Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Titel in bloggers

Huize Hegger

Palmpasen en Pasen

12:06, 28/3/2013 .. Posted in Opvoeding .. 0 comments .. Link
De achtergronden van Palmpasen en Pasen 

Veertig dagen na Carnaval vieren we het Paasfeest, op de eerste zondag na de lente-vollemaan. Het paasfeest is een feest waarmee we het nieuwe leven vieren, maar waarmee we ook stilstaan bij de dood. In de christelijke traditie herdenken we namelijk de opstanding van Christus uit de dood, in de voorchristelijke traditie werd rond deze tijd met uitbundige vruchtbaarheidsfeesten gevierd dat de natuur de winter overwonnen heeft. Met Pasen staan we stil bij het nieuwe leven, door bijvoorbeeld bonen of sterrenkers te zaaien en door eieren te versieren. Eieren zijn het symbool voor het nieuwe leven dat ontstaat uit iets wat ogenschijnlijk dood is. Voor de jongere kinderen komt de paashaas langs met een mandje vol met eieren. De paashaas is niet voor niets een haas. Hazen zijn dieren zonder vaste verblijfplaats die zich opofferen voor hun soortgenoten (net als Christus): als een haas die achtervolgd wordt moe is, neemt een andere haas zijn vlucht over. Het Christelijke paasfeest valt samen met het Joodse Pesach (ook wel bekend als het lentefeest). Met Pesach vieren de Joden de bevrijding van de Joodse slaven uit Egypte onder leiding van Mozes. Omdat de vluchtelingen snel weg moesten, konden ze alleen ongerezen brood meenemen op hun vlucht. Dat waren de Matzes, die wij nu ook met onze paasmaaltijd eten.

De week voor Pasen noemen we de “stille week” (of goede week) die begint met de palmpasenoptocht op de laatste zondag van de vastentijd. Op de dagen in de “stille week” herdenken we de gebeurtenissen vóór de opstanding van Christus op Paaszondag: de tempelreiniging, de twistgesprekken met de schriftgeleerden, het laatste avondmaal op witte donderdag, op goede vrijdag de kruisiging en op stille zaterdag de helletocht van Christus.

Met Palmpasen vieren we in de christelijke traditie de intocht van Jezus in Jeruzalem. Maar de Palmpasenoptocht kent ook een voorchristelijke traditie: tijdens onze Palmpasenoptocht draagt ieder kind een eigen “levensboom”, net als in de voorchristelijke lenteoptochten met symbolen van het (nieuwe) leven en de lente: een broodhaan. Hanen kondigen immers de nieuwe dag aan, het nieuwe leven in de lente. Daarnaast is de zon in de paasstok terug te vinden: het rad om de stok heen verbeeld het zonnerad. De vruchten die we aan de stok hangen zijn verder symbolisch de dragers van het nieuwe levenszaad. Ook de liedjes die we zingen met Palmpasen zitten vol symbolen. Zo zingen we:

Pallem pallem Pasen, ei – koer – ei
over ene zondag krijgen wij een ei 
een ei is geen ei, twee ei is een hallef ei
drie ei is een paasei

Eén ei is niets: ieder mens heeft de ander nodig. Twee ei is pas de helft van de mens, het zintuiglijke en lichamelijke deel. Drie ei is de drie-eenheid van lichaam, ziel en geest, dat is het werkelijke paasei.

Nog meer informatie:
http://www.mijnhemeltje.nl/blog/achtergrond-mijnhemeltje/pasen/


Mindfulness

12:25, 9/1/2013 .. 0 comments .. Link

Sinds eind vorig jaar ben ik officieel Mindfulness Trainer. Al een aantal jaar verdiep ik me in deze materie en de opleiding heeft de 'passie' (in hoeverre dit een Mindful begrip is ;-) voor mindfulness alleen maar meer toegenomen. Ik vond op internet een interessante aflevering van NOVA waarin aandacht voor 'alternatieve' behandeling van depressie. In de uitzending wordt door directeur GGZ Groningen trouwens goed uitgelegd waarom dit 'alternatief' heet en waarom 'alternatief' helemaal niet zo 'alternatief' is als het lijkt (als je me nog kan volgen ;-)

Item begint na tien minuten:

http://www.novatv.nl/page/detail/uitzendingen/7687#



Laat kleuters spelen!

10:55, 31/12/2012 .. 0 comments .. Link

Ik vond een artikel op internet uit het Onderwijsblad wat precies weergeeft waarom (naast een aantal andere redenen) wij voor het Vrije School onderwijs kiezen. Lees maar!

http://www.mandypijl.nl/artikelen/we-zijn-een-generatie-aan-het-verpesten.pdf



Sint Jansviering

16:39, 10/11/2012 .. Posted in Metta .. 0 comments .. Link
Gisteren was er Sint Jansviering bij het Kleine Rijk. Thuis werd een pompoen uitgehold en voorzien van een zon, maan en ster. Op het Kleine Rijk werd eerst zelfgemaakte pompoensoep + vers brood gegeten en daarna werden er Sint Jansliedjes gezongen en door de tuin gelopen. In de tuin zaten twee rijke vrouwen die appels en mandarijnen uitdeelden. Allemaal erg indrukwekkend en ook mooi.
Photobucket
Photobucket
Photobucket

Vakantie Lefkas

11:02, 9/9/2012 .. Posted in Beslommeringen .. 0 comments .. Link

Ons vertrek twee weken geleden. Met de trein naar Schiphol was al een heel feest. De fiets ging mee op vakantie! Het werd een 'paarse krokodil'-story (ken je die reclame?) maaruiteindelijk kon 'ie toch nog een weekje meegenieten van de Griekse zon. Metta ging voor het eerst met het vliegtuig, erg leuk en ging goed allemaal.

Photobucket Photobucket 

We hadden een privé (!!!) zwembad bij ons huis (geen je) en dat was onwijs luxe. We hebben er enorm veel gebruik van gemaakt en Metta vond het helemaal geweldig om papa erin te gooien!

Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket

Zwemmen in de zee was ook  heerlijk en we hebben menig uitstapje naar (verlaten) strand en baaitjes gemaakt.

Photobucket Photobucket

We gingen ook op pad door het Griekse landschap. We hebben alleen maar zon gehad, wat een weelde! We zagen mooie stranden, bergen, cypressen, reden onder geurende bomen door en aten allerlei lekkers in pittoreske dorpjes in lokale taverna's.

Photobucket PhotobucketPhotobucket Photobucket 
Photobucket Photobucket

Het leukst van allemaal, van de hele vakantie, was wel het 'zijn' met elkaar. Lekker dollen in het zwembad, onbeperkt verhaaltjes voorlezen, verstoppertje spelen, kortom: genieten van elkaar!

 Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket     Photobucket Photobucket 



Beter

21:49, 24/8/2012 .. Posted in Diabetes .. 0 comments .. Link

Oef, gelukkig gaat het inmiddels beter dan het gezoek in 't begin met de sensor. De investering van de afgelopen tijd (strak eet/beweegschema, stoppen met sporten en uitstapjes) is het gelukkig waard geweest. Mijn sensor geeft nu steeds vaker betrouwbare waarden, wat goed is voor het vertrouwen in de sensor en daarmee onlosmakelijk in mezelf. Ik heb zelfs besloten om 'm mee te nemen op vakantie, m'n maatje. Was ik eerst niet van plan, geen zin in gedoe. Maar het gaat nu zo goed, dat ik het gewoon ga proberen en zie wel waar het schip strandt.

Morgen vertrekken we hiernaartoe: http://www.elizawashere.nl/collectie/zoeken.htm?searchtext=Olivetto%20Villas

Heel veel zin in. Spannend, voor het eerst vliegen met Metta. Ze heeft er helemaal zin in. En wij ook! Tot over twee weken!



Uit eigen tuin

16:00, 22/8/2012 .. Posted in Culi .. 0 comments .. Link

Dit jaar hebben we een moestuin. Een lapje grond van 5x7 meter waarop we onze eigen groenten verbouwen, zoals spinazie, peultjes, tuinbonen, postelein en bietjes. Zie hieronder onze eerste oogst pompoenen. JAMMIE!!!

 Photobucket



Zoeken

18:45, 3/8/2012 .. Posted in Diabetes .. 1 comments .. Link

Inmiddels heb ik alweer meer dan twee weken de sensor. De eerste dag was ik euforisch: het begin van mijn nieuwe leven was aangebroken. Daarna gingen Sander en ik een weekendje weg een daarbij horend totaal ander ritme (ander eten, andere tijdstippen, andere beweging en ga zo maar door), met als gevolg dat de sensor totaal van zijn/haar padje af raakte.

De sensor gaf bijvoorbeeld aan dat mijn bloedsuiker op 18 zat en als ik met mijn oude vertrouwde bloedglucosemeter meette, gaf die een meting van 8,5 aan. Oei, dat is natuurlijk een groot verschil en na een aantal van dit soort metingen, raakte niet alleen de meter maar vooral ik behoorlijk in de war.

Soms gebruikte ik de sensor als maatgeving voor 'bijsturing' en dan kwam ik bijvoorbeeld in een enorme hypo terecht. Heel irritant en tijdens een mini-vakantie zo ontregeld zijn, is niet echt een prettig gevoel, kan ik je vertellen. Het ontspannen weekendje weg had daardoor nogal wat 'ups en downs' ;-)

Op dinsdag na het weekend kreeg ik een nieuwe pomp + meter. Met de nieuwe sensor ben ik nu gewoon echt helemaal in het nieuw! Alles bestudeerd, aangesloten en 'proefgedraaid' en na het weekend begonnen met mijn dagboek van de sensor. Onderdeel van deelname aan het onderzoek met de sensor is namelijk dat je twee weken alles opschrijft wat invloed heeft op je bloedsuiker, dus: voeding, bewegen, stress e.d. Ik ben nu vijf dagen bezig met het dagboek en krijg meer inzicht in wat er precies gebeurt inside my body.

Een stabiele lijn is helaas nog niet zichtbaar, ik stuiter nog steeds van laag naar hoog, echter, de marge wordt smaller: bloedsuikers komen bijna niet meer boven de 12 uit. Iets waar ik voorheen alleen maar van kon dromen. Uitschieters op een dag van een flinke hypo tot een bloedsuiker van 20 waren geen uitzondering. Nu schommel ik op een heel ander niveau: hoger dan 12 komt 'ie bijna niet.

Count my blessings, zou je denken, niets is minder waar. Er zijn een aantal dingen waar ik behoorlijk tegenaan loop sinds ik ben begonnen met de sensor:
- de afwijkende waardes van sensor en meter (de meter heeft altijd gelijk) waardoor ik nog niet helemaal kan vertrouwen op de sensor.
- ik probeer verwoed om mijn bloedsuikers stabiel te krijgen, omdat de sensor dan betrouwbaardere waardes geeft. Hoe stabieler de bloedsuikers, hoe betrouwbaardere waardes de sensor geeft. En dat is natuurlijk het doel. Echter, de reden waarom ik de sensor gebruik, is omdat ik geen stabiele waardes heb. Je raadt het al, het is een kringetje waar je héél langzaam uitkomt. En dat vind ik behoorlijk frustrerend af en toe!
- om de bloedsuikers stabieler te krijgen, leef ik nu behoorlijk 'strikt' qua voeding en beweging. Ware het niet dat ik vakantie heb en het heel lekker vind om te sporten. Die verleiding kan ik soms echt niet weerstaan. Met de nodige schommelingen als gevolg, helaas.

Valt het tegen? Ja. Tijdens mijn vorige periode van gebruik van de sensor heb ik deze opstartperikelen helemaal niet gekend. Hoe dat komt? Een raadsel, ik heb het gepieker erover opgegeven. Wellicht had ik 'toevallig' een meer stabiele periode destijds en werkte de sensor daarom twee weken optimaal. Dat is nu wel anders, helaas.

Positief nieuws is er ook. Ik word echt super begeleid door hele aardige mensen van het Erasmus die erg met mij (en de andere deelnemers) meeleven. Ik kan altijd bellen of mailen. Ook de leverancier van de sensor Medtronic mag altijd gebeld worden en je krijgt dan kundige mensen aan de lijn. Ze hebben goede tips. Ook heb ik een andere deelneemster aan het onderzoek ontmoet en het is heel fijn om informatie en ervaringen te kunnen uitwisselen.

Bottum line is dat het momenteel erg zoeken is, zowel naar stabiele waardes als naar vertrouwen in de sensor. Kortom: het onderzoek vergt een flinke dosis tijd en vooral doorzettingsvermogen, energie dus en dat is soms ver te zoeken als je van laag naar hoog bounct. Soms is de motivatie even ver te zoeken en heb ik flinke behoefte aan een coach voor een peptalk (met dank aan Sander ;-)

PS oude post met onderwerp 'Diabetes' te vinden onder nieuw aangemaakte categorie 'Diabetes' (zie in rechtermenu).



Zomer

18:14, 31/7/2012 .. Posted in Metta .. 0 comments .. Link
Photobucket

Kijktips

07:41, 3/7/2012 .. Posted in Beslommeringen .. 0 comments .. Link

De afgelopen tijd weer wat interessante docu's gezien. Hieronder kijktips.

Erg onder de indruk van het drieluik Doen & Laten waarin filmaker Anneloor van Heemstra haar dreigende burnout in beeld brengt en deze ook in onze maatschappelijke context plaatst. Erg herkenbaar allemaal:

http://www.uitzendinggemist.nl/programmas/8469-doen-laten

Daarnaast zwaar in shock na het zien van de Zembla-uitzending "Ziek van je mobieltje" over stralingsrisico's. Volgende dag meteen een oortje gehaald en Metta krijgt no way een mobiele telefoon voordat ze 25 is ;-) Kijk en oordeel zelf! Of steek je kop in het zand, net als de Nederlandse overheid:

http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1261572

Natuurlijk niet te vergeten "Over de streep", my oldtime favorite waarin Arie Boomsma naar middelbare scholen gaat en de leerlingen een dag beleven om nooit te vergeten. Mijn inziens een serie over verschillen, maar vooral overeenkomsten, pubers, groepsgedrag en vooral: verbinding. Moooooi!!!

http://www.uitzendinggemist.nl/programmas/1420-over-de-streep



Afhankelijkheid - deel 4

18:08, 17/6/2012 .. Posted in Diabetes .. 0 comments .. Link

Het verhaal met de sensor heeft eindelijk een happy end (I loooove happy endings :-)

Afgelopen vrijdag heb ik van mijn nieuwe diabetesverpleegkundige te horen gekregen dat ik 4 juli mag komen voor een infobijeenkomst en 18 juli voor een vervolgbijeenkomst en uitgifte van de sensor! Op de vraag hoe lang ik de sensor dan krijg, antwoordde zij "tot in de eeuwigheid" (nu al mijn favoriete diabetesverpleegkundige ;-)

Eind goed, al goed. Binnenkort dus LIVE te bewonderen: de sensor!



Vaderdag

16:23, 10/6/2012 .. Posted in Beslommeringen .. 0 comments .. Link

Vandaag is het vaderdag, toch?! Dus: ontbijtje klaar, cadeautjes. Zegt Sander onder het ontbijt opeens: "is het vandaag eigenlijk wel vaderdag?" Ik dacht in eerste instantie dat hij doelde op de hoeveelheid cadeautjes; vond hij het niet genoeg? Of aan het feit dat hij tóch even de afwasmachine uitruimde (dat mag natuurlijk niet op vaderdag ;-) Maar nee, hij bedoelde dat hij gisteravond had gehoord dat het misschien helemaal geen vaderdag was vandaag! Nou, ik geloof dat hij gelijk heeft. We hebben er niets van aan getrokken en er een mooie dag van gemaakt. We crossten richting het strand en troffen daar een zonovergoten stranddag. Papa en mama op een ligbedje, Metta in het zand. Vervolgens voor een frisse duik in het water (verkoeling was noodzakelijk). Het was een heerlijke dag, wat een verrassing!

Cadeautjes op bed

 Photobucket

Zonnebaden en frisse duik

 Photobucket Photobucket

Photobucket Photobucket
Photobucket

Uitgeteld na een heerlijke zonnige dag op het strand

Photobucket



Afhankelijkheid - deel 3

18:52, 14/5/2012 .. Posted in Diabetes .. 0 comments .. Link

N.a.v. mijn vorige stukje vroegen een aantal hoe het verder is gegaan. Inmiddels zit ik in een heel ander traject. Het verhaal zoals in vorige post omschreven, bleek tijdens mijn bezoek aan de diabetesverpleegkundige achterhaald. Het traject om een definitieve sensor te krijgen is heel anders geworden, doordat niet de verzekering maar de ziekenhuizen de uitgifte van de meters regelt. Daar zijn de ziekenhuizen niet blij mee, want zij moeten nu beoordelen of een patiënt wel/ geen recht heeft op zo'n ding. Daarnaast is het bij 'mijn' ziekenhuis (Sint Fransiscus Gasthuis) zo, dat ze maar een beperkt aantal sensoren hebben voor een heleboel patiënten. Met als gevolg dat zelfs niet alle zwangeren sensoren krijgen. Mijn geveinsde zwangerschapswens bleek dus verre van een goede indicatie om een sensor aan mij te verstrekken.

Andere manieren onderzoeken dan maar. Zo'n andere manier is het particulier aanschaffen van een continue glucose meter. Aanschafkosten van het apparaat: 800 euro. 3 maanden de benodigde sensoren erbij: 550 euro. Slik... dat bedrag hebben we in Huize Hegger niet zo 1-2-3 over...

Vervolgens gekeken wat de mogelijkheden bij een ander ziekenhuis zijn, het Erasmus MC. Ik had zo'n flauw vermoeden dat zo'n vooraanstaand ziekenhuis wellicht meer mogelijkheden heeft voor uitgifte van de sensoren, en inderdaad. Een nogal lang verhaal kortmakend, komt het er waarschijnlijk op neer dat ik bij het EMC vanaf juli in een traject kom waar ik wél een sensor kan krijgen. Definitief uitsluitsel heb ik nog niet, maar hoop ik deze week te krijgen. Het bijkomende 'gedoe' van overgang naar een ander ziekenhuis neem ik voor lief.

Momenteel loop ik nog rond met een sensor van mijn oude ziekenhuis die ze me 'uit coulance' hebben meegegeven. Vrijdag loopt 'ie af en mag ik weer ouderwets met de vingerprikjes gaan meten. Met als gevolg: zie vorig verhaal.

Wordt vervolgd met hopelijk een happy end.



Afhankelijkheid - deel 2

18:19, 22/4/2012 .. Posted in Diabetes .. 0 comments .. Link

Al eerder schreef ik over mijn chronische ziekte, Diabetes Mellitus type I en de (on) handigheid dat je er niets van ziet aan de buitenkant. Kort samengevat: een ziekte waar voor mij prima mee te leven is, maar die je altijd meedraagt, je kunt 't nooit eens 'uitzetten' of thuislaten. Best irritant. Regelmatig verschijnen nieuwsberichten over vermeende mogelijkheden om de ziekte te behandelen of genezen. Dat gaat dan meestal over type II, wat ook best irritant is, want dat is werkelijk een heel andere vorm van Diabetes dan ik heb. 

Type I is nog niet te genezen, over de details zal ik niet uitwijden. Maar weet je wat het frustrerende is? Er is al lang een behandeling die werkt. Het heet de continue glucose meter. Wellicht heb je me wel eens met een apparaatje in de weer gezien. Als het met een slangetje aan mijn lijf zit, heb je mijn pomp gezien. Als je een apparaatje in een zwart etuitje zag, heb je mijn meter gezien. Simsalabim, als je die twee combineert heb je de continue glucose meter. Wat doet die precies? Zoals je al kan raden uit de naam, meet dit apparaatje continue (om de minuut) de glucosewaarde in mijn bloed.

Heel praktisch, als je bedenkt dat mijn bloedsuiker van tja, pak 'm beet, 2 tot zo'n 30 varieert. Even ter vergelijking, bij een gezond persoon ligt deze waarde op ongeveer 4-7. Af en toe voel ik me net zo'n achtbaan, kun je je er iets bij voorstellen?!

Maar er is dus dat apparaatje, de continue glucose meter. Een oplossing, dat zeker. Maar het lullige is dat de verzekeringen dat ding niet vergoeden. Hij is namelijk reteduur. 200 euro per maand praat ik over. En bovendien, zeggen de mannen in pak van de zorgverzekeraar (die ZEKER WETEN zelf geen diabetes hebben): "als je continue weet wat je bloedsuiker is, word je gek". WAT?! Weet je waar je gek van wordt? Continue NIET weten wat je bloedsuiker is!!!!! Het ene moment 7 meten (hulde) en nog geen kwartier daarna je helemaal wouws voelen omdat ik een hypo (= laag bloedsuiker) heb. DAAR WORD JE PAS GEK VAN!!!!!!! Ik schrijf even mijn frustratie eruit, jullie begrijpen het wel ;-)

Tijdens mijn zwangerschap (bijna vier jaar geleden) heb ik van alles geprobeerd om het apparaatje vergoed te krijgen. Ik kreeg nul op mijn rekest en gezien alle emoties die daarbij kwamen kijken en de hormonen, leek het me niet verstandig om nog meer energie te steken in iets wat waarschijnlijk in een teleurstelling zou eindigen. Met als gevolg, zie verhaal vorige keer (9 maanden héél veel gedoe). En onbegrip, want wat is nu meer indicatie voor het vergoeden van zo'n ding, waarmee de waarden in 1 klap stabieler worden, dan een klein kindje in je buik? Onbegrijpelijk!

Eind 2010 is er een overeenkomst gesloten met zorgverzekeraars en Diabetes Vereniging waarin is afgesproken dat er vier soorten patiëntgroepen in aanmerking komen voor vergoeding. Een daarvan is zwangeren. Mooi dus.

De groep "werkende-moeders-die-nog-steeds-dagelijks-tobben-met-het-stabiel-krijgen-van-hun -glucosewaarden-en-daar-heel-goed-hun-best-voor-doen" komt niet in de overeenkomst voor. En dus wordt het apparaatje niet vergoed. Jammer, want het zou een hoop frustratie, onzekerheid en vooral complicaties op lange termijn voorkomen.

Dus werd mij gevraagd, toen ik weer eens braaf met mijn boekje vol hoge en lage waarden kwam aanzetten in het ziekenhuis, of ik zo'n apparaatje (sensor) voor zes dagen wilde, om te kijken wat er nu precies gebeurt met die waarden. JA! Dat wil ik wel. En zo geschiedde, afgelopen woensdag kreeg ik die sensor.

Sinds die dag heb ik het gevoel dat ik een ander leven heb. Moeilijk uit te leggen als je de ziekte zelf niet hebt, het komt er op neer dat je weer weet wat er gebeurt 'binnenin'. Het geeft me zekerheid en stabiliteit en daarmee vrijheid. Een gevoel dat ik sinds mijn zeventiende, toen ik de ziekte kreeg, niet meer heb gevoeld.

Als een dolle ben ik me gaan verdiepen in de voorwaarden voor vergoeding. Wat blijkt? Het moet echt heel slecht met je gaan, wil je voor vergoeding in aanmerking komen. Maar ja, jammer. Ik functioneer, gek genoeg, zou ik bijna zeggen, nog best ok. Geen gekke complicaties, geen coma, geen ziekenhuisopnames.

Maar wel behoefte aan wéten wat er gebeurt. Dinsdag ga ik terug naar het ziekenhuis en overleg ik wat de mogelijkheden zijn voor vergoeding. Om teleurstelling te voorkomen, heb ik 1 troef achter de hand. 1 van de groep mensen waaraan de vergoeding wél wordt toegekend, is namelijk zwangere vrouwen óf vrouwen die zwanger willen worden. Nu ligt dat laatste niet in de planning, maar ach, wie checkt dat?!

Het gevoel van afhankelijkheid, van de welwillendheid van ziekenhuis en zorgverzekeraars, is voor mij echt vreselijk moeilijk. Het is een mooie oefening in geduldig blijven, maar oef, het valt me zwaar. De oplossing ligt voor de hand, wat zeg ik, ís er gewoon en dan nog gaan anderen beslissen of ik er 1 'verdien' of 'recht op heb'.

Wordt vervolgd.



Lente!

19:36, 25/3/2012 .. Posted in Beslommeringen .. 0 comments .. Link

Heerlijk genoten vandaag met de familie Hegger bij de Pyramide van Austerlitz!

 Photobucket Photobucket

Photobucket Photobucket

Photobucket Photobucket
Photobucket Photobucket



Retraite

11:48, 29/2/2012 .. Posted in Beslommeringen .. 0 comments .. Link

Afgelopen week namen Sander en ik deel aan een retraite. Het was voor ons weer een verrijkende en inspirerende ervaring om samen met gelijkgestemden stil te zijn, te delen in beoefening en mee te doen aan de ceremonies en rituelen.

Conclusie is dat we onze beoefening weer meer aanwezig willen laten zijn in ons leven. Ik ga deelnemen aan de Sangha van Hulpverleners en we gaan samen kijken bij een Sangha in Gouda. Het samen met anderen beoefenen ervaren we als heel waardevol.

Als je het leuk vindt, kun je meer lezen over de retraite op:
http://www.centrumboswijk.nl/?page_id=33

Over onze beoefening op:
http://www.aandacht.net/

In 2007 namen we voor het eerst deel aan een retraite bij Thich Nhat Hanh in Plum Village. Even een mooi kiekje opgeduikeld van die retraite:

Photobucket

Drie jaar!

19:05, 19/2/2012 .. Posted in Metta .. 0 comments .. Link

Metta werd afgelopen vrijdag drie jaar! De avond voor haar verjaardag werd ze ziek en op haar verjaardag zelf (vrijdag) was ze de hele dag niet fit. Dat is wel te zien aan de foto's... Gelukkig was ze zaterdag weer wat opgeknapt en kon ze genieten van alle aandacht.

Photobucket Photobucket

Photobucket Photobucket Photobucket
Photobucket Photobucket



Sneeuw- en ijspret

20:44, 13/2/2012 .. Posted in Beslommeringen .. 0 comments .. Link

De afgelopen week hadden wij een prive sneeuw- annex ijsbaan voor de deur. Echt luxe en zoooooo leuk! Momenteel kijken we alweer uit op een met regen gevulde vaart... De dooi is medogenloos. Om terug te denken aan die fijne dagen op het ijs, hierbij wat kiekjes.

Voor 't eerst op schaatsen
Photobucket   Photobucket

Sneeuwballenpret
Photobucket   Photobucket



Lukt niet

19:42, 10/12/2011 .. Posted in Beslommeringen .. 1 comments .. Link

Mijn streven is om minimaal eens per week een stukje te plaatsen op ons blog. De laatste maand haal ik dat niet en dat vind ik erg jammer! Vind het altijd leuk om in tekst of beeld wat te delen. Het goede nieuws is dat ik het druk heb met mijn eigen bedrijf. Vorige, deze en volgende maand geef ik 3 uitwisselingsavonden voor moeders over de onderwerpen hechting, loslaten, opvoeden en balans. Daarnaast ben ik met mijn vriendin Mirjam bezig met het ontwikkelen van Mindfulnessavonden dit voorjaar. Zij voor ondernemers, ik voor moeders. En dan heb ik natuurlijk ook nog mijn werk op de scholen. Scholen inderdaad, want ik heb er een opdracht op een school bijgekregen! Echt heel fijn, een leuke school met aardige mensen. Het werk op de scholen vind ik echt fantastisch! Hopelijk lukt het binnenkort eens wat te schrijven over wat ik allemaal tegenkom in mijn werk en wat ik kan betekenen voor de leerlingen en hun ouders.

Nu is het weekend en Juul is op bezoek uit Noorwegen. We gaan zo lekker ontbijten in de stad. Heerlijk weer hier in Rotterdam, dus we gaan lekker op de fiets. Fijn weekend iedereen!



Afrika!

19:20, 29/11/2011 .. Posted in Beslommeringen .. 0 comments .. Link
Opa en oma zijn in Afrika. Daarom wat kiekjes van een wandelende Metta met pop in het mistige najaarsweer van even geleden. Onderweg moest popje ook nog even wat drinken, dus: stoppen! Photobucket Photobucket Photobucket

{ Last Page } { Page 1 of 13 } { Next Page }

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links

Antroposana
Antroposofie en het kind
Helianth
Ons huis

Categories

Beslommeringen
Culi
Diabetes
Huis
Info avonden
Metta
Opvoeding

Recent Entries

Palmpasen en Pasen
Mindfulness
Laat kleuters spelen!
Sint Jansviering
Vakantie Lefkas

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer