Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Chris Zandvoort


Belevenissen en gedachten van de fractievoorzitter van GroenLinks Purmerend

Home | Profile | Archives | Friends


WE MOETEN ONS DOOD SCHAMEN.

Posted at 11:53, 23/12/2009

We leven toch wel in een idioot land. Neem nou alle publiciteit om dat kind Laura. Duidelijk een nogal verwend kind uit een rijke familie. Welk kind van 14 jaar bezit er nou een zeewaardig zeiljacht? Datzelfde kind komt op het waanzinnige idee om een solozeiltocht om de wereld te gaan maken. Pa zegt dan niet: “Ben je nou helemaal bedonderd? Hop inleveren die zeilboot die zet ik meteen op Marktplaats!”. Welnee, pa vindt het wel een goed idee. Dan grijpt de Kinderbescherming in en via de rechter komt er een verbod om uit te zeilen. Al die tijd worden wij op de hoogte gehouden via kranten, televisie en internet. De laatste tijd was ze net een beetje uit de publiciteit neemt het kind € 3500 op en verdwijnt naar Sint Maarten. Weer een boel publiciteit. Ze is vermist. Ze wordt gevonden en dan is het de schuld van de Kinderbescherming. Ze werd te kort gehouden en dat maakte dat ze gevlucht is. Weer worden we gebombardeerd met allerlei achtergronden. De Kinderbescherming vraagt de rechter om haar vader te ontheffen uit de ouderlijke macht. Er komt een advocaat en die wraakt de rechtbank. Van uur tot uur houdt de tv ons op de hoogte.

 

Nu de idiotie. Er leven in Nederland rond de 6000 jongeren op straat[1]. Hoeveel daarvan onder de 18 zijn is onbekend. Het zijn er in ieder geval een behoorlijk aantal. Kinderen worden door ouders op straat gezet. Kinderen worden uit instellingen verwijderd omdat ze zich niet aan de regels aanpassen. Kinderen zitten in gevangenissen te wachten to ze aan de beurt zijn om hulp. Alleen al dat we niet weten hoeveel minderjarige kinderen er op straat zwerven zegt iets over onze samenleving. Van dichtbij heb ik gezien wat er met deze kinderen gebeurt. Ze sluiten zich aan bij groepjes lotgenoten. Alleen in een groep kun je overleven. Als je geen geld hebt maar toch honger dan zul je eten moeten stelen. Als je kleren niet gewassen kunnen worden dan steel je telkens nieuwe kleren. Kinderen in een dergelijk situatie zijn een gemakkelijke prooi voor allerlei gespuis dat misbruik van ze maakt om ze in te zetten bij criminele activiteiten, prostitutie en noem verder maar op. Kinderen die zich in een dergelijk circuit bevinden worden gecriminaliseerd en zullen dat hun hele leven met zich meedragen.

 

Zeggen wij nu als samenleving: “Dit is niet acceptabel. Op een dergelijke manier willen wij onze jeugd niet laten opgroeien.“ Nee hoor. Wij maken ons druk om een over het paard getilde tiener die om de wereld wil zeilen of waarvan de vader eventueel uit de ouderlijke macht ontzet wordt. Het probleem van op straat levende kinderen kennen wel al zo’n jaar of dertig. In die dertig jaar is het probleem alleen maar groter geworden. Het is zelfs zo ver gekomen dat we het kennelijk normaal zijn gaan vinden. We moeten ons dood schamen.



[1] Rapport Algemene Rekenkamer


Terug van weggeweest

Posted at 16:50, 25/9/2009

Het is toch alweer een behoorlijke tijd geleden, dat ik hier iets geschreven heb. Buiten dat je geinspireerd moet zijn, is mijn excuus dat ik tocht wel erg lang weggeweest ben. Eind juni zijn we naar Frankijk vertrokken en hebben met auto en caravan een soort ronde van Frankrijk gemaakt. We hebben daar twee maanden over gedaan. We kwamen dus pas eind augustus terug precies op tijd om weer te beginnen met het raadswerk. Dan moet je zoveel leeswerk inhalen dat van schrijven niet zoveel komt.

Na een aantal commissievergaderingen, hadden we dan gisteren de eerste raadsvergadering. Het viel weer niet mee.  Eerst wilde Leefbaar Purmerend het onmogelijk maken dat de SP een motie indiende over de problemen bij de Purmerender Scholengroep. Ze gebruikten het motto 'daar gaan wij  niet over'. Zej gingen er even aan voorbij dat de gemeenteraad volksvertegenwoordiging is en dus best een mening mag hebben over zaken waar ze bestuurlijk niets in te zeggen hebben. Gelukkig zag de meerderheid van de raad dit in. Of je het met een motie eens bent of niet je mag leden van de raad niet monddood maken.

Vervolgens kwamen er een aantal jongeren afkomstig van het Jan van Egmond College. Zij pleitten voor een stedelijk jongerencentrum. Deze leerlingen hadden deelgenomen aan een project dat er op gericht is jongeren kennis te laten maken met de lokale politiek. Dit project is tot stand gekomen op initiatief van de gemeenteraad. Jongeren spelen hier een raadsvergadering na. Zij bedenken plannen doen voorstellen en debatteren hierover. Het beste voorstel wordt ingediend bij de raad als burgerinitiatief. Een aantal partijen was zo kort van memorie dat ze vergeten waren dat ze zelf initiatiefnemer waren van het project. Ze gingen aan de jongeren vragen hoe een en ander in elkaar zat.

Op de agenda stond een voorbereidingskrediet voor de Schapenmarkt. Daar moeten woningen en een ondergrondse parkeergarage komen. Het CDA verzette zich tegen een onderdeel van het besluit. Zij wilden geen 10.000 euro uitgeven voor archeologisch onderzoek. Een uurtje eerder in dezelfde raadsvergadering hadden ze, met ons, een archeologische beleidsnota aangenomen waarin staat, dat er bij bouwprojecten archelogisch onderzoek gedaan moet worden op kosten van de initiatiefnemer. Het CDA wilde het archelogisch onderzoek op de Schapenmarkt betalen met geld dat ze een uur daarvoor een andere bestemming gegeven hadden. Bij de stemming hielden ze er nog stug en stijf aan vast ook.

Zie hier drie onderwerpen waar je vraagtekens kan zetten bij het functioneren van een aantal fracties. Je kunt kennelijk een beleidsnota vaststellen zonder te weten wat er in staat. Wordt dit nu veroorzaakt doordat gebrek aan niveau? Voorlopig houd ik het er maar op, dat het combineren van een raadslidmaatschap met een volle baan niet goed meer mogelijk is. We krijgen zoveel informatie tot in het kleinste detail, dat ik bang ben dat sommige mensen door de bomen het bos niet meer kunnen zien. Ik ben gepensioneerd en heb aan het werk in de raad meer dan een volle werkweek. Hoe moet iemand met een volle baan dit dan doen? Die raakt of overwerkt of  moet concessies doen aan de kwaliteit van het bestuur.

 


Bevrijdingsdag

Posted at 10:30, 6/5/2009

Nu, anno 2009, kunnen de meeste mensen zich niet meer voorstellen hoe belangrijk Bevrijdingsdag 1945 was. Om dat te kunnen begrijpen moet je goed tot je door laten dringen wat de sfeer tijdens de bezetting was. Vooral het laatste jaar was erg. Ik ben in 1940 geboren en mij herinneringen zijn natuurlijk de herinneringen van een kind. Het rare is, dat je de situatie alleen maar als je terugkijkt verschrikkelijk vindt. In die tijd vond je alles heel normaal. Waar hadden we niet allemaal mee te maken? Wij woonden in Amsterdam in de Weesperpoortstraat (nu Wibautstraat). Ik zat op de kleuterschool in de 2e Boerhaavestraat, Van mijn moeder had ik het consigne meegekregen: “Als het luchtalarm gaat, moet je in een portiek gaan staan.” Op je vijfde jaar alleen naar school bedreigd door bombardementen. Onvoorstelbaar toch?  Een paar keer in de week werden alle kleuters in de rij gezet. We moesten dan lopend naar de ‘eetschool’. De meeste kinderen liepen op klompen of kleppers. Kleppers waren houten plankjes die met banden om je voeten gebonden werden. In de Hongerwinter waren er nu eenmaal geen schoenen te koop. De eetschool was in de 2e Oosterparkstraat vlak bij de Linnaeusstraat. Wij moesten dus een paar kilometer lopen. In mijn herinnering bestond de maaltijd altijd uit aardappelschillensoep. Van die rommel raakte je darmen steevast van streek met als gevolg dat je regelmatig met een broek vol thuiskwam. Pas sinds kort kan ik in de schil gekookte aardappelen eten. Ik ging er altijd van over mijn nek.

Thuis was het koud. We hadden een noodkacheltje. Dat was een soort blikken trommel op pootjes. Dat noodkacheltje stond op de gewone kachel. In dat kacheltje werden stukken hout of ander brandbaar materiaal verstookt. Als ik op straat ging spelen kreeg ik een oude koektrommel mee. De bedoeling was dat ik, als er iemand op straat hout zat te hakken, de weggesprongen splinters verzamelde. Die werden dan weer gebruikt om dat kacheltje aan te maken. Veel viel er niet te koken. Eten uit de gaarkeuken en wat brood dat verstrekt werd via distributiebonnen. Mijn moeder kwam oorspronkelijk uit de buurt van Nederhorst den Berg. Via verre familieleden kon ze nog wel eens wat tarwe en melk bij boeren krijgen. Die tarwe werd dan in de koffiemolen gemalen en op het noodkacheltje werd dan, in de koekenpan, een tarwekoek gebakken. Mijn ouders aten daar de ene helft van op. De andere helft was voor mij. Ander aanvullend voedsel was suikerbietenpulp. Er waren nog wel eens suikerbieten te krijgen. Die werden dan in plakken gesneden en gekookt. Op die manier kwam er stroop vrij. Het restant werd geprakt en door het eten gedaan. Op die manier leek het of je meer had. Je werd ook nog geconfronteerd met andere indrukken. Bij het Muiderpoortstation zag ik een groep mensen waar koorden om heen waren gespannen. Samen liepen ze richting station. Mijn moeder wilde niet vertellen waarom dat was. Later heb ik me gerealiseerd dat het hier om een groep gevangenen ging die naar de trein gebracht werden. Fietsenrazzia’s. Opa en Oma waren ineens hun tandem kwijt. In beslag genomen door de Duitsers. Weg vervoermiddel om eten te zoeken. Ziehier de leefwereld van een vijfjarig kind in het Amsterdam van 1945.

Van de zorgen en angsten van de volwassenen had je geen idee. Mijn ouders zaten beiden in het verzet. Thuis lagen er wapens onder de vloer. Mijn moeder vervoerde wapens in een bordkartonnen kinderwagen. Mijn broertje er bovenop ik er naast en mijn vader met een geladen revolver er achter. Zij leefden met de angst om gepakt te worden en altijd de vraag: ‘Waar haal ik eten vandaan?’.

 

Dan komt de dag dat ik ’s morgens uit mijn bed gehaald wordt en mijn moeder zegt: “Chris je moet eens buiten gaan kijken. Het is feest en overal hangen vlaggen.” Op de één of andere manier (waarschijnlijk via het verzet) hadden ze chocoladevlokken gekregen. Ik kreeg in ieder geval een puntzak vol met geraspte chocola mee. Buiten was een groot feest aan de gang. Inderdaad overal vlaggen. Laagovervliegende vliegtuigen waar je niet bang voor hoefde te zijn. De oude man die om de hoek altijd om een ‘kleinigheidje’ vroeg zat, zoals gewoonlijk, op de stoep in een portiek. Ik ben op hem afgestapt en heb hem een handvol van mij chocola gegeven. Een paar dagen later op de eetschool kregen we ‘Rode Kruis eten’. Een soort stamppot van aardappelen en kool. Ik kan me niet herinneren ooit lekkerder gegeten te hebben. Bevrijdingsdag is voor mij de ontsnapping aan duisternis honger, ellende en  onderdrukking. Ik vind chocoladevlokken trouwens nog steeds lekker.

 

 


Beschaving

Posted at 10:42, 26/4/2009

Het gebeurt me niet gauw, dat ik niet zo snel weet wat ik moet zeggen. Donderdag jongstleden gebeurde het me. Ik dacht:’dat hoor ik verkeerd, het is onmogelijk dat iemand zoiets zegt.’. Na de raadsvergadering heb ik het nog even gecontroleerd maar het was echt waar. Er werd een initiatiefvoorstel van het CDA behandeld. Het CDA stelde voor om bordjes te plaatsen bij de weinige monumenten die de stad nog heeft. Op deze bordjes moest dan een toelichting komen te staan over het betreffende monument. ArieWim Boer van Leefbaar Purmerend is aan het woord. Hij is tegen het voorstel. Het is allemaal geldsmijterij en die dingen worden toch maar kapot gemaakt. Ik was het niet met hem eens maar met deze argumentatie is niets mis.  Daarvoor zei hij: ‘De stadshistoricus doet ook rondleidingen en af en toe laat zijn geheugen hem  in de steek. Het CDA wil hem misschien een handreiking doen dan worden die rondleidingen wat makkelijker.’ Hij doelde hierbij op   Vincent Nijenhuis, CDA-er en voormalig wethouder van Purmerend.  Anderhalf jaar geleden moest Vincent om gezondheidsredenen aftreden. ArieWim heeft vier jaar met hem in het college gezeten en kende de aard van zijn ziekte. De opmerking over het geheugen van Vincent en de bedoelingen van het CDA waren dan ook een stoot onder de gordel. Je mag best hard debatteren maar de persoonlijke levens van mensen laat je hierbij buiten beschouwing. Dat is gewoon een teken van beschaving.  Eigenlijk had ik in de raad al luid moeten protesteren tegen deze opmerking. Tot mijn spijt heb ik dat niet gedaan.


De SP en de kloof tussen burgers en de politiek.

Posted at 14:42, 29/3/2009

Het gemeentebestuur staat het dichtst bij de bevolking.  Veel dichterbij dan de provincie of het rijk. Raadsleden zijn goed bereikbaar. Je kunt ze mailen, bellen, op straat aanspreken of op dinsdagavond even naar de fractievergadering gaan. Aan de andere kant is het zo dat de gemeentelijke besluitvorming niet altijd even doorzichtig is. Wat bepaalt de raad? Wat doe het college van B en W? Op welke manier kun je als burger inspreken of een initiatief nemen?  Wat is de positie van raadscommissies en hoe zit dat ten opzichte van de raadsvergadering? Allerlei vragen waar de meeste mensen niet zo maar antwoord op kunnen geven. Toch is het van belang dat je dit weet. Al is het alleen maar dat je de weg weet als je iets gedaan wilt krijgen.

Het voortgezet onderwijs vindt dat ook en geeft regelmatig klassen de opdracht om een raads- of commissievergadring te volgen. Als deelnemers aan de vergadering zien we dat jongeren hun best doen om de zaak te volgen maar na een uurtje verslapt de aandacht en op een bepaald moment zitten de meesten zich dood te vervelen. Dit nu zou er voor kunnen zorgen dat men de gemeentelijke besluitvorming als iets vervelends gaat ervaren en de belangstelling hiervoor totaal niet ontwikkelt.

Jongere politicie uit GroenLinks, D66 en Stadspartij hebben daarom gezamenlijk een initiatiefvoorstel gemaakt waarin de raad zegt dat men de kennismaking met de politieke besluitvorming leuker wil maken. Men wil actief met jongeren aan de gang gaan en ze zelf laten ervaren op welke wijze er besloten wordt door het naspelen van een raadsvergadering. Dit initiatiefvoorstel werd door nagenoeg de hele raad onderschreven. Alleen de SP stemde tegen. Het was vooral de argumentatie die mij buitengewoon verwonderde.

Atte Houtsma zei namens zijn fractie, dat hij het geen goede zaak vond dat jongeren op deze wijze kennis maakten met de lokale politiek. Als je ze wilde laten kennismaken zou dit moeten gebeuren door ze op te wekken tot actie. Het kwam er op neer dat hij het parlementair gedoe maar niks vond. Het argument dat je, als je actie wilde voeren, toch op zijn minst de weg zou moeten weten, was voor de SP-fractie geen argument om hun standpunt te wijzigen. De SP gaf hiermee aan dat ze in wezen anti-parlementair is en het absoluut niet nodig vindt dat burgers al op jonge leeftijd de weg leren kennen. Als dit een landelijke standpunt van de SP is kunt je je afvragen wat een dergelijke partij in parlementaire lichamen te zoeken heeft.

 

 


Chapeau

Posted at 09:58, 25/3/2009

  Ik loop toch al een aardig tijdje mee in de plaatselijke politiek maar gisteravond gebeurde me iets dat hoogst zeldzaam voorkomt. Wat was er aan de hand?

Jos Lutz, de fractievoorzitter van de PvdA, verzorgt wekelijks een column in het Gezinsblad. Vorige week ging het over de financiële positie van de gemeente Purmerend en de noodzaak om de tering naar de nering te zetten. Zoals het er nu uitziet kunnen een aantal ambities, die niet zo lang geleden geformuleerd zijn, niet uitgevoerd worden. Maar ja... Wat ga je dan wel doen en wat niet? Hierover zal nog flink gesteggeld worden. Jos begon zijn column met een toelichting op de explosieve stijging van de afvalstoffenheffing en het rioolrecht. Zijn verhaal kwam er op neer dat de raad gedwongen was om die verhoging door te voeren vanwege een opmerking van de gemeentelijke accountant. Deze verklaring van de stijging was, volgens mij onjuist en ik besloot hem een pittige open brief te schrijven. (http://purmerend.groenlinks.nl/node/21236)

In deze brief schets ik de werkelijke gang van zaken en trek ik een aantal conclusies. Nu terug naar gisteravond. We hadden gisteren, zoals iedere dinsdag, fractievergadering. Jos stapte de fractievergadering binnen en zei: "Chris ik heb het even nagegaan maar je had helemaal gelijk".  Een dergelijke open erkenning van het eigen ongelijk kom je in de politiek maar zelden tegen. Over het algemeen wordt er een beetje om heen gedraaid en wordt er door degene die ongelijk had vaak betoogd: "maar eigenlijk had ik toch wel gelijk". Dus Jos....chapeau. Als je op een dergelijke manier met elkaar omgaat, kun je stevig debatteren maar kom je er altijd wel weer uit.


Jongerenbeleid?

Posted at 22:28, 16/3/2009

Af en aan worden we in Purmerend geconfronteerd met het gedrag van jongeren in de openbare ruimte. Er wordt ook wel gesproken van hangjongeren. Jongeren die elkaar op straat ontmoeten is van alle tijden en daar is niets mis mee. De meeste Purmerendse jongeren hebben zelfs geen tijd om elkaar op straat te ontmoeten. Ze hebben het druk met studie, hobby en sport. De jongeren die daar wel de tijd voor vinden gedragen zich over het algemeen prima. Het is maar een klein percentage dat zich niet goed gedraagt. Zij zoeken de grenzen en gaan daar soms over heen. Dit zijn de groepen waarvan het gedrag in de krant beschreven wordt. Over de jongeren die gewoon lekker bezig zijn lees je nooit iets in de krant. Dat is niet interessant. Het gevolg van dit soort publiciteit is dat voorbijgangers iedere groep jongeren op straat als bedreigend ervaart. Op die manier krijgen alle jongeren een stempel opgedrukt. Wij, de volwassenen, zouden ons dit moeten realiseren.

Natuurlijk zijn er ook jongeren die zich niet goed gedragen. Soms leidt dit zelfs tot intimiderend gedrag naar overige buurtbewoners. Natuurlijk kun je dat niet accepteren. In dat geval is het de politie die de grenzen moet aangeven. Blijft men niet binnen de grenzen dan zal er moeten worden ingegrepen door bijvoorbeeld een doorverwijzing naar het bureau HALT.

De inzet van jongerenwerkers moet niet gericht zijn op ordehandhaving. Zij moeten er voor zorgen dat jongeren gebruik kunnen maken van activiteiten dan wel zij moeten er voor zorgen dat jongeren toegeleid worden naar leuke tijdsbesteding en als dit noodzakelijk is, de nodige zorg.

De gemeente Purmerend experimenteert op dit moment met zogenaamde JOPs (Jongeren Opvang Plek). Een JOP is een afdak op een meestal afgelegen plaats. Jongeren worden geacht daar rond te hangen. Er worden dan ook nog enkele uren straathoekwerk beschikbaar gesteld. Ik vind dit een schoolvoorbeeld van slecht jongerenbeleid. We maken een vindplaats voor dealers en ander gespuis. De straathoekwerker moet er maar voor zorgen dat een en ander goed verloopt.

 


Altijd goed om je bezigheden te plannen.

Posted at 21:40, 14/3/2009

Het is alweer bijna een jaar geleden dat ik het een en ander in dit log schreef. Je neemt je voor: "ik ga dat regelmatig doen". De praktijk wijst echter uit, dat je er niet echt de tijd voor neemt. Tijd is in ieder geval iets waarvan je altijd tekort hebt. Kent u dat? Je neemt je voor: 'Ik ga nu eindelijk die film van de vakantie eens zitten monteren. Dit weekend begin ik er aan.' De praltijk is echter dat aan je gevraagd wordt: "zou jij even willen kijken naar de nieuwe opzet van de website? Het lukt niet helemaal en zo'n website is toch een visitekaartje van GroenLinks." OK zeg je, ik zal even kijken wat ik doen kan. Het gaat dan over een nieuw Content Management System. In gewoon Nederland een systeem waarmee je op een makkelijke manier een website in elkaar kunt zetten. Wat kan het probleem zijn? Nou daar kom je gauw achter. De handleiding is niet compleet. De diverse functies moet je dus maar zelf achter zien te komen. Omdat dit niet in de handleiding staat moet je ook maar zelf uitvinden hoe het systeem werkt. Voor je het weet ben je vier dagen verder en probeer je er achter te komen waarom de zaken die wel zouden moeten werken, het niet doen.

Het werken aan die vakantiefilm zal nog even uitgesteld moeten worden. Je moet dan maar denken: Afwijken van je planning maakt het leven leuker en onvoorspelbaarder.


We krijgen je wel!

Posted at 13:19, 21/4/2008

Nou de afgelopen week heb ik m’n lol opgekund. Het begon er mee toen een tijdje terug iemand aan me vroeg: ‘bestaan er eigenlijk gemeentelijke regels voor het gebruik van open haarden?’. Mijn antwoord was: ‘Ik heb geen idee, ik zal eens informeren.”.

 

Daarna ben ik op het Internet gaan zoeken en stuitte daarbij op een artikel in het tijdschrift Lucht. In dit artikel werd gesteld dat open haarden en houtkachels een heel grote invloed hadden op de uitstoot van fijn stof.   Bovendien bleek de bouwverordening een verbod te bevatten om de omgeving overlast aan te doen door het verspreiden van rook, roet en stof. Bij dit laatste leerde navraag weer dat dit artikel niet goed te handhaven is.

 

Binnen de fractie vonden we, dat uitstoot van fijn stof wel heel er fors was. Zeker als je daarbij in aanmerking neemt dat het totale verkeer verantwoordelijk is voor 30%.  De oorzaak van de uitstoot was, dat hout vaak onvolledig verbrand wordt. Dat kan komen door het stoken van nat hout, snoeihout of bewerkt hout. Ook onvoldoende toevoer van zuurstof kan een oorzaak zijn van onvolledige verbranding. In ons voorstel wordt dan ook gepleit voor een actieve voorlichting door de gemeente. Ook vragen we om eens te kijken of aanscherping van de regels kan leiden tot het handhaafbaar zijn van het bestaande verbod. Als dat niet kan dan moet je in onze ogen het verbod afschaffen. Een verbod instellen dat je niet kunt handhaven is immers onzin.

 

Zoals te doen gebruikelijk is over deze materie een persbericht gemaakt. Dit persbericht bevatte abusievelijk geen zin over intensievere voorlichting. Het Noord-Hollands Dagblad gaf het bericht weer en stelde in de openingszin: ‘Weg met open haarden, kachels, barbecues en vuurkorven’.  Dit stond niet in ons voorstel. De rest van het artikel was een goede weergave.

 

Andere kranten namen het artikel over en schreven, dat GroenLinks een verbod wilde doorvoeren op barbecues. Dit stond ook op de site van Geen Stijl. De Gazet van Antwerpen berichtte zelfs al dat GroenLinks een verbod wilde op al het stoken van hout.

 

Het gevolg was een enorme hoeveelheid reactie op de site. Mijn e-mail box die bestookt werd en telefoontjes van alle mogelijke media. Volledig onschuldig aan het ten laste gelegde, heb ik iedereen de werkelijke situatie uitgelegd. Toch schrik je wel van de onderhuidse haat die er bij mensen zit. Hiervoor hoef je alleen maar de reacties even door te bladeren.  Ik ben een flink aantal keren dood gewenst en er is mij ook toegevoegd dat ze me wel zouden vinden als ze niet meer mochten barbecuen.

 

Éen van de reacties eindigde met:

 

Tel daarbij op dat Groenlinks in NL notoire ex-terroristen verheerlijkt, extreem links of groen terrorisme steunt, en Zot vraagt zich af: Welk onnozel uilskuiken gelooft nog dat GroenLinks de wereld verbetert ipv kapot maakt?”

 

Ik antwoordde:

 

Zo zie je maar dat de uitstoot van fijn stof ook een desastreuze uitwerking op de hersenen heeft.”

 

Het Noord-Hollands Dagblad heeft het misverstand in een artikel uit de wereld geruimd. Daarna keerde de rust terug.

 


ZUINIG OMGAAN MET BELASTINGGELD

Posted at 14:54, 29/3/2008

Vorige week ontvingen we de kadernota. Dit is een nota waarin de financiële situatie van de gemeente geschetst wordt en waar een doorkijkje gegeven wordt naar de toekomst. Wat moeten we in de naaste toekomst investeren en hoeveel geld is er beschikbaar?  De nota geeft geen aanleiding tot grote vreugde. B en W vinden dat noodzakelijk onderhoud op een langer niveau uitgevoerd moet worden. Onderwijsgebouwen, sportaccommodaties en de uitvoering van het structuurplan vergen flinke sommen. Bovendien leggen extra exploitatielasten een flinke druk op de begroting. In de nabije toekomst komen we zo’n 4 miljoen per jaar tekort. B en W stellen voor om dit tekort te dekken door onder meer de lasten voor de verwijdering van afvalstoffen en de rioolbelasting fors te verhogen.  Eind mei zal duidelijk worden hoe de gemeenteraad hier over denkt. Het resultaat van het debat over de kadernota zal gebruikt worden om de begroting 2009-2012 te maken.

 

Nu zou je denken dat de raad, in de gegeven omstandigheden, extra zuinig met geld zou omspringen. Nou dat kunt u vergeten. Er is in Purmerend een stichting in oprichting die als doel heeft om de proloog van de Eneco tour (ronde van de Benelux) in Purmerend te laten plaatsvinden. Ze worden hierin ondersteund door de Sportraad en het comité dat de feestelijkheden van 2010 (650 jaar Purmerend) voorbereid. Wat houd deze proloog nu in? Het neemt in totaal drie dagen in beslag. De eerste dag worden de ploegen aan de pers voorgesteld. De tweede dag wordt een korte tijdrit gehouden. (Koemarkt, Purmersteenweg, IJsselmeerlaan, Gorslaan, Jaagweg, Nieuwstraat). De derde dag is de start voor de eerste echte etappe.

 

Het naar Purmerend halen van een dergelijk evenement kost geld. De stichting heeft hiervoor tweehonderdvijftienduizend euro nodig. Men denkt tachtigduizend euro op te halen bij sponsors en men vraagt de gemeente om een bijdrage van honderdvijfendertigduizend euro. Voor de gemeente blijft het hier niet bij. De gemeente moet bovendien vijftigduizend euro aan allerlei faciliteiten besteden. (Het plaatsen van hekwerken schoonmaken enz). Daarnaast zullen er ook nog flink wat ambtenaren ondersteunend bezig zijn. De totale kosten voor Purmerend bedragen dik twee ton.

 

Als Purmerend dit betaalt, zo zeggen de initiatiefnemers, dan krijgt de stad grote naamsbekendheid. We komen dan in tweeëndertig landen op de televisie. Bovendien heeft de commercie er baat bij en heeft het uitstraling op de breedtesport.

 

Met alle lof voor de initiatiefnemers. Zij kunnen uiteraard proberen de gemeente hiervoor te intresseren. De gemeenteraad behoort echter af te wegen of de uitgave van een dergelijk bedrag aan belastinggeld verantwoord is. Tot mijn niet geringe verbazing vond in laatste raadsvergadering, een grote meerderheid van de raad dit een verantwoorde uitgave. Besloten werd om de stichting in oprichting het gevraagde bedrag te geven. In het vorig najaar is de sportnota aangenomen. Hierin staat dat Purmerend topsport wil faciliteren. Als ik in van Dale kijk dan moeten we onder faciliteren verstaan:

                     technische hulp, voorzieningen aanbieden, beschikbaar stellen.

In dit geval faciliteren we niet alleen we betalen de beroepssport ook nog eens. Laten we eens aannemen dat er 150 renners deelnemen. Als de gemeente hieraan €200.000 bijdraagt dan betalen de Purmerendse belastingbetalers ruim € 1300,00 om een beroepswielrenner een rondje van vijf minuten te zien maken. Ik was erg verwonderd dat ook de SP deze uitgave steunde. In het najaar van 2007 vond deze fractie een uitgave van € 1,80 administratiekosten perhuishouden teveel om mensen vóór de kerst hun zestig euro teveel betaalde reinigingsheffing terug te betalen. Dit kon wel verrekend worden met de nieuwe heffing zei mevrouw Sacco. Hierdoor zouden de meeste mensen het geld in porties van € 6,00 per maand zou terugkrijgen in plaats van ineens. Gewone mensen hun geld tijdig teruggeven is voor de SP kennelijk minder belangrijk dan het (mede) financieren van beroepssport.


Neemt de raad zijn volksvertegenwoordigende taak wel serieus?

Posted at 14:18, 27/10/2007

Zo, eindelijk komt het er weer eens van. Ik zet geen goede voornemens meer in dit weblog. Men zegt dat de weg naar de hel er mee geplaveid is.  Ik heb wel een goede reden om maar weer eens aan het schrijven te slaan.

 

In de raadsvergadering van afgelopen donderdag zijn maar enkele punten behandeld. We begonnen met de installatie van een nieuw raadslid en daarna volgde het voorstel om Mona Keijzer, voormalig wethouder in de gemeente Waterland te benoemen tot wethouder. Er moest een nieuwe wethouder benoemd worden omdat Vincent Nijenhuis, wegens gezondheidsredenen is afgetreden.

 

Nadat er een hoorzitting gehouden was, hadden wij wel twijfels bij deze voordracht. Mevrouw Keijzer heeft zich in het verleden nogal negatief uitgelaten over het dualisme. Ze vond het dualisme de dood in de pot. Tijdens de hoorzitting kon ze niet duidelijk maken dat ze er nu anders tegenaan keek. Ze zei gewoon datgene dat ze verwachtte dat wij wilde horen: ‘ik ben dienstbaar aan de raad’.  Wij wilden het CDA niet het recht ontnemen om een wethouder voor te dragen en daarom hebben we onze twijfels kenbaar gemaakt en gesteld dat we haar op dat aspect extra in de gaten zouden houden. Wij wilden dus gewoon voorstemmen.

 

Tijdens de vergadering deed zich een complicatie voor. Mevrouw Keijzer woont in Ilpendam. De wet schrijft voor dat een wethouder binnen de gemeente moet wonen. Zij zou dus moeten verhuizen en dat wil ze niet. De raad kan voor een jaar dispensatie geven voor deze wettelijke bepaling. Ernst Ankersmit van P93 had in de handelingen van de eerste kamer ontdekt dat deze dispensatie beargumenteerd in het raadsvoorstel moest staan. Omdat het raadsvoorstel hier niet aan voldeed stelde hij voor het voorstel pas acht november a.s. te behandelen zodat het voorstel in overeenstemming met de voorschriften kon worden gebracht. Een forse meerderheid van de raad weigerde dit. Men voegde alleen een zinnetje aan het voorstel toe. Toen er na ruim twee uur vergaderen, waarin een aantal schorsingen, eindelijk gestemd werd, was de uitslag 25 voor, 8 tegen en twee ongeldige stembiljetten. Karlien en ik hadden onze stem ongeldig gemaakt omdat we niet van plan waren om een stem uit te brengen op een voorstel dat niet aan de voorschriften voldeed. Ankersmit kondigde aan het besluit voor vernietiging voor te dragen. Het resultaat is nu dat mevrouw Keijzer als wethouder gaat functioneren. Als Ankersmit om formele redenen in het gelijk wordt gesteld, zijn alle beslissingen die zij genomen heeft ongeldig. Ik begrijp de  drammerigheid van de raad in deze absoluut niet. Als Ankersmit gelijk krijgt zou het voor de tweede keer zijn dat de raad, ondanks waarschuwingen, een besluit neemt dat niet in overeenstemming met de wet is. Het spreekwoord zegt:’Een ezel stoot zich in het gemeen………’

 

Bestrating de Gors-zuid

Toen deze  ellende achter de rug was, liet de raad zich van de goede kant zien. Een aantal bewoners van de kruidenbuurt in de Gors-Zuid was niet tevreden over de kwaliteit van de herbestrating. De gebruikte oude stenen gaven een groot kwaliteitsverschil te zien met het nieuwe materiaal dat elders in de buurt gebruikt was  Men was dinsdagavond de fracties langs gegaan. De volgende dag zijn een aantal raadsleden ter plekke gaan kijken. Deze raadsleden vonden dat de bewoners gelijk hadden. In de raadsvergadering werd besloten  om het werk stil te leggen en kreeg de wethouder opdracht om het nu openliggende deel van de buurt, indien mogelijk, met nieuw materiaal te bestraten.  Verder moet er nu eerst maar eens gekeken worden of de toepassing van oud materiaal de gewenste kwaliteit oplevert. Vijtien november a.s. praten we daar verder over.

 

Volksvertegenwoordiging en onderwijs
De Purmerender Scholengroep, dat is de organisatie die nagenoeg het hele voortgezet onderwijs onder zijn vleugels heeft, zond aan alle ouders een brief waarin gesteld wordt, dat door de regeringsmaatregelen, de kwaliteit van het onderwijs ernstig wordt aangetast.

 

Wij vonden dit een belangrijk signaal. Los van de vraag wat de oorzaken zijn, is het nogal wat als zo’n grote onderwijsinstelling zegt niet meer aan redelijke kwaliteitsnormen te kunnen voldoen.  De gemeente raad is volksvertegenwoordiging. De leden van de raad zijn dus gekozen om namens de Purmerendse gemeenschap te spreken.  De raad zou zich dus niet alleen met het besturen van de gemeente moeten bemoeien maar moet een open oog hebben voor problemen die zich in deze gemeenschap voordoen. Als men aan deze problemen niet zelf iets kan doen, dan zal het op het bordje gelegd moeten worden van degenen die er wel iets aan kunnen doen.  Vanuit dit uitgangspunt hebben wij een motie ingediend waarin geconstateerd werd dat de raad ernstig verontrust was over de aantasting van de kwaliteit van het onderwijs en waarin de minister van onderwijs gevraagd werd hier aandacht aan te besteden.

 

Het is onbegrijpelijk dat een aantal partijen vond, dat de raad zich hiermee met landelijke politiek bemoeide en dat ze daarom tegen zouden stemmen. Volgens ons is de kwaliteit van het onderwijs, dat in Purmerend gegeven wordt, wel degelijk een zaak voor de gemeenteraad. Als zich daar problemen voordoen en de Purmerendse jeugd dus kwalitatief  slechter onderwijs krijgt dan moet de raad voor de belangen van die jeugd opkomen.

 

De uitslag van de stemming. Voor GroenLinks, P93, SP, D66, één lid van de CDA-fractie, twee leden van de VVD-fractie en twee leden van de PvdA fractie. Dit betekende dat de motie met 17 tegen 18 stemmen werd verworpen.

 

Van deze uitslag had ik echt een kater. Ik kan heel goed tegen m’n verlies, (ik vind het niet prettig natuurlijk) maar in dit soort gevallen niet. Het opkomen voor goed onderwijs is overduidelijk een verantwoordelijkheid van een politiek orgaan als de gemeenteraad. Als een meerderheid van de leden van dat orgaan hun verantwoordelijkheid in deze niet kennen, dan is dit meer dan verschrikkelijk. Ze verwaarlozen dan het belang van de Purmerendse jeugd. Nog erger wordt het als de PvdA wethouder voor onderwijs, de motie ernstig ontraadt. Hij komt dan niet op voor het belang van de jeugd maar voor wat hij het belang acht van zijn partijgenoot de minister van onderwijs.

 

 


Een nieuwe weblog.

Posted at 12:07, 26/6/2007

Ondanks alle goede voornemens heb ik het een tijdje af laten weten in mijn weblog. De reden: Omdat het account bij de provider XS4All opgezegd was, kon ik ook niet meer bij mijn weblog komen. Je neemt je dan voor om de zaken in orde te maken en ergens een nieuwe weblog aan te maken. Dat komt er dan niet van. Gevolg: Het lijk of ik geen interesse meer heb om de zaak bij te houden.

Voor de gemeenteraad staat het reces nu voor de deur. Als er tussentijds reden is om iets te schrijven dan zal ik dat doen. Anders beginnen we in september weer met frisse moes.

Hosting door HQ ICT Systeembeheer