Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Borstenvoorseline

Description




«  December 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Long time no see

Het is alweer even geleden. Afgelopen maand ben ik dapper begonnen met aanwezig zijn op de zaak. Therapeutisch, steeds een uurtje en dan beginnen de kasten te dansen (voor mijn gevoel). En ondertussen spreek ik met een psychologe over hoe dat werken weer aan te pakken. Maar de reden van mijn concentratiestoornis is waarschijnlijk dat ik me zo druk maak om de toekomst en hoeveel ziekenhuis daarin nog voor gaat komen. Of maaktTE. Want.......vandaag kwam (onverwacht snel) de uitslag van het genetisch onderzoek binnen. Ik heb geen afwijkingen op de borstkankergenen!!!!! Dat wil zeggen dat ik ook geen extra kans heb op eierstokkanker. En Yumi heeft ook geen kans op de afwijkende genen met bijbehorende kankers. En mijn zussen ook niet!!!! Ik hoop dat mijn gepieker hiermee een stuk minder wordt. Ik ga vanavond maar gelijk een vakantie boeken met manlief.....

Posted: 14:15, 30/11/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Bang

De angst is nu pas toegeslagen. Ik denk bij ieder pijntje dat ik zomaar door kan gaan. Da's pas vermoeiend. Gelukkig is professionele hulp nabij. Vrijdag.

Posted: 13:29, 1/11/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Alleen mijn hoofd nog

Zo, wat fijn dat mijn hoofd vastzit! Het gaat steeds beter. De doktersbezoeken lijken steeds minder te worden (hoewel deze week nog 3) en het opvullen van de expanders is klaar. Nu wachten. Wachten op de uitslag van het genetisch onderzoek. Wachten op de volgende operatie (expanders vervangen door siliconen, over 6 maanden) en in de tussentijd langzaamaan beginnen met werken. Vanmorgen ben ik even langsgeweest. Twee uurtjes zat ik er en toen begonnen de kasten te dansen langs de wanden. Toch maar weer even plat. Het komt wel weer goed met de concentratie denk ik. Maar het gaat nog flink wat oefening kosten.....

Posted: 12:27, 27/10/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Foute genen of niet?

Gisteren heb ik een gesprek gehad bij de klinisch geneticus. Deze gaat kijken of de borstkanker erfelijk is (op de BRCA 1 en 2 genen). Dit wil ik graag weten, omdat bij afwijking van deze genen er ook een verhoogde kans is op eierstokkanker. En die vorm van kanker wordt vaak te laat ontdekt. Geen goed plan om af te wachten dus. En het zou heel fijn zijn (lees: volkomen terecht zijn) als ik geen fouten op de BRCA-genen heb. Dat neemt weer een onzekerheid weg (die nu voelt als een tikkende tijdbom in mijn hoofd). Vanwege verkeerde cellen in beide borsten i.c.m. mijn leeftijd zou het erfelijk kunnen zijn, maar in de familie zijn voor zover ik weet geen kankergevallen bekend. Bloed is afgenomen en nu moet ik 3 maanden wachten tot het helemaal uitgeplozen is. Voor mijn familieleden: Wat theoretisch zou kunnen is dat overerving via vader heeft plaatsgevonden. Vanwege veel mannen in die familie zou het genfoutje kunnen rondwaren, zonder dat er mensen zijn ziek geworden. (Mocht dit zo zijn, dan bericht ik jullie daar uiteraard over tzt. Maar eigenlijk vind ik gewoon dat het helemaal niet zo genetisch is aangelegd. Ik vind het wel genoeg zo.

Posted: 09:04, 14/10/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Weer stapje verder

Deze week ben ik weer een stapje verder. Concentratie wordt weer beter. Het scheelt ook als ik geen pijn heb aan mijn borstspier, want daar wordt mijn aandacht dan naartoe getrokken. Lichamelijk gaat het me nog steeds niet snel genoeg: ik wil SPORTEN!!!! Maar dat zal er binnenkort wel van gaan komen. Na de herfstvakantie ga ik weereens op de zaak kijken. Langzaamaan een paar uurtjes daar zitten en kijken hoe het daar nu aangepakt wordt. Ik heb er zint in om weer aan het werk/tussen mijn collega's te zijn. Maar omdat het voor het hele ziekenhuis-gebeuren zo druk was zie ik er ook wel tegenop. Ach, ik krijg begeleiding dus het zal wel goedkomen. Over het geheel zit er progressie in de zaak.

Posted: 08:56, 14/10/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Blijft een beetje tegenvallen

Gisteren maar weer even mijn hoofd laten zien op mijn werk. En met mams mee geweest voor boodschappen --> weer plat vanwege pijn en duizeligheid. Houdt het dan nooit eens op? Ik ga aan de psychische hulp!!!! Vandaag ging het beter gelukkig. Ook omdat ik niets heb gedaan denk ik. Pfft. Morgen ga ik er weer even uit. Onder begeleiding van Perry. Fijne man. De valt in ieder geval niet tegen. Integendeel.

Posted: 19:53, 7/10/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Eentje vol

Gisteren weer oppomp-actie. Een borst is nu vol, de andere moet nog een keertje. Ze staan als een soort fimoklei-kegels op mijn borstkas. En deze keer had ik (ondanks paracetamol) best pijn ervan. Alsof de ruimte nu echt op is. Onzin natuurlijk, want spier en huid kunnen aardig rekken. Vandaag heb ik dus wel even gefietst, maar verder veel op de bank gelegen. Weer.... Morgen weer meer actie.

Posted: 13:59, 5/10/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Ziek in mijn hoofd

De dokter was tevreden met mijn herstel. Op mijn las van vermoeidheid reageerde hij ongeveer als:"Tja wat wilt u? Eerst gaat het lichamelijke gedeelte en dan gaat het hoofd pas werken. U heeft vanaf mei al 40 afspraken gehad." 40 afspraken! Best veel. Ook maak ik hier zelf van dat ik lichamelijk blijkbaar best goed ben hersteld --> fietsen dus maar! En lekker weer een beetje kracht opbouwen. Tot het pijn doe hoor, dan stop ik er weer even mee. Zo is het beter voor me, dan hou ik de verwerking van het hele verhaal wel voor de nachten. Het is toch wel weer even leuk geweest met dat zieke gedoe!

Posted: 19:51, 29/9/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

27-9-2011

Gisteren overviel me toch weer een gevoel van somberheid. Nog zoveel onzekerheid, frustratie van alles wat ik wil en nog niet kan. En nog zoveel ziekenhuis bezoeken te gaan. En net wanneer ik me weer goed ga voelen, ga ik voor de volgende operatie (definitieve protheses). Normaal als ik me in mijn hoofd niet goed voel compenseer ik door lichamelijke activiteit. Fietsen bijvoorbeeld. Of in de tuin dingen doen. Uiteindelijk lag ik best vroeg in bed en vrolijkte Per me per telefoon weer een beetje op. Vanmorgen ben ik vroeg actief. Even een "schop onder mijn kont". Vanmiddag controle bij de oncologisch chirurg en daarvoor even langs mijn immer gezellige collega's. Eigenlijk wil ik weer proberen of ik kleine stukjes kan fietsen. Maar voor vandaag is dat te veel van het goede. Morgen dan maar.

Posted: 07:40, 27/9/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Boobies

Vrijdag is er weer gevuld en er ontstaat nu een serieuze decolleté. Veel last heb ik er deze keer gelukkig niet van gehad. Wel heb ik met mijn laag uitgesneden t-shirtje in de tuin kunnen zonnebaden. Met een boek erbij. Veel lees ik nog niet achter elkaar, maar ik geef niet op. Deze week staat meer hersengymnastiek op het programma. En effe buurten bij mijn collega's.

Posted: 07:38, 26/9/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Het wordt: steeds leuker/nu erg vervelend

He? Jazeker! Het leuke is mijn voorgevel die per week groeit. Mensen die ik langer dan een paar maanden niet heb gezien of gesproken merken niets van de veranderingen die ik momenteel lichamelijk doormaak. Als ik volgende zomer oude bekenden tegenkom zullen ze misschien zeggen of denken: "Goh, het lijkt wel of ze haar borsten heeft laten 'doen'." Haha, ik zal het beamen! Het vervelende is de vermoeidheid. Vooral qua concentratie is het nog pet. En ik verlang zo naar het slapen op mijn zij en buik!!!! Maar dat gaat nog even duren, want ik moet nog een paar keer bijvullen en dan staat het weer helemaal span. Vrijdag gaat Perry met me mee. Da's wel heel leuk, hoewel ik met hem liever andere uitstapjes zou doen. Dat komt nog wel.

Posted: 15:57, 21/9/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Fijn een eindje rijden

Na mijn activiteiten van maandag kreeg ik geen straf van mijn lijf. Dinsdag en woensdag heb ik ook weer lekker huisgehouden en ik had echt het idee dat ik weer volledig de oude was. Nouja, ik wilde dat gewoon heel graag. Natuurlijk ben ik daarom weer te ver gegaan. Gisteren voelde ik het al, maar ik wilde per se vandaag een kopje koffie drinken op mijn werk. Met het autootje fijn een eindje rijden (1e versnelling steeds met mijn linkerhand ging goed). De koffie was fijn en het was ook fijn om mijn collega's even te zien en te spreken. Maar hierna heb ik toch mooi 2 uur liggen slapen! De moeheid heeft blijkbaar ook veel te maken met concentratie en verwerken van prikkels (aangezien het huishouden volledig op routine gaat, en omdat ik toch steeds even kan gaan liggen). Heel bemoedigend kreeg ik ook nog te horen dat er uur dat je onder narcose bent geweest, je een maand nodig hebt om bij te komen. Lekker dan: tegen de tijd dat ik weer volledig terug ben kan ik voor de volgende operatie! Maar ondanks mijn geklaag heb ik toch echt de moed erin. Iedere dag even trainen, even eruit. En verder doorwerken aan mijn goddelijke lichaam natuurlijk.....morgen gaan we weer vullen!!

Posted: 12:24, 15/9/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Downs en ups

Uiteindelijk voelde ik me zaterdag behoorlijk slecht (alleen lichamelijk). Het vullen gaf napijn en ik was snipverkouden. Gezellig weekendje hangen op de bank. Wel bij Per deze keer, dus weereens in een andere omgeving. En veel last had hij niet van mijn mankementen, want hij had hoofdpijn. Lekker stel he?

Gisteren was behalve een wandelingetje nagenoeg hetzelfde. Wel lekker lang geslapen, trouwens. En vandaag had ik natuurlijk weer een opleving. Dat krijg je ervan.

Opgeruimd in huis (overal lag speelgoed, tekeningen etc.). En zelf met de auto naar de boodschappenwinkel gereden. Mama wel mee voor als het niet zou lukken en om boodschappen te tillen. Wat kan dat autorijden nog een spierkracht vergen! Vooral het schakelen naar de 1e versnelling was reuze-moeilijk, want die beweging met enige kracht is gewoon bijna niet te doen. Op de terugweg heb ik dus gereden zonder schakelen. Mama deed het op mijn teken. Was op zich ook wel leuk hoor.

Slapen zal vanavond wel lukken denk ik. Maar ik voel me goed over mijn prestaties van vandaag. Hopelijk morgen geen straf, want dat blijft moeilijk inschatten.


Posted: 17:25, 12/9/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

2e keer

Vandaag opnieuw een beetje vulling erbij. Viel deze keer erg mee, vooral qua zenuwen. Het zit nog wel scheef, maar het wordt steeds rondborstiger.

Posted: 16:01, 9/9/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Op mijn zij!

Eindelijk, na een maand, heb ik vannacht even op mijn zij kunnen slapen. Dat deed hiervoor nog te veel pijn. Het was heel fijn, want normaal slaap ik blijkbaar altijd op mijn zij. Wel werd ik na enige tijd nog wakker van kramp in mijn borstspier, maar dat mocht de pret niet drukken.

Ook pijnstillers neem ik af en toe, maar niet meer zo vaak.

Wel heb ik met vlagen last van aangst en donkere gedachten. Hoort erbij en het kan bijna niet anders als je de hele dag de tijd hebt om te denken (malen). Maar dat is niet iedere dag. En niet heel de dag.

Vandaag ga ik er in ieder geval weer positief tegenaan!


Posted: 06:38, 7/9/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Maandag

Maandagmorgen. Het opstaan was lastig, want gisteren heb ik toch iets te veel gedaan. Teveel, dat wil zeggen: zitten in de auto, op visite bij Perry's ouders in een luie stoel en weer terug met de auto. (Was wel leuk trouwens hoor!)

Maar....ik heb het overleefd. (Wel een extra paracetamolletje genomen vannacht)

Van het vullen van de exanders van afgelopen vrijdag heb ik geen last meer gehad. Sterker nog: ik voel me sindsdien beter. Het psychische stukje doet een hoop, want er beginnen zich heuse rondingen te vormen!

Wat wel gek is, is dat ik het plastic van de expanders voel kraken als ik eraan voel. Heel apart hoor.

Oja, het psychische. Dat gaat nu ook komen. Zorgen om of dit inderdaad alles is. Of en hoe genetisch dit bepaald is en wat me nog te wachten staat. Met vlagen heb ik donkere gedachten, die ik zo snel mogelijk de kop indruk. Optimisten genezen sneller, zeggen ze. Daar doe ik dan ook alles aan.

Ik kan me erg verheugen op zelf weer auto rijden. Wat een vrijheid zal dat zijn. Wel verraderlijk, want ik wil zo veel doen! En als ik 1 ding kan wil ik er liever 10 doen. Nouja, misschien houdt Perry me een beetje in toom.


Posted: 09:48, 5/9/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Bijtanken

Vandaag was het (eindelijk) zover: "Het opvullen" van mijn nieuwe (tijdeljke) borsten ging beginnen.

In de wachtkamer van de polikliniek zat ik al met aaaaardig klamme handjes van de zenuwen, maar eenmaal in de behandelkamer werd het nog veel erger. Het zit namelijk zo: ik wist dat ergens tussen 30ml en 100ml per borst zou worden gevuld. Dat gaat met een prikje door de huid (en spier) in de "vulopening" van de geplaatste tissue expander (voorlopige opvulling om mijn huid en borstspier op te rekken). Zelf ben ik aardig wat in de weer geweest met spuiten en naalden toen ik Yumi's centrale lijn/dialysegebeuren verzorgde. Ik weet ook dat een volume van 30ml al heeelemaal niet makkelijk door een heel dun naaldje past........snapje?

Maar uiteindelijk viel het alles mee. 50ml is erin gegaan per kant en op dit moment voel ik mijn borstspier wel, maar het is goed te doen. Morgen zien we wel verder. In ieder geval heb ik me wel zo druk gemaakt, dat ik nu heel moe ben. Lekker op tijd naar bed en morgen rustig genieten van het zonnetje.


Posted: 20:17, 2/9/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

4 weken al

Alweer 4 weken geleden was de operatie. De tijd gaat snel zeg, als je zelf zo langzaam gaat. Maar het ziet er mooi uit. Het zijn geen wondjes meer, maar littekens. Dunne littekens, die volgens mij mooi gaan opdrogen en daar ben ik blij mee.

Sinds gisteren heb ik een hometrainer (spinningfiets) in de woonkamer staan. Gisteren even gefietst en dat ging best goed. Maar vandaag heb ik toch voor een wandeling gekozen. "Even" naar het dorp heen en weer gelopen. Heerlijk in het zonnetje en het ging weer goed. Eenmaal thuis liep ik wel tegen een openstaande deur aan (de zijkant dus), omdat ik blijkbaar toch wel moe was. Nu weer even bijkomen, maar ik ben vol goede moed qua conditie. De strijdlust is weer terug!


Posted: 09:41, 1/9/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Stress

Het gaat beter. Denk ik. Want ik kan me weer flink drukmaken over van alles.

Zo ga ik me nu afvragen hoe ik in hemelsnaam aan borstkanker kom. Spitten op internet levert niet veel op. Ik heb geen overgewicht, rook niet, drink niet overmatig (nee, echt niet!), sport regelmatig en eet geen kilo's rood vlees. Raar. En voor zover ik weet geen kankertje in de familie.

Genetisch onderzoek lijkt me toch wel beter, want voor zover mogelijk wil ik duidelijkheid. Vandaag heb ik afdeling klinische genetica aan de telefoon gehad. "We sturen u een formuliert toe dat u moet invullen en terugsturen. En dan wordt u uitgenodigd op de poli". Gelukkig vroeg ik wat ongeveer het tijdsbestek is van de procedure. "Binnen een aantal weken ontvangt u het formulier en dan wordt u binnen enkele weken uitgenodigd op de poli." Enkele maanden dus bij elkaar!!! En dan heb ik nog niets hoor, alleen een gesprek over de voors en tegens van genetisch onderzoek. Nouja, reden dus om me daar voor dit moment maar wat minder druk om te maken. Heeft toch geen in.

In de tussentijd begin ik aardig actief te worden: 'sochtends loop ik wat heen en weer in huis, doe boodschappen (onder begeleiding want ik mag niet tillen) of maak een wandelingetje. Dan maar weer plat, want ik word aardig moe (uitgeput) van zoveel inspanning.

'sMiddags doe ik een poging tot koken. Beetje tomaatjes snijden, aardappels schillen (5 aardappels=zweet op mijn rug) en dingetjes mengen. Het bakken e/o afgieten van pannen laat ik nog aan Perry, paps of mams over. Kan niet alles he?

Ondanks de frustratie heb ik ook een leuk vooruitzicht: vrijdag gaat het opvullen van mijn borsten beginnen. Zou het gelijk al iets gaan lijken? Spannend!! Oja, en de vochtophoping die aan de zijkant zat begint ook aardig te slinken.


Posted: 12:52, 30/8/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Uitslag

Het weggehaalde weefsel is onderzocht op kankercellen. Er bleek een mini-plekje in het weefsel te zitten (dus wat was ik blij dat ik heb doorgezet in 1e instantie door mijn borsten te laten onderzoeken!). Gelukkig was het zo klein dat verdere behandeling nu niet nodig is. Dus geen bestralingen, chemo of hormoontherapie.

Wel loop ik er erg mee rond of het een genetisch gebeuren is, omdat ik vrij jong ben en dat het mijn 2 (ex) borsten betrof. Dat ga ik nog laten onderzoeken. Weer meer spanning in mijn leven. Ik houd het wel op peil hoor!

Voor nu is het conditie opbouwen. Uurtje zitten, soms nog even wat doen en dan weer uitpuffen. En niet te vergeten mijn middagslaapje (OMA!!!). Ik voel me 'sochtends vaak heel wat, maar als ik tussendoor niet steeds ga liggen val ik tegen 12 uur letterlijk om van de vermoeidheid. Tikkeltje frustrerend kan ik wel zeggen.

Inmiddels heb ik wel thuiszorg die voor mij poetst en bedden verschoont en dat soort dingen. Op die manier heb ik het idee dat in het toch zelf kan managen in huis. En verder doet mamma veel hoor!

 


Posted: 13:47, 29/8/2011
Comments (3) | Add Comment | Link

<- Last Page | Next Page ->

Hosting door HQ ICT Systeembeheer