9/12/2006 - Nieuw leven

Opluchting nu alles een beetje gezakt is.Ondanks de rust die nu over me komt is het nog lastig om met J een gesprek te voeren. Begint erg snel met stemverheffing te praten. Haar gezegd dat ik het oke vindt als ze hier in huis blijft wonen en zeker in verband ook met onze 13jarige tweeling. Wil alleen niet dat ze eventuele vriendjes hier mee naar huis neemt.

Zegt dat dat heel moeilijk wordt. Wil steeds weer haar emoties over me heen gooien. Gezegd daar zij niet meer door het dal heen wil met mij dat ze dat maar bij haar vriendinnen of therapeut moet doen en niet meer bij mij. Hoef geen emotionele kots meer over me heen. Heb haar veel te veel verzorgd zonder er wezenlijk veel voor terug te krijgen. Heb deze valkuil in mijzelf ontdekt en merk dat dat mij veel oplevert. Dus ebt mijn boosheid weg en zie dat J op dit moment niet meer op kan brengen.

Het zij zo voorlopig.

Een nieuwe lente een nieuw geluid. Er blijft zeker nog pijn en verdriet dat het zo gaat. Heb gezegd aan haar dat indien zij het ooit aandurft om het wezenlijk aan te gaan dat die deur altijd nog open staat.

Liefs kees

6/12/2006 - Loslaten

Samen een tijdje op weggeweest en nu weer loslaten. Weten dat we aan elkaar gegroeid zijn en nu ieder zijnsweegs wil gaan.

Zie nog steeds mogelijkheden, doch weet nu ook dat J mij dat nu niet geven kan.

Pas nu goed op met wie ik ooit eventueel weer mee in zee ga. Stevig, lief zelfstabdig mens, die niet alleen maar in wil nemen doch ook vanuit haar hart en uit liefde geven kan.

Wie kent dit ook en heeft nog waardevolle tips.

Ben geen mongool  op afstandsbediening meer die steeds gaf om zo te krijgen wat ie hebben wilde doch nooit kreeg.

Ik heb liefde en tederheid nodig en een maatje naast mij ipv een tegenstandster. Wie het hardste schreeuwt krijgt het meest.

Donjere dagen voor kerst doch ik kom er doorheen.

Heb fijne coach die mij door dit alles heen loodst.

Kom steeds dichterbij wat ik nodig heb en dat voelt goed. Niet meer afhankelijk van wat de ander nodig heeft en hopen daardoor terug te ontvangen. In eigen kracht komen en daardoor min of meer vanzelf ontvangen wat ik nodig heb.

Mijn zoon woedend en wilde vanochtend zijn schoolboeken in de container gooien. J heeft dit nog kunnen voorkomen. Begon later wel weer tegen hem te schreeuwen.

Hem gevraagd om met iemand te gaan praten want het is niet niks wat er allemaal gebeurt.

Ga met goede moed door en blijf dicht bij mezelf.

Groeten  Kees

5/12/2006 - Tweelingzielen.

Goedemorgen,

Vannacht tot 2 uur een boek gelezen over tweelingzielen.

Mooi en tevens pijnlijk .

Samengaan en dan afscheid nemen en uiteindelijk zien wie er op je pad komt. Nu de tweelingziel?

Mijn echte maatje die onvoorwaardelijk van mij houdt en waar ik onvoorwaardelijk van houd?

Samen dezelfde spirituele weg volgen zonder er over hoeven na te denken bijna.

Zomaar samen zijn in liefde en elkaar hierin kunnen versterken zonder op tenen te lopen.

Het werpt mij in ieder geval terug op mijzelf nu zonder in zelfmedelijden te vervallen, valkuil als ik in de shit zit.

Zelfreflectie en meditatie op diverse momenten, zonder er over na te denken. Voelen, laten stromen, en alles maar op laten komen als kak, verdriet, nieuwe mogelijkheden, zon, creativiteit.

Mij niet meer af laten remmen en daardoor in zekere zin afhankelijk zijn van een ander.

Blijven doen waar ik voor sta met liefde en respect voor de ander. Uit de verwijten stappen is nog het lastigste. 'T duveltje wil regelmatig de kop opsteken.

Zij dit en jammaar zij dat. Wil ik niet en nooit meer

Ben opgeleid als gestalttherapeut en heb diverse jaren een praktijk gehad.

Na de komst van kinderen en een verhuizing is deze praktijk kleiner geworden en gingen mijn energie en aandacht naar elders uit.

Nu komt het weer terug. Wordt zelf nu gecoacht door iemand waar ik heel veel aan heb en weer terugkeer naar mijn creativiteit en zorg naar en voor mijzelf. Zonder een ander geweld aan te doen.

Voor meer informatie over gestalt werk of allerlei anders kun je mij altijd berichten op

platenenboeken@snelnet.net

Zelf zoek ik maatjes die dezelfde weg van zomaar zijn zonder voorwaarden willen meelopen.

Zal trouwens blij zijn als de feestdagen achter de rug zijn. Ik ga er beslist nog wat van maken, doch het is lastig voor me hoe ik mij nu voel er met plezier naar uit te kijken.

Wil daar gauw weer naar toe, naar de vrijheid van de vreugde en liefde en plezier. Het echte genieten.

Luister veel naar muziek en denk ondertussen aan de ouders en familie van Jesse. 't kan altijd erger niet.

4/12/2006 - Scheiding

Mijn vrouw wil mij niet meer en is niet bereid om het tot op de bodem uit te zoeken.

Pijn, veel pijn.

Niettemin blijf ik met beide benen op de grond, voel veel vriendschap om me heen om het draaglijk te houden.

Ga veel de stilte in om te voelen hoe het zover heeft kunnen komen na 16 jaar.

Geloof ook niet in deze scheiding en denk dat er nog zeer veel mogelijk is.

Ga deze weblog dan vanaf nu als dagboek gebruiken om mij te kunnen uiten en te brainstormen. Reacties en opbeurende woorden zijn welkom.

Ga straks met iemand praten om eea op een rijtje te krijgen.

Welke steun geef ik aan mijn tweeling van 13 jaar, welke steun geef ik aan mijzelf.

Is een echtscheiding niet vaak een verwend nest syndroom, een egocentrisch gegeven of richten wij het in onze maatschappij zo slecht in dat 1 op de drie huwelijken stranden.

Pijn en opluchting wisselen elkaar af.. Pijn over de breuk en opluchting over de rust en ruimte die ontstaat.

Kwaadheid ook over het gemak, over ego, over ikke ikke en de rest kan stikke.

Weet dat ik erdoorheen kom, doch mijn vertrouwen heeft een ernstige deuk opgelopen.

Luister muziek, lees boeken, en ben stil. Probeer ij niet te laten vangen door de kwaadheid en frutratie.

Probeer bij de intense liefde te blijven waar uiteindelijk alles om draait, niet of je een groter zwembad hebt dan je buren.

Niet het geluk voelen en zien hetgeen voor het oprapen ligt doch steeds reiken, hunkeren naar de overkant. Angsten voortdurend aan laten praten door politici die het zgn goed met de mensheid voorhebben, doch het woord liefde uit hun persoonlijk woordenboek hebben geschrapt. Wie doet er met mij mee weer liefde in de wereld te brengen, als is het om te beginnen in je directe omgeving. Ik sta achter je.

's avonds 4 december, Veel verdiet, allenig, weet niet waar ik het zoelkken moet, sinterklaas gaat voorbij want de kinderen zien het niet zitten net te doen alsof. Voel helemaal met ze mee, want dat zie ik ook niet zitten.

Wat mij betreft zo gauw mogelijk alles zakelijk afhandelen en kappen.. Zo samen in 1 huis wonen en niets wezenlijks meer kunnen delen is balen.

Wil het goed houden voor mijn koters, kost echter verrekte veel moeite.

Probeer licht te ontdelkken in de duisternis en aai de katten die me kopjes komen geven, schrijven is enigszins troostend, en ga morgen weer naar mijn werk om mijn verstandelijk gehandicapten met mijn aanwezigheid te verblijden.

Zijn altijd weer blij om me te zien en dat geeft ook weer wat rust.

Denk aan anderen die het veel rotter hebben dan mij en dat relativeert weer en beetje.

Niet om het weg te stoppen.

Een andere keer weer over iets anders.

Groeten kees Haarlem