Ik ben bezig een meubelmakerij op te zetten: die is gespecialiseerd in maatwerk meubels.
Ik ben in Helmond gevestigd het bedrijf heet Edelhout, (www.edelhout.nl) We maken kwaliteit meubels.  Wat ik in deze blog wil vertellen is niet zozeer hoe goed onze meubels zijn, maar hoe het ondernemen voor mij is.  Ik wil iedereen mee geven dat een eigen bedrijf geen luxeleven is. Spanning en hard werken is het en niets anders.  Als ik denk dat ik een succesje binnen gehaald heb, krijg ik verrassingen ..

Toch, in plaats van dit verhaal te zitten schrijven zou ik eigenlijk  liever in ieder oor van iedereen willen fluisteren of hardop schreeuwen: “ kijk naar mijn meubels, kom langs en laat mij jouw meubels maken: eiken, kersen, noten…kasten, tafels, dressoirs, modern en klassiek” zo hard dat niemand het meer vergeet en dat iedereen gelijk naar de site gaat en kijkt..verliefd raakt op mn meubels en zonder te aarzelen meubels bestelt. Dat ik voor maanden een vol orderboek heb, dat het kleine bedrijf Edelhout iedere dag draait dat de crediteuren geen herinneringsbrieven meer sturen, dat ik alles op tijd kan betalen…dat ik zorgeloos vakantie kan nemen. Omdat iedereen tevreden is en iedereen mijn bedrijf kent.
Een paar weken gelden polste ik een handelaar over d meubels. Ik prees mijn meubels aan: Maatwerkmeubels. Nou zei hij “die kan ik ook uit China over laten komen”.
Wat kan niet uit China? Alles kan! Dacht ik. Ik weet niet wat nog niet kan.

Nu schrijvend moet ik aan een verhaal van een tafelmaker denken, een verhaal dat gaat over een tafelmaker die een vreemd manier van rekenen heeft…(in de tegenwoordige tijd…)
“ de Indiaan die tafels maakt….. hij maakt één tafel per dag.
Voor die tafel staat hij vroeg op,  met de vogels…,   kiest een boom; om haar ligging, haar leeftijd, haar toestand… kapt die boom. Een dag is hij ermee bezig. Geen van zijn tafels lijkt op de vorige. De boom groeit niet naar de wensen van de tafelmaker. Zij groeit om boom te worden, datgene wat ze is en hoort te zijn: boom-zijn. Een boom groeit niet om het doel dat de tafelmaker met haar voor ogen heeft te verwezenlijken.
De Indiaan fatsoeneert haar tot de tafel die hij wil hebben; hij past zijn tafel-idee aan aan wat de boom die dag hem biedt.  De boom heeft zo ook haar eisen.
Als hij klaar is, gaat hij met zijn tafel langs vrienden en kennissen, eet en drinkt  hij mee., wisselt hij wat nieuwtjes mee , verkoopt zijn tafel en voldaan keert hij naar huis: om in zn dromen te gaan.
Dit is zijn dagelijkse bezigheid, een routine, die ik geen routine wil noemen.

Op een dag staat er een groot handelaar voor hem. Na lang te hebben staan kijken vraagt deze de Indiaan.
“ wat kost die tafel?”.
“5 Euro” beantwoordt de Indiaan.  De handelaar onderzoekt de tafel met het kritische oog van een handelaar.
“ nou doe mij maar 10 “ zei hij. De Indiaan maakt zijn rekensom, zonder zijn concentratie op zn werk te verliezen.
“Het wordt dan 200 euro samen” zegt de Indiaan.
“ U kunt goed tellen tafelmaker: 10 tafels keer 5 is 50 euro”
Een tafel per dag  kost 5 euro
10 tafels! wordt 200 euro

Aan jou om de logica van de Indiaan te zoeken
of bezoek mijn site: www.edelhout.nl