Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
People live to learn things, I learn to live

Description




My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends
*My Photo Album

Amsterdam ontdekken

Ik zat in de tram en was onderweg naar huis.
Er stond niks spannends of actiefs op mijn agenda voor deze avond, maar soms heb je van die
plotselinge wendingen waardoor de avond inneens heel anders eindigd.
Zo ook mijn avond.
Ik zat lekker uit het raam te staren met mijn muziek op en besloot mijn vader te smsen.
Zo gezegd zo gedaan, en ik stopte mijn telefoon weer weg. Dacht ik.
Ik kom bij de halte waar ik eruit moet en meteen merkte ik al dat mijn telefoon niet
in mijn zakken zat, dus ik met een stap buiten de tram mijn tas doorspitten, ook niet.
Ik probeerde nog rustig te blijven en er van uit gaande dat hij gewoon ergens onderin
mijn tas verstopt lag. Niet dus.
Toen ik begreep dat mijn telefoon nu echt alleen op reis was zonder mij, bleef ik een seconde
aarzelend op straat nadenken wat ik nu zou moeten ondernemen.
En daar uit het niks trok ik me een sprint, achter de tram aan, met een weekendtas vol troep.
Rennend over een kruispunt waar van alle kanten verkeer vandaan kwam, mensen keken me aan
en dachten dat ik krankzinnig geworden was, maar ik overleefde het kruispunt en zag paar meters
verderop dat de tram bij de halte stopte. Nog even iets harder rennen en toen ik er bijna was
jawel, reed hij door. Nog een sprint, de volgende halte zou ik zeker halen, niet wetend
dat de stukken tussen de haltes steeds groter werden. Toen ik de tram nog maar heel in de verte
zag, en ik bijna niet meer op adem kwam besloot ik het rennen achter de tram aan te staken.
Terug naar huis gelopen en mijn huisgenoot heeft meteen mijn mobiel gebeld.
Er werd vijf x niet opgenomen maar uiteindelijk wel.
"Ja je bent zeker je mobiel kwijt." zo antwoordde de man die mijn telefoon in zijn bezit had.
Ik smeekte de man of ik alsjeblieft waar hij ook was mijn telefoon kon ophalen. Hij was een beetje
vaag maar zei mij dat ik tram 16 of 24 moest nemen tot het eindpunt en dat ik dan aan de bestuurder
moest vragen of hij me wilde meenemen tot het eindpunt van de chaffeurs.
De mevrouw die de tram bestuurde vond het maar raar, maar bracht me er.
Het was niet mijn meest relaxte tramrit, ik zat elke scene te bedenken die kon gebeuren zodat ik nog mijn mobiel mis zou lopen.
Uiteindelijk een kwartier later kwamen we aan bij het eindpunt.
Ik liep op wat chaffeurs af en vroeg of zij mijn telefoon hadden, op dat moment zei iemand
dat de tram die nu wegrijd mijn telefoon had en dat ik dus snel moest zijn, ik weer rennend achter
de tram aan en die mevrouw had hem niet. Toen ik dan uiteindelijk weer bij de verzamelplaats
van de chaffeurs kwam was daar de man die mijn telefoon had.
Ik was zo blij, iemand in de tram had hem aan deze chaffeur gegeven. Ik kon mijn geluk niet op.
Zo denk je rustig naar huis te gaan en de deur niet meer uit te komen, en het volgend moment
ren je de stad rond achter een tram aan, om vervolgens een andere tram te nemen en helemaal tot het
eindpunt te blijven zitten. Maargoed, ik ben weer gelukkig, en ik weet nu eindelijk het eindpunt
van tram 16 en 24 en dat is dan toch wel weer iets positiefs van mijn stommiteit.

Posted: 20:58, 4/10/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer