Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Denker Home | Profile | Archives | Friends

De allereerste...21/5/2009

De allereerste, naja de allereerste op deze site dan. Het wordt echter wel weer tijd dat ik wat dingen van me afschrijf. Ik blijf er veel te veel mee in mijn hoofd zitten en ik word er gewoon niet vrolijk van.

Deze week vakantie van het werk. Het was nodig ook. Heb me veel te druk gemaakt over van alles en nog wat. Ten eerste heb ik net de afdeling van een collega overgenomen en hij heeft er een gigantische bende van gemaakt. Mijn God, wat een zootje. Er moet nog heel veel werk worden verricht wil ik dat op orde krijgen. Ten tweede werk ik met complete randdebielen. Om het maar even heel bot te zeggen. Ze willen niet werken, doen niets anders dan lanterfanten en je krijgt nog een grote bek terug ook. De pest is dat ik het ze niet eens kwalijk kan nemen eigenlijk, want zo zijn ze wel gemaakt door genoemde voorganger. Ze weten niet beter dan dat ze mogen doen waar ze zin in hebben en nergens op gecontroleerd worden.

En nu dus mijn week vakantie... Het is me verboden op het werk te verschijnen. Wat ik goed snap hoor, want ik zou me alleen maar storen aan alle zooi die ik zie. Nu werk ik een supermarkt, en in alle filialen hier in de stad ken ik wel mensen. En als ik wil eten deze week zal ik toch naar de supermarkt moeten he. Helaas is het overgrote deel van het personeel ook zeer goed tot roddelen in staat, wat er toe leidde dat ik dinsdag bij de supermarkt bij mij in de buurt kwam en meteen geconfronteerd werd met de vraag: 'Hoe gaat het nu met je?' Waarop volgt: 'Ik hoorde namelijk dat je veel te veel werkt en het even niet meer trekt...' Dus... overdrijven is een vak en mijn collega's zijn er in afgestudeerd.

Ik heb de afgelopen drie weken zes dagen gewerkt (per week he, dus 18 dagen totaal). Wat niet gebruikelijk is, mensen worden maximaal vijf dagen per week ingepland. Het was alleen wel even nodig om wat dingen goed te regelen. Aangezien genoemde voorganger (waar ik op het moment trouwens echt de pest aan heb) de boel daarvoor behoorlijk aan het verzieken was en hij nu drie weken vrij was. Dus ik moest van de gelegenheid gebruik maken natuurlijk.

Ik erger me echt dood aan die gast. Ik zal hem even K. noemen. K. is maar twee jaar ouder dan ik, maar hij doet net of hij alles beter weet en kan. En dan denk ik: 'als dat zo is, waarom ben jij dan van je functie afgehaald?!?!?!' Zegt ie ook nog heel betuttelend tegen me: 'Ja weet wel dat ik je uit de wind hou hoor. Niet dat ik naar complimenten wil vissen, maar dat doe ik wel. Want mensen klagen over de planning.' Kwader kan je me niet krijgen dus he. Dat de planningen niet klopten was nog zijn schuld ook. Ik had een planning gemaakt, aan hem voorgelegd om er naar te kijken en hij doet er niets mee en hangt die planning op. Zijn we in die week aanbeland zegt ie tegen me: 'Er klopt niets van je planning, wat ik deed toen ik hier net was, ik maakte de planning en legde hem voor aan N. en dan moest hij er goed naar kijken.' Ik ontplofte zo'n beetje, want dat was toch precies wat ik gedaan had. Wat een klootviool. Hij moet weg en snel ook.

Anyway, terug naar mijn roddelende collega's. Collega I. was aan het klikken tegen mijn baas over het feit dat ik zoveel had gewerkt en dat ze zich daar zorgen over maakte. Heel lief bedoeld, werkelijk I. is de liefheid zelve, maar vervolgens kreeg ik wel tijdens onze vergadering op mijn flikker. Want I. had natuurlijk wel even gelijk dat ze dat aankaartte *grrrr*. Bel ik dinsdag op omdat ik vergeten was iemand vrij te geven zegt I.: 'Eigenlijk had ik meteen moeten ophangen toen ik wist dat jij het was.' Overdreven.

Tot vandaag, of inmiddels gisteren, had ik eigenlijk best een goede vakantie. Helemaal niet zo bezig met het werk enzo. Gisteren wel bezig geweest met een collega die langs kwam over een personeelsfeest. Gewoon iets leuks om te doen. A.s. vrijdag gaan we uit eten en dan zouden we dat mooi goed kunnen uitwerken ondertussen. Moet ik wel weten of daar geld voor beschikbaar is, dus ik belde vandaag mijn baas of ze dat kon uitzoeken voor vrijdagavond, want dat zou het wel makkelijker maken natuurlijk.

Reageert ze nog boos ook aan de telefoon. Dat ik helemaal niet had moeten bellen, dat dit mijn werkvrije week is en weet ik het wat. Het was verdorie één vraag, en ik mag toch zeker zelf wel weten waar ik mijn tijd aan geef. Ze neemt me de hele controle uit handen en het irriteert me. Ik woon op mezelf, mijn vriendinnen zitten een eind verderop en hebben doordeweeks zeker geen tijd. Dus ik kijk al de hele week tegen mezelf aan. En nou ben ik uiteraard fantastisch gezelschap, ghehe, maar na een paar dagen word ik zelfs gek van mezelf. Ik moet ook af en toe kunnen ventileren. Maar ik zal het vrijdag wel aankaarten onder het eten, dat ik dit niet zo geslaagd vind. Ligt er een beetje aan wie er op komen dagen trouwens. Maar als het goed is, komt ze voor het eten toch nog bij mij thuis. Dus dan gooi ik het wel even neer.

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link
Hosting door HQ ICT Systeembeheer