29 January 2007 - Wachten - Rome
Wachten is saai, zeker als je op een verlaten vliegveld zit te wachten op de laatste vlucht van deze avond. Om 10 uur vertrekken we hiervandaan en komen om 00.15 uur aan op Schiphol, met excuses voor de omwonenden voor de geluidsoverlast. Ik wist niet eens dat Schiphol op dat tijdstip nog open was. De treinen rijden in elk geval niet meer, dus heb ik alternatief vervoer georganiseerd. Als het een beetje meezit, ben ik om 2 uur in Sliedrecht.
Vanmorgen in Malta een seminar bijgewoond over Crisis Response, gepresenteerd door Eng Hoe uit Maleisie. Toen ik hem uitlegde wat zijn naam in het Nederlands betekende, sprong hij haast op van schrik. Hij heeft veel ervaring met noodhulp in rampgebieden en het was erg leerzaam om van hem te horen en ondertussen na te denken of dit iets is voor de toekomst. Eerder die week was er in St. Paul’s Bay de North Africa Partnership. Erg boeiend om te horen wat er op dit moment gaande is in Noord Afrika… maar te uitgebreid om op te schrijven voor mijn vlucht vertrekt.
Vorige week dinsdag kwam ik in Malta aan, via Milaan. De onmogelijke verbinding – 10 uur overstaptijd – maakte het mogelijk om Milaan te bekijken. De Duomo was mooi, maar verder was de stad grijs en erg nat. Niet erg uitnodigend om meer toeristische sites te bezoeken. In elk geval ik Milaan bijschrijven op de lijst ‘geweest’.
Het restaurant hier op de luchthaven is zo goed als verlaten. Eten is haast niet meer te krijgen… voor me staan vooral lege vitrines en ik zie het personeel een voor een richting huis vertrekken. Dit is het tijdstip waarop het vliegveld in Cairo normaal gesproken druk begint te worden. Daar gelden geen ingewikkelde regels over geluidsoverlast. Daar bepaalt de overheid zelf nog hoe het haar geld verdient.
Het wordt nu helemaal erg… de rolluiken worden naar beneden gedraaid. Ik hoop dat ik er nog uit kan! Nog 40 minuten voor m’n vlucht… het lijkt me maar beter om dit document snel op te slaan en een uitweg te vinden.
| 
