Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Onderzoek

4/3/2012 - Een nieuwe weg

Tijdens de vorige meeting met mijn paperbegeleider Cyrille, heb ik mijn nieuwe plan voorgelegd. Ik besefte me in de dagen voorafgaand aan de meeting dat ik een paper wil schrijven over een onderwerp waar ik, behalve tijdens dit groepsproject, ook in mijn toekomstige projecten veel aan zal kunnen hebben. En voor mijn gevoel zat ik met mijn zoektocht naar duurzaam voedsel toch in een te specifieke hoek. Ik ben me gaan afvragen wat ik echt wil leren en heb mijn stageverslag er nog eens bij gepakt. Daarin schreef ik dat Frans Bromet een grote inspiratiebron is geworden en ik me de komende tijd meer wil gaan richten op camera/interview. En daarom lijkt het me goed om interviewtechnieken te onderzoeken. Het liefst zou ik me helemaal op Frans' stijl richten, want die ligt dicht bij wat ik zelf zou kunnen en willen, maar omdat ik nu opnieuw aan het begin van research naar een bepaald onderwerp sta, ben ik materiaal van verschillende interviewers gaan bekijken en vergelijken. Wordt vervolgd!
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

29/2/2012 - De Kringloopwinkel

Inmiddels heb ik een bezoek gebracht aan twee vestigingen van De Kringloper. Het strookt niet helemaal (of helemaal niet) met de lijn die ik tot nu toe heb gevolgd, maar het heeft me wel degelijk op ideeen gebracht! Hoe duurzaam de kringloopwinkels zijn is nog maar de vraag, want afgeladen vrachtwagens rijden dag in dag uit van hot naar her om afgedankte spullen op te halen. Het grootste gedeelte daarvan verdwijnt uiteindelijk alsnog op de brandstapel. En wat gebeurt er met de winst die het bedrijf maakt? Alle spullen zijn immers (bijna) gratis verkregen en er werken veel vrijwilligers in de winkel. Het viel mij op dat beide vestigingen in een enorm pand gehuisd zijn. De Kringloper in Naarden telt dan ook tussen de 100 en 150 medewerkers. Ik ben op een tweedehands bank neergeploft en ben eens goed gaan rondkijken. Ik heb ontzettend gelachen. Allereerst om auto's voor de deur, want het was vechten om een parkeerplek. Ten tweede om het contract tussen de spullen en het winkelend publiek: opgedofte gooische vrouwen tussen de troep. Maar het hards heb ik gelachen om de koopdrift van de huisvrouw die de Kringloper flink weet aan te wakkeren: "Oh Bep, deze glaasjes zijn maar 10 cent. Is het niet enig?" Mensen winkelen in een kringloopwinkel, want dat is goed voor het milieu en goed voor de portemonnee. Maar kopen we gewoon niet veel te veel met z'n allen? Hebben we niet al genoeg spiegels, lampen, klokken en frutsels? Ik weet nog niet precies wat ik hiermee wil zeggen, maar dat weet ik morgen ongetwijfeld wel:-)

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

29/2/2012 - De voedselindustrie deel 2

Ik ben de dag begonnen met drie afleveringen van de Keuringsdienst van Waarde waarin ecologisch toiletpapier, biologische tomatensoep en bioafbreekbaar plastic onder de loep werd genomen. Met verbijstering heb ik ze bekeken. Ik besef dat ook een programma als de Keuringsdienst manipuleert in de montage, maar ze hebben weer heel wat verborgen zaken aan licht weten te brengen. Zo eindigt Bioafbreekbaar plastic in de meeste gevallen alsnog op de brandstapel en wordt ecologisch toiletpapier van AH Puur& Eerlijk op dezelfde manier gefabriceerd als 'normaal' toiletpapier. Het enige verschil is dat de consument er fors voor betaalt. Ik geloofde nooit dat marketing daadwerkelijk effect heeft op mensen, maar ook ik kies in de Albert Heijn voor producten van de Puur& Eerlijk-lijn, zonder te weten waar deze vandaan komen. Zijn ze wel zo puur en eerlijk als het logo doet vermoeden? Ik ben in de afgelopen dagen steeds kritischer tegen supermarktketens aan gaan kijken. Misschien wordt het tijd om te bekijken hoe het ook anders kan. Via via ben ik bij een biologische boerderij in Ilpendam uitgekomen. Wie weet kan de eigenaar mij meer vertellen over duurzaam geproduceerd voedsel. Want is biologisch ook meteen duurzaam?

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

28/2/2012 - De Voedselindustrie

Om me verder te verdiepen in duurzaam voedsel, ben ik gaan onderzoeken wat er qua film en televisieprogramma's allemaal over dit onderwerp te vinden is. Hierbij wilde ik de focus leggen op de supermarkt. Vanavond bekeek ik het programma '10 x beter' waarin presentator Harm Edens mensen volgt die, op eigen wijze, proberen gezond te eten en te leven. Zo werd ook Quirijn Bolle, oprichter van Marqt, geïnterviewd over de betekenis van 'echt voedsel'. Het is een logisch vervolg op overige research die ik de afgelopen dagen heb gedaan. Zo bekeek ik eerder al de film 'Food inc.' van regisseur Robert Kenner, waarin hij de voedselindustrie van Amerika probeert bloot te leggen. Ik vond het een indrukwekkende documentaire, die mij aan het denken heeft gezet over de manier waarop wij in de westerse wereld consumeren. De boodschap is duidelijk: tegenwoordig heeft de consument het gevoel dat de voedselindustrie bepaalt wat wij eten. Niets is minder waar, want de consument bepaalt wat de voedselindustrie aanbiedt, want met elk product dat je koopt breng je je stem uit. Het was voor mij een eye-opener. Ik begin te beseffen hoeveel macht de supermarkten hebben. Albert Heijn is met 835 filialen en een marktaandeel van 33,6% de grootste supermarktketen van Nederland: tegenwoordig vind je er een op elke hoek van de straat. Kleine winkels kunnen niet concurreren en verdwijnen langzaam maar zeker uit het straatbeeld. Het is vergelijkbaar met het probleem dat in 'Supersize me' aan de kaak wordt gesteld, alleen legt deze film de focus op fastfoodrestaurants en in het bijzonder Mac Donald's. Het is tijd om uit te zoeken waar ik echt duurzaam voedsel kan bemachtigen, want bedrijven hebben maar een doel: winst maken. En of dat ten koste gaat van het milieu, de gezondheid van de consument of dierenwelzijn zal ze worst wezen.
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

21/2/2012 - Duurzaam voedsel

Tot nu toe via internet geresearched dus het is tijd om wat te bekijken. Ik kijk graag naar Keuringsdienst van Waarde. In dit programma wordt kritisch gekeken naar het maakproces van voedsel. Aflevering Keuringsdienst van Waarde: 'Klimaatneutraal KvW kijken'. Via de site kom ik uit bij Roland Duong. Hij is schrijver en programmamaker. www.duong.nl en http://www.duong.nl/welkdier.pdf Schrijver van het boek: Het Supermarktparadijs. Ik heb een inspirerend interview gelezen waar ik mij erg in kan vinden. Via Roland kom ik uit op Teun van der Keuken, bedenken van Tony Chololonely. Waarom vind ik dit interessant? Jarenlang en nog steeds zijn belangrijke vraagstukken voor mezelf: wat eet ik en waar komt het vandaan? En wil ik het wel weten? Vlees eten of niet? En zo ja, hoe vaak? Koe of kip? Maar wat ik mij ook altijd heb afgevraagd: is vegetariër zijn wel de oplossing voor de milieu- en dierwelzijnproblematiek die de productie van vlees teweeg brengt? Via de site van Urgenda kom ik op sites die over duurzaam eten gaan: nieuwvers.nl en duurzaameten.blogspot.nl daar kan ik als ik een duidelijkere richting heb bepaald bergen informatie vinden. Nu nog bedenken of ik me hier wel in wil verdiepen, want als je iets te weten komt kun je niet meer doen alsof het niet bestaat;-)
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

20/2/2012 - Dus ik ben

Vandaag wilde ik mijn research naar duurzaamheid iets breder trekken. Ik ben begonnen bij google en uitgekomen op een aantal interessante websites. Degene die mijn nieuwsgierigheid het meest prikkelde is: www.human.nl/dusikben 'Dus ik ben' is een idee van HUMAN en gaat over identiteit. Waar ontlenen wij onze identiteit aan? In April, de maand van de filosofie, is er elke zondagavond een uitzending van 'Dus ik ben'. Waarom vind ik dit zo interessant? De vraag die mij de afgelopen jaren het meest heeft bezig gehouden is: wie ben ik? Hoeveel tijd ik ook met vrienden in de kroeg spendeer om dit vraagstuk op te lossen, ik heb nooit een antwoord gevonden. Ik zie om mij heen mensen hun identiteit ontlenen aan de manier waarop ze zich kleden, wat voor werk ze doen, wat voor opleiding ze volgen, waar ze wonen en wat ze eten. Maar is dat eigenlijk wel zo? Zelf heb ik altijd gedacht dat je ergens extreem goed in moet zijn voordat je iemand bent. Een middelmatig leven was mijn grootste angst. En naar mate ik ouder werd begon de tijd te dringen, want er waren immers profvoetballers van 18 jaar. Die hadden pas iets bereikt. Maar wat is identiteit en waar ontlenen mensen hun identiteit aan? Ik denk dat dit vraagstuk ook relevant kan zijn voor het groepsproject. Door gedachtepatronen te ontdekken zou het naar mijn idee makkelijker moeten worden om op een bepaalde doelgroep in de spelen.
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

14/2/2012 - Fascinatie

Research Duurzaamheid Door Emma Boelhouwer, AVM3 Ik start mijn onderzoek naar duurzaamheid vanuit een eigen fascinatie. Ik ben opgegroeid in een gezin waar veel aandacht was voor het milieu. In mijn jeugdjaren kwam de temperatuur in huis zelden boven de 18 graden en als ik het koud had trok ik een wollen trui aan. En in de jaren dat ik drie keer per week naar mijn negen kilometer verderop gelegen hockeyclub moest, deed ik dat (waar teamgenootjes vaak met de auto werden gebracht) altijd op de fiets. Mijn ouders kochten voedsel op de biologische markt en maximaal vier keer per week stond er een maaltijd met vlees op tafel. Op de andere dagen maakte mijn moeder vegetarische burgers, tofu of tempé. Mijn moeder kookte altijd voor een weeshuis, maar gooide zelden eten weg. En dat terwijl de vriezer alleen op sommige momenten in de zomer aanstond, om waterijsjes in te bewaren. Glas ging in de glasbak, oud papier in de papierbak en batterijen en verfresten naar de daarvoor bestemde inleverpunten. Op het toilet hingen rollen gerecycled wc-papier en de televisie stond nooit op stand-by. Maar ook verbruikten mijn ouders relatief weinig water: ‘Van vijf minuten onder de douche staan word je net zo schoon als van twintig minuten onder de douche staan’, zeiden mijn ouders wel eens. En zelfs toen mijn vader een vaatwasmachine had aangeschaft bleef mijn moeder trouw aan het sopje en de spons. En ook kochten mijn ouders weinig nieuwe spullen en gooiden ze nauwelijks iets weg. Nu nog zie ik mijn moeder rondlopen in kleding die ik afdankte in mijn pubertijd. Speelgoed waar mijn broer en ik te oud voor werden, verkocht mijn moeder op Koninginnedag. Als kind vond ik de manier waarop wij leefden nooit raar. Sterker nog: ik hield me zelf ook bezig met het milieu. Maar hoe meer ik me hierin verdiepte hoe banger ik werd. Toen ik eens op een feestje rond een kampvuur zat zei een buitenlandse jongen: ‘This planet is dying’. Het maakte grote indruk op me. Vanaf dat moment associeerde ik elke ramp, waar ook ter wereld, met de klimaatverandering. En lange tijd had ik totaal geen begrip voor mensen die nog meer kinderen op deze al overvolle wereld wilden zetten. Daarnaast ontwikkelde ik een sterke aversie tegen de bio-industrie en het gemak waarmee mensen vlees eten terwijl het wereldwijd de grootste oorzaak is voor de klimaatverandering. Op mijn veertiende werd ik vegetariër. Maar naarmate ik ouder werd ging ik op andere dingen letten. Ik merkte dat het bij vriendinnetjes thuis wel behaaglijk warm was en dat ze elk jaar met het vliegtuig op vakantie gingen naar paradijselijke oorden. Ze kregen wit brood mee naar school, verpakt in plastic boterhamzakjes en dronken pakjes chocomel. Soms schaamde ik me als ik mijn broodtrommel opende en weer die dikke plak biologisch zuurdesembrood tevoorschijn toverde. Toen ik op mijn zeventiende op mezelf ging wonen, werd ik recalcitrant. Ik besloot zo weinig mogelijk meer na te denken over de gevolgen van klimaatverandering. Ik berustte in de gedachte dat ik in mijn eentje toch niet de wereld kon veranderen en ging consumeren. In mijn studentenkamer was het altijd tropisch warm en ik stond eindeloos onder de douche. Soms douchte ik wel drie keer op een dag, gewoon omdat het kon. Ik deed mijn boodschappen bij Albert Heijn en ging weer vlees eten. Restanten van mijn avondeten bewaren deed ik niet, of ik stopte het in de koelkast en gooide het een paar dagen later alsnog weg. En ik kocht veel kleding en spullen die na een paar maanden meestal in de kast bleven liggen omdat ik er dan niks meer aan vond. Inmiddels ben ik zeven jaar verder. Ik hou rekening met het milieu door mijn glas en papier in de juiste afvalbak te gooien en door zoveel mogelijk biologisch vlees te kopen. Van het milieubewuste leven dat ik leed in mijn kinderjaren is weinig overgebleven. En ik maak me er ook niet meer druk over nu ik heb gemerkt dat de CO2 uitstoot niet explosief is gestegen sinds ik mijn rijbewijs heb gehaald en gestopt ben met het dragen van wollen truien. Mijn leven is een stuk minder zwaar geworden nu ik mezelf niet meer confronteer met de gevolgen van klimaatverandering. Ik wil het niet weten en daarmee blijft het een ‘ver-van-mijn-bed-show’. En is dat nou niet juist het probleem?
Permanent Link

About Me

In deze blog hou ik de voortgang van mijn onderzoek voor het paper bij!

«  October 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 

Links

• Home
• View my profile
• Archives
• Friends
• Email Me

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer