Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Mirjam Home | Profile | Archives | Friends
Hier kun je op de voet volgen hoe het Mirjam gaat

Dinsdag 24 maart24/3/2009
Mirjam is gisterochtend, op maandag 23 maart, even na 9u ’s ochtends overleden. Het is allemaal veel sneller gegaan dan we hadden verwacht. Veel te snel. Ze heeft een strijd moeten leveren die niet te winnen was. Maar een belangrijke troost is dat we toch met elkaar het verdriet hebben kunnen delen en dat we van mooie dingen hebben genoten. Even in de tuin, in de zon, kijken naar de bloemen die opkomen. Luisteren naar de vogels. Genieten van de frisse buitenlucht. Ze is zondagavond op een vredige manier gaan slapen en heeft tot het moment van sterven geen strijd meer hoeven te leveren, ze heeft geen pijn meer gehad. Ze is tot het einde toe helder gebleven en heeft vrolijkheid en liefde uitgestraald. Nu is er rust. We hebben in het afgelopen half jaar enorm veel steun en medeleven gehad van heel veel mensen, op een heleboel manieren. We zijn daar heel erg dankbaar voor, want het heeft ons er doorheen geholpen en het heeft ons allemaal dichter bij elkaar gebracht. Hartelijk bedankt!! We sluiten hiermee de weblog af. We vonden het een fantastisch medium om de informatie te delen. Mirjam de Bruijn en Kees de Haan
0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Dinsdag 17 maart17/3/2009
Het stopzetten van de chemo afgelopen dinsdag pakt tot dusver goed uit. Mirjam is niet meer misselijk en eet goed. Er blijft wel een gevoel van duizeligheid en suizen in een van de oren. Vandaag is de huisarts geweest en die constateerde een ontsteking aan het linkeroor. Oorontsteking dus. Het lijkt erop dat het via de ogen en de neus naar de oren is gegaan. Er is een medicijn voorgeschreven om die onsteking te lijf te gaan. Verder is Mirjam steeds vaker moe en heeft ze veel rust nodig. Er is nu een dagelijkse regelmaat van ontbijt om 9 uur. Dan op bed tot 11u wanneer er iemand van thuiszorg komt. Dan onder de douche. Daarna in de rolstoel voor een wandeling in het park (wat een voorrecht!), lunch en uitrusten. Tussen 4 en 5 wat bezoek (niet te veel, niet te lang) en vervolgens eten met het gezin. In deze periode dringt de situatie weer verder tot ons door. Er komt veel verdriet boven, want Mirjam wil nog geen afscheid nemen en niemand wil dat – we zijn er nog niet aan toe. Mirjam heeft nog zoveel plannen. Ze wil nog zoveel dingen meemaken of dingen zien ontstaan. Zowel thuis, bij familie, vrienden, met buren en op het werk. Er komen ook meer momenten van blijdschap en trots over wat we allemaal hebben meegemaakt en de drijvende rol die Mirjam daarbij heeft gespeeld. We hebben in deze tijd veel steun van de jongens. “Ik heb misschien maar kort een moeder gehad, maar wel de allerbeste”. Ze veranderen enorm deze tijd, worden volwassener. De rollen draaien nu om: Mirjam wordt verzorgd en in de watten gelegd. De jongens zijn veel thuis, samen met ons.
2 Comments | Post Comment | Permanent Link

Woensdag 11 maart10/3/2009
Het was voor Mirjam helaas een erg zware week, want de hoofdpijn is nog steeds niet voldoende onderdrukt en de misselijkheid domineert. Op sommige dagen houdt ze niets binnen. Dit heeft te maken met de chemopillen die ze slikt om de opkomende leukemie te onderdrukken. Ondertussen is nu ook thuiszorg aktief. Die beginnen met ’s ochtends verzorging voor bv. douchen. Verder is nu ook de huisarts, Marion Salwegter, regelmatig aanwezig. Mirjam heeft onderhand heel wat medicijnen en het is nu van belang om de juiste dosis en de juist samenstelling te krijgen om het allemaal dragelijk te maken. De praktijk is zeer onbevredigend. Want de hoofdpijn is weliswaar redelijk onder controle, maar de bijwerkingen van de chemokuur en het scala aan medicijnen is dermate heftig dat voor Mirjam bijna ondragelijk is. Ze ligt bijna telkens in bed en slaapt. Als er ook maar iets van inspanning is dan moet ze overgeven. Verder heeft ze last van duizeligheid en verstopte oren. Vanmiddag zijn we bij Dr. Peters geweest. We hebben besloten om met de Hydrea (de chemokuur) te stoppen en daarmee de hele batterij aan medicijnen. Ze krijgt nu alleen nog dexamethason om de druk in de hersenen tegen te gaan en oxicodon als pijnstiller. Na een halve dag merk je al dat ze daar van op knapt. We loeren nu op een kans om lekker in de zon te zitten, zoals we dat ook van het weekend even hebben gedaan.
3 Comments | Post Comment | Permanent Link

Dinsdag 3 maart3/3/2009
Sinds gisteren weten we dat er geen genezing meer kan zijn. Er was een afspraak in Leiden voor een beenmerg punctie. Maar na de bloedprik kregen we al te horen dat de waarde van de van de witte bloedlichaampjes weer explosief was gestegen en dat is alleen te verklaren uit het feit dat de leukemie wederom niet is bedwongen. Hiermee is stamcel transplantatie uitgesloten, dat heeft geen zin. Dramatisch als je bedenkt dat er een goede donor is en als er al een planning klaar ligt. Het heeft niet zo mogen zijn. We gaven al aan dat Mirjam het de afgelopen dagen moeilijk heeft gehad met haar ogen, de hoofdpijn en de misselijkheid. Hierdoor hadden we al eerder het gevoel dat het weer mis was. Toch blijf je al die tijd hopen en is er onzekerheid. Dat is slopend, niet alleen voor ons maar voor iedereen. We moeten onderkennen dat de leukemie – de afwijking in de aanmaak van bloedcellen door het beenmerg – sterker is dan de normale aanmaak van bloedcellen. Daar is geen kruit tegen gewassen. We hebben sinds 18 september alles gedaan wat we konden doen. We zijn na een aantal momenten van tegen- en mee-vallers gekomen tot waar we nu zijn. Elke keer wat minder kans, maar nog steeds hoop op een strohalm. Tot gisteren dus. We hebben gisteren het verdiet thuis met de jongens gedeeld. Waar het nu op aan komt is om de komende tijd van de mooie dingen te genieten zorgen dat het allemaal dragelijk is voor Mirjam. Dan bedoelen we dat de zon schijnt, dat we buiten kunnen zijn, dat we lekker eten etc. We hebben nog geen zinnige voorspelling van hoe lang Mirjam nog heeft. Van de ene kant weten we dat de leukemie zeer aggressief is. Tegelijkertijd is Mirjam sterk en kan zij een stootje hebben. Straks ontstaat natuurlijk wel de kans op een infectie en/of een inwendige bloeding. We gaan nu een aantal keer per week naar het ziekenhuis (in Eindhoven) voor controle en voor bloedplaatjes. Verder krijgt Mirjam veel medicijnen om de leukemie en bijverschijnselen te onderdrukken.
6 Comments | Post Comment | Permanent Link

Zaterdag 28 februari28/2/2009
Wianne is er deze week een paar dagen en dat is heel fijn. Deze dagen zijn nogal zwaar, want Mirjam heeft veel last van haar ogen en heeft hoofdpijn als gevolg daarvan. Dat domineert alles en drukt de stemming danig. Donderdag ochtend vroeg (rond 6u) is de hoofdpijn ondraaglijk, dus met Leiden gebeld. Na overleg met de arts zijn we met een pijnstiller (Tramadol) gestopt en hebben we de dosis paracetamol verdubbeld. Dat helpt, zeker als ook de maag is geleegd. De nieuwe pijnstiller (Oxynorm) lijkt nu, na 2 dagen, wat beter te werken. Wat Mirjam d’r ogen betreft: die zijn standaard dicht. Als ze op is heeft ze een zonnebril op en gaat alles op de tast – blindemannetje spelen. Donderdag is Mirjam met Lydia naar het St. Cataharina ZH geweest voor de bloedplaatjes en dat was best nodig want ze stonden nog maar op 3. Zaterdag heeft ze opnieuw bloedplaatjes gekregen, maar uit de bloedafname vooraf bleek dat de waarde nog op 19 stond. Dat betekent dat het niet zo snel en ver terug valt als eerder in de week en dat geeft weer wat hoop.
1 Comments | Post Comment | Permanent Link

Maandag 23 februari23/2/2009
Sinds vrijdag – toen Mirjam weer naar huis mocht – heeft ze heel veel geslapen en op bed gelegen. Van rusten komt in het ziekenhuis weinig met het in- en uitlopen van alle mensen. Ze heeft zich dus goed kunnen ontspannen en dat is een prima gegeven. Vandaag zijn we voor controle en bloedplaatjes naar Leiden geweest. Niet veel nieuws. Het gaat goed gezien de lage bloedwaardes, maar veel meer valt er nu niet te zeggen. Vervelend is wel dat Mirjam d’r ogen nog steeds ontstoken zijn. De oogdruppels die ze nu heeft moet ze afbouwen en daar komen weer andere voor in de plaats. De misselijkheid neemt wat af, dankzij de medicijnen. Donderdag weer verse bloedplaatjes hier in Eindhoven.
1 Comments | Post Comment | Permanent Link

Woensdag 18 februari18/2/2009

De verjaardag van Mirjam! Hiep hiep hoera!! 49 jaar ( = 7 x 7). Zondag hadden we het al thuis gevierd. Nu een paar keer lekker gebak, chips, veel kaarten (dank!) en extra aandacht van het personeel.

 

We hebben ook met de artsen gesproken. Mirjam mag vrijdag weer naar huis. We weten nog niet hoe ze zich dan voelt en of ze bezoek kan ontvangen. Nu heeft ze best nog pijn in de spieren en de botten. Rustig aan dus maar en ook even geen carnaval vieren.

 

We hebben volgende week een afspraak met een van de artsen hier in Leiden en een keer controle in Eindhoven. Over twee weken wordt er een beenmerg punctie genomen om te kijken hoe het zit. Als het dan schoon is en het blijft nog een week schoon dan kan de beenmerg transplantatie beginnen. Zeer spannend dus.

3 Comments | Post Comment | Permanent Link

Dinsdag 17 februari17/2/2009

Vanmiddag heeft Mirjam het middel gekregen dat nu voor opruiming moet zorgen: Gemtuzumab.

De kreet ‘CD-33 Go’ heeft te maken met het afbreken van eiwitten die op de celwand zitten van de ongewenste cellen (maar helaas ook van andere).

Gelukkig waren er geen allergische reakties, maar er is ook van alles gedaan om dat te voorkomen. Dat het maar naar behoren z’n werk mag doen.

Gek idee dat dit alles is. 1 portie dat in nog geen 2 uur naar binnen is gewerkt. Dat is nog eens wat anders dan een chemo van 5 of 10 dagen. Gelijk hierna heeft Mirjam nog bloedplaatjes gekregen.

 

Nu Mirjam weer op een andere kamer ligt zijn hier de nieuwe adres gegevens:

 

Locatie C6-P, Postbus 9600, 2300RC Leiden. Kamer 54, tel 071-5267563.

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Maandag 16 februari16/2/2009

Vandaag slecht nieuws (deze weblog is er helaas niet alleen voor het goede nieuws). De leukemie is ook nu weer terug gekomen. Zo heeft de beenmerg punctie van vorige week donderdag uitgewezen. Dit is een heel agressieve vorm van leukemie. Dat is een fikse tegenslag die we ook nu allemaal weer moeten verwerken.

 

De enige optie die nu nog over blijft is het toedienen van een anti leukemie middel (iets met ‘33 GO’., eiwit gebaseerd). Dit spul wordt morgen gegeven en moet in korte tijd alles kapotmaken. Na twee weken wordt weer een beenmerg punctie genomen om te zien of het heeft gewerkt. Als dat inderdaad is gelukt dan wordt de beenmerg transplantatie ingezet. Ook een kwestie van goede timing dus. De hoop is gevestigd op het ‘graft versus leukemie’ effekt. Daarbij rekent het afweersysteem van de donor af met de leukemie.

Als het niet lukt dan resteert palliatieve zorg. Dus nu is het er op of eronder.

 

Wianne is zoals bekend nu de kandidaat voor donorschap. Ze wordt komende vrijdag gekeurd
0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Vrijdag 13 februari13/2/2009
Hoera!!! Zowel Wianne als Monique komen in aanmerking om voor stamcel donor! Dat is een toevalstreffer, want de kans is normaal gesproken 1 op 4 per persoon. Wianne heeft volgende week vrijdag een uitvoerige keuring in Leiden. We hebben zoals gezegd nog geen uitsluitsel van de beenmergiepunctie bij Mirjam gisteren. Wel weten we dat ze maandag weer naar Leiden gaat en dat er dinsdag weer aan een chemo wordt begonnen. De aard daarvan hangt af van de uitslag van de beenmerg punctie. Ondertussen neemt Mirjam nu veel rust en eet ze veel om goed doorvoed aan de volgende therapie te beginnen. Dat eten viel tot nu toe niet mee, de clofarabine werkte deze hele week nog door, licht misselijk bij de aanblik van eten en snel een vol gevoel. De pijn in de botten neemt af, maar er blijft een soort spierpijn en een ontzettend moe gevoel over. Kortom de nieuwe chemo zal er as. dinsdag wel ontzettend inhakken. Maar de artsen willen geen risico nemen, de kanker mag geen kans krijgen om weer terug te komen. Positief nieuws is wel dat de oogwit ontsteking na 5 weken nu echt lijkt overwonnen, net op tijd voor de volgende chemo.
1 Comments | Post Comment | Permanent Link

Donderdag 12 februari12/2/2009
Vandaag is de beenmergpunctie geweest om te controleren of de situatie sinds vorige week stabiel is gebleven. Dus weer even naar Leiden gegaan. Eerst kreeg Mirjam bloedplaatjes en daarna werd de beenmergpunctie genomen, die zonder problemen verliep. We krjigen waarschijnlijk komende maandag pas uitsluitsel. Dan wordt Mirjam ook weer opgenomen voor het vervolg. Het blijft dus even geduld hebben totdat we meer weten.
0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Zaterdag 7 februari7/2/2009
Verrassing: Mirjam is voor een paar dagen thuis. De bloedwaarden zijn voldoende hoog (witte en rode) of anders wordt er wat toegediend (bloedplaatjes). Het beleid is om iemand naar huis te sturen als er geen reden is om in het ziekenhuis te blijven. Zodoende ben ik vandaag nog even heen en weer geweest om haar op te halen. Het is weer een hele verhuizing en ook nu hebben we – geheel volgens traditie – iets laten lliggen: Mirjam d’r mobieltje. Stuur dus even (tot woensdag) geen SMS naar Mirjam maar naar mij (06-12337352). Mirjam heeft veel rust nodig dus ze ligt veel op bed. De chemo werkt immers gewoon nog door, want het is pas dag 18, sinds de aanvang van de kuur.
3 Comments | Post Comment | Permanent Link

Vrijdag 6 februari6/2/2009

Omdat de snelle stijging van de neutro’s de afgelopen dagen een afwijking was ten opzichte van het verwachtte patroon is er een gisteren een beenmerg punctie genomen. Vooral om zeker te weten dat het niet ‘ontspoort’.

We schrokken hier gisteren nogal van, omdat de beenmerg punctie pas na 4 weken was gepland.

De uitslag van de beenmerg punctie wijst uit dat het nu ‘schoon’ is! 1%.

 

Men gaat hier niet een paar weken afwachten en zien hoe het verder gaat. Komende woensdag is er weer een punctie en aan het einde van de week wordt – afhankelijk van de uitslag – de verdere strategie bepaald.

 

De beenmerg transplantatie wordt vanaf nu met meer nadruk voorbereid.

 

Dit is dus eindelijk goed nieuws. Daar waren we na een aantal zware weken voor Mirjam en een wat slapeloze nachten wel aan toe.

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Woensdag 4 februari4/2/2009

Het effect van de tweede golf is nu zo’n beetje voorbij. De bloedplaatjes waren de afgelopen dagen erg laag en het heeft tot dinsdag geduurd voordat ze er waren. Het geeft wel een wat prettiger / minder kwetsbaar gevoel nu dat weer op peil is. Ook het Hb gehalte was toch gestaag gedaald, met als gevolg een slap gevoel en veel op bed. Vandaag heeft Mirjam twee zakjes bloed gekregen om weer wat aan te sterken. Ook de oogontsteking is nu weer minder erg.

 

Mirjam heeft afgelopen nacht weer eens goed geslapen, zonder pijnstillers.

 

Vandaag zijn de artsen weer langs geweest (‘grote visite’). Er was niet veel nieuws te melden ten opzichte van de vorige keer. Mirjam is hier de derde patiënt die een Clofarabine kuur heeft. Dus men kan ook niet veel vertellen over het verloop van de kuur. Afwachten dus.

 

Mirjam eet niet echt veel vanwege de misselijkheid. Maar ze heeft verplichte bijvoeding: milkshake in de middag en ’s avonds frisdrank met chips (verplicht!?).

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Zondag 1 februari1/2/2009

De tweede golf van de clofarabine kuur heeft zich aangediend, zoals voorspeld overigens door de staf. Dat betekent wederom pijn in de botten, maar dan minder heftig dan de eerste keer. Ook is Mirjam soms weer misselijk (wat heet: het ontbijt van zondag eruit). De bloedwaardes zijn weer erg laag, vooral de plaatjes (<10) en het Hb. Dinsdag is er nieuw bloed – tot die tijd rustig aan doen dus.

 

Er staat nu ook een hometrainer in het halletje buiten de steriele ruimte. Maar Mirjam heeft pas één keer gefietst. Maar als het rustig is en Mirjam voelt zich goed dan zit ze zo weer op de fiets.

 

Een mooie manier om de tijd te doden is af en toe een DVD-tje kijken of een luister boek. Verder is de kamer weer sfeervol ingericht met een Philips Living Colours lamp, een aantal kunstkaarsjes en een groot prikbord met een hele boel kaarten (dank!) en een grote poster van een tropisch strand met palmbomen. Natuurlijk is ook de dame met opgestroopte mouwen (‘we can do it’) aanwezig.

 

Mirjam ligt zoals gezegd op de 6e etage en kijkt uit op het NS station en de binnenstad van Leiden. Tussen het ziekenhuis en het spoor in ligt het Piet Paaltjens pad, voor de liefhebbers.

 

Floris en ik (Kees) zijn hier zaterdag en zondag op bezoek. Eten geschiedt achter het scherm, dus niet in de steriele ruimte.

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Dinsdag 28 januari28/1/2009

Het gaat elke dag wat beter: minder misselijk en goede slaap. Mirjam is los van het infuus en krijgt alle medicijnen in de vorm van pillen. Dat is al een hele maaltijd op zich. Elke dag opnieuw een doosje met pillen, gesorteerd naar ochtend, middag, avond en nacht. Men probeert wel een aantal medicijnen af te bouwen nu de urgentie wat minder is.

 

De artsen zijn zojuist langs geweest. Dr. Willemze met in zijn gevolg vier artsen. Het gaat allemaal volgens plan, zonder dat we nu echt al zekerheid hebben over het welslagen van de kuur. Maar de bloedwaardes zijn volgens verwachting snel gedoken; de nieren en de lever houden zich goed (dat wil bij deze chemo nog wel eens problemen geven).

 

Mirjam ligt op een prinses-op-de-erwt bed. Het bovenste matras heeft verschillende lucht kamers die er voor zorgen dat er niet te veel druk op een punt komt.

 

Mirjam heeft gisteren bloedplaatjes gehad en krijgt vandaag weer een portie.

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Zaterdag 24 januari24/1/2009

De ellende van woensdag en donderdag na de kuur had deels te maken met een allergische reaktie, vergelijkbaar met de reaktie destijds op de bloedplaatjes maar dan minder erg.

Sinds vrijdag krijgt Mirjam voor de kuur iets om die reaktie te onderdrukken en de kuur zelf wordt ‘uitgesmeerd’ over 2 in plaats van 1 uur.

Dat helpt, Mirjam is minder misselijk, maar het gevoel van vermoeidheid en pijn in de botten blijft – dat hoort bij de kuur. Mirjam heeft afgelopen nacht ook beter geslapen, dank zij een dubbele dosis ontspanningsmiddel.

 

Verder is ook de ontsteking bij het linkeroog nagenoeg weg – dus zodoende is het allemaal wat beter.

 

Alleen morgen (zondag) nog chemo en waarschijnlijk gaat dan weer de weerstandsnul fase in met het strengere regime.

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Donderdag 22 januari22/1/2009
De chemokuur is gisteren al begonnen en duurt 5 dagen – niet zo lang dus. Maar laten we zeggen: het gaat om de kwaliteit en niet om de kwantiteit. Dat het gif z’n werk maar goed mag doen. Gisteren is er wederom veel onderzoek gedaan: de oren zijn getest (en goed bevonden), er is een longfoto gemaakt en tenslotte is naar de ogen gekeken. Daar had Mirjam al last van sinds 9 januari. Veel pijn bij het bewegen van de oogspieren. Het lijkt een virusinfectie te zijn waar medicjinen voor zijn gegeven. Het gaat nu beter. De catheter aansluiting – de Hickmann – blijft overigens gewoon zitten. De nacht van woensdag op donderdag was niet best: de maag was van streek en midden in de nacht kwam de hele maaltijd eruit, hetgeen opluchtte. Ze heeft weinig geslapen en heeft overdag veel gerust, vooral ’s middags (telefoon uit). Ook vanavond was Mirjam misselijk en moest ze overgeven. Verder veel (spier-)pijn. De kuur is dus inderdaad heftig. Ze proberen vanavond een ander slaapmiddel voor meer ontspanning en een betere nachtrust. Bezoek is prima, maar probeer het kort te houden – Mirjam is snel moe.
0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Dinsdag 20 januari20/1/2009
Vandaag dus de opname. Om 11u waren we er, zonder file, maar met veel spullen. Eerst uitvoerig uitleg door de verpleging, daarna de assistent arts en daarna meer artsen en verpleging. Het komt allemaal zeer professioneel over, het geeft vertrouwen. Men wil ook hier weer alles goed onderzoeken. Dus behalve bloed prikken was het vandaag ook weer tijd voor een beenmerg punctie (de 6e alweer). Mirjam was erg nerveus en heeft een roesje gekregen. We weten niet of het veel heeft gedaan, maar ze heeft het goed doorstaan. Zeker als je weet dat er meer dan 10 monsters zijn genomen, met als toetje nog een bot-biopt. Er is nog twijfel over de catheter aansluiting, dat wordt morgen beslist. Men wil zo snel mogelijk gaan beginnen met de kuur, die waarschijnlijk 10 dagen gaat duren. Hopelijk donderdag of vrijdag. Het adres is: LUMC Afdeling Hematologie - Beenmergtransplantatie, Locatie C6-P, Postbus 9600, 2300RC Leiden. Mirjam ligt op kamer 63, tel 071-5267566. Het bezoek wordt gecoordineerd door Marijke, tel 040-2125742, maar je kunt ook met Mirjam bellen. Het is fijn als er ook door de week heen af en toe iemand komt. Er mogen trouwens niet al te veel mensen tegelijk bij Mirjam zijn (1 bij haar en 1 of 2 achter het glazen scherm). Handen wassen plus desinfectie; mondkapje om in de steriele ruimte.
1 Comments | Post Comment | Permanent Link

Maandag 19 januari19/1/2009
Vandaag zijn we bij Dr. Willemze geweest in het LUMC, het Leids Universitair Medisch Centrum. Die is zich goed bewust van de urgentie: morgen wordt Mirjam al opgenomen. Hoofdzaak is om de ziekte nu onder controle te krijgen, om ervoor te zorgen dat de kankercellen verdwijnen en niet meteen terugkomen als je even de andere kant op kijkt. Het meest voor de hand ligt een wederom een inductiekuur maar nu met nog zwaarder geschut: clofarabine. Deze chemo wordt al een paar jaar onderzocht in Houston (M.D. Anderson, deze instelling ken ik toevallig via Philips Healthcare). Deze zwaardere chemo betekent ook dat Mirjam zieker zal worden – de vorige kuren heeft ze vrij ‘gemakkelijk’ doorstaan maar dat wordt nu dus moeilijker. Verder zal er een andere catheter aansluiting komen, want de ‘Hickmann’ die nu via het borstbeen naar binnen gaat is te linke soep – te veel kans op ontstekingen (‘nog een wonder dat het tot dusver goed is gegaan’). Er komt een nieuwe catheter in een van de bovenarmen. Alsof je naar een nieuwe tandarts gaat, dan heeft de vorige ook niets goed gedaan. Mirjam komt in gebouw C, op de 6e etage. Gemakkelijk te bereiken vanaf het station of de parkeergarage – maar die staat nogal vol. Als je de hoofdingang neemt via de roltrappen omhoog, links aanhouden, tussen de winkeltjes en de restaurants door (Leidse Plein) en zo naar de liften, We laten nog wel weten waar Mirjam precies komt te liggen en hoe we de afspraken gaan regelen. Het is wel iets verder weg vanuit Eindhoven. Weer een dag vol spanning gehad, maar morgen gebeurt er tenminste iets. Ik heb vooral last van spierpijnen en mijn ogen, het linker is licht ontstoken en er zijn wat adertjes gesprongen. Ik zie er dus nog steeds uit als miss Hollands-Welvaren maar dan met heel zielige oogjes. We hebben weer heel veel hulp en steun van familie, buren, vrienden, collega’s en kennissen heel erg bedankt allemaal!
0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Page 1 of 3
Last Page | Next Page
Hosting door HQ ICT Systeembeheer