Afgelopen zaterdag zijn Hans en ik naar Hockenheim gegaan voor het concert van Robbie Williams. De kaartjes hadden we vorig jaar november al gekocht dus aan het lange wachten was eindelijk een einde gekomen.
We zouden om 12 uur aanrijden. We waren een beetje aan het lanterfanten totdat ik zag dat het concert om 18.00 begon. Het was nog zeker 4 uur rijden en we moesten Jens nog wegbrengen dus dat was opschieten geblazen. Om 16.30 komen we aan op Hockenheim. Na wat gedronken te hebben gaan we ons stoeltje zoeken in het stadion, om 17.30 zitten we klaar. Kom maar op met dat voorprogramma.... Het duurt effe maar tegen 18.30 komt er een bandje, Orson. Wel aardig maar kan ons niet bekoren. We vragen ons ondertussen wel af waar eigenlijk alle mensen blijven. We zitten bijna alleen op de tribune. Ok het regent hard maar achter ons onder het afdak zijn ook geen mensen. (Wij hadden onze regencapes aan van Disneyworld in Florida dus hadden geen probleem met de regen.)
Lang leven de mobiele telefoon en Hans gaat op internet kijken hoe laat het nu eigenlijk begint.....21.00. Oh jee...da's laat.
Eindelijk 21.00 en Robbie komt op. Een piepkleine Robbie maar dat kan de pret niet drukken. 90.000 mensen gaan uit hun dak. Duitsers zijn overigens wel een volgzaam volkje, als Robbie roept Hands in the air dan doen ze dat allemaal minus 2 nederlanders die eerst de kat uit de boom kijken.
Om 22.50 is het ten einde en gaan we richting auto. We zijn snel van het parkeerterrein af. Gelukkig denken we. We kunnen alleen geen afslag richting Nederland vinden. De enige weg die er is is voor die nacht afgesloten. Nadat we een uur rond hebben gereden, o.a. langs SAP in Walldorf, rijden we eindelijk richting Nederland. Ik kan mijn ogen niet meer open houden maar dat Duracell konijn langs me rijdt nog terug naar huis. Om 4.15 rollen we in ons bedje.
Weer een avontuur voorbij. Op naar het volgende concert 14 oktober Roch Voisine, Parijs. Gelukkig ken ik daar beter de weg dan in Duitsland. | 