Straks moet ik op controle in het ziekenhuis.

Maar natuurlijk zo als altijd als ik iets moet doen waar ik best nerveus voor ben, word ik lekker vroeg wakker.

Zo ook vandaag weer om half 7 was ik er al uit.

Geen zin om te blijven liggen en mijn manneteje wakker te maken.

Dus maar op naar beneden even wegen en dan lekker ontbijten.

Het afvallen begint echt te lonen vind ik  momenteel weeg ik nog maar 132,6

Ik ben de 17 kilo gepasseerd

Binnen kort zal ik wat nieuwe foto's van me zelf maken nou ja laten maken want zelf doen gaat zo moeilijk

vanmiddag zal ik ook even laten weten wat de arts zei dus tot vanmiddag

Dank zij een vriendin heb ik ook hier maar een blog aan gemaakt ik zal hier onder mijn verhaal doen.

Eindelijk is het verlossende woord er 25-10-2006 gaat het gebeuren.
Ik krijg mijn maagverkleining.

Ik kijk er enorm naar uit maar aan de andere kant ben ik best bang.
Want als je het goed beschouwd veranderd mijn leven drastisch maar we gaan er voor.
Laat ik me even voor stellen ik ben dymphina moeder van 2 schatten van een kinderen en getrouwd.
Ik weeg op het moment van typen ruim 150 kilo.
Niet iets waar je trots op bent.
Helaas ben ik een van de vele die bij spanning en moeilijke situaties heel erg veel zoetigheid gaat eten.
Ik ben me zelf hier heel erg van bewust en let hier dan ook streng op.
Mijn man is heel erg lief voor me en steunt me hier bij.
Gaat er een zak chocolade in de kar of een zak snoep dan gaat hij er ook weer uit maar wel voor we bij de kassa zijn.
Ik weet dat stress en spanningen en moeilijke situaties geen uitvlucht of excuus hier voor mogen zijn maar het is helaas bij mij echt zo.
Al vanaf mijn 18 loop ik bij dietistes als ik er aan begin gaat het heel erg goed en als ik eenmaal bezig ben denk dan aan de 5 of 6e afspraak dan kom ik in eens weer aan terwijl ik precies doet wat zij zegt en ik hier zelfs controle van mijn man in heb want ja 1 keer kan gebeuren toch maar iedere keer dan klopt er iets niet.
Na 5 jaar heb ik de hoop op gegeven om minder dan 100 kilo te gaan wegen tot ik in verwachting raak van mijn zoontje.
Na deze zwangerschap heb ik veel last van mijn knie en mijn rug.
Verwezen naar een neuroloog en deze heeft een mri gemaakt op 3 punten een on-opereerbare hernia.
Ik vraag aan de arts HEEFT DIT MET MIJN GEWICHT TE MAKEN.
De arts geeft aan nee mevrouw niet direct echter zou het voor uw gezondheid beter zijn als u afgaat vallen.
Ik heel het verhaal uitgelegt aan de arts en die zegt ik schrijf wel een brief naar je huis arts met het verzoek om je aan te melden voor een maag verkleining.
Zo gezegd zo gedaan.
Nu zijn we 7 maanden en een aantal onderzoeken verder en is mijn maagverkleining zo wel door de chirurg als dietiste als de psycholoog goed gekeurd.

Na deze goed keuring is tegen mij gezegt je komt op de wacht lijst zal wel december /januari zijn voor het gebeurd.
Dus vol goede moed ben ik begin september begonnen aan een opleiding als klantadviseur bij het UWV inmiddels afgerond en "al" 3 dagen flink aan de slag tot op mijn vrije dag de telefoon gaat nou mevrouw we hebben woensdag plek voor u regel maar dat u komt.
Tja daar sta je dan gaat je baas dit accepteren hoe gaan we dat regelen met de kinderen etc etc etc.
Nu is het zaterdag morgen en is alles geregeld alleen straks nog naar de kapper want ik kom eerst een week op de ic na mij operatie dus ja dan maar kort heb je er het minste omkijken naar.

Hou deze site in de gaten als je wil weten hoe het verder gaat met me

groeten dymphina

Mijn dagboek van het ziekenhuis

Dinsdag 24 oktober   Vandaag is de dag dat ik word opgenomen. Zoals verwacht gieren de zenuwen door mijn lijf. Eindelijk 13:30 op naar het lab voor bloed te laten prikken. Nu nog het opname gesprek en me dan lekker instaleren. Nou dat is ook achter de rug en nu maar proberen de dag door te komen zal wel vragen of ze me wat kunnen geven om te slapen want anders lukt het niet.     Woensdag 25-10-2006 De dag van de operatie heel vroeg mijn bed uit al om 6 uur. Door de aanhoudende rugpijn die ik al heel wat jaren heb lukte het niet om een ruggeprik te zetten en kreeg ik morfine. Over heel de dag heb ik veel geslapen dus in de nacht kreeg ik weer wat voor de nacht.     Donderdag 26-10-2006   Vandaag geprobeerd om wakker te blijven werd wel heel moeilijk. Morgen mag ik van de Intensife Care af. Weer lekker terug naar mijn eigen kamer. Echter kwamen ze me om 21:00 al halen ik mocht al terug ze hebben de kamer nodig. Dat betekend ook dat ik veel slangen minder heb wel 4 minder de zuurstof en de 3 slangen voor de hartbewaking zijn er af.     Vrijdag 27-10-2006   Vandaag krijg ik een slikfoto. Dat is een foto die ze van je maag maken terwijl je een slokje anijs achtige vloeistof moet drinken. Dit gaat erg rottig omdat ik nog een slang in mijn keel heb zitten maar goed als deze foto goed is mag deze er ook uit. Om 13:30 is deze er ook eindelijk uit gehaald. De catheter is er ook meteen uit gehaald zo dat ik echt moet gaan lopen. En ik mag al water drinken.   Zaterdag 28-10-2006   Het is een heerlijk rustige dag vandaag. De dokter heeft net de drain van mijn wond een stukje uit gehaald. Dat is best een naar gevoel maar het is voor het goede doel. Na 3 dagen zonder eten ben je best blij met een beschuitje met wat boulion.   Zondag 28-10-2006   Nee he ben gewoon om 6 uur wakker ben ik blij mee.(maar niet heus) Ze zijn nu bezig het vocht aan het afbouwen en krijg ook geen medicatie meer kijken of ik zonder kan of in iedergeval met minder. Drain is er ook weer een stukje uitgehaald.     Maandag 29-10-2006     FEEST FEEST FEEST De drain is er uit dat is echt een op luchting hoor. De dokter is net geweest. Ik mag naar huis :D   Eindelijk thuis ben net even op de weegschaal gewipt om te kijken hoeveel er af is gewoon voor me zelf en om met jullie te delen natuurlijk ik ben er 8.4 kwijt :D   Heb net ook een vriendin en tevens collega gevraagd of ze met me mee wou naar de sportschool maar als ik hersteld ben ga ik met haar mee naar de sportschool :D

Zie hier de foto van mijn buik

23-11-2006

Hallo iedereen daar zijn we weer   Even een tijdje rust genomen Had veel stress en leek zelfs weer aan te komen Inmiddels ben ik wat rustiger en zit dan ook nu al op 134,7 Dus het gaat al weer de goede kant op. Ik kan niet wachten tot ik weer mag werken heb er echt zin in. En nog even volhouden dan ga ik met Maaike lekker sporten tenminste als alles met haar ook weer goed is maar dat verhaal lezen jullie maar in haar blog die staat in mijn vrienden lijstje. Maandag moet ik terug komen bij de arts dan zal ik jullie meteen even laten weten hoe het gegaan is .