Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
dit keer gaat het lukken

Description

Al drie keer eerder ben ik 50 kilo afgevallen (en weer aangekomen). Dit keer gaat het lukken. Ik doe verslag vanaf het allereerste moment; de beslissing dat dit de laatste keer is en ook echt een blijvertje gaat zijn. Geen twijfel mogelijk (hoop ik). En als het niet lukt? Dan is de wereld een loser rijker waarom hard gelachen mag worden


«  November 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends
* rauwe cacao
* superfood

Help! ik ontspoor!

De stilte hier is al een tijdje oorverdovend en dat heeft er alles mee te maken dat ik niet trots ben op mezelf.

Al een paar weken(!) eet ik structureel te veel. Nog steeds wel gewoon heel gezonde dingen maar in veel te grote hoeveelheden. Elke keer weer constateer ik dat en merk ik dat mijn lijf dat echt niet lekker vindt. Opgeblazen, een te vol gevoel of iets eten waar ik eigenlijk helemaal geen zin in had, wat ik niet lekker vond maar niet DURFDE te weigeren. Dus eigenlijk voor iemand anders gegeten. Na de constatering komt de motivatie om het een volgende keer goed te doen en gewoon weer simpelweg de gezonde routine op te pakken. Na dat nu een paar weken geprobeerd te hebben moet ik constateren dat het niet lukt.

Ik doe dingen die ik niet wil en kan dat maar niet stoppen. Als ik mezelf zou coachen zou ik vragen wat me tegen houdt....... het antwoord is tweeledig. Enerzijds niet altijd bewust kiezen (soms uit gewoonte gewoon iets doen/eten om daarna na te denken en te weten dat het niet slim was). Anderzijds mijn eigen gezondheid en welbevinden geen prioriteit geven.

 

Dat is de eetkant.....

De beweegkant:

elke dag ken ik minstens 5 momenten dat ik gewoon zin heb om te gaan fietsen, lopen, wemmen, yoga en niet 1(!) moment dat ik dat ook uitvoer.

Wat houdt me tegen? waan van het moment, zorgen voor anderen, mezelf en mijn eigen wens geen prioriteit geven.

 

Zo opschrijvend en overdenkend ben ik weer hoog gemotiveerd om mezelf een trap onder het kontje te geven en gewoon weer 'back-on-track' te gaan. Nu nog de actie na de motivatie!

Eerst een kopje groene thee :-)


Posted: 11:26, 2/7/2014
Comments (2) | Add Comment | Link

Tijdje stil geweest

Maar..... inmiddels is de Joya uitgeprobeerd. Niet zo slim van me om de dag ervoor uit eten te gaan (inclusief groot dessert). Had allemaal nog best gekund maar ik ben wel een emotie-eter en op de dag van de gplande barbecue gebeurde er in het priveleven een zeer schokkende gebeurtenis (PRIVEleven, dus ik ga er niet over uitweiden, maar was van levensschokkende aard) en toen ben ik behoorlijk 'los' gegaan. Niet eens zozeer tijdens de babrecue als de dagen erna. Er was gewoon weinig schocola meer veilig en ook ijs met slagroom had een grote troostende waarde! Inmiddels is dat gelukkig weer wat genormaliseerd en was de schade bij elkaar nog geen twee kilo, maar toch......

Het 'gezonde' barbecueen beviel enorm goed (en de Joya trouwens ook) dus morgen weer! Spiesen met garnalen, veel groente, beetje brood, gemarineerde kip..... kom maar op! Het viel me de vorige keer nog wel makkelijk om na 2 visspiezen, 1 vleesspies en 3 kipspiesen het genoeg te vinden. Twee sneetjes brood en dat was het wel qua calorien. Niet niets maar ook niet wereldschokkend veel. Ik had ook een ultralekker sausje gemaakt. ga ik morgen zeker weer maken: biologische tomatensaus met basilicum, fijngesnipperd uitje, geraspte knoflook, heel fijn gesneden paprika en een heeeeeeeeel klein beetje sambal. Was lekker bij vlees, garnalen en op een broodje geroosterd op de barbecue.

Met dit warme weer zwellen de voetjes weer op van het vocht, maar met heel veel thee drinken blijft dat ook redelijk onder controle.

Elk voordeel hep een nadeel.......mijn ringen worden te groot. Van pink naar ringvinger verplaatsen en dan naar middelvinger lukt nog wel, van linkerhand naar rechterhand (die is ietsje dikker) is ook een optie, maar dat moet ik dan wel op tijd doen. ben gewoon een heel mooie ring kwijtgeraakt. Niet superduur maar wel heel mooi en ik was er een beetje aan gehecht. Afvallen kost hoe dan ook geld! nieuwe kleding, nieuw horloge - tijdelijk omdat ik niet steeds voor een schakeltje verwijder naar de juwelier wil, een met stoffen bandje gekocht - nieuwe schoenen en straks ook nog nieuwe ringen. O,o,o, wat is het erg ;-)

Helemaal fijn is het stromen van de culinaire creativiteit. Op de markt had ik ongeveer 5 komkommers gekocht. En omdat ik komkommer wel lekker vind maar niet elke avond hetzelfde wil eten heb ik ze gewoon uitgehold en gevuld met pompoenpuree (pompoen gekookt en met knoflook in de blender gepureerd). Beetje pompoenpuree los op het bord en een tartaartje erop. Zag er zoooooo feestelijk uit! en was ook nog heel erg lekker.


Posted: 18:07, 31/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Een nieuwe fase

De afgelopen weken gaat het eigenlijk wel heel goed met de training van het lijf.

Genieten van groenten, fruit, vis en gewoon geen zin hebben in kroketten, patat, chips etc. zie ik als een positieve wending. De creatieve energie die volop stroomt als het om koken gaat maakt het allemaal nog leuker.

Ik ben ook al een paar keer uit eten geweest zonder noemenswaardige uitdagingen. Normaal gesproken genoot ik van restaurantbezoek omdat ik nou eenmaal van lekker en gevarieerd eten houd. Tegelijkertijd was ik ook altijd gespannen vanwege de vele calorieen die ik ongemerkt naar binnen zou werken en was ik tijdens het eten al aan het rekenen of het allemaal niet te schadelijk zou zijn. Ik moest altijd bewust een knop om zetten om te genieten. Dat was dan de beslissing om gewoon alles te eten (of ik er nou zin in had of niet) en me niet schuldig te voelen. Zo heb ik vaak een dessert genomen gewoon omdat het van mezelf mocht en niet omdat ik er zin in had. Schuldgevoel, spijt etc. kwam natuurlijk toch altijd. Vaak nog eens extra als ik ook nog was aangekomen.

Gisteren zijn lief en ik spontaan uit eten geweest (besloten ongeveer een kwartiertje voordat we gingen) en ik heb de hele avond alleen maar genoten. Ik heb geen knop om hoeven zetten, geen schuldgevoel en toch gegeten wat ik wilde. Dit keer gewoon omdat ik het echt wilde en niet omdat het kon. Ik heb lekker tortillas met guacemole gegeten (ja, gefrituurde dingetjes met avocadosaus dus heeeeeeeeeel veel calorieen), daarna ribeye met gebakken aardappeltjes en veel sla (geen saus want daar had ik geen zin in) en churro's als dessert (met poedersuiker en chocoladesaus). Alleen maar genoten!

Ik heb besloten dat de training van het lijf wel een nieuwe stap aan kan. Ik wil barbecuen! Ik mag van Barbecook de Joya tafelbarbecue gaan uitproberen en ik verheug me er echt op. Gisteren ben ik gebeld dat volgende week de barbecue naar me wordt verzonden. De bedoeling is dat ik hem dan ga uitproberen en daarvan verslag doe. Normaal gesproken betekent barbecuen voor mij veel vlees, veel lekkere sausjes, stokbrood, kruidenboter, aardappelsalade en als het echt moet een stukje komkommer. Nu ik het opschrijf merk ik al dat ik daar eigenlijk geen zin in heb. Ik ga op zoek naar een maaltijd waar ik wel zin in heb en die gezond is. Ik denk dus aan vis en groente. De uitdaging is om mijn lijf ook van deze barbecue te laten genieten. Ben benieuwd hoe dat gaat. Het verslag zal ik dus ook wel hier plaatsen.


Posted: 10:55, 15/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Een drempel geslecht

Heel veel risico om dat zomaar de wereld in te slingeren. Eindelijk ben ik onder de 110 kilo! 110 is een drempel waar ik zowel heen als terug lang op blijf hangen.

Gisteren was het 109,8 en vanmorgen 109,3. Nu de wereld in slingeren dat ik onder de gehate 110 zit is echt heel spannend want nu moet ik er ook onder blijven en ik weet dat dat best fragiel is. Normaal gesproken ga ik pas bij 106 geloven dat ik echt onder die 110 zit..........

Ik geniet weer volop van de creatieve flow in het koken. Deze week al een keer verse makreel, bulgursalade, verse asperges (gekookt en gegrild, met rijst en door een salade). De verse aardbeien smaken ook goed en soms gewoon een handje noten als ontbijt werkt prima.

Ik probeer niet de hele dag met eten bezig te zijn in mijn hoofd en er zijn dagen dat dat ook lukt.

Vandaag ga ik met een kleindochter (bijna 6) 'shoppen'. Bij shoppen hoort natuurlijk ook een terrasje en in de timing ben ik niet zo handig geweest. Daar heb ik vannacht best over na liggen denken.

Als we de kleine schat om 13.30 uur ophalen zitten we net na lunchtijd maar hebben lief en ik waarschijnlijk nog niet geluncht. Terrasje wordt dan al gauw een overheerlijke pita dönner. Tja en wat doe ik dan met het diner? Had bedacht dat kleindochter mocht helpen koken (hamburgers vormen en grillen) maar na een pita dönner beter niet ook nog eens een hamburger. Ik puzzel nog even en wil ook gewoon genieten van de dag.


Posted: 06:15, 9/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Geen nieuws, goed nieuws

Het is alweer een tijd geleden dat ik hier iets gepost heb. De eerste tijd was dat omdat alles gewoon zijn gangetje ging en wie wil er nou lezen dat er niets (bijzonders) gebeurt? Daarna heb ik me twee dagen teveel laten gaan; wat chocolaatjes gegeten (5 bonbons of zo) en een barbecue (zonder sausjes, brood of vette salades, met vis en rauwkost......). Dat wist ik en was ook niet zo erg, maar ik heb wel een ruime week met de gevolgen gezeten in de betekenis van geen gram afvallen. De eerste twee dagen na de barbecue heb ik me gewoon niet eens durven wegen omdat ik wist dat ik vast wel aangekomen zou zijn. Omdat ik best redelijk bewust had gegeten dacht ik eigenlijk dat de schade wel mee zou vallen en na twee dagen vereffend zou zijn. ANDERHALVE KILO !!!!!!!!! aangekomen. Dat voelde gewoon als onrecht, buitenproportioneel veel. Zo erg had ik me niet laten gaan. En dan ook nog het maar niet kwijt kunnen raken!. De afgelopen dagen ben ik eindelijk steeds wat onsjes per dag verloren en gisteren een bulk (met 500 gram ben ik wel tevreden) waardoor ik weer op 110,3 kwam te staan. EINDELIJK!. En toen bedacht ik........... O ja, 110 kilo is voor mij altijd weer een drempel. Zowel op de heenweg (dus naar meer kilo's) als op de terugweg (bij het afvallen) blijf ik heel lang op de 110 kilo hangen. Het lijkt wel of mijn lijf daar een geheugen voor heeft. Dus ik ga gewoon door met gezonde keuzes en kom er ooit!!!!!!! wel eens onder. 

Wat betreft de training van het lijf in het maken van gezonde keuzes...... Dat gaat goed. Ik taal eigenlijk niet eens naar chips. Geniet intens van garnaaltjes, oesters, sla, en fruit. Het ontbijt bestaat uit griekse yoghurt met biologische honing en wat noten (rauwe cashewnoten, paranoten, walnoten) en moerbeien. De lunch varieert van garnaaltjes, smoothie of handje noten tot een belegd pistoletje (bij eten in restaurant of zo). De obligate kroket bij de (werk)lunch heb ik gewoon geen zin in. De valkuil is wel nog steeds om dingen te kiezen gewoon omdat mijn hoofd vindt dat ik dat ooit heel lekker vond of omdat 'iedereen'  het kan of omdat het er nou eenmaal bijhoort. Als ik dan de tijd neem om even te luisteren naar waar ik/mijn lijf zin in heeft komt het wel goed maar die tijd neem ik niet altijd. Oude patronen vervangen is best lastig.

Een van de dochters is al heel lang oprecht bang dat ik doodga aan mijn gewicht en maakte zich veel meer zorgen dan ze liet weten. Nu ik aan het afvallen ben verwoordt ze die angst vaker en concreter. Zij is zoooooooo blij nu en vertelt me regelmatig dat ze al kan zien dat ik afval, en eindelijk begin ik het zelf ook te zien. Mijn zelfbeeld verandert nog niet. Dat is nog wel een punt waar aan gewerkt moet worden. Ook na vorige afvalpogingen bleef ik mezelf zien als 130 kilo. In mijn eigen beleving ben ik die dikke vrouw. Dat is denk ik nog wel de allergrootstse reden waarom al die kilo's er ook weer aan kwamen. Dus een serieus punt om aan te werken. Al sinds ongeveer mijn achtste weet ik niet beter of ik ben dik. Als ik foto's zie ben ik pas op mijn 20e dikker geworden en was ik op mijn achtste zelfs mager. Ik herken mezelf ook niet op die foto's. Dat voelt niet alsof ik dat ben. Wel een heel mooi kind/vrouw. Een aantal van die foto's heb ik nu in mijn digitale fotolijstje gestopt om vast aan het beeld te wennen en te leren dat ik dat ben. Misschien werkt het.

O ja, tot slot......

Ik ben helemaal zielsgelukkig met gepelde haver. Heel moeilijk te vinden (ik heb 1 online adres gevonden waar het wordt verkocht voor menselijke consumptie www.de-zuidmolen.nl). Het is heerlijk. Gewoon een uurtje koken in een lekkere bouillon en dan dezelfde gerechten maken die je ook met rijst kunt maken. Van een salade naast de haver tot 'nasi' of een haversalade met gekookte haver, paprika, koriander, bosui en sla. Heerlijk smaakvol en vullend. Bij de Zuidmolen kan ik ook terecht voor al mijn (biologische) andere granen als gerst, gierst, quinoa en melen voor pasta, brood etc. Superadres.


Posted: 05:40, 3/5/2014
Comments (1) | Add Comment | Link

Vandaag maar even niet op de weegschaal

en toch ben ik zo trots! Na een paardagen veel koken (en alles wat je kook moet ook geproefd worden) en een zeer geslaagde brunch zal ik wel wat aangekomen zijn. Ik weet dat ik niet alleen maar verantwoorde zaken in mijn mond heb gestopt. Eton Mess (aardbeien, slagroom en merengues met chocola) kan je - op de aardbeien na - echt niet gezond noemen. Wel lekker! Brood, kruidenboter, humus, sla, noten, kip, zalm en eieren zijn echt niet ongezond, maar als je er teveel van eet ook weer niet goed. Ik heb er wel van genoten EN (tromgeroffel......., de reden van mijn trots en blijdschap.......) mijn lijf gaf op een gegeven moment aan dat het echt genoeg was. Dat gegeven moment kwam na 200 ml bosuisoep, 3 sneetjes brood, 2 schepjes zalmsalade, 2 schepjes kipsalade, 1 schepje eiersalade, 3 schepjes Eton Mess en 1 schepje humus. Dat is een substantiele hoeveelheid eten, die mijn ontbijt en lunch voorstelde (en dan valt het wel weer mee) en waar ik 3 uur over heb gedaan. De pistachekoekjes, pistachevla, rabarbermoes, kartoffelsalat en rauwkostsalade heb ik maar laten staan.

Ik ben er nog lang niet maar krijg steeds meer vertrouwen dat mijn lijf misschien wel helemaal niet zo langzaam leert.

 

 


Posted: 18:32, 21/4/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Het nieuwe favoriete ontbijt

is Griekse Yoghurt met noten en honing!

Lekker snel klaar, heeeeeeeeel erg lekker en al in kleine hoveeelheden vullend. Honing is ook nog eens antiseptisch en over de geweldige eigenschappen van noten hoef ik het denk ik hier niet eens te hebben. een ander groot voordeel is dat ik aan het begin van de week gewoon een paar emmertjes yoghurt en een paar ons noten kan kopen. Dat blijft wel een weekje goed! En dankzij de noten is er ook iets om op te kauwen. Anders wordt een ontbijt met yoghurt en een lunch van smoothie wel erg 'papperig'.

Het afvallen gaat niet heel snel (paar onsjes per dag) maar dat is toch rond een kilo per week en daar ben ik tevreden over. Je lijf iets nieuws leren kost nou eenmaal tijd. Volgens de mooie app die ik heb geinstalleerd ben ik op 7 augustus DIT JAAR!!!!!!!! op mijn streefgewicht. Dat is ruim een half jaar eerder dan ik gepland had en motiveert ook wel.

Het gaat dus lekker en goed. Het mooiste cadeautje is dat manlief zegt dat hij zich ook beter en gezonder voelt nu hij gewoon met me meedoet. Hij wil niet afvallen (zou ook denk ik niet gezond zijn, hij is enorm slank) en voelt zich wel gezonder. Dat geeft mij het vertrouwen dat ik op deze manier ooit ook op gewicht kan blijven (zoals manlief nu doet).

Vanmorgen heeft hij vanuit het vertrouwen dat mijn ontbijtkeuze ook voor hem een gezonde is, meegedaan met de yoghurt, noten en honing. Ik heb bij hem afgekeken welke hoeveelheden hij nam en dat was ongeveer de helft van wat ik in gedachten had. Ik heb net zo veel opgeschept en het was ruim genoeg. Om 9 uur ontbeten en nu om 12.00 uur nog steeds een verzadigd gevoel!


Posted: 10:37, 17/4/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Het lijf is even eigenwijs

Hoewel ik braaf en stug doorga met gewoon gezond eten, vooral niet te veel maar ook niet te weinig, veel water drink en meer beweeg heeft het lijf besloten maximaal twee onsjes per dag af te vallen. I'm not amused!

Wel nog steeds hoog gemotiveerd en vandaag bedacht dat ik niet aan het afvallen of dieten ben maar mijn lijf aan het trainen ben om weer gezonde keuzes te maken!

De manier is hetzelfde, maar tussen de oortjes voelt het positiever. Niet als iets ontzeggen maar als iets leren en ik hou van leren!

Onregelmatige werkdagen geven wel een uitdaging. Vandaag opgelost door te straten met een bordje havermoutpap met beetje honing, een lunch van een ons garnalen en een ons zoetwaterkreeftjes (163 kilocalorieen bij elkaar) en een diner van nasi (rijst met prei, spercieboontjes, wortel, knoflook, ui, runderreepjes, kerrie, zout, sambal en een theelepel pindakaas). Meteen maar nasi voor twee dagen klaar gemaakt want morgen ongeveer tussen 5.00 en 20.00 uur van huis voor werk. Ontbijten doe ik met een smoothie van aardbei, banaan, appelsap en lijnzaad tijdens een kwartiertje pauze in het autorijden 's ochtends. Lunch met dat wat aan gezonds wordt aangeboden in het hotel waar ik een training verzorg (nee zeggen tegen de onvermijdelijke kroket, en ja tegen een broodje en hopelijk vers fruit). Diner om 20.00 uur met wederom nasi (vandaag wat meer gemaakt). Hopelijk wat liters water beschikbaar in het hotel. Donderdag zal ook een smoothie-ontbijt worden. Lunch is nog even puzzelen en diner is op redelijk normale tijd thuis.

Het gezond en minder eten is niet zo'n probleem. De organisatie van tijdige en goede maaltijden waarbij rekening gehouden wordt met versheid, beschikbaarheid en energie om nog te koken bieden een flinke uitdaging tijdens het boodschappen doen en voorbereiden van de werkdagen. Ikhou wel van een uitdaging :-)


Posted: 17:12, 8/4/2014
Comments (2) | Add Comment | Link

Back on track

Na het gesnaai vorige week (en daarbij behorende 1,5 kilo aankomen) ben ik weer helemaal terug in het ritme (en alweer 1,2 van die 1,5 kwijt). 

Gisteren was een lastig dagje waar ik veel van heb geleerd. Het begon met bedenken hoe ik het eten moest organiseren. De uitdaging was om 's ochtends om 8.00 uur te vertrekken naar een afspraak die tot minstens 11.00 uur zou duren en een reistijd van bijna 3 uur naar een volgende afspraak om 13.30 uur. Tegelijkertijd weten dat ik pas rond 18.30 thuis zou zijn. Tussen 8.00 en 18.30 moest geluncht worden maar daar zou geen tijd voor zijn.......

Ik heb het opgelost door een doos kiwiberrys mee te nemen (zal 150 gram geweest zijn) en die tijdens het overleg van 13.30 rustig op te eten. Om 18.30 dus wel gierende trek en toch de discipline gehad om gewoon sla klaar te maken met een gegrilde gehaktschijf (extra lekker met koriander, knoflook en basilicum). Ik was eigenlijk heel trots op mezelf.

Nog even op mijn afvalapp gekeken en die gaf wel aan dat ik eigenlijk chronisch te weinig eet. Ik weet dat dat heel slecht is en op den duur ook contraproductief en toch........ het volet zo goed om die controle te hebben. de hele dag een gevoel van trek went niet alleen het voelt op een bepaalde (zieke) manier ook goed om mezelf zo sterk te voelen dat ik dat aankan. 

Manlief zei gisteren spontaan dat het hem ook wel beviel om mee te doen met mijn gezond eten. Hij doet wel de 'light'versie dus eet gewoon patat uit de airfryer met mayonaise en snackt een zak popcorn per avond...... Toch voelt ie zich fitter met al die lichte en groenterijke maaltijden. Dat is voor mij wel prettig want dan heb ik in ieder geval niet ook nog het schuldgevoel dat ik hem tekort doe.

Ik had trouwens gisteren een mooi 'besefmomentje' (woord is gejat, vond het zo grappig). Ik zat te mijmeren over de craving naar overdaad van vorige week en bedacht dat het niet om de overdaad gaat maar om, net als iedereen, niet na te hoeven denken over eten. Al zo lang als ik me kan herinneren moet ik altijd goed nadenken over wat ik in mijn mond stop want ik wordt al dik van kijken naar eten..... Dat voelt als oneerlijk en onrechtvaardig. Waarom kunnen anderen gewoon eten waar ze zin in hebben, zonder daarover na te denken of meteen kilo's aan te komen en mensen zoals ik (want ik ben niet alleen) niet? Zelfs manlief sprak hardop uit dat dat oneerlijk is. Hij MOET elke twee uur eten anders gaat zijn lijf trillen en hij blijft slank... De volgende gedachte was: "Wat is dat dan ' mensen zoals ik'?" LET OP!...... nu komt het besefmomentje.......

MENSEN ZOALS IK HEBBEN EEN LIJF DAT VERGETEN IS WAT GEZOND IS EN DAT LIJF GEEFT GEEN VERZADIGINGSSIGNALEN MEER AF! Conclusie; mijn lijf moet weer leren wat gezond is en hoe verzadiging voelt. Al die mensen die niet hoeven na te denken willen helemaal niet de hele dag patat, mayonaise, slagroom, chips etc.  en daarom kunnen ze gwoon eten wat ze willen. Kunst is dus om mijn lijf weer zo in een gezond ritme te krijgen dat het automatisch alleen maar wil wat gezond is. Dat zal niet in een dag gebeuren. Mijn lijf heeft het immers ook in 50 jaar afgeleerd! Toch merk ik nu al dat is als ik wil snacken echt kan genieten van een wortel of een bakje garnalen. Dat ik eigenlijk niet eens zin heb in chips. 

Nu nog leren bewegen echt leuk te vinden :-)


Posted: 12:14, 3/4/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Overdaad

De afgelopen dagen heb ik behoorlijjk wat gesnaaid. Steeds kleine hapjes maar wel van alles; patat, chipito's, koekjes, cashewnoten etc. De reden (fout, aanleiding) was een kinderverjaardag en onreglematigheid. Nu ik net even eindelijk rustig ben gaan zitten, vroeg ik me af wat er nou echt aan de hand is. Ik heb een soort enorm verlangen naar gewoon een overdadige maaltijd. Gek genoeg heb ik helemaal geen trek of zin in veel eten maar ik wil gewoon een maaltijd met erg lekker vlees, aardappelproduct of zo, jus en sausjes. Het is vooral de behoefte aan kunnen kiezen en iets heel luxueus. Als ik echt ga nadenken waar ik dan trek in heb, wat ik zou willen eten, kan ik niets verzinnen. Deze zit dus echt helemaal tussen mijn oren. De leegte die ik voel omdat dietze wens niet vervuld wordt vul ik met hapsnap dingen eten waar ik eigenlijk niet eens zin in heb, terwijl ik ook eigenlijk helemaal geen trek heb. Dit nue even heeel duidelijk realiseren betekent dat ik de fata morgana in mijn hoofd ook kan terugbrengen tot een piepklein wensje dat simpel met radijsjes en een gewone avondmaaltijd te stillen is. Lekker koken, lekker rustig van smikkelen en niet steeds dat stemmetje dat zegt dat ik niets mag!

Dat was de theorie, nu nog de praktijk. Alleen niet meer vandaag. Ik heb echt totaal nergens meer trek in. Vanmiddag beetje patat gegeten en een stuk of 6 bitterballen en een handje m&m (met noot) een een hand chipito's en twee minitompoucen. Dat na een ontbijt van 2 zelfgebakken boterhammen met radijs. Wordt vanavond gewoon een kopje thee. Ik heb even geen zin meer om te eten en moet nog een stemmetje bedwingen.


Posted: 17:37, 29/3/2014
Comments (4) | Add Comment | Link

Overdaad

De afgelopen dagen heb ik behoorlijjk wat gesnaaid. Steeds kleine hapjes maar wel van alles; patat, chipito's, koekjes, cashewnoten etc. De reden (fout, aanleiding) was een kinderverjaardag en onregelmatigheid. Nu ik net even eindelijk rustig ben gaan zitten, vroeg ik me af wat er nou echt aan de hand is. Ik heb een soort enorm verlangen naar gewoon een overdadige maaltijd. Gek genoeg heb ik helemaal geen trek of zin in veel eten maar ik wil gewoon een maaltijd met erg lekker vlees, aardappelproduct of zo, jus en sausjes. Het is vooral de behoefte aan kunnen kiezen en iets heel luxueus. Als ik echt ga nadenken waar ik dan trek in heb, wat ik zou willen eten, kan ik niets verzinnen. Deze zit dus echt helemaal tussen mijn oren. De leegte die ik voel omdat dietze wens niet vervuld wordt vul ik met hapsnap dingen eten waar ik eigenlijk niet eens zin in heb, terwijl ik ook eigenlijk helemaal geen trek heb. Dit nu even heeel duidelijk realiseren betekent dat ik de fata morgana in mijn hoofd ook kan terugbrengen tot een piepklein wensje dat simpel met radijsjes en een gewone avondmaaltijd te stillen is. Lekker koken, lekker rustig van smikkelen en niet steeds dat stemmetje dat zegt dat ik niets mag!

Dat was de theorie, nu nog de praktijk. Alleen niet meer vandaag. Ik heb echt totaal nergens meer trek in. Vanmiddag beetje patat gegeten en een stuk of 6 bitterballen en een handje m&m (met noot) een een hand chipito's en twee minitompoucen. Dat na een ontbijt van 2 zelfgebakken boterhammen met radijs. Wordt vanavond gewoon een kopje thee. Ik heb even geen zin meer om te eten en moet nog een stemmetje bedwingen.


Posted: 17:37, 29/3/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Overdaad

De afgelopen dagen heb ik behoorlijjk wat gesnaaid. Steeds kleine hapjes maar wel van alles; patat, chipito's, koekjes, cashewnoten etc. De reden (fout, aanleiding) was een kinderverjaardag en onregelmatigheid. Nu ik net even eindelijk rustig ben gaan zitten, vroeg ik me af wat er nou echt aan de hand is. Ik heb een soort enorm verlangen naar gewoon een overdadige maaltijd. Gek genoeg heb ik helemaal geen trek of zin in veel eten maar ik wil gewoon een maaltijd met erg lekker vlees, aardappelproduct of zo, jus en sausjes. Het is vooral de behoefte aan kunnen kiezen en iets heel luxueus. Als ik echt ga nadenken waar ik dan trek in heb, wat ik zou willen eten, kan ik niets verzinnen. Deze zit dus echt helemaal tussen mijn oren. De leegte die ik voel omdat dietze wens niet vervuld wordt vul ik met hapsnap dingen eten waar ik eigenlijk niet eens zin in heb, terwijl ik ook eigenlijk helemaal geen trek heb. Dit nu even heeel duidelijk realiseren betekent dat ik de fata morgana in mijn hoofd ook kan terugbrengen tot een piepklein wensje dat simpel met radijsjes en een gewone avondmaaltijd te stillen is. Lekker koken, lekker rustig van smikkelen en niet steeds dat stemmetje dat zegt dat ik niets mag!

Dat was de theorie, nu nog de praktijk. Alleen niet meer vandaag. Ik heb echt totaal nergens meer trek in. Vanmiddag beetje patat gegeten en een stuk of 6 bitterballen en een handje m&m (met noot) een een hand chipito's en twee minitompoucen. Dat na een ontbijt van 2 zelfgebakken boterhammen met radijs. Wordt vanavond gewoon een kopje thee. Ik heb even geen zin meer om te eten en moet nog een stemmetje bedwingen.


Posted: 17:37, 29/3/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Mijn lijf went

Vanmorgen gaf de weegschaal 113 kg aan. Dat is heel bemoedigend. Inmiddels dus 8 kg afgevallen. 

Ik merk dat mijn lijf aan al dat gezonds begint te wennen. Gisteren had ik een soort gezonde variant op supernachos gemaakt: Rul gerbakken kalfsgehakt met een saus van tomaten, paprika, ui, sperciebonen en veel kruiden. Vervolgens in een bord een flinke bodem gelegd van sla en komkommer. Daar bovenop een paar opscheplepel gehaktprut, een halve banaan in plakjes en 5 tortillachips. Het was heerlijk en meer dan genoeg. Ik merkte dat ik vooral de sla en komkommer erin heel belangrijk vond. Ook als ik tegenwoordig trek heb en probeer te bedenken wat ik dan zou willen is het antwoord meestal een smoothie of radijsjes, een wortel of ander gezond spul.

Smaak blijft voorop staan. Afvallen en ook nog eens smakeloos eten moeten verwerken zou ik niet kunnen. Mijn smaak verandert gewoon. Van zin in vet, zout en suiker krijg ik nu zin in echt lekker en smaakvol eten.

Als alle therieen kloppen kopt dus ook ooit het moment dat ik niet meer bewust hoef te dieten maar gewoon vanzelf de verstandige keuzes maak, gewoon omdat die lekkerder zijn.........

Ben benieuwd en ga vol goede moed verder.

Ontlasting blijft wel een lastige. Zondag maar een laxeerpilletje genomen omdat het al een week geleden was en ik me niet kan voorstellen dat het lijf in een week geen afval produceert. Het gekke was alleen dat het inderdaad niet veel afval was en van heeeeeeeel ver leek te komen. Het was in ieder geval geen pijnlijke 'bevalling' en dat was wel een geruststelling. 


Posted: 17:23, 25/3/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Ali B.

Het gedoe rondom Geert Wilders en zijn negatieve houding en uitspraken jegens Marokkanen raakt me. Dieper dan ik had vermoed. Op rationeel niveau had ik natuurlijk wel bedacht dat ik het niet met hem eens ben en dat voor al zijn argumenten ik er minstens 10 kan verzinnen die meer steek houden maar ik had niet verwacht dat het me dieper in mijn emoties zou treffen dan verontwaardiging of boosheid. Ik merk dat ik me ergens diep van binnen in mijn vrijheid voel aangetast. Mijn vrijheid om in een gatvrij multicultureel land te wonen en te genieten van de (ook culinaire) diversiteit die al die verschillende culturen meebrengen. Normaal gesproken ben ik een echte emotie-eter. Als ik mij verdrietig, eenzaam, of boos voel ga ik eten. Natuurlijk wil ik nu de positieve  gang van zaken in mijn afvalverhaal niet gaan verzieken, maar de valkuil ligt er wel!. Tot nu toe ben ik netjes om de valkuil heengewandeld.

Gisteravond zijn lief en ik naar een theatervoorstelling van Ali B. geweest. Was echt een heel mooie voorstelling vol openheid, kwetsbaarheid en de mooie visie op de werled, relaties en contact van Ali. De voorstelling was in het Oude Luxor in Rotterdam. Dit theater ligt midden in het centrum omgeven door heeeeeeeeeeel veel eetgelegenheden. Lief en ik vinden het altijd extra feestelijk om voorafgaand aan een theaterbezoek ergens dichtbij het theater uit eten te gaan. Aangezien we gisteren vanaf verschillende plaatsen naar Rotterdam toegingen was ik er al veel eerder dan lief en had dus de tijd om de horeca in de omgeving van het theater vast te peilen en evenuteel een voorkeuze te maken. Daar liep ik...... teveel tijd, een beetje eenzaam zo zonder lief aan mijn zij, koud, emotioneel door Wilders en inmiddels met behoorlijke trek (zo eind van de middag) me te orienteren op eetmogelijkheden. De ene menukaart nog smakelijker dan de andere en begeleidt door de geur van geroosterd vlees, pindasaus, lekker brood etc. Uiteindelijk kozen lief en ik voor goedkoop, simpel, niet te uitgebreid en lekker......pita donner.

Lekker veel sla, goed vlees (maar niet zo veel), een pitaatje en saus (ook voorzichtig mee gedaan). En daar dan twee van.........  

Vol angst en beven vanmorgen de weegschaal op gegaan...... Pfoe, toch nog een paar ons afgevallen.

Ik ben weer blij :-)


Posted: 15:09, 22/3/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Lekker weertje

De groentenburgers gisteren waren heel goed gelukt. Ik heb ze in de airfryer gegaard nadat ik ze eerst in een pan zonder olie aan de onderkant voldoende gedroogd/gebakken had om in het mandje van de airfryer te kunnen liggen. Voor manlief had ik er een lik mayonaise op gedaan zodat ie het niet te droog zou vinden. De bijbehorende gegrilde entrecote was ook smikkelen. Ik geniet zo van de creativiteit in het koken die ik nu weer voel stromen. Bij mij gaat creativitet van beperkingen stromen. Ik heb mezelf de beperking opgelegd van gezond eten dat wel heeeeeeeeel lekker moet zijn.

Vandaag natuurlijk lopend naar het stembureau gegaan. In dit lekkere weer heb ik ook van de wandeling genoten en dat was volgens mij de eerste keer in mijn leven dat ik het gewoon lekker vond om te lopen. Normaal fiets ik liever of, nog beter, scooteren!

Vanmiddag bedacht om, na het werk, met kleindochter naar een zorgboerderij te gaan voor een kopje thee. Bij die zorgboerderij (www.debuytenhof.nl) is ook een winkel met overheerlijke biologische producten. Onweerstaanbaar brood, chutneys, jams, sappen, kaas, vlees, groente en fruit. Kleindochter mocht meiknolletjes uitzoeken, die ze vervolgens niet meer losliet. Zelf heb ik lekker wortelen, eieren en topinamboer (aardpeer) meegenomen. Aardpeer is zoeter dan aardappel, bevat haast geen calorieen en je kunt er van alles mee; koken, bakken, frituren, rauw, stoven, grillen etc. Vanavond eten we komkommer met gegrilde zalm en fliterdun gesneden topinamboer die in de airfryer tot krokante chips worden gemaakt. Ik verheug me er nu al op.

O, en wat ook beslist heeft bijgedragen tot mijn goede humeur is dat ik blijkbaar de afgelopen week wat vocht vast heb gehouden dat er vannacht allemaal is uitgegaan. Resultaat: 8 ons minder op de weegschaal dan gisteren en daarmee nu onder de 115!

Aardpeer is een knolgewas met een zachte, zoete smaak. Ze is familie van de zonnebloem. In Frankrijk noemt men de knollen ‘topinambour’, in Engeland ‘Jerusalem artichoc’. Het aroma doet een beetje aan artisjok denken. De smaak van aardpeer is tamelijk bijzonder en kan een etentje aardig opfleuren.
Aardpeerknollen zijn bijzonder voedzaam, licht verteerbaar en ze hebben een helende werking. De knollen bevatten namelijk veel inuline. Deze suiker (polysacharide) is goed voor diabetici omdat bij de vertering van inuline geen - voor diabetici moeilijk afbreekbare - glucose vrijkomt. Daar ligt dan vooral de gunstige werking, zowel voor suiker- als niet suikerzieke mensen.
Daarnaast bevat aardpeer ook nog biotin (een vitamine), calcium, cilicium, ijzer en natrium (mineralen). Daarom heeft de groente ook een weldadig effect op reuma, jicht en verstopping.

Meiknolletjes, mooi roze-wit ook: jammer genoeg verdwijnt die kleur als je ze verhit. In Frankrijk, waar ze veel worden gegeten, heten ze ‘navets’ en hier ook wel ‘meiraapjes’. Ze zijn familie van de koolraap, maar smaken volledig anders. Overigens is een meiknolletje de wortel van de vroege raapsteeltjes. Als je raapsteeltjes laat uitgroeien, vormen ze onderaards knolletjes. Het enige verschil is dat sommige rassen (met lekker malse blaadjes) jong geoogst worden als raapsteeltjes en andere rassen (met mooie stevige knolletjes) mogen uitgroeien. Meiknolletjes zijn er trouwens niet alleen in mei, maar de hele zomer. Meiknolletjes smaken zoetig, pittig, iets tussen milde radijs en koolrabi in. Schillen hoeft alleen bij de grote exemplaren, de schil van kleintjes is meestal lekker dun. Doe de schilproef door een stukje rauwe meiknol met schil af te bijten (oké, snijden mag ook) en te kauwen. Als het hapje lang vezelig en hard blijft in je mond, kun je het knolletje beter schillen. Snijd ze daarna in stukjes of plakjes. Geschilde meiknolletjes verkleuren snel: leg ze tot gebruik in een bakje met water en een scheutje citroen. Rauwe meiknolletjes zijn fris en knapperig, geweldig in flinterplakjes op een boterham met kaas of zoute boter bijvoorbeeld, of grof geraspt als salade: probeer eens samen met wortel en een citroenige dressing.  Als je ze gaart, verandert de smaak naar bijna notig, nou ja, gewoon meiknollig. Meegenomen is dat ze alles wat je meestooft een extra aromatisch smaakje geven, eigenlijk zoals kruiden dat ook doen. Over kruiden gesproken: meiknolletjes houden zielsveel van tijm en knoflook. Hoe lang het duurt voor ze gaar zijn? Dat hangt af van hoe klein je ze snijdt. Alles tussen 5 minuten (piepkleine blokjes) tot globaal drie kwartier. Ze moeten zacht, maar nog wel iets stevig zijn. Stoven kan: dunne plakjes in ovenschotels, in blokjes in de soep of met andere groenten. een romig soepje maak je door ze in stukjes te snijden en goed gaar te koken in bouillon (blokje of zelfgemaakt). Staafmixer erop tot mooi glad, scheutje room of olijfolie erdoor en op smaak afmaken met zout en (versgemalen) peper: meiraapjesssoep! Ouderwets lekker is glaceren: meiknolletjes in stukjes, stoven in water met een scheutje citroensap, wat zout en een klontje boter, deksel schuin op de pan. Als het vocht is verdampt, zijn de raapjes gaar: doe er nog wat peterselie, kervel of bieslook over.  Meiknol is goede vrienden met kaas en room. Gewoon eerst voorkoken en dan gratineren, zoals je met aardappelplakjes ook doet. 


Posted: 17:08, 19/3/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

I feel good!

En ik ben best een beetje trots op mezelf. Nu bewegen onontkoombaar is ben ik vandaag maar gewoon naar het metrostation gelopen i.p.v. de auto of scooter te nemen. de afstand tussen thuis en metrostation is ongeveer 1,7 km. maar in mij hoofd veeeeeeeeeeel langer! Zeker als het dan ook nog koud en miezerig is buiten zijn er genoeg smoezen om niet te gaan lopen. Het viel reuze mee, kreeg alleen kramp in mijn kuiten. Toen de metro een vertraging van ruim 20 minuten bleek te hebben, heb ik besloten gewoon maar terug te gaan lopen en dat viel ook enorm mee.

Thuis gekomen, ben ik de keuken in gegaan om kekererwten te koken die ik vanavond wil gebruiken voor het maken van groentenburgers. Dat wordt een experiment, dus ik ben benieuwd....... De bedoeling is een mengsel te maken van gare kekererwten, romeinse sla, zoete groene pepers, bosui, knoflook, paprikapoeder, zout en een ei. Daarvan wil ik burgers maken die ik in een beetje olie bak. Gegrilde entrecote erbij en we hebben weer een heel goede maaltijd. Terwijl de kekererwten kookten, glaasje water gedronken, kopje thee gezet, kookboek gelezen en.....

 

IK VOEL ME GOED!!!!!!!

 

Weegclub Ticker


Posted: 14:35, 18/3/2014
Comments (2) | Add Comment | Link

Poep, kak; dit had niemand me verteld!

Gisteravond heb ik een uur op het toilet doorgebracht, afwisselend gillend van de pijn en zuchtend om bij te komen. Resultaat een tennisbal en een staaf ter grootte van een gemiddelde damesonderarm. De specifieke details zal ik niet beschrijven maar achteraf (toen alle pijn geleden was en er alleen nog opluchting overbleef) was het gewoon hilarisch om te constateren dat ook het toilet dit geweld niet in een keer kon verwerken en er een enorme staaf rechtop bleef staan.

Dit wil ik NOOIT!!!!!!! meer. Omdat het avond was en ik geen arts of dietiste kon raadplegen ben ik gaan googlen. Gewoon op de zoektermen 'obstipatie en afvallen'. Direct in het eerste scherm vond ik een item dat precies vertelde wat er aan de hand was. Bij de overstap van een ongezonde eetwijze met vet en suiker naar een vezelrijk, vetarm en suikerarm dieet reageert het lichaam vaak met obstipatie. Dit komt omdat de darmen lui zijn en niet gewend het vezelrijke voedsel te verwerken. Belangrijk is om veel te drinken en minimaal een half uur per dag te bewegen.

Gisteravond heb ik 1 laxeerpilletje genomen en vanaf vandaag kan je mij nu ook bewegend zien. Een betere motivatie dan de pijn en ellende van gisteravond is voor mij niet denkbaar om mijn luie lijf in beweging te zetten. Kom maar op met die wandelingen, fietstochten etc. 

Vandaag na het werk had ik niet echt zin om weer naar buiten te gaan maar ben in de woonkamer tijdens tv-kijken gaan stappen op de plaats, tijdens reclamemuziekjes gaan dansen.

Ik kom er wel :-)


Posted: 20:13, 17/3/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

weekend is altijd lastiger

Eens in de twee weken hebben manlief en ik samen een langer weekend, dat begint op vrijdag. Het weekend vind ik altijd lastiger om niet helemaal los te gaan met lekker koken en lekker eten. Dit weekend was (tot nu toe) ook best een flinke uitdaging.

Vrijdag heel laat ontbeten omdat manlief het zo lekker vind om uit te slapen. Ik ben wakker om een uur of 7 en sta dan ook op. Vroeger (voor het afvallen) ging ik dan uitgebreid boodschappen doen, verse broodjes halen, tafel dekken etc. Nu lij(n)dt lief mee. Geen verse broodjes op vrijdagochtend maar gewoon het gebruikelijke doordeweekse bordje havermout (maar wel een paar uur later :-). Door het late ontbijt had ik behoorlijke trek maar heb mezelf toch weten te beperken tot twee knackers.

Lunch was ook een uitdaging omdat we de afgelopen maanden op de vrijdagmiddag met kleindochter ergens 'uit' eten gingen (snackbar, rotishop, shoarma etc). Nu naar huis gegaan en tafel gedekt. Gewoon 3 knackertjes terwijl kleindochter en manlief zich heerlijk te buiten gingen aan pindakaas en hagelslag.

's Avonds hadden we een verjaardag bij mijn lieve Marokkaanse dochter. Normaal vind ik het niet nodig om nationaliteiten te noemen maar in dit geval is Marokkaans heel veelzeggend. Dat betekent namelijk muntthee (die op mijn verzoek zelfs zonder suiker wordt gemaakt), slagroomtaart, moskovisch gebak en koekjes bij de entree. Dan ook gezellig samen eten. Deze keer heerlijk konijn (gelukkig mager vlees), gestoofde groenten, sla, gefrituurde aardappeltjes, stokbrood en kruidenboter en speciaal voor mij gebakken beghrir (duizend gaten flensjes) en bsimen (heerlijke gevulde hartige pannenkoekjes). Het kostte enorm veel wilskracht en 'nee' zeggen tegen zoveel liefdevolle gastvrijheid om me te kunnen beperken tot sla, konijn, groenten en een beetje aardappel. Het ongetwijfeld verukkelijke gebak, het stokbrood, de kruidenboter, beghrir en besimen heb ik gelaten maar met een beetje pijn.

Vrijdagavond heb ik nog even een deeg gemaakt voor vers brood op de zaterdagochtend.

Ik was toen ik zaterdag wakker werd wel een beetje trots op mezelf.

Zaterdag en vanmorgen was weer een enorm laat ontbijt en dat kost me echt veel moeite maar ik vind het ook zo gezellig om met manlief samen te otbijten. Zaterdag kwam ik de 'wacht'tijd tot ontbijt goed door omdat er een brood gebakken moest worden. De activiteit leidt de gedachten en maag een beetje af.

Een overheerlijk vers brood bakken en het dan niet proeven kan natuurlijk niet, dus heb ik ontbeten met een paar sneden vers brood i.p.v. knackers. Ik heb ervoor gezorgd dat ik er echt van kon genieten. Heerlijk! De rest van de dag ging bijna vanzelf. Het wordt inmiddels al bijna gewoonte: 's ochtends knackers, 's middags smoothie of knackers met rauwkost, 's avonds beetje vlees/vis/gevogelte met veel rauwe groenten.

En ook vandaag gaat het tot nu toe, op het late ontbijt na, eigenlijk heel vanzelfsprekend.

De weegschaal laat elke dag een paar ons minder zien. Inmiddels 115,8 kilo.

 


Posted: 15:11, 16/3/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Druk dagje

Hard gewerkt, voornamelijk computerwerk. Moest er goed de hersentjes bijhouden. Telkens weer merk ik dat hersenwerk flink wat calorieen vraagt wat ik krijg er altijd enorme trek van. Mooi is wel dat ik zolang ik druk bezig ben vaak gewoon vergeet te eten. 

Vandaag heb ik goed in de gaten gehouden dat ik op tijd ging drinken en eten (is niet helemaal gelukt, echt te weinig gedronken).

Ook nog even naar de markt gesjeesd om wat verse groenten te halen.

En vanavond zoooooooo lekker gegeten! Basmatirijst met een gesnipperd uitje gekookt in paddestoelenbouillon. Burgers gemaakt van schelvis, groene peper, wortel, knoflook, zout en ei. Gebakken in een eetlepeltje olie. Toen de burgers gaar waren heb ik in stukjes gesneden snijboon toegevoegd en in het restje olie gebakken. Ales op een bord en genieten maar!


Posted: 18:15, 13/3/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

O,o,o, wat ben ik blij

dat ik afscheid heb genomen van Karin de Zoete. het voelt als een heerlijk gewonnen vrijheid.

Vanmorgen heb ik, voordat ik boodschappen ging doen even 2 knackers gegeten (1 met boursin light en 1 met rookvlees). Als snack een appel met wat lijnzaad, Voor de lunch een heerlijke smoothie gemaakt van 1 banaan, handje frambozen, granaatappelsap en chiazaad. Voor het avondeten ben ik helemaal los gegaan!

 Dit is het recept voor twee personen: Een marinade van 1 tomaat, beetje zout, beetje gember, paprikapoeder en halve spaanse peper van zaad en zaadlijsten ontdaan. 250 graam reepjes rundvlees twee uur in de marinade gezet. 1 eetlepel olie verhit en daarin het vlees inclusief de marinade bijna gaar gebakken. 3 stengels prei heeeeeeeeeel fijn in ringen gesneden. 2 aardappelen in kleine blokjes gesneden. Prei en aardappelen gemengd met beetje zout en een theelepeltje sambal oelek. Prei/aardappelmengsel in hete pan gedaan en even gefruit in het vocht van de prei. Vervolgens vlees/marinade mengsel erbij. Deksel op de pan en ca. 5 minuutjes gegaard. Smikkelsmullen voor bijna geen calorieen (310 p.p.). Manlief een glaasje wijn er bij en ik een glas water. Was helemaal goed.

Zo ga ik het wel volhouden! Verder zelfs een klein stukje gefietst. Minder dan ik wilde, maar ja het doel was te dichtbij (even bij mijn dochter langs gegaan). Ik heb er gewoon zin in om nog een tijdje door te gaan. Gezond leven is zo gek nog niet :-)


Posted: 19:01, 12/3/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

<- Last Page | Next Page ->

Hosting door HQ ICT Systeembeheer