Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Vietnam 2008

3/4/2008 - 1 en 2 april

We hebben er geen moment aan gedacht dat het 1 april was, daardoor waren er ook geen 1 april grapjes.

De rit van Halong Bay naar Hanoi verliep verder zonder problemen. We stopten alweer bij een bijverdienste van de chauffeur. Dit keer kon je geborduurde schilderijen kopen die door oorlogs-gehandicapten gemaakt  werden. We hebben geen gehandicapte gezien en volgens mij heeft er ook niemand wat gekocht.

In Hanoi aangekomen hebben  we nog wat souveniers gekocht en daarna hebben we, omdat het de laatste dag was, aan de straat allerlei soorten schelpdieren gegeten. Heel lekker (maar niet verstandig)!
Toen hebben we nog een afzakkertje in een bar genomen met wat mensen die daar in de buurlanden voor het Rode Kruis werken.

2 April om ½2 zaten we, na ruim 4 weken, in in het vliegtuig naar huis.
Voor die tijd hadden we nog een berichtje op de webside willen zetten, maar doordat in het hotel de stroom  het  af liet weten was daar geen mogelijkheid meer voor.

Conclusie: We hebben een prachtige vakantie gehad.  Ook met de kinderen viel alles buitengewoon mee. In een woord geweldig!!!



0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

29/3/2008 - Trip naar Indonesie 16 tm 25 maart 2008 (2)

Na de vulkaan Bromo zijn we met dezelfde chauffeur van de vorige rit richting ferry gereden. Een flinke afstand, waarvoor hij 600.000 dong vroeg, omgerekend ca. 12 euro voor een afstand van ruim 300 km. Daar zeg je geen nee tegen, maar achteraf....

De man was heel aardig en sprak goed Engels. Hij was een gelovige moslim en al 3 keer in Mekka geweest. Hij was daar heel onderhoudend over en zo leer je nog eens wat.

Maar helaas kon ook Mohammed ons niet helpen toen we een echte bandjir tegenkwamen. Bijna waren we bij de ferry toen we in een file terechtkwamen die er serieus uitzag. Iedereen stond te wachten voor een brug die niet eens openstond. Uit de naastgelegen heuvels kwam zoveel water dat de rivierbedding het niet meer aan kon en het water de brug overstroomde met een flinke stroming. Verder rijden was niet mogelijk en we besloten om niet te wachten, maar een alternatieve weg te pakken, wat echter wel 200 km om was. Onderweg in een stad hield onze chauffeur het ook nog voor gezien, maar een nieuwe taxi bracht ons keurig bij de ferry om ongeveer 22.00 uur. Tegen middernacht waren we dan eindelijk op Bali. De volgende dag zijn we met een lokale bus naar Legian/Kuta gereden, in het zuiden van Bali, welbekend bij onze Australische vriendin Lucy. De bus stopte bij iedereen die mee wilde en alles werd ingeladen. Volbezet is dan nog gematigd uitgedrukt. 

Bali is vervolgens een heel andere wereld met veel tourisme. We sliepen in een soort bungalow met een mooie tuin en een prima zwembad. Niks mis mee, na alle ontberingen.  

De volgende dagen hebben we alle stranden en tempels per brommer afgereden. De stranden van Nusa stonden me het meest aan, maar in Kuta was het gezelliger met veel surfers.

En toen was het gedaan met de trip van vader en zoon. Per vliegtuig eerst naar Jacarta met een overnachting dicht bij de airport en de volgende dag door naar Saigon, waar onze lieve Tram ons al stond op te wachten. Zij moest 's middags al naar Hanoi, en ik ben de volgende ochtend naar Hanoi gevlogen en daar kwam ook de rest van de familie aan. Gelukkig!

Dinant             

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

29/3/2008 - Trip naar Indonesie 16 tm 25 maart 2008 (1)

Samen op stap met je zoon is leuk, vooral als je deze normaal alleen per telefoon kunt bereiken. Arjan en ik hebben dat in het verleden ook gedaan en dat beviel uitstekend. Toen was het Laos en dit keer is de keus gevallen op Indonesie. In het bijzonder Java en Bali. Op Java hebben we een van 's werelds grootste tempels, de Burubudur, bezocht en de iets verderop gelegen Prambaran. Beide liggen in de buurt van Yogjacarta, de vroegere hoofdstad van Indonesie. Eerst moesten we vliegen op Jacarta en daar helaas een nacht overblijven omdat er geen aansluiting was. Jacarta is geen leuke stad, oneindig groot, veel verkeer en weinig bijzonders. Wel hebben we het vroegere Batavia bezocht en lekkere sate met nasi goreng gegeten. De volgende dag door naar Yogjacarta en dat is wel een leuke stad. Meteen maar een brommertje gehuurd en het paleis van de sultan bewonderd. Die is niet meer in functie, maar telt officieus nog wel mee. Zijn onderkomen gaf zijn status van vroeger goed weer. Er was bovendien een expositie met al zijn rijtuigen, kleding wapens en we werden ook nog getracteerd op een traditioneel concert. Maar nog leuker was de kermis die er op het terrein stond, waar de plaatselijke bevolking massaal op af kwam. 

Vanaf Yogja hebben we de trein gepakt naar  Surabaya en vandaar naar Probolingo waar de vulkaan de Bromo in de buurt ligt.

In Surabaya hebben we geen palmenstrand kunnen vinden. Wel kregen we te maken met taxi's die bij ons niet door de APK-keuring komen. Bij de eerste taxi begon een wiel aan te lopen met als gevolg een klapband midden op een druk kruispunt en heet dat het was. Direct komen allerlei lieden je " helpen"  en zaten we weer in een andere taxi. Maar die reed maar wat rond en dacht zo aan zijn geld te komen. Uiteindelijk kwamen we wel bij het treinstation, maar de rekening hebben we maar gedeeltelijk  betaald. Geen leuke stad dat Surabaya.

"s Avonds laat kwamen we aan in Probolingo en kregen nog een chauffeur die ons naar de berg wilden brengen. Een hotel hadden we al besproken. Het was inmiddels donker en plotseling kwamen we stil te staan. De oorzaak was een aardverschuiving, waardoor verder rijden onmogelik was. Daar sta je dan met je goede gedrag en het was al zo'n petdag. Gelukkig konden we wel lopend over de berg zand en na wat bellen kregen we een jeep die ons naar het hotel bracht.

De andere dag moesten we vroeg op, want we wilden de zonsopgang zien op de Bromo. Aangezien we vanaf het hotel lopend naar de vulkaan wilden, moesten we al om half vijf op.

Zie verder deel 2                   

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

28/3/2008 - 28, 29, 30 en 31 maart

We hebben aan de overkant van het hotel 3 brommers gehuurd en daar hebben we de stad een beetje mee rond gereden.

Sinds kort moeten volwassenen hier een helm op de brommer dragen, kinderen hoeven dat niet, maar ik was voor Kes al een tijdje aan het kijken om voor hem een helm te kopen en dan een met Micky Mouse er op. Hij is namelijk helemaal gek van Micky Mouse. Uiteindelijk heb ik er wel eentje kunnen vinden. Het is toch wel wat veiliger voor hem. Voor Neo zijn er nog geen helmen, maar die zit ook verstopt tussen Manon en Eric.

In Hanoi is het voor onze begrippen heerlijk weer, weinig zon en  zo'n 24 a 25 graden.


We hebben in Hanoi een reis besproken voor een driedaagse trip naar Halong Bay en Cat Ba en daar zijn we nu net weer van terug. De trip was all inclusief, op de drankjes na. Gelukkig hadden we daar genoeg geld voor bij ons want pinnen kun je daar nergens. (Internetten trouwens ook niet.)


We werden 's morgens om 8 uur met een busje bij het hotel opgehaald en daarmee reden we met nog 10 andere mensen naar de boot. De koffiepauze onderweg  was bij een groot soort souvenierhal. Daar krijgt zo'n chauffeur weer wat geld voor.

Halong Bay en Cat Ba staan op de lijst van Wereld Erf Goederen. De natuur is er prachtig. De zon heeft zich niet laten zien, maar de temperatuur was daardoor ook wel prettig.

We hebben 1 nacht op de boot geslapen en 1 nacht in een hotel.

Het vervoer van de boot  naar het hotel met ons allen was met een kleiner busje en daar pasten we bijna niet in met onze bagage, dit is echter geen probleem voor de Vietnamezen want ze stapelen net zo lang totdat er alles inzit. Het uitzicht is daardoor wel minimaal en de bochten zijn helemaal geen lolletje.


In Cat ba was er een feest aan de gang omdat het 49 jaar geleden was dat Ho Chi Minh daar op bezoek was geweest. Op de dag werd er druk geoefend, zang en dans en met grote drums voor de drakendansers.


's Avonds was het een gezellige drukte. Maar om een uur of tien viel alle stroom uit en toen was het feest snel afgelopen. Zoiets komt daar wel vaker voor dus hebben ze de hotels wel noodvoorzieningen.

De slaaphutten op de boot vielen qua ruimte wel mee, maar de frisheid was ver te zoeken. De dekens werden zonder te luchten zo weer voor de volgende gasten gebruikt en dat was waarschijnlijk al jaren lang zo.


De thuisreis verliep verder zonder problemen.

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

27/3/2008 - 25, 26 en 27 maart

Ik heb op het scheiden van de markt toch nog 2 broeken laten maken in Hoi An. 's Middags om 2 uur hebben ze de maat opgenomen en 's avonds om 7 uur waren ze klaar. Ze passen perfect!  Als ik wilde konden ze nog wel een paar broeken maken die na een uurtje ook klaar zouden zijn, maar dat vond ik een beetje te veel van het goede, al is 300.000 dong (= € 12) voor een broek op maat niet duur. Bepakt en bezakt zijn we in een restaurantje naast het hotel neergestreken en daar hebben we een zeer uitgebreide sea food maaltijd genuttigd. Krab, vis, garnalen, white roses, als groente een speciaal soort spinazie, natuurlijk met rijst . Voor Kes maar weer eens patat, dat is een van de weinige dingen die hij hier lust, behalve mie, brood en eieren. Snoep, melk, chocolademelk en ijs gaan er trouwens ook wel in.

Woensdagmorgen werden we om 6 uur met een busje opgehaald voor onze vlucht van 1 uur en tien minuten naar Hanoi.

Het vliegtuig vertrok om 8.10 uur en we waren mooi op tijd op het vliegveld. Helaas moesten we bij de douane controle een blikje limonade, een flesje limonadesiroop voor Kes, een halve fles wijn van mij en een flesje shampo van Eric inleveren. We hadden niet verwacht dat je dat voor een binnenlandse vlucht ook niet mee mocht nemen. Direct na de douane kon je gewoon weer blikjes drinken kopen.

Op het vliegveld van Hanoi zat Dinant ons op te wachten, hij was drie kwartier voor ons aangekomen.

We moesten een busje hebben om ons en onze bagage te vervoeren. Ze vroegen $35 voor een rit en na wat afpingelen gingen ze akkoord met $25.

Arjan had voor ons een hotel gereseveerd waar op dat moment ook Tram voor haar werk verbleef. Dus wij met dat taxibusje daar heen. Vlak bij het hotel kwam er een man in het busje en hij vertelde ons dat het hotel van zijn vader was en dat het nu als hospitaal was ingericht  (dat stond ook op de gevel voor ons) en dat wij daarom naar een ander hotel moesten, maar dat de prijs en het soort kamers precies hetzelfde waren. Het hotel waar hij ons naar toe bracht lag midden in het oude centrum dat was prettig en het zag er netjes uit, alleen de trappen waren wel erg smal en er was geen lift. De kamer van Manon en Eric was een danszaal maar die van Dinant en mij was niet zo groot, zeg maar klein.

Ik had niet zo'n goed gevoel over de hele gang van zaken, maar ik ben nogal gauw wantrouwend.

We waren net geinstalleerd toen we een telefoontje van Tram kregen, waar of we zaten. Dus wij het verhaal verteld, bleek er inderdaad niets van te kloppen.  

De volgende dag zijn we opzoek gegaan naar een ander hotel en daar verblijven we nu met z'n allen, alleen Arjan ontbreekt nog die komt zaterdagavond.

 

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

25/3/2008 - 22, 23 en 24 maart

De reis van Nha Trang met de trein ging best goed. Natuurlijk wel een heel gesjouw met alle bagage, maar we zijn nu zover dat we alles in 1 keer kunnen dragen. Oefening baart kunst zullen we maar zeggen. Je hebt bij die treinreizen weinig tijd om in en uit te stappen en de Vietnamezen dringen allemaal voor, tenminste zolang Eric niet in de weg staat want daar is natuurlijk moeilijk langs te komen.

 

We zijn om 8 uur 'savonds uit Nha Trang vertrokken en moesten eerst een paar Vietnamesen uit onze coupe jagen die daar lagen te slapen voordat wij ons hele hebben en houwen in de coupe konden pakken. Om 10 uur gingen we plat nadat we de wekker op kwart over 5 gezet hadden, we zouden om 6 uur in DaNang aankomen. Maar wat schetst onze verbazing, om 10 voor half zes werd er gezegd dat we over 10 minuten in DaNang aan zouden komen. We hebben nog nooit zo snel alles ingepakt en de kinderen hebben we in pyama meegenomen.

Met een taxi zijn we naar Hoi An gegaan. De chauffeur vroeg 450.000 dong voor de rit, maar we hebben de keus gemaakt om gewoon door de taximeter de prijs te laten bepalen en dat was een goede keus want toen moesten we maar 293.000 dong betalen.

We zitten in een prima hotel, er zijn wel wat meer muggen hier, maar hebben we tenslotte de muggenolie voor meegenomen en boven ieder bed hangt een klamboe. De muggen hebben weinig plezier aan ons.

"s Morgens is het hier een beetje bewolkt, later klaart het op en dan wordt het erg heet.

We hebben hier alle drie kleren laten maken. Ik een broek, Manon 2 jurkjes en Eric 2 costuums met 4 overhemden.

Je kan wel merken dat dit een veel kleiner stadje is. Er zijn erg veel  toeristen, die bijna allemaal met kleding zakken rondlopen.

Pinnen is wel lastig. De automaten zijn hier vaak leeg (het geld stroomt er ook met miljoenen uit) maar ze worden gewoon niet steeds bijgevuld.

Dinant en Arjan vliegen vandaag van Indonesie naar Saigon en morgen vliegt Dinant door naar Hanoi. Wij vliegen morgen ook van Hoi An naar Hanoi. Aan het eind van de ochtend ontmoeten we elkaar op het vliegveld van Hanoi.

Woensdagavond komt Tram en zaterdagavond komt Arjan.

 

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

21/3/2008 - 21 maart

Wij wensen jullie allemaal prettige paasdagen!
0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

20/3/2008 - 18,19 en 20 maart

We luieren hier lekker op het strand op strandbedden en onder de parasols die daar staan.

Manon, Eric en Kes zijn veel in het water. Manon is aardig verbrand al heeft ze zich wel ingesmeerd.

Eric heeft weinig last van verbranden, maar vervellen doet hij wel. Kes ook op zijn armpjes en zijn wangen, in zee heeft hij een T-shirtje aan. Neo en ik hebben geen last want wij blijven lekker onder de parasol.

Dinsdag hebben Eric en Manon een brommer gehuurd en heb ik op de kinderen gepast en woensdag hebben we weer op het strand gelegen. 

Iedere middag en avond eten we verse schelpdieren. We hebben niet erg veel foto's gemaakt want altijd maar weer eten is ook zo saai voor jullie om te zien en misschien maakt het jullie ook wel een beetje jaloers.

Vandaag regende het en hebben we geen zon gezien. Dat is dus weer niets om jaloers op te zijn. Vanmiddag hebben we treintickets gekocht voor onze reis naar Hoi An.

We hebben weer een 6 persoons slaapcoupeé. Dit keer vertrekken we om 8uur 's avonds en zijn dan om 6 uur 's morgens in DaNang. Vandaar gaan we met een taxi naar Hoi An.

 

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

17/3/2008 - 15, 16 en 17 maart

Op dit moment zitten we in Nha Trang.

De treinreis daar na toe ging uitstekend, we hadden een 6 persoons slaapcabine. De trein vertrok om 11 uur 'savonds en kwam om 6  uur 'smorgens aan.

Met een taxi zijn we naar het hotel gegaan wat Arjan al voor ons gereserveerd had. We hebben twee kamers met balkon met uitzicht op zee.

Het is een prima hotel maar de wifi die we nodig hebben om te mailen gaat niet verder dan de hal van het hotel, en wij zitten op de 3e verdieping, dus morgen ga ik een poging wagen om wat  foto's te versturen.

We hebben het hier erg naar ons zin. We brengen de dagen door op het strand onder een parasol en vooral Kes, Eric en Manon zijn vaak in het water te vinden. Kes is bijna de zee niet uit te krijgen, hij vindt het prachtig.

Op het strand verkopen Vietnameese vrouwen veel soorten verse kreeft, krab en andere schelpdieren en daar wordt door ons graag gebruik van gemaakt.

Dinant en Arjan zitten op dit moment in Indonesie en hebben het daar goed naar hun zin, maar daar zullen ze zelf wel over schrijven.

 

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

14/3/2008 - 13 en 14 maart

Donderdag zijn Dinant, Eric en Manon met de brommer naar de Cu Chi tunnels geweest. Dinant op Arjan zijn brommer een Honda, en Manon en Eric weer op een Vespa, nu wel een andere. Maar ook deze gaf het onderweg op. In dit geval moest de koppelingsplaat vernieuwd worden. Ze hebben met behulp van wat Vietnamezen een monteur opgezocht en die man heeft het keurig gemaakt voor de somma van 125.000 dong en dat is omgerekend € 5 voor het materiaal en het arbeidsloon. Ze hebben die man 200.000 dong gegeven en hij was als een kind zo blij.

De Cu Chi tunnels vonden ze erg interessant. Manon is alleen de ondergrondse gangen ingegaan, de mannen vonden deze te krap. Ze waren natuurlijk ook bedoeld voor de kleine Vietnamezen tijdens de oorlog om de Amerikanen te slim af te zijn. Ze hebben overal nog (open)valkuilen met de gemeenste folterwerktuigen en je kan er ook op een schietbaan met scherp schieten. Eric heeft 10x geschoten en volgens hem ook alle 10x raak, de getuigen hebben het niet zo snel kunnen volgen.

We hebben voor onze treinreis naar Nha Trang een 6 persoons slaapcoupé gereserveerd en dat moet dus gaan lukken met 3 volwassenen en 2 kinderen + de bagage.
Helaas deed het Internet het de hele dag niet dus we konden nog geen hotel boeken.
's Avonds hebben we met ons allen in de Chineese wijk van Saigon verschillende soorten schelpen, oesters, en krab gegeten. Ik heb vriendelijk doch beslist bedankt voor de oesters.

Vrijdag hebben we een heleboel gewassen zodat we alles schoon mee kunnen nemen naar Nha Trang. De werkster hier wast wel voor ons, maar we hadden nu zoveel was dat we het maar zelf gewassen en opgehangen hebben. Ze hangen hier ieder stuk wasgoed apart op een hangertje, wasknijpers hebben ze wel, maar daar doen ze niets mee.
's Middags zijn Dinant en ik samen weggeweest. Dinant heeft een nieuwe zonnebril op sterkte laten maken en ik heb een paar slippers gekocht. Daarna zijn we samen uit eten geweest.
Manon en Eric zijn met de kinderen uit eten geweest, toevallig in dezelfde buurt.

's Avonds zijn ze met zijn allen nog een doorzakkertje gaan drinken en ik heb gestreken en onderwijl op de kinderen gepast.
0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

12/3/2008 - 11 en 12 maart

Maandag hebben we op ons gemak aan de overkant van de straat ontbeten en daarna zijn we lopend de stad in gegaan. Heel afwisselend, stukje lopen, terrasje, winkelen, terrasje, wat kopen, lunchen, enz.

Op deze manier hebben we een hoedje voor Eric gekocht, wat niet meevalt omdat de hoofden in Vietnam veel kleiner zijn dan het hoofd van Eric.

Daarna hebben alle drie de mannen een ring voor hun vrouw gekocht.

Dinant was de aanstichter want hij wilde mij een ring geven voor de trouwdag.  Dat is een wit gouden ring met robijnen geworden, omdat een 40 jarig huwelijk een robijnen huwelijk is.

Dinsdag en woensdag zijn Manon en Eric naar de Mekong delta voor een 2 daagse trip, Dinant en ik zorgen voor de kinderen en Arjan zit voor zijn werk zo'n 600 km verderop.

Dinant heeft wat boodschappen gedaan op de Vespa en ik ben met de kinderen thuis gebleven.

's Middags hebben we het bedrijf waar Tram werkt bezocht, dat is een groothandel in Keramische artikelen en rietwerk, voor zowel binnen als buiten. Mooi bedrijf. Daarna hebben we gekeken op het werk van Tram haar moeder, die is manager in een hotel voor de afdeling sauna en massage. Ze wilde ons ook op de tafel hebben, maar dat hebben we maar niet gedaan, we zijn met de kinderen naar huis gegaan. Daar hebben we (via Arjan) eten besteld en lekker relaxt de avond doorgebracht.

 

In de buurt waar Arjan woont is een park en daar zijn Dinant en ik woensdag met de kinderen lopend naar toe geweest, Kes in het wagentje en Neo op de rug. In dat park  was een beurs waar ze schoolboeken verkochten, er was veel jeugd aanwezig en de drank was daarom niet aan te slepen. 

Ook wij hebben daar wat gedronken en Kes heeft zich aan ijsjes tegoed gedaan.

Manon en Eric hebben het erg naar hun zin gehad in de Mekong delta, ze hebben daar een floating market bezocht waar je werkelijk alle soorten etenswaren kunt kopen. Ze hebben gezien hoe noodles met de hand gemaakt worden, maar ook hoe meisjes vliegensvlug snoepjes inpakken (daar kan bijna geen machine tegenop).

 

 

 

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

11/3/2008 - 9 en 10 maart

Tjonge tjonge, wat kun je druk zijn met een cadeau zeg. Het was een complete trouwreportage zoals ze die hier in Vietnam normaal maken. We moesten ons 4x omkleden (en dat in de hitte), maar zoals jullie op de foto's zien, hebben we heel veel plezier gehad. In het park waar de foto's gemaakt werden liepen wel 50 bruidsparen rond, het ene stel nog mooier als het andere, maar wij waren wel verre weg het oudste paar. Jullie kunnen het hele resultaat wel zien als we weer thuis zijn want er wordt een heel album van gemaakt.

In Vietnam is het de gewoonte om de trouwreportage ruim voor het huwelijk te laten maken. Van een stel hoorde ik dat die in mei pas gaan trouwen.

Op onze trouwdag zijn we 'savonds uit eten geweest en daarna hebben we op het dakterras van Hotel Rex gezellig wat zitten drinken met een life muziekje op de achtergrond. (Hotel Rex is heel bekend uit de tijd van de oorlog in Vietnam.)

 

We hebben een 'Vespa' dag naar het strand gehouden. Dat wil zeggen 1 Vespa met daarop Eric en Manon, 1 Vespa met daarop Arjan en Tram, 1 scooter voor Dinant en 1 auto met chauffeur voor de kinderen en ik en de bagage.

Een paar kilometer vóór het strand hebben we een Apenkolonie bezocht. Je hoefde er niet naar te zoeken, want het waren brutale apen die je al bij het parkeren tegemoet kwamen. De kolonie bevond zich op een eiland en als extra attractie hadden ze er ook nog een heleboel krokodillen die je in een natuurlijke omgeving kon bekijken. Die omgeving bestond uit een mangrovebos, wat bij vloed onder water komt te staan.

Daarna hebben we in een beachresort een kamer gehuurd, waar we alle troep kwijt konden.  Het zwembad lag er naast en met zijn allen hebben we gepoedeld. Heerlijk. Gevolg was dat de maag ging knorren en op het strand kon je voor weinig geld seafood kopen. Je moet dan wel wat strandstoelen huren en daar zit je dan te midden van de Vietnamezen die ook een dagje uit zijn. Dat is vermakelijk, want normaal zijn niet zo uitbundig, maar als ze vrij zijn dan gaan ze zich te buiten aan drank en eten. Alle afval wordt direct op het strand gegooid en het is een grote zooi.  

Tegen 5 uur zijn we weer vertrokken naar Saigon. Het eerste uur geen probleem, daarna begon de ellende.

Bij één van de Vespa's met Eric en Manon zakte het achterwiel onder de scooter weg, maar gelukkig wist Eric de scooter op de weg te houden. Binnen no time kwamen plaatselijke Vietnamezen met hamer en beitel ons helpen. Met succes, helaas was dat voor maar even, want bij het verlaten van het eiland met de ferry bleek dat het wiel opnieuw los zat. Na nog een reparatie en weer stoppen kon Arjan zelf iets doen met wat inderhaast gekocht gereedschap en konden we Saigon bereiken. Wel erg vermoeiend allemaal.

Gisteren hebben we kalm aan gedaan. Arjan en Tram moesten werken en wij hebben wat gewinkeld en 's avonds in een goed restaurant gegeten, samen met de moeder van Tram die we nog niet eerder hadden ontmoet. Helaas sprak ze geen woord Engels en was de communicatie wat omslachtig. Het was wel gezellig. Als afsluiting zijn Dinant en ik, samen met Arjan en Tram naar een Tjechische biertent geweest, waar ook vrienden van Arjan kwamen en daar hebben we tot sluitingstijd de politiek doorgenomen           

 

 

 

 

 

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

8/3/2008 - 7 en 8 maart

Vrijdagmorgen moesten we al heel vroeg opstaan want de kinderen hadden een erg leuk cadeau bedacht voor onze trouwdag. We werden schrik niet, 6.00 uur 'smorgens bij een zaak verwacht waar we kleding moesten passen om een bruidsfoto reportage te laten  maken.

We hebben met Tram en Arjan erbij, 3 jurken uitgezocht en een licht en een donker costuum en voor beiden nog Vietnameese trouwkleding. De jurken moesten "iets"  veranderd worden dus zijn we eerst gaan ontbijten. Om 7.00 'smorgens zaten we al aan de biefstuk, gebakken eieren, patat en brood met jus'dorgange en ice coffee.

We hebben ontzettend veel plezier gehad. Ik opgemaakt en versierd als een kerstboom, toen helemaal gepikt en gesteven naar een park gereden om foto's te laten maken. Daar hebben Eric en Manon met de kinderen zich ook bij ons gevoegd. Nou wij waren niet het enige bruidspaar in dat park, volgens mij waren er wel 30 bruidsparen, maar we waren wel het oudste bruidspaar en hadden daardoor ook veel bekijks. We hebben ons daar nog twee keer moeten verkleden (lekker warm) en toen nog een keertje voor een foto reportage bij het oorlogsmuseum in het centrum van de stad. Dit alles bij een temperatuur van zo'n 28 graden, dus dat was wel even wat minder lachen.

Maar we vonden het een fantastisch cadeau en we hebben er wel een hele mooie fotoreportage aan overgehouden!

Met Kes en Neo gaat het prima, ze hebben wel wat last van de warmte, maar dat hebben we allemaal. Binnen hebben we airco en verder gaan we in hoofdzaak met taxi's overal naar toe.

Vrijdagavond zijn we voor de eerste keer met brommers de stad in gegaan om te eten.

Dinant en Arjan op de scooter met de buggy en de rugdrager. Eric en Manon met Neo tussen hun in op een brommer en Tram en ik met Kes tussen ons in op de andere brommer. Dat ging hartstikke goed, Kes vond het fantastisch!

Zaterdag hebben we lekker rustig aan gedaan. Arjan en Tram moesten een paar uur werken en wij hebben in de stad zitten brunchen en daarna in de touristische wijk geshopt. Eric en Manon hebben een twee daagse reis naar de Mekongdelta (a.s. dinsdag en woensdag)geboekt en Kes is naar de kapper geweest, die lange haren zijn hier veel te warm, voor de somma van 30.000 Dong (€ 1,20).

Terug in huis zijn Arjan, Eric en Pappa nog weer de stad in geweest voor wat fotospullen, maar die werden overvallen door een tropische regenbui. Nu zijn we in afwachting van het trouwdiner. Er is een afspraak gemaakt, waar weten we nog niet, we zien wel.

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

6/3/2008 - Vertrek en aankomst in Vietnam

Hallo allemaal,

Na een voorspoedige auto reis kwamen we veel te vroeg op Schiphol aan. Maar volgens mij was dat beter dan in een file te staan. We hebben zonder problemen ingecheckt en gelukkig zaten we alle 6 bij elkaar.

Bij de start moest Neo bij Manon op schoot in een speciale veiligheidsgordel en toen we eenmaal op hoogte vlogen werd er voor Neo een reiswiegje opgehangen.

We hadden gedacht dat Neo lekker zou gaan slapen, maar dat Kes misschien wel niet zou kunnen slapen (daarom hadden we hadden een paar kadootjes voor hem gekocht) gebeurde niet. Het was juist anders om. Kes sliep de hele nacht en Neo deed alleen maar hazeslaapjes. Maar op zich viel de hele reis heel erg mee. Neo in de rugdrager en Kes in de Buggy gaat heel goed.

Arjan en Tram stonden ons op het vliegveld van Saigon op te wachten en met 2 taxi's (bagage en 8 personen) zijn we toen naar Arjan zijn huis gereden. Tram had mooie bloemen voor ons neergezet als welkom, heel lief van haar.

Na een beetje relaxen en uitpakken zijn we met een taxi (je hebt hier van die grote taxi's waar we met z'n allen in kunnen, voor ....1 euro per rit) de stad in gegaan en hebben daar lekker zitten eten. De kinderen waren natuurlijk wel moe van de reis, maar het was voor hun nog wel middag, dus echt slapen deden ze niet.

Het huis van Diederik en  Arjan is niet echt berekend op zoveel personen maar het is er goed vertoeven!

Vandaag hebben we wat boodschappen gedaan en op een terrasje gezeten.

Op dit moment zijn Dinant en Eric met de brommers de stad in en Manon zit met de kinderen in bad.

Dit is de eerste mail vanuit Vietnam er volgen er nog een heleboel.

Iedereen in Nederland en ver daar buiten de hartelijke groeten van ons allemaal. 

1 CommentsPost A Comment!Permanent Link

3/3/2008 - De voorbereiding

Het is vandaag 3 maart 2008 en we zijn volop bezig met spullen te pakken die we op onze huwelijksreis denken nodig te hebben. Morgenavond om iets over negenen vliegen we vanaf Schiphol naar Ho Chi Minh City, samen met Manon Eric en de kleinkinderen. Gelukkig gaan we met de auto van Eric en dat is met de kinderen wel zo makkelijk. Voor de auto hebben we inmiddels een parkeerplek besproken voor 31 dagen. Dat bleek nog goedkoper dan de trein en daarnaast veel comfortabeler. Nu maar hopen dat morgenmiddag niet al te veel files tegenkomen. We zullen wel op tijd uit Rijssen vertrekken.

Gisteren is de hond al naar Cees en Elaina in Zoetermeer gebracht en die had het meteen naar zijn zin omdat Cees wat royaler met koekjes is dan wij. Zo werkt het als je oppasser bent. Met de kleinkinderen is het ongeveer hetzelfde. De oppasser mag ze verwennen en dat geldt niet voor de eigenaar of ouders.

 

 

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

About Me

Reis van Saigon naar Hanoi

Links

Home
View my profile
Archives
Friends
Email Me

Friends


Hosting door HQ ICT Systeembeheer