Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Revalideren: mijn lichaam, mijn leven!

De Tolbrug

Posted on 11/11/2014 at 11:40

Het lijkt wel een welkom thuis! Na 21 weken weer terug op de tolbrug. Voor degene die denkt: "de tolbrug, wa is da" dit is het revalidatiecentrum in 's-Hertogenbosch. Voordat ik naar Adelante kwam ben ik hier ongeveer 15 weken te gast geweest. Nu dan weer terug, mijn oude kamergenote is er nog steeds. Ik lig nu op de "zelfstandige unit" op een 1 persoonskamer, met bewegingsruimte! Ook mijn oude kamergenote ligt op de "zelfstandige unit". Wat de "zelfstandige unit"inhoud wordt steeds duidelijker. Ik krijg hier de kans om alles wat ik thuis wil gaan doen toe te passen. Huishoudelijke taken, tafels dekken, vaatwasser inruimen, afwassen, poetsen van sanitair, ramen, stoffen en stofzuigen

Klaar in Zuid-Limburg

Posted on 7/11/2014 at 22:59

Eindelijk, de dag is toch gekomen! Ik ben nu eindelijk degene die afscheid neemt. Ik heb al zoveel mensen zien komen en gaan. Ik leek wel bij het interieur te horen ;-) 21 weken ben ik op Adelante in Hoensbroek geweest. Ik had nooit verwacht hier zolang te zijn maar ik kan nu wel zeggen: Ik heb er zoveel geleerd!!!! Vandaag was echt de laatste dag. Van iedere therapeut krijg ik het eindverslag en een algemeen beeld is toch dat ik een erg gemotiveerde revalidant ben. Ik heb hier zoveel geleerd, over mijn energieverdeling, keuzes maken, grenzen stellen, pijnlessen, inzicht in leven met de pijn etc......  Ik had een fijn team om mij heen dat mij begeleide en een paar daarvan had ik graag mee naar huis genomen ;-) Het is goed, ik kan verder met wat ik hier geleerd heb. Mijn functioneren en belastbaarheid is flink omhoog gegaan. Wat een verschil met 5 maanden geleden.

Ik realiseer me nu wel hoe erg ik de kinderen heb gemist,  ik heb al die tijd dit verdriet naar de achtergond gezet om te kunnen "overleven". Ik ben zo opgelucht dat ik ze nu dichterbij me heb.

Ik kan helaas nog niet naar huis. Ik moet me maandag melden voor heropname op de Tolbrug. K*t dat ik niet naar huis kan maar ik ben iig dicht in de buurt van mijn gezin, familie en vrienden. Ik heb nog een aardig lijstje met doelen voor de revalidatieperiode op de Tolbrug. Goed nieuws voor de volgers van mijn blog (als die er zijn) is dat ik daar wel zeer regelmatig kan schrijven ;-) Ik ga wel mijn mede revalidanten missen, Ik heb daar in het Zuiden erg veel nieuwe vrienden/lotgenoten gevonden. Zonder 1 woord te zeggen, begrijpen wat we bedoelen. De gezellige gesprekken, de cynische opmerkingen, het luisterend oor, de knuffel. Maar ik weet zeker dat ik met sommige van hen tot in lengte van dagen contact zal hebben. Ze zijn me erg dierbaar geworden.

De laatste verlenging

Posted on 20/10/2014 at 21:59

Het blijkt toch echt onmogelijk om regelmatig mijn blog bij te houden. Het is ook zo onhandig om geen toetsenboord te hebben bij de terminal aan bed. Ik zal eens een update geven van hoe het er nu voor staat. Ik begin aan mijn allerlaatste verlenging van twee weken. Zou het dan eindelijk zover komen?

Op dit moment lijken we het allemaal te halen in die twee laatste weken. Het belangrijkste is het lopen met de aangepaste schoenen en dan daarnaast het afronden van de zitpoli. Het gaat de goede kant op maar het blijkt toch niet mogelijk om mijn doel mbt het lopen te bereiken. Gaandeweg de revalidatie werd het doel steeds bijgesteld. De schoenen zitten in de laatste fase en we zijn met de schoenmaker bezig met het finetunenen. Om goed te kunnen voelen wat de schoenen voor mij doen tijdens het lopen en staan moet ik dus ook werkelijk lopen en staan. Dat blijkt wel een probleem, ik kan maar beperkt lopen op een dag. Dan bedoel ik echt heel beperkt, een meter of 5 onder begeleiding met twee elleboogkrukken. Als ik meer doe wordt ik later op de dag genadeloos door mijn eigen lichaam afgestraft. De hevige pijn breekt dan door de medicijnen heen en mijn hele lijf reageert daarop. Ik wordt duizelig en misselijk en ik kan dan onmogelijk functioneren. We moeten dus echt binnen de grenzen blijven met het oefenen, dat is wel jammer want ik zou wel een flink stuk willen lopen om het echt goed te voelen. Maar het lukt gewoon niet,het kan niet! Het is wel heel onwerkelijk om te beseffen dat ik maar een meter of vijf kan lopen. Dit had ik nooit gedacht op 10 februari 2014 toen ik geopereerd werd.

Met de zitpoli ben ik bezig om ontspannen te leren zitten. Hiervoor moet mijn rolstoel aangepast worden, ik heb deze stoel gekregen om af en toe een dagje of een aantal uurtjes in de zitten. Maar nu ik er eigenlijk de hele dag in zit voldoet hij niet meer aan de eisen. Daarnaast heb ik een afwijkende stand in mijn bekken. Ik heb een hele dikke kont maar het werkelijke stukje waarop ik zit is veel kleiner als bij de gemiddelde vrouw zonder HME-MO. Ik zoek dus constant naar balans en zal dus in mijn huidige stoel nooit kunnen ontspannen. Er wordt nu een lijst gemaakt waaraan de stoel moet voldoen. Een nieuw, speciaal kussen, een andere rugleuning en nog veel meer............

Lang geleden

Posted on 27/8/2014 at 08:23

Lang geleden

Sorry, ik had beloofd mijn blog bij te houden maar........ 1.Ik ben bijna volledige werkdagen bezig met mijn therapie. 2.Daarna ben ik zo moe dat ik voor het eten nog even wil slapen. 3.In de avond ben ik blij dat ik ff niets hoef ;-) Je kunt het smoesjes noemen maar het feit ligt er dat ik lang niet meer heb geschreven. Op zich heb ik tussen de therapie door wel pauze maar als ik geen rood kleurtje wil (insiders joke) moet ik naar de relaxruimte om even te gaan liggen in de heerlijke relaxstoelen. Ook is het niet handig dat op afdeling 2 de pc geen internet heeft, ja echt waar jullie lezen het goed. In het jaar 2014 staat er ergens in zuid-limburg een pc zonder internettoegang. Op het schermpje van de aaifoon een blog bijhouden is af te raden. Dus nu ik me een uur in de tijd heb vergist, kon ik achter een pc MET internet kruipen.

Eigenlijk kan ik wel zeggen dat het goed met me gaat! Het blijven hele kleine stapjes maar het lijntje stijgt nog steeds. Op dit moment ben ik bezig met de verlening van 4 weken. In week 38 heeft men weer een teambespreking en hoor ik hoe het na deze 4 weken zal gaan. Ik heb eindelijk mijn steunkousen tot aan de lies. De schoenmaker is bezig iets te maken wat op een schoen moet gaan lijken. Ik krijg proefschoenen en dat zijn de meest vrouwonvriendelijke, minst modieuze schoenen die er op de wereld bestaan ;-( Het is niet anders maar als het goed is gaan deze schoenen de stabiliteit en stevigheid geven om te kunnen staan en uiteindelijk 10 tot 15 meter te kunnen lopen. Ik mag op dit moment niet mijn gewicht op mijn linker enkel zetten omdat deze zo instabiel en breekbaar is. Een Osteochondroom heeft de helft van mijn scheenbeen aangetast en er is botontkalking geconstateerd. Daarnaast heb ik totaal geen controle en stevigheid in de banden van mijn enkel, als ik mijn gewicht op mijn linker enkel zet, zakt deze cmpleet naar binnen toe. Vandaar eerst de schoenen (lompe laarzen) en dan pas weer een poging om tot lopen te komen.

 

We gaan door!

Posted on 6/7/2014 at 18:48

We gaan door!

Ik mag blijven! De vier weken observatie zijn voorbij. Afgelopen dinsdag was er een teamvergadering waarin men bepaald of de pijnrevalidatie mij wat te bieden heeft. Donderdag hebben Gunnar en ik een gesprek met Dr. Muitjens gehad. Hij is de "baas" van de pijnrevalidatie en mijn revalidatie-arts. We hebben er 40 minuten binnen gezeten, hij had alle tijd om ons uit te leggen wat er uit de teamvergadering was gekomen. Ik ben een revalidant met een gecompliceerd probleem. Dat komt vooral door de combinatie van de neuropatische pijn* en het onderliggende beeld van de HME-MO* Hij kan om deze reden ook geen voorspelling doen over de toekomst. De fysiotherapeut (Koen) en de arts (Peter) hebben wel de hoop mij binnen huis wat te laten lopen. Zodat ik lopend naar de toilet kan of gewoon wat functionele stukjes in huis lopen. Maar ook hierbij komt er geen garantie verklaring. Wat men wel zegt is dat ik in de toekomst steeds meer afhankelijk wordt van mijn rolstoel. Daarom moet ons huis ook echt aangepast worden tot een rolstoel toegankelijk huis. ( hier kom ik later nog op terug)

Men moet een ontslagdatum noteren en voorlopig gaan we nog 8 weken (5 dagen per week) door. Dit betekent nog 8 weken in Hoensbroek wonen. De arts zei meteen dat dit geen absolute datum is. Men heeft een aantal doelen die bereikt moeten worden en als dat niet lukt in die 8 weken komt er verlenging. 

Het eerste doel is het vocht in mijn benen aanpakken, er wordt een fysiotherapeute uit een ander team geconsulteerd. Zij is gespecialiseerd in lymfeoedeem en zal gaan kijken wat de beste manier is om het vocht uit mijn benen te krijgen. Dit kan dmv lymfedrainage, zwachtelen of kousen. Dit vocht moet eruit omdat ze orthopedische schoenen willen aanmeten (tweede doel). Deze worden half hoog tot hoog en daarom moet de omtrek van mijn kuit stabiel zijn. De orthopedische schoenen zijn nodig om mijn enkel te ondersteunen en de heffunctie over te nemen. De revalidatie-arts wil in mijn geval liever niet werken met losse spalken vanwege de CRPS* die ik in oktober ontwikkelde (en gelukkig nu geen problemen meer geeft). Ik heb een slecht gevoel in mijn benen en daardoor voel ik niet goed of er iets knelt. De linker enkel is er niet best aan toe, er zit een osteochondroom op mijn kuitbeen en dat groeit naar mijn scheenbeen toe. Het scheenbeen is al voor een flink deel aangetast. Daarnaast was er op de röntgenfoto al botontkalking te zien, dit komt doordat mijn been niet belast wordt. De revalidatie-arts gaat de internist om een consult vragen vanwege deze botontkalking, het is namelijk al erg snel. Meestal ziet men dit pas op een röntgenfoto na een jaar of 2 passiviteit.

 

* Neuropatische pijn: Als er tijdens bijvoorbeeld een operatie een zenuw beschadigd is dan kan dit na enige tijd leiden tot erge pijn. Men noemt dit ook wel zenuwpijn. Deze pijn komt doordat de beschadigde zenuw zelf seintjes (elektrische stroompjes) naar het ruggenmerg gaat afgeven die vervolgens naar de hersenen worden doorgegeven om uiteindelijk een pijngevoel te geven. Bij neuropathische pijn is men nooit zonder pijn aangezien de beschadiging van de zenuw niet weg gaat. Buiten deze altijd aanwezige pijn treden er soms heftige spontane pijnaanvallen op. Dit komt omdat de beschadigde zenuw soms spontaan ontlaadt (een elektrische stroom afgeeft) en die voel je als een hevige schietende pijn.

 

* HME-MO: is een erfelijke skeletaandoening die pijpbeenderen, bekken, ribben en schoudergordel aantast. Karakteristiek zijn de vele goedaardige bottumoren (exostosen/osteochondromen) voorzien van een kraakbeenkap en soms een slijmbeurs.

 

* CPRS type 2: Complex Regionaal Pijn Syndroom (CRPS) is (chronische) pijnaandoening die wordt gekenmerkt door pijn en veranderingen in kleur en temperatuur van de huid. Ook is er vaak sprake van zwelling. Andere symptomen die kunnen optreden zijn bewegingsbeperkingen, een verandering in het zweetpatroon, verkramping van handen en voeten (dystonie), en veranderingen in huid, haargroei en nagelgroei. CRPS stond voorheen bekend onder de naam posttraumatische dystrofie (PD), sudeckse dystrofie of sympathische reflexdystrofie.

Vrije tijd

Posted on 24/6/2014 at 18:57

Vrije tijd

Vrije tijd dat is vrij zeldzaam hier. Als je fit en gezond bent dan heb je heel de middag en avond vrij. Maar als ik heel de ochtend en het begin van de middag druk bezig ben geweest met mijn programma, ben ik blij als ik 's-middags kan gaan liggen. Ik val dan ook als een blok in slaap en moet de wekker voor het dinner zetten. Als ik de wekker niet zou zetten, sliep ik de hele avond door ;-) Maandag hebben we na het eten met een aantal mederevalidanten het voetbal gekeken. In de Oase op een vrij groot scherm, gezellig met een drankje erbij. In de Oase zijn licht alcoholische dranken aanwezig en daar wordt op zo'n avond ook gebruik van gemaakt. Ik ben maar bij de fris gebleven, met mijn medicijnen lijkt alcohol geen goed plan. Daarbij had ik het al bloedheet ;-) Het was wel heel gezellig, voetbal gekeken, Roy Donders ontmaskerd (google Ruud Visser Karper ) en een hoop andere klets ;-) Vanavond weer vroeg op bed en hebben we het hopelijk weer gecompenseerd.

Alle keuzes hebben gevolgen, maar soms kies je bewust voor de leut en de gein ;-) Dames en Heer Bedankt!!!

Vooruitgang?

Posted on 23/6/2014 at 08:40

Vooruitgang?

Het wordt wel tijd om te vertellen hoe het nu met mij gaat! Hoe is het met de pijn en pijnaanvallen. Hoe gaat het met de ADL (Algemene Dagelijkse Levensverrichtingen) etc Ik vind het altijd vreselijk moeilijk om positief te zijn maar er zijn in die twee weken toch echt wel dingen veranderd. Ik heb bijvoorbeeld geen hulp meer nodig om naar de toilet te gaan, met het douchen en aankleden heb ik nog maar een klein beetje hulp nodig. Eigenlijk alleen voor het afdrogen van mijn tenen en het aantrekken van mijn linker tubigrip en sok. Mijn schoenen trek ik zelf aan en ik zie in de loop van de dag wel wie mijn veters strikt ;-) Mijn belastbaarheid is ook wel vergroot. Ik heb hier veel minder rust en dat betekend automatisch dat je belastbaarheid groter wordt. Maar daar is ook meteen mijn grootste valkuil: alles achter elkaar doen! Het is de kunst om vaak rust te nemen tussen mijn activiteiten door. Dat hoeft niet lang te zijn maar lang genoeg om niet in het rood te gaan. Ik maak het liefste mijn taak meteen af en dan kan ik daarna lekker rust nemen maar dat is dus juist niet de bedoeling. Qua pijn is er weinig veranderd, de aanvallen zijn er nog steeds. Ze zijn nog net zo heftig, ze komen eigenlijk altijd in rust :-( Het is helaas niet anders. Binnenkort krijg ik de zogenaamde "pijnlessen", ik krijg dan uitleg over het mechanisme pijn en alles wat daar mee te maken heeft. Andere revalidanten zeggen hier veel aan te hebben en ik ben dus wel heel benieuwd. Met de fysio ben ik nu zover dat ik op een fiets kan komen. Vraag niet hoe maar ik kom erop. Mijn voet wordt vastgebonden, het zadel gaat hoog en de krenk wordt aangepast. Dan mag ik rustig proberen mijn benen rond te krijgen. Dat lukt meestal niet meteen maar als ik even rustig wat heen en weer beweeg krijg ik hem uiteindelijk wel rond. Ik fiets nog niet snel genoeg om het apparaat aan te houden maar het begin is er! Ook ben ik bezig met een looptrainingschema ( het 17 stappen plan) Hierbij werk je 17 punten af, dit zijn de stappen naar het werkelijke lopen toe. Staan met steun is de eerste stap, de tweede stap is staan met lichte steun etc. Zo gaat het steeds verder tot stap 17. Je staat daarbij met iedere voet op een weegschaal, de cijfers mogen niet teveel uit elkaar lopen. Als je een stap 2 minuten vol houdt mag je de therapeut roepen, deze controleert en tekent het af op je schema. Ik ben bij stap 4, dat is staan met afwisselend gewicht op ieder been.

Mijn dag

Posted on 22/6/2014 at 17:57

Mijn dag

Ik zal eens uitleggen hoe mijn dag er ongeveer uit ziet. Heel anders als op de Tolbrug, daar had ik een luizenleventje (grapje) Ik krijg op vrijdag mijn programma voor de komende week. Mijn dinsdag ziet er als volgt uit:

08:30 - 09:00 Afdeling -> dat is niets meer als opstaan, aankleden, eten. Eerder opstaan is verstandig want ik red dit niet in deze tijd ;-)

09:00 - 10:00 Zwembad klein -> één uur met de groep zwemmen, dat kan zijn oefeningen in het water, een spel of echt zwemmen. De toevoeging klein geeft alleen aan in welk zwembad ik moet zijn.

10:00 - 10:30 ADL -> Iemand helpt mij met uit het zwembad komen (lift) en bij het aankleden. (alleen de tubi-kousen en de sokken)

10:30 - 11:00 Behandelcoach -> Dan heb je een gesprek met je behandelcoach, dat kan over vanalles zijn. Waar loop je tegenaan, welke keuze's maak je en waarom (kom ik nog op terug)

11:00 - 11:30 Groep -> Is eigenlijk niets anders als het doen van je oefeningen in de fitnessruimte

11:30 - 12:00 Ergotherapie -> Spreekt voor zich

12:00 - 12:30 Afdeling -> Dit is rust

12:30 - 13:00 Verpleging Oase -> Dit is de lunch in het restaurant de Oase

13:00 - 13:30 Arts -> Iedere week heb je contact met de dokter, in mijn geval is dat Dr Muitjens

13:30 - 14:00 Fysiogroep -> Is hetzelfde als groep, oefeningen doen!

14:00 - 14:30 Groep -> Is eigenlijk niets anders als het doen van je oefeningen in de fitnessruimte

14:30 - 15:30 Arbeidstherapie -> Het vogelhuisje ;-)

15:30 - 16:00 Afdeling -> Dit is weer rust

16:00 - 16:30 Fysiotherapie -> Individuele therapie van je vaste therapeut

16:30 - 17:00 Afdeling -> De dag is klaar!!!!

Ja, heftig is het wel! De truc is om zelf tijdens deze dag te bekijken waar je je rustmomenten in kan bouwen. Iedereen snapt natuurlijk wel dat ik dit niet trek :-( Als je kan uitleggen waarom je bepaalde keuzes maakt in je dagschema is het geen probleem om bijvoorbeeld de groep van 11:00 te laten vervallen en daar je rust te pakken. Ik heb later op de dag ook nog genoeg tijd om mijn oefeningen te doen. Op de pijnrevalidatie is een rustruimte waar je in een ligstoel kan gaan liggen zodat je niet de hele rit naar de afdeling hoeft te maken. De afdeling waar mijn bed staat is best een eind van de pijnrevalidatie af.

 

Vogelhuisje

Posted on 18/6/2014 at 17:39

Vogelhuisje

Hier op Adelante krijg ik te maken met nieuwe therapieën. Een ervan is de arbeidtherapie, mijn eerste reactie was: "Ik heb geen arbeid" ;-) Ik heb het natuurlijk helemaal mis, het heeft helemaal niets met arbeid in die zin te maken. Het is hout of metaalbewerking. Je kiest een werkstuk uit de vele voorbeelden die er staan. Van ieder werkstuk is er een uitgebreide werkbeschrijving, je verzameld je materiaal en gaat aan de slag. Ik denk niet dat ik lang genoeg hier ben, ik heb zoveel dingen gezien die ik wil maken. Maar ik ben niet te ambitieus begonnen, het eerste werkstuk wordt een nestkastje. Het doel van deze bijna dagelijkse therapie is om te kijken waar je allemaal tegenaan loopt. Het gebruik van je vingers, handen, armen. Je kan 'het staan' opbouwen, je neemt dan een timer mee die aangeeft hoe lang je staand moet werken. Maar ik geloof dat mijn doel deze eerste weken vooral is om mijn grenzen te bewaken ;-) Het liefste heb ik het vogelhuisje in 1 uurtje af. Fout, dat is natuurlijk helemaal niet de bedoeling (valkuil)

Sportdag

Posted on 15/6/2014 at 17:09

Sportdag

Ik val met mijn neus in de boter, 1 maal per jaar is er sportdag. Oud revalidanten, revalidanten zijn dan welkom om deel te nemen aan allerlei sporten en kunnen informatie krijgen over diverse sporten. Koen (fysio) heeft mij gisteren nog snel even ingeschreven voor het spelcircuit, dat zijn allerlei oud-Hollandse spellen. Ik had met de groep afgesproken en we zagen elkaar in de Oase (restaurant) Daarna zijn we met z'n alle op pad gegaan. Langs alle "kraampjes" met info en allerlei gratis hebbedingetjes. We zijn en blijven tenslotte Hollanders, alhoewel Elsje (België) net zo hard mee zocht ;-) Uiteindelijk kwamen we uit bij het buikdansen, hier deed Gera (mijn behandelcoach) mee aan een demonstratie. Maar chips, het was ook de bedoeling dat wee mee deden. Nou vooruit ik ben de flauwste niet en ik heb dus in mijn rolstoel met een muntjessjaal meegedaan aan het buikdansen. Tijdens de lunch reed er een rolstoel rond, ja alleen de rolstoel, zonder persoon. Er liep een man achter met een smartphone die het ding bestuurde, wat bleek, het is de nieuwste versie wielen van Alber/Ivacare. Dezelfde firma waar mijn wielen van zijn. Elsje had toevallig deze week gehoord dat dit ook een oplossing voor haar zou zijn dus wij hebben haar gepushed om die man aan te spreken. Bingo, ze heeft die stoel geprobeerd en heeft daarna in mijn stoel gezeten om het verschil te voelen. De versie die ik heb is ook meer geschikt voor haar, ze heeft haar gegevens uitgewisseld. Als er een afspraak is om haar rolstoel te besprekenÂzal deze firma gelijk aansluiten. Kopen met spijkers slaan noemen ze dat ;-) Nadat we buiten bij de handbike hebben gekeken heb ik het voorgezien gehouden. Geen circuit, ik was op en moest nodig gaan liggen.

Een nieuwe start

Posted on 15/6/2014 at 17:01

Een nieuwe start

Goh, ik heb eindelijk de rust en de tijd gevonden om eens een stukje op mijn blog te schrijven. Wat een week was dit! Dinsdag heel vroeg vertrok ik vanuit de Tolbrug naar Hoensbroek, volwassenrevalidatie Adelante. De taxichauffeur wist waar zijn gaspedaal zat en voordat ik het wist waren we al in Eindhoven. We hebben geen file gehad en waren dus ook mooi op tijd in Hoensbroek. Mijn behandelcoach (Gera) stond een sigaret te roken en kon mij dus mooi bij de deur opvangen. Gunnar zou er voorlopig niet zijn omdat hij vanwege Ivar later is vertrokken. Begeleiding had ik wel nodig want het rijden zonder mijn e-motion wielen is niet te doen. Een van de accu's bleek eerste pinksterdag kapot en die werden pas later die week besteld. Nu weet ik ook weer waarom ik die e-motion wielen heb! Samen met Gera ben ik naar de pijnafdeling gegaan en daar had ik eerst een afspraak met de revalidatie-arts. Niets bijzonders verder even de medicatie doorlopen en ik had de mogelijkheid wat vragen te stellen. Daarna door naar de ergotherapie waar ook de fysiotherapeut (Koen) bij aansloot. Zij hebben voornamelijk wat uitleg gegeven over hoe zij de komende 4 weken willen gaan werken. Na dit gesprek was er tijd gemaakt om naar de afdeling te gaan en nu wordt het ingewikkeld. Ik hoor bij afdeling 2 maar dat is niet verdieping 2, het is eigenlijk een "spookafdeling" hij bestaat alleen op papier. Afdeling 2 is de pijnafdeling maar omdat die afdeling geen eigen bedden heeft liggen de pijnrevalidanten verdeeld over alle overige afdelingen. Ik lig dus op afdeling 3 en daar is dus ook alles mee gezegd! Niks geen verpleegkundige anamnese, niks geen informatie over de afdeling. Om 21:00 zag ik pas de eerste verplk die mijn medicijnen kwam afgeven. Dat is een shock na de Tolbrug........zo anders. Mijn medicijnen komen ook op de rol maar de symeron niet omdat het een opiaat is. Ik heb een aftekenlijst erbij en daar moet ik op invullen wat ik wanneer neem en hoeveel tabletten ik nog over heb en aan het einde van de streep moet het kloppend zijn. En zelf je medicijnen beheren betekend ook dat je de medicijnen die niet op de rol tijdig moet "bestellen". Als je er nog ongeveer 6 hebt, moet je een lijstje invullen en dit aan de verplk doorgeven. De tijden van mijn medicijnen kloppen niet en het heeft 1,5 dag gekost om dit te veranderen. Afdeling 3 zegt dat ik dit met de pijnrevalidatie moet oplossen en de pijnrevalidatie zegt dat het de verantwoordelijkheid van de afdeling is. En ik zit daar dus tussen, ik heb nu al heimwee. Deze eerste dag was zo heftig en zo chaotisch dat ik tijdens de fysiogroep (fitness) in snikken uit barstte. Gunnar was er gelukkig nog bij en die heeft geregeld dat wij samen even rustig naar mijn kamer konden. Ik voelde me helemaal verloren, het is een doolhof, er wordt bijna niets uitgelegd, ik mis mijn wielen, moet straks alleen eten in het restaurant en Gunnar zou zo gaan. Wat was ik ongelukkig, Gunnar is met Gera gaan praten en er is toen contact gelegd met een mederevalidant die mij wel wegwijs zou gaan maken. Het groepje van "spookafdeling" 2 zit altijd op een vaste plaats in het restaurant en ik was welkom om aan te schuiven. Dit groepje is mijn redding in deze eerste week geweest, zij hebben mij op sleeptouw genomen en vanalles uitgelegd. Hoe werkt het met het eten, hoe gaat het op afdeling 3, en hoe gaat het op de "spookafdeling" 2.

 


Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer