Op het gebied van her rekenwerk kwam de Duitser Wilhelm Schickard , van huis uit astronoom en wiskundige, in 1623 met een zo als hij het noemde rekenklok. Het apparaat kon optellen vermenigvulderen delen aftrekken en kon de uitkomsten ook nog tussentijds bewaren. De eerste mechanische rekenmachine met memoriefuncties dus.

De veel bekendere Fransman Blaise Pascal, wiens naam voor de programmeertaal pascal wordt gebruikt, bouwt bijna twintig jaar later namelijk in 1641, voor zijn vader die voor de franse belastingsdienst werkte, een rekenapparaat dat kon optellen en aftrekken.
	Jaren later pakt de Duitser Gottfriet Wilhelm Leibnits het ontwerp van Pascal op en maakt er een binaire rekenmachine van door gebruik te maken van logaritmen. Leibnits, was een van de weinige hombre universales, wat wil zeggen dat hij bijzonder begaafd was. Deze uitvinder was van huis uit theoloog diep gelovig en baseerde zijn binaire rekenkunde op zijn inzicht dat naast God niets was. Naast licht is donker en naast de een is de nul. Alles was volgens het terug te brengen naar deze wetmatigheid. Feit is dat deze natuurwetenschapper, Philosoph, Historicus, Medicus en politicus de basis legde voor het binaire rekensysteem.
	In 1808 presterend de Fransman Joseph Marie Jacquard, een programmeerbare weefmachine te bouwen. Het weefpatroon was in ponskaarten vastgelegd. Een knap stuk industriële automatisering en de eerste toepassing van ponskaarten.
	De eerste rekenmachine die de uitkomst kon afrukken op koperplaten was de Diference Engine van de Engelse wiskundige Charles Babbage. Deze rekenmachine was puur voor navigatie berekeningen op zee bedoelt. De machine kon allen optellen en aftrekken. Na de Diferece Engine ontwierp Babbage de Analytical Engine een rekenmachine die uit vier delen bestond. Een invoereenheid, een geheugeneenheid, een rekeneenheid en een uitvoereenheid. De invoereenheid was een ponskaartlezer. Het rekengedeelte kon alle basisberekeningen uitvoeren.
	De bedoeling was om de berekeningen aanhand van een programma op de ponskaarten uit te voeren. Daarvoor was een programma nodig. Om deze klus te klaren trok hij Ada Countes Lovelace aan om de programma’s te ontwerpen. De eerste programmeuse was een feit. De programmeertaal Ada ontleent hier zijn naam aan. Het idee was revolutionair de uitvoer echter gehinderd door mechanische onvolkomenheden onmogelijk.
	In 1890 lukt het Herman Hollerith, de zoon van Duitse emigranten, op basis van ponskaarten een registratie systeem te bouwen. Hij noemt het systeem het Electric Tabulating System Het systeem wordt in 1900 door de Amerikaanse overheid gebruikt om een volkstelling door te voeren. Herman Hollerith heeft inmiddels de TMC Tabulating Machine Corporation opgericht. De machines van hem werden de Hollerith machines genoemd. De kantoorautomatisering is begonnen. Later zal het bedrijf de naam veranderen in IBM.
	De ENIGMA wordt in 1918 door de Duitse Ingenieur Arthur Scheribus ontwikkelt en verkocht aan bedrijven en instellingen. In 1926 koopt de Duitse Wehrmacht het apparaat en vraagt om aanpassingen en uitbreidingen om de code veiliger te maken.
	In 1934 begint de Duitse ingenieur Konrad Zuse aan de bouw van de eerste vrij programmeerbare binaire computer. Het apparaat wat later Z1 werd genoemd werkte volledig mechanisch en was oparationeel in 1936. Tijden een van de bombardementen op Berlijn is de machine echter verloren gegaan. Drie technici van de Bel Telephone Laboratory ontwikkelden in 1948 de transistor. John Bardeel, Walter Brattain en William Shokly die later ook zijn naam zou geven aan de Shokly diode. De transistor is onder ander een elektronische schakelaar. Hij kan in hoge mate de werkzaamheden van de elektronenbuizen overnemen. De afmetingen van de transistor zijn een heel stuk kleiner dan die van een buis. Daar komt nog bij dat de transistor met veel minder stroom kan werken dan de buis.   In het jaar 1981 is het gangbare besturingssysteem CPM en de meeste microcomputers zijn gebaseerd op de S100 Bus. Tandy met zijn TRS-80 Model 1, Model 2 voor de zaken markt met een uitgebreid pakket aan software, maar ook Apple hebben de Microcomputermakt in handen. In Europa is het vooral Tandy met de TRS-80 Model II die op het succes van de TRS-80 Model I doorborduurde en de weg naar de bedrijven had gevonden. Het merk Cromemco was de enige serieuze concurrent. In Nederland verschijnen de eerste commerciële gespecialiseerde computerwinkels. Biasc in Rijswijk en RAL Microcomputers in Den Haag. Het midden en kleinbedrijf ziet steeds meer voordelen te zien in het fenomeen Microcomputer. Vooral het aspect tekstverwerking was bijzonder interessant. De aanschaf van een microcomputer met CPM en het tekstverwerkingsprogramma Elektric Pencil en de daarbij horende printer was al spoedig terug verdient. Dit was het moment waarop IBM zijn Personal Computer de IBM PC op de markt bracht. Technisch gezien was de IBM PC geen bedreiging voor de marktleider Tandy en de Apple computers. Het was de naam, het Big Blue effect en de marketing die de IBM tot een succes bracht.