Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Clio's internetdagboek Home | Profile | Archives | Friends
over wat Clio bezighoud

zenuwen14/6/2009

Ik wist het zeker, en ander was het toch "niet geschoten, altijd mis".... ja ik kan het toch proberen? ik verlies er niets mee, het is een uitdaging,......... zelfverrijking ...... ja dat zei ik ja, en ik meende het ook zeker. Nu zeg ik het alleen nog tegen anderen en denk ik ondertussen: "waar ben ik aan begonnen?".

Morgen tentamen maken en woensdag nog één! Oe... aan dat laatste moet ik maar even helemaal niet denken, even één stapje tegelijk. En dan te bedenken dat ik nooit echt zenuwachtig was voor proefwerken, tentamens op de middelbare school. Nu ja, dat is niet helemaal waar, voor mondelinge tentamens was ik wel altijd wat zenuwachtig, maar toch niet zo extreem? Of heb ik dat weggedrongen? Voor m'n examens had ik niet eens geleerd: geen zin, ik haalde het toch wel .. (hoewel ik als soort van bijgeloof wel de nacht voor een examen het boek van het betreffende vak onder me kussen legde)... en ik haalde het ook.

En nu ? Ik voel een knoop in m'n maag komen als ik aan het tentamen denk ! Zelf op de vierjarige opleiding die ik voor m'n huidige werk volgde had ik niet zoveel stress. Als we dan in de grote zaal zaten te wachten tot we mochten beginnen keek ik wel even om me heen en had dan even zo'n "oe spannend"-momentje, en dan dacht ik altijd; "nou daar zitten we dan...".
Meestal zag ik dan de eerste vraag/vragen en wist ik het antwoord en dan ging ik van start: rooie wangen, driftig schrijven (eerst netjes, maar eindigend in mijn bij vlagen onleesbare, ik-schrijf-nooit-meer-uren-achter-elkaar-handschrift), nog net geen puntje van m'n tong uit m'n mond (of misschien toch wel?). Nadien had ik een goed gevoel; ik had wel voldoende vragen goed en dan te bedenken dat ik er nauwelijks vooraf voor leerde (is was gewoon aanweazig bi jde lessen, schreef dan driftig mee, deed m'n werk, waarik natuurlijk ook veel leerde en maakte soms m'n huiswerk).

Afgelopen september heb ik de knoop doogehakt: ik ga voor een carriereswitch. M'n man, ouders, en familie staan volledig achter mij, en ik ook, .. toch?
Omdat stoppen met werken financieel geen optie is heb ik hier en daar wat moeten uitzoeken en ben ik bezig geweest, daarbij helpt zo'n crisis ook niet echt moet ik zeggen. Lang verhaal kort; ik ben minder gaan werken, mijn werkgevers en collega's weten van niets en sinds enkele maanden ben ik dus bezig met een opleiding die volledig anders is dan mijn huidige werk.
Met het tentamen op de drempel ga ik twijfelen; kan ik dit wel?, wil ik dit echt wel? , moet ik nu niet nog even leren? Had ik er niet meer tijd in moeten steken?

Maar juist dat ik er zo zenuwachtig voor ben geeft wel aan dat ik het belangrijk vind. Belangrijk voor mijzelf en belangrijk voor mijn toekomst, onze toekomst. Pfff, verstandelijk snap ik het wel allemaal, nu nog "even" doen ... zo toch nog maar even de stof doorlezen en vanavond vroeg naar bed met het boek onder m'n kussen ....

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link
Hosting door HQ ICT Systeembeheer