Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Elzas

Home - Profile - Archives - Friends

Het cirkeltje weer rond - Posted at 14:50 on 3/1/2012 by Elzas

Zo op mijn eerste dag terug na vier maanden zwangerschapsverlof is het best afzien om weer te werken. Mijn brein is niet meer gewend aan zoveel prikkels, lijkt het. Thuis is het rustig, bestaan er geen deadlines en is er niemand die vertelt wat ik moet doen. Stress bestaat niet.

Nu verwacht je vast dat ik voorgaande ga weerleggen en dat het moederschap wel degelijk zwaar is. Het is heus een (meer dan) fulltime baan. Niet dus. Ik wil moeders die dit wel vinden absoluut niet voor het hoofd stoten, maar laten we het erop houden dat ik een andere ervaring heb. Een baby vergt niet zoveel van je, behalve wat te eten en een schone luier zo af en toe. Het niveau van communicatie is ook verbazend laag. Mijn zoontje keek oprecht trots toen hij voor het eerst geluid produceerde. Vervolgens vergat hij hoe hij dat geflikt had en keek daar dan weer heel gefrustreerd bij.

Maar ondertussen schijnt hij al flink aan het leren te zijn. Daarom kraam ik er alvast hele verhalen uit. Dat vindt hij gezellig en hij steekt er nog wat van op ook. Toen ik hier wat bewuster mee bezig was, besefte ik eigenlijk pas hoe complex de manier is waarop we met elkaar communiceren en hoe snel een kind dit oppakt. En dan te bedenken dat wij hier als communicatie- en pr-bureau er nog eens een schepje bovenop doen. Het is ons vak om geselecteerde doelgroepen op een positieve manier te doordringen van de boodschap van onze klanten. Eigenlijk dus terug naar de bron. Alleen begint mijn zoon te huilen als hij honger heeft en verzorgen wij op kantoor een volledig communicatieplan en de uitvoering ervan zodat onze klanten hun boodschap zien landen bij de juiste personen. Veel leuker toch?

Geen Neerlandicus - Posted at 10:04 on 29/6/2010 by Elzas

Geen Neerlandicus, maar tekstschrijver

Laatst las ik een blogpost van David Brinks op zijn website copytips.nl. Hierin beweert Brinks dat je geen Neerlandicus hoeft te zijn om jezelf tekstschrijver of copywriter te noemen. Klopt helemaal: je hoeft dat academische papiertje niet in huis te hebben om correct Nederlands te schrijven. Maar je kunt overdrijven. De strekking van het verhaal is namelijk dat je alles kunt opzoeken – in het groene boekje, de stijlwijzer of op een website voor correct spatiegebruik. En spelling, tja de regeltjes daarvoor veranderen ook zo ont-zet-tend vaak, lastig om te onthouden. 

Een echte tekstschrijver kent grammatica-,  stijl- en spellingregels en past ze toe zonder daarbij stil te staan. Daarom kan ik me ook niet vinden in het volgende advies: omzeil iets als je het niet weet. Stel: je bent copywriter en hebt een heel sterke slogan of pay-off in je hoofd… je weet alleen niet hoe je het in correct Nederlands opschrijft. In mijn ogen ben je dan geen copywriter, maar iemand die vooral mee moet doen met slagzinwedstrijden.

Dank je Tommy - Posted at 16:42 on 6/10/2009 by Elzas

De meeste mensen hebben de zomervakantie alweer even achter de rug. Voor mij is het iets verser; ik keerde eergisteren terug in het land der werkenden. Uit diverse onderzoeken blijkt dat je tijdens je vakantie dommer wordt. Je IQ daalt tot wel twintig procent. Ik vind dit moeilijk voor te stellen, ik moet er altijd wel even inkomen, maar dat mijn intelligentie omlaag gaat, lijkt me stug.

Al snel bleek er ook wel een nuance te zijn in deze boude uitspraak. Van invloed is of je tijdens je vakantie nadenkt. Maar wat verstaan de onderzoekers onder nadenken? De overpeinzing of je een glas wijn of toch maar bier bestelt? Is dat al nadenken, of bedoelen ze toch iets anders? De vrouw die naast mij een sudokupuzzel met moeilijkheidgraad vijf doet, denkt die echt na? Goed. Ik geloof de dans van een ‘nadenkloze’ vakantie redelijk ontsprongen te zijn. Een dag voor mijn vertrek kocht ik Caesarion, het laatste boek van Tommy Wieringa. In mijn achterhoofd wist ik dat het op z’n zachts gezegd niet zo lovend was ontvangen als Joe Speedboot, Wieringa’s vorige roman. Ik besloot mij daar niets van aan te trekken, aangezien ik a. Joe Speedboot een erg goed boek vond en b. zo eens onbevooroordeeld een boek kon lezen; ik kende immers de exacte inhoud van de recensies niet. Ook zou het me misschien stof tot nadenken geven, om zo de vrije IQ-val te ontlopen.

Gelegen aan het azuurblauwe zwembad begon ik zonder enige verwachting te lezen. Als tekstschrijver ben je waarschijnlijk kritischer op de tekst dan iemand die niet dagelijks met taal bezig is. Je leest passages die jij anders zou opschrijven, alinea’s die je zou weglaten, enzovoorts. Toen ik het boek neerlegde, vond ook ik Joe Speedboot beter geslaagde proza. Ik werd nieuwsgierig en ging op internet op zoek naar de recensies. Arie Storm was in het Parool vernietigend, onnodig kort door de bocht en ronduit bot. Andere recensies waren aanzienlijk milder, eentje lovend.

Alles bij elkaar spoorde niet zozeer de inhoud van het boek me aan tot nadenken. De manier waarop sommige recensenten hun mening ventileren wel. Vooral hun afzichtelijke taalfouten zetten mijn hersencellen aan het werk. Ja heren en dames recensenten, het is echt HET klif, niet DE. En voor de lezers: blijf vooral zelf nadenken.

Hosting door HQ ICT Systeembeheer