan genezen. is het vergif in mijn hoofd iets wat een blijvende beschadiging heeft gegeven. En dat doet pijn. Want als je je been breekt, dan zie je het, en krijg je een constante stroom van medeleven over je heen, en als je psychisch ziek bent dan is het enige wat je doet jezelf constant moeten bewijzen dat je je niet aanstelt. En hoewel er veel informatie sites zijn over borderline is mijn persoonlijke ervaring dat daar vaak het meest negatieve word opgeschreven en niet word gekeken naar de mens erachter. Want een BORDERLINER bestaat niet, je bent iemand met het borderline persoonlijkheids syndroom. En meer als alleen je ziekte. En ja iemand met borderline is niet de meest positieve persoon, althans zo word er over ons gedacht. Maar zeg nou zelf als er constant word gezegd dat je of gek bent, of jezelf aanstelt dan is het toch logisch dat je na een tijdje niet meer praat over wat je dwars zit, of wat je mankeert. En zo word er een vicieuze circel in stand gehouden. Want het lijkt voor mij in elk geval dat je het moment dat je de moed hebt om te vertellen dat je iets mankeert. Gelijk word afgeserveerd. En het feit dat ik toevallig borderline heb, maakt mij niet minder lief, of speciaal. Het maakt mij juist nog unieker, omdat ik dus iets extra's heb. En omdat ik nou toevallig erfelijk belast ben ermee, en er nog meer dingen spelen waarop ik gevallen ben in de val van borderline, betekend dat nog niet dat ik daardoor geen dingen meer kan of mag. Ik heb juist doordat ik niet helemaal in orde ben, een grote mond gekregen, iets waar ik ook voor gestraft word. Maar zeg nou zelf zou jij ook niet een grote mond krijgen het moment dat je jezelf constant moet verdedigen. Het is een afweermechanisme. En ja door mijn verhaal in de openbaarheid te zeten weet ook ik dat ik een heleboel negativiteit over me heen kan krijgen, maar ik weet 1 ding als je hier een negatieve reactie opgeeft, dan heb je dus geen woord begrepen van wat ik verteld heb. Want waarom zouden alle negatieve verhalen over mijn ziekte wel de openbaarheid mogen hebben, maar mag iemand die het zelf heeft het niet openbaar maken. Ik vecht en ik zal blijven vechten, omdat ook ik weet dat ik recht op geluk. Een geluk die ik heb gevonden in mijn relatie, in mijn broers, en ook in vrienden, waarvan ik nu toch de gelegenheid wil nemen om die met naam te noemen, dus debby, andre, kimmy, marc, michiel en hendrik bedankt dat jullie in mij blijven geloven ook al maak ik het jullie soms onmogelijk

 



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

moederschap
de andere kant van borderline

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer