9 December 2006 - Cairo Kerst 2006

Cairo kent sinds een aantal jaren het begrip Hypermarché. Voor veel mensen ter plaatse is een bezoek daaraan vooral een dag uit. Veel kijken en weinig kopen dus. Deze week maakte ik de fout om er 's avonds om 8 uur heen te gaan: topdrukte. De parkeerplaats was zo vol, dat ik op grote afstand moest parkeren. Riksja's brachten de klanten van hun auto naar de deur van de supermarkt.

Binnen lijkt het op een Nederlandse risicowedstrijd. Overvol, veel geschreeuw, politie die probeert de orde te handhaven. Voetje voor voetje schuifelen de klanten door het brede gangpad richting de winkelkarren. Omdat het zo langzaam ging, viel mijn blik op het plafond, waaraan volop kerstversieringen hingen. Bungelende kerstmannen, rendieren, kerstballen en overal borden met daarop Merry Christmas. Mijn blik zakt wat naar beneden en valt op de menigte mensen die zich voortbeweegt. Haast zonder uitzondering religieuze moslims. Egypte is in de loop der jaren veel religieuzer geworden. Een ongesluierde vrouw is een uitzondering. En dat niet alleen; de niqaab - de sluier die het hele gezicht bedekt en alleen de ogen openlaat, ook wel brievenbus genoemd  - is volop in de mode. Vele vrouwen om me heen lopen erin, gepaard met lange zwarte gewaden, in een poging alle lichaamscontouren te bedekken. Best bizar - een voortbewegend zwart object met een gleuf bovenin bij de ogen. En boven hen wapperen de borden met Merry Christmas - het feest waarop christenen de geboorte van de Zoon van God herdenken. Jezus die naar de aarde kwam om de dood te overwinnen en verzoening met de Vader mogelijk te maken - nogal wat verschillend van het geloof van de mensen die onder de borden lopen. Voor hen is Jezus slechts een profeet en het christendom een ketterij.

Heeft de supermarkt-eigenaar het gedaan om zijn tolerantie voor andere religies te benadrukken? Het zal wel niet... van tolerantie is niet veel meer over in dit land. De meningen staan op scherp en regelmatig barsten de spanningen open in grootschalige schandalen waarbij doden vallen, zoals ook dit afgelopen jaar regelmatig is gebeurd.

Weet de gemiddelde Egyptenaar wel wat Kerst inhoudt? Waarschijnlijk niet... Helaas krijgen ze ook maar weinig gelegenheid om er wel goed kennis van te nemen.

Terwijl we onder de borden doorschuifelen, ontwaar ik in de luchtgolven zelfs ook nog een Kerstliedje. Ringelende bellen en daartussendoor:

Christmas trees are growing

All the lights are glowing

On the way to Nazareth

Santa Claus is coming

Bringing all his friendliness

en wat later:

Wake up in the morning

Daddy is still snoring

Looking underneath the tree

De rest was onverstaanbaar. Maar het was genoeg om antwoord te vinden op de vraag hoe het kan dat in een islamitisch land als Egypte zo veel aandacht is voor een christelijk feest - oorspronkelijk christelijk dan. Wat we ervan gemaakt hebben, staat in de eerste paar regels van het liedje,gemaakt in het christelijke Westen en gedraaid in het islamitische oosten. Santa Claus op weg naar Nazareth.

Terwijl het Egyptisch publiek kijkshopt, draaien de liedjes door, twinkelt het licht overal en staan kerstmannen op elektriciteit met op-en-neer bewegende lantaarns voor de winkels. Veel licht, maar erg donker.

Merry Christmas.