Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

just too endless dreams

11/4/2006 - Goodbye life, Hello Holland! nr. 6

Daar stond hij. Zó knap! Zijn haar zat door de war,waarscheinlijk door de harde wind. Hij keek me een beetje verlegen aan. Snel gaf ik hem een zoen op zijn wang. Há, ik maakte een move..Anders zou er vast niks gebeuren. Ik bedoel niet dat Josh zo'n sukkeltje was die niks durfde maar je wist maar nooit, dus laat ik nooit wat aan het toeval over.
''Uh heey, ga je mee? Ik heb een verassing voor je.''
Hij liep voor me uit naar de hoek van de straat,waar een dikke vette witte limo klaar stond.
''O mijn god, je bent helemaal gek hé!'' Flapte ik er uit, met mijn domme kop.
Hij keek me raar aan. Met zo'n blik, ik wilde hem gewoon op z'n bek pakken, grof gezegd.
''Nee, sorry, sorry zo bedoelde ik het niet! Ik bedoel alleen maar...''
''Shhhht..'' Hij hield zijn vinger op mijn lippen en liep me voor naar de limousine.
De rest van de weg naar de Haarlemse bios waar we naartoe zouden hadden we alleen nog maar lol. Alle mensen probeerde door de raampjes van de limousine naar binnen te kijken. Ik lachte me rot, vooral toen Josh het raampje open deed op de snelweg en naar een paar kleine kinderen ging zwaaien die in de auto naast die van ons reden. Het was echt super cool, dit had ik nooit verwacht. Ik bedoel dan ben je in Amsterdam en dan verwacht je gewoon om lekker droog met de fiets naar de bioscoop op Leidseplein te gaan. Daar dan een of andere actiefilm te gaan kijken omdat jongens daar nou eenmaal van houden en je vol te proppen met cola, m&m's en popcorn, elkaars klamme handjes vast te houden en te zoenen.
Zo had ik het teminste begrepen van Kel. Hmm, de buurtbitch zou ook alweer bijna thuis komen. Ze zou dit dus nóóit geloven. Voor dit soort acties waren de Nederlandse jongens te nuchter. Behalve Josh dan! Há.
De rest van de avond verliep super, net zoals het begin. Toen we in Haarlem waren aangekomen waren we eerst naar een leuk klein Grieks restaurantje gegaan. Daarna waren we naar de film gegaan, de film Just Friends was super melig en leuk geweest. Na afloop waren we nog even gaan dansen in een club, het was wel handig dat Josh Haarlem zo goed kende hij had hier twee jaar gewoont.
Ik was moe, het was half één en we waren opweg naar huis. Ik had het allemaal heel cool gevonden en Joshua was lief, grappig en leuk geweest zoals ik hem al kende maar er was nog niet écht iets gebeurt.
''Uh...Josh?''
''Ja?''
''Ik vroeg me iets af. Ik bedoel als het heel dom is moet je het zeggen en misschien verwacht ik ook teveel en ik weet dat je heel veel moeite hebt gedaan voor vanavond en ik vond het ook fantastisch maar kijk...Hebben we nou iets? Ik wil je niks opdringen hoor maar ik vind je leuk en ik bedoel nouja als jij gewoon vrienden wil blijven dan kan dat natuurlijk ook maar...''
Hij lachte, hij láchte. O nee, wat had ik fout gedaan? Hmm dit had ik niet echt verwacht.
''Nou zeg. Ik zeg je nooit meer hoe ik me voel, werkt toch alleen maar verkeert!''
''Nee! Sorry je praat alleen zo snel dat ik het amper kan volgen...''
Oeps, dát hoorde ik wel vaker. Kwam gewoon door mijn Gilmore Girls tic, daar werd ook altijd über snel gepraat.
''Maar, ging hij verder..Ik vind jou ook heel leuk en ik wil maar één ding op dit moment. Nou eigenlijk al de hele avond.''
En hij zoende me. Précies goed. Echt net als in een film. Sprookje. Reclame, whatever! Nee echt, niet overdreven. Hier droom ik dus al járen van zo'n Hollywood-kiss. Met Adam was het me nooit gelukt, in Amerika. Hier; ver, ver van Hollyw
ood af lukte het met Josh.
 
 
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

11/4/2006 - Goodbye life, Hello Holland! nr. 5

Nog nooit had ik me zo goed gevoelt, haha oké overdreven maar na deze kutweek voelde ik me wel goed.
Ik zat in een restaurantje op Leidseplein, naast mij zat Josh en tegenover ons zat zijn nichtje.
We waren net wezen shoppen, Charlotta woonde dan misschien in het Oh zo bóring Duitsland (vind ik dan) maar ze was wel een echte fashionsista net als ik. We hadden de hele ochtend gespendeerd aan het winkelen in Amsterdam. We waren serieus óveral geweest...Van PC Hoofdstraat tot het Waterloopplein en leuke tweedehandswinkeltjes als de Zipper en de Episode. Ik voelde me goed, ook omdat Josh na het enige geklaag toch mee was gegaan en ik had hem zelfs in alleen een boxetshort gezien (Per ongeluk, óf niet).
Nu zatten we aan een cappuccino met appeltaart en kletste aan één stuk door.
Charlotta was vijftien jaar en wilde al haar hele leven in Amsterdam wonen, ze kwam daarom ook zo vaak mogelijk bij haar neef Joshua dus logeren. Ze had een vriendje van achtien en hij was een rockzanger in een best bekende band in Duitsland en omstreken (hier niet, ik zweer je ik had de naam van de band nog nooit gehoort...Beetje vage naam trouwens). Ze had zes broertjes en woonde samen met haar moeder en de vriendin van haar moeder in een grote woonboederij even buiten München.
Toen Charlotta vertelde dat haar ouders uit elkaar waren gegaan omdat haar moeder verliefd was op een vrouw keek ik blijkbaar heel raar, want zij en Josh schoten in de lach.
Hier, in Nederland, het land van de tulpen en klompjes is het dus helemaal niet gek of raar als je homosexueel bent. In Amerika wordt het nu pas iets normaaler ik bedoel, ik hoorde van Holly dat in sommige delen van Amerika nu nog steeds mensen vermoorden als ze toegeven dat ze op het zelfde geslacht vallen. Hier is dat dus heel anders...
Gelukkig. Maar ik houd het toch bij jongens. Voornamelijk de jongens met bruine ogen en bruin haar en met kuiltjes in de wangen. Mmm...
Josh was écht leuk. Hij zat op basketbal en trainde ook nog twee keer per week in de sportschool. Hij hield van muziek,uitgaan en kunst. Uh, hoe bedoel je een jongen naar mijn hart.
''Maar Kate, mis je het dan niet dat zingen, dansen en toneelspelen elke dag?'' ,Charlotte keek me dromerig aan, het lijkt mij zo super te gék!'
''Ja, ik mis het heel erg maarja...Ik kan tóch niet terug.''
Josh keek me aan, lief.
''Wacht eens even....Ja ik weet het weer! Mijn moeder werkt bij een tijdschriftredactie, het is een tijdschrift dat steeds opzoek is naar de nieuwe trends in Amsterdam. Toevallig had ze het gister over een nieuwe school waar ze allemaal dingen doen met zang,dansen en toneel en musical een soort Kleinkunstacademie alleen dan drie avonden in de week zodat je ook nog gewoon naar school kan! Over twee weken zijn de audities er kunnen twintig meisjes toegelaten worden...Is dat niks voor jou?''
Josh was leuk, lief, mooi en dít! Ik kon hem wel zoenen.



'S avonds lag ik met een voldaan gevoel in bed. Het was een topdag geweest.
Nadat ik had gezegd dat het helemaal geweldig klonk, had Josh meteen zijn moeder gebelt. We konden meteen even langskomen op haar werk. Ik had meteen een foldertje gekregen van Marie-Ann (de moeder van Josh dus).
Ik moest twee liedjes uit mijn hoofd leren en ik had daar bladmuziek voor nodig zodat ik bij de auditie die ik moest doen de liedjes kon zingen en iemand anders zou daar dan piano bij gaan spelen.
Ook zouden we in groepjes van drie worden opgedeelt en in een trio moeten zingen. We kregen ook nog een dansworkshop.
Ik had zóveel zin erin.
Ik had e-mail adressen en mobiele telefoonnummers met Charlotta uitgewisseld want ze zou morgen weer naar huis gaan.
Joshua bracht me naar huis.
Een kus op mijn wang, nog geen echte zoen.
Nóg niet, want hij had me gevraagd morgen naar de bios te gaan.

 

 

 

Pfft, shit, over twee uur komt Josh al.
Ik stond in de badkamer mijn benen te harsen. Niet slím, zo voor de eerste keer. Ik had natuurlijk al tig keer mijn benen onthaart maar dan met een scheermesje. En in New York door de schoonheidsspecialiste. Toen we nog geld hadden voor extraatjes. Dit hars spul had ik in mam's kamer gevonden. Hmm, zou ze ook eens voor Harry moeten gebruiken volgends mij heeft hij zelfs haar tussen z'n tenen. Serieus.
Omdat mam er toch niet was had ik een paar spullen van haar 'geleend'.
Maar het was toch niet zo'n geweldig briljant plan, zoals ik in gedachten had. Overal op mijn benen verspreidde rode opgezette bultjes en vlekjes zich. Géén gezicht. Nouja, er zou waarscheinlijk toch niets tussen ons gebeuren behalve gezoen op de eerste date. Toch?
Ik wilde het rustig aan doen, eigenlijk geloof ik heilig in ''de ware''. Ik ga dus ook alleen met jongens als ik denk dat ik later met ze zou kunnen trouwen.
Nouja, dan maar doushe met dat harsen wordt het toch niks!


Anderhalf uur later was ik er helemaal klaar voor.
Mijn haar had ik opgestoken, draag een zwarte broek met cowboylaarzen en een rode top. Als bonus had ik een lange bedelketting om. Van mam, ze had hem drie jaar geleden van pap gekregen voor haar verjaardag. Eerst droeg ze hem elke dag maar nu keek ze er niet meer naar om. Tsja, nou wel lekker gunstig voor mij.
Ik zat maar een beetje doelloos te zappen, conclusie: er was níks op TV.
Nog één keer m'n make-up checken dan maar. Mijn spiegelbeeld zag er mooi uit, al zeg ik het zelf! Ik had dan ook wel erg mijn best gedaan.
Ik begon toch best wel zenuwachtig te worden. Wat als hij me nou helemaal niet leuk vond? Dat hij me als een gewone vriendin zag. Of misschien was hij homo...Já! Zal je net zien dat de leuke jongens allemaal homo zijn. Zo makelijk was het in Nederland dus! Of...
Mijn gedachtes werden onderbroken door de bel.
Snel pakte ik mijn tasje en jas en liep de trap af naar de hal.
Daar gaan we dan...
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

11/4/2006 - Goodbye life, hello Holland! nr. 4

''Lieve Hol,
alles goed in het bruisende,mooie,coole,práchtige NY?
ik mis je als nooit tevoren.
ik voel me zo alleen. mam is een kutbitch, nee ze is echt alleen maar met zichzelf bezig. Om gek van te worden. Dat ben ik nu dus ook. ze heeft ook mijn laptop afgepakt voor een week. Ik moest je gewoon even mailen daarom ben ik nu in de bieb..we hebben gister heel erge ruzie gehad. ik heb heel erg geschreeuwd, alles wat ik jou al had gemaild dat ik alles zelf moest doen, dat ze alleen maar werkte of uit was met harry, dat ik haar niks boeide en al die dingen die heb ik eindelijk ook tegen haar gezegd. Nou ze waardeerde het dus niet, ik heb twee weken huisarrest. dus ook nog op het grote gala. nou boeiend ik heb die joshua niet meer gezien en ja hij spookt nog dagelijks door mijn hoofd maarja. ik kan er toch niks van maken. kel zal het wel jammer vinden dat k niet kom maar zij is nu naar Londen naar d'r opa samen met haar moeder want haar opa is ziek en heeft niemand anders meer.
Ik kan kel niet bereiken ze neemt d'r telefoon niet op en maild maar niet terug. nu heb ik dus écht niemand meer.
kmoet nu gaan, tegoed is bijna op. Hmm, ik baal er vooral van dat mn computer is afgepakt.
ik weet dus niet wanneer ik weer kan mailen, had nu toevallig even tijd omdat mam werkt en omdat ik lekker vroeg uit was...
ik mis je en ik kom je snel opzoeken. hopelijk kan ik voorgoed terug komen. Amserdam sucks! alles is hier saai, ik wil léven en bij mensen zijn die om me geven. pfft.
love kate.''




Wat een zeikmail. Nouja hopenlijk snapte Holly het een beetje. Natuurlijk snapte ze het, ze snapte altijd álles. Ze was gewoon zo'n vriendin waar je altijd over droomt. Ik miste haar verschrikkelijk.
Ping! ''U heeft 1 nieuw bericht in u postvak.''

''lieverd!
ik kan maar kort mailen.
Ik heb je mails gelezen en je smsjes ook. echt kut voor je. work it with uR mom. ik blijf nog een week in londen met mn opa gaat t beter maar mam wil er nog een weekje aan vast plakken omdat ze vind dat ze een slechte moeder is geweest en nu wil ze mij en mn broertje verwennen. Ik vind het wel best. maar het is natuurlijk stom dat jij nu alleen bent.
maar hou je taai en we gaan knalluuuuh op het gala.
liefs, je buurtbitchje.''


Ik kreeg tranen in mijn ogen, Kel bedoelde het natuurlijk goed maar ik baalde er gewoon van dat haar moeder er weer helemaal was voor haar kinderen en mijn moeder weer een soort puber was geworden.
Maar omdat ik absoluut geen zin had om in huilen uittebarsten in de bieb sloot ik de computer snel af en liep ik naar huis.
Eenmaal thuis aangekomen zette ik een ultra grote kop chocolademelk en nestelde ik me voor de tv.
Na een half uurtje had ik het wel weer gezien. Helaas was er niet veel anders te bedenken. Uit pure verveling liep ik naar de hal beneden om de post te checken.
Hmm, er zat een brief voor mij tussen..Uit New York!
In een scheur was hij open.
''Lieve Kate, dochter van me.
Het spijt me dat ik heb gezegd het contact met je te verbreken.
Dat wilde ik helemaal niet, ik mis je. Ik snap mama wel dat ze weg wilde het is ook mijn schuld maar het is wel een grote beslissing geweest dat ze helemaal mét jou naar Nederland is vertokken.
Hier een kleine bijdrage voor jou kleding en dingen omdat jullie het waarscheinlijk niet al te breed hebben.
Veel liefs papa!''

Er zat een cheque in van duizend euro.
Geluk zat in een onverwachte hoek. Dát was zeker!
 
 
Nadat ik de cheque veilig had opgeborgen was ik vroeg gaan slapen. Mam was nog niet thuis, maar ze zou ook niks van die cheque krijgen.
Ik haatte haar, ze gaf toch niks om me. Pap gelukkig wel, kon ik hem maar mailen...Maar dat kon dus ook al niet door die heks die mijn laptop nog steeds in beslag had genomen en ik had niet echt zin om nog eens naar de bieb te gaan met die té slome computers! Dus dat moest nog maar even wachten.
Ik verveelde me. Zaterdagochtend. Zonder énig leuk vooruitzicht voor dit weekend. Mam had gister een briefje achter gelaten dat ze met Harry (natuurlijk) een weekendje naar Brussel ging, ze had vijftig euro achter gelaten voor boodschappen. Ze wilde zeker iets goedmaken met dat geld pfft! Net alsof ik nu alles weer zou vergeten ofzo. Leuk geprobeert, maar zo zit ik dus níet in elkaar. Kel was natuurlijk ook weg en de dagelijkse mailtjes van Holly kon ik niet eens lezen.
Ik kon gaan shoppen! Ik had geld!
Ineens kwam er een briljant plan opborrelen. Van Kel had ik gehoort dat Joshua elke Zaterdag werkte. Ik ging shoppen in de winkel waar hij werkte. Zo kon ik coole kleren inslaan én Josh zien en met hem praten en....

Anderhalf uur later stapte ik moedig door de straten heen. Het waaide super hard en ik had het serieus ijskoud. In een winkelruit zag ik mijn weerspiegeling. Ik had erg mijn best gedaan om er niet té overdreven uit te zien maar wel leuk. Het had me dan langer dan een uur bezig gehouden maar het resultaat mocht er zijn.
Ik had een vrij strakke spijkerbroek aan, rode pumps (ze waren echt héél hoog, maar ik kon er gelukkig op lopen. Ik had in Amerika geleert op toneelles dat elk meisje op zulke schoenen zou moeten kunnen lopen wilde ze wat bereiken. Plus ik kreeg er nog langere benen van), een rood halterjurkje met een zwart shirtje eronder. Ik droeg ook nog een zwart petje op en knalrode lippen.
Ja eigenzinnig. Apart. Orgineel. Daar houdt ik gewoon van. Je zult mij ook nooit zien in spijkerbroek, gympen en een trui. Ik combineer eindeloos, koop óveral en nergens kleding.
Hé shit. Begon het ook nog te regenen. Snel dook ik de winkel in.
Daar stond hij. Zo cute. Hij droeg een beetje baggy spijkerbroek en stond te praten met een... ONGELOFELIJK mooi meisje.
Ze was dun, lang, blond, droeg een super kort rokje en leek op een barbie, maar wel een mooie.
Hier had ik dus geen zin in. Oh, alstublieft god laat hij me niet hebben gezien.
Ik liep heel snel door. Ja, bijna bij de deur.
''Heey Kate, ben je er weer?''
KUT!
''Uhm, ja haha, ik eh..moet wat nieuws kopen..Hehe''
Josh-Cutie-Bambioogjes liep samen met Miss barbie op me af.
''Dit is mijn nichtje, Charlotta, ze woont eigenlijk in Duitsland maar ze is hier een weekendje.'' Zei hij met een knipoog..
 
 
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

11/4/2006 - Goodbye life, hello Holland! nr. 3

'Állerliefst Kneuterig vriendinnetje Holly
Het is weer tijd voor een mail naar jou, besluit ik bij dezen. Het is half zeven, zaterdag ochtend en ik ben al wakker.
Ja, zeker dom. Maar omdat ik gister van mijn kutkloteteringaso (nieuw woord) niet met Kel naar de verjaardag van haar nichtje mocht ging ik maar vroeg slapen. En je weet; dan word ik ook weer vroeg wakker.
Nee maar het was zo oneerlijk. Ik haat haar echt. Mijn moeder dan hé
Ze heeft een nieuwe vriend. Hij is echt hélemaal; euwl! Hij is vies, groot, dik, behaard . En mijn moeder gedraagt zich echt als een puber. En nu kan ik me dus niet meer zo gedragen want anders wordt het hier dus echt één grote zooi.
Maar goed, ik had je toch verteld over die Josh. Hij is zó schattig. Ik deed natuurlijk wel, bitch as ever haha. Maar zijn gezicht bleef echt de hele verdere dag in mijn hoofd rondspoken nadat hij tegen me begon te praten op het schoolplein.
‘s Avonds heb ik zijn naam op de schoolsite ingevoerd er kwamen drie Joshua’s omdat ik zijn achternaam en klas niet wíst. Nu wel. Hij zit één klas hoger dan mij, woont ongeveer tien minuutjes lopen van mijn huis vandaan. Er stond ook een foto.
De stomme is dat ik tegen Kel en Josh zelf heb gezegd en laten merken dat ik Josh een eikel vind. En ik nog steeds de hele dag aan hem denk. Al een week lang nu.
Dit is echt irritant.
Oh, ik hoor mam en dat zwijn van d’r beneden lachen ik ga naar beneden kijken of er nog iets boeiends te doen is.
Ik mail je later nog wel als ik dan nog steeds niets te doen heb. Maar als ik durf ga ik naar de winkel waar Josh werkt.
Hoe is het daar? Met iedereen? En JOU?
Kus K.’

 

 

Het was zomer, overal waren mensen in Amsterdam, alle terasjes zaten vol ik zag er prachtig uit met mijn nieuwe jurkje met über hoge pumps waar ik voor de verandering eens goed op kon lopen. Josh hield mijn hand vast hij zoende me op mijn roze lippen. Hij lachte, ik lachte het was práchtig.
''Kate, VERDOMME Kateline, Charlotte York! Wordt wakker! Denk je dat ik niks beters te doen heb om hier een kwartier onder aan de trap te staan en jou wakker te brullen?!''
Ook dat nog, het was maar een droom, en net op het mooiste moment begon mijn moeder te krijsen.
Chagerijnig strompelde ik uit bed, de gang op, voorbij het valse gezang van mijn moeder die met de nieuwe Madonna cd mee zong, de badkamer in. Mmm, eindelijk rust. Snel kleed ik me uit en wil de doushe instappen.
''IEEEEEEE WAT DOE JIJ HIER IN GÓDSNAAM?!''
In de doushe staat de naakte Harry, het ergste is dat hij mij ook naakt kan zien bedenk ik me net te laat.

 

 

 

''Maaaaam? Mahaaaaam?!''
Zo hard als ik kon denderde ik de trap af. Ik was pissed, ik was echt super boos. Dat vieze zwijn had mij naakt gezien en ik hem ook, wat betekende een trauma voor 't leven. Nee, ik ben geen dramaqueen maar als je het zelf had gezien zou je dat ook zeggen.
''Kate, rustig je hoeft niet zo te schreeuwen. Je hoeft niet wéér de dramaqueen uittehangen.'''
''Godverdomme mama, je snapt er ook geen fuck van he!''
''Ik wil absoluut níet dat jij zo'n toon tegen mijn aanslaat, anders...
''Anders wat? Sluit je me op? Laat je me per direct terugvliegen naar Amerika? Nou graag want daar heb ik teminste nog mensen die om me geven. Heb je enig idee hoe het voor mij is hier? Nee natuurlijk heb je dat niet. Je doet ook alleen waar jíj zin in hebt. Je neemt een restaurant over, je bent er hele dagen niet, we hebben geen geld, het boeit je niet hoe het op school gaat, hoe het überhaupt met mij gaat. Je laat hier een stinkzwijn wonen die mij begluurd als ik naakt ben en onder de doushe wil stappen, jij draagt opeens strings, rookt weer, luisterd zogenaamde hippe liedjes. Ik lijk hier de moeder wel! Ik háát je! Echt waar.''
Ik schreeuwde, ik gilde, ik huilde...Alles, maar dan ook echt álles wat ik de afgelopen weken had gedacht maar niet over had gesproken kwam eruit.
Mam keek me aan, uitdrukkingsloos...

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

11/4/2006 - Goodbye life, Hello Holland! nr. 2

''AAAP, kom binnen, eindelijk.''
Ik houd echt van Kel. Ze is zo, ja hoe kan ik dat nou het beste zeggen...Ze is raar! Maar dan wel léuk raar. Ze gebruikt van die woorden die niemand anders zou zeggen en ze heeft een ongelovelijke stijl. We lopen de keuken in het is rommelig, as ever! Overal liggen krantenknipsels en op de tafel ligt een plas met koffie en allemaal klontjes er tussen. Het kleine broertje van Kel rent door de kamer heen met de tekst: ''Lala lekker iemand moet het doen z'n aller eerste zoen''.
De moeder van Kel loopt in haar string(!) en shirtje door het huis en ziet ons volgends mij niet eens staan.
Het enige wat Kel doet is lachen.
''Sorry K (zo noemt ze me altijd) Maar je weet het het is hier altijd een teringzooi!''
Ik voel me hier echt thuis, hier wordt teminste geleeft bij ons is altijd alles netjes mooi en precies hoe het moet. Dat doet de schoonmaakster wel, mam heeft de baan van de manager in het restaurant en heeft daarom een schoonmaakster ingehuurd die alles netjes houd en voor mij ''zorgt''. Net alsof ik dat nodig heb, ik ben al zestien en dus geen peuter meer. Het zou alleen wel leuker zijn als mam wat vaker thuis zou zijn. Maar dat is waarscheinlijk alweer teveel gevraagt.



Het is ondertussen al winter en ijskoud. Het is vrij druk in de Kalvertoren en ik wordt half geplet door een grote blonde vrouw die een beetje erg ovedreven heeft met de dosis parfum en make-up die ze op heeft.
''Eh Chick, kom op! We moeten nog zoveel kopen voor het NieuwJaarsBal.''
Dat is waar ook, ik was bijna de missie vergeten waarvoor we hier waren. Kel had me overgehaalt om daar mee naartoe te gaan. Het NieuwJaarsBal is een feest van de school en alle lekkere jongens komen, volgends Kel. En daar moet ik naartuurlijk wel bij zijn, vind ze.
Eigenlijk heb ik hélemaal geen zin, om nieuwe jongens te ontmoeten vooral. Ook al is het nu ongeveer een half jaar geleden dat ik me heb moeten losmaken van mijn leven in New York en dus ook van Adam. Maar nog steeds denk ik elke dag wel aan hem. Hij was gewoon perfect, ik kende hem al heel mijn leven en we hadden al iets vanaf mijn elfde. Hij was ook vorig jaar de eerste geweest waarmee ik naar bed was gegaan. Het was fantastisch, hij was zó lief.
Maar hij had nog niks van zich laten horen sinds ik hier was, als ik op msn was gaf hij zelfs geen antwoord! Was ik dan niks voor hem? Een speeltje? Ik kan het wel uitschreeuwen, maar dat leek me niet erg gepast op dit moment tussen de schap met avondjurken heen.
Kel wenkt me, ze stond bij de lingerie afdeling. Als verdoofd liep ik op haar af...
GODVER.
Kut, heb ik dat echt geroepen? Of was dat in mezelf?
Aan de blikken van de mensen om me heen héb ik het geroepen. Ik lig op de grond gewikkeld in drie jurken (ze zijn best mooi) en ik zie drie gezichten boven me. Kel kijkt geschrokken, maar ik zie ook een lach in haar ogen. Een vrouw (waarscheinlijk de kassajuffrouw) kijkt me zuur aan, waarscheinlijk omdat haar jurken nu op de grond liggen. Het derde gezicht is van een jongen. Ik kén hem ergends van, zijn ogen zijn prachtig! Hazel bruin, Bambi ogen! Hij kijkt verlegen.
''Sorry hee, ik wilde je niet laten vallen''. Oh, hij was de boosdoener.
Hij stak zijn hand uit om me overeind te helpen maar ik krabbelde zelf op (op mijn rode pumps die véél te hoog waren voor een middagje shoppen.)
Ik liep naar een pashokje en barste daar in tranen uit.


Ik zat nu al twee uur in mijn kamer op de grond. Na het mislukte shopmiddagje was ik naar huis gerend. Zonder Kel. Ik had gezegt dat ik alleen wilde zijn, dat was ook zo. Ik had wel een half uur lopen snotteren in het pashokje en Kel wist volgends mij niet echt wat ze ermee aan moest. De jongen (die met bambi ogen) bleek in de winkel te werken en kwam me zelfs nog water brengen. Dat was echt zo'n moment dat ik wenste dat er een gat onder me zou opengaan waar ik in zou kunnen vallen. Maar helaas. Ik schaamde me echt dood!
Kel míjn buurtbitch en de jongen (die bij ons op school bleek te zitten) zagen mij. Mét mascara vegen op mijn gezicht en een gat in mijn broek. Op mijn kont. Na de val was ik ook nog eens ergends aan blijven hangen. Wat een geweldige dag. Niet dus!
Kel stond erop om me naar huis te brengen maar daar had ik dus echt geen zin in. Ik had het idee dat ik haar telurstelde, maar serieus eerst voor dit leuke avontuurtje in Nederland huilde ik nooit, ja misschien als baby als mijn luier vol zat, als je snapt wat ik bedoel..Maar de laatste vijf jaar niet meer. Ik was gewoon zó gelukkig. Daar.
Er werd hard op de deur gebonkt. ''Lieverd, kom je we gaan zo eten''.
Fijn, mam was er ook weer. Net op het moment dat ik dus geen zin had in gezelschap. Ze had een collega van d'r mee genomen. Héél toevallig een man.
''Ik heb geen zin, en je luistert nu ook maar een keer naar mij. Je bent er nooit hier, maar altijd in dat stomme restaurant van je en nu moet ik opeens voor je klaar staan, als de perfecte dochter om indruk te maken op een of andere crush van jou. Nou mooi niet! Want ik ben niet perfect en dat is ook moeilijk in zo'n kut landje.'' Ik schreeuwde het uit.
Ik hoorde voetstappen de trap af gaan en zacht hoorde ik mijn moeder :'' Sorry hoor Harry, m'n dochter is een beetje over de rooie heen. Pubers hé. Ze wil altijd alles hebben en ze wil dat iedereen naar haar luistert..Maar goed, waar waren wij gebleven.''
Hij bleef uiteindelijk tot drie uur 's nachts, mijn moeder was in een monster verandert en ik wilde nu echt terug naar Amerika.



’’It’s so easy to fall in
love’’
Ik kon die zin wel drómen. De hele nacht had mam dat liedje geluisterd, er waarschijnlijk niet van bewust zijnd dat ik vandaag gewoon naar school moest en ik geen zin had in een flashback van de vroege jaren ’90.
En al helemaal niet met zo’n tekst. Ik was op zit moment absoluut niet in een love-mood. Op dit moment was ik echt een tegenstander van romantiek.
Dat was dus ook de reden dat ik besloot dat dit een baaldag zou worden.
Trouwens, ik hoefde dat niet te beslissen het was gewoon al zo. Ik stond op en had mijn wekker niet gezet. Daardoor had ik nu nog maar een half uur om te douchen, me aan te kleden, me op te maken, te ontbijten, lunch te maken en om naar school te lopen. Voor dit alles stond ik meestal een uur eerder op. Ik besloot toch maar om een paar minuutjes te douchen, maar toen ik net één tel onder de douche stond sprong het water op koud en ik kon niks anders dan me wassen met koud water.
Toen ik de keuken in kwam stond daar Harry (die enge vriend van mijn moeder) hij was slechts gekleed in een onderbroek (zo’n héle vieze ballenknijper, die ik echt heel erg afschaf vooral bij mannen van middelbare leeftijd) zijn bovenlijf was bloot en hij had last van extreme beharing.
Hij lachte vrolijk terwijl hij een peuk rookte en koffie inschonk.
Ik werd echt serieus met de minuut chagrijniger. Vooral toen mijn moeder in een bh en met een string (sinds wanneer droeg ze die?!) de kamer binnen kwam en net deed alsof er niks aan de hand was.
Godver, waar sloeg dit allemaal op? Ik deed alles wat ze wilde, ik was zelfs verhuisd naar zowat de andere kant van de wereld en nog steeds was het te veel gevraagd voor haar om normaal te doen.
Ik had dus echt geen zin om langer in dat huis te blijven. Gelukkig moest ik naar school, maar aan de andere kant… Gelukkig?! Ik had Kel al twee dagen niet gesproken. Nouja, zij belde wel maar ik drukte haar steeds weg. Ik weet niet, ik wilde wel met haar praten, maar ik was gewoon niet zo dat ik makkelijk over gevoelens met iedereen kon praten, plus dat ik me een beetje te trots voelde om na dat hele jank gedoe in de bijenkorf haar nog onder ogen te komen. Ik weet het, het slaat eigenlijk nergens op maar zo ben ik gewoon. Maar we zaten bij elkaar in de klas en ik kon haar nu echt niet meer ontlopen.
Ik liep de hoek van de straat om en zag daar bij het schoolhek Kel staan. Zie je, ze wachtte me op.
Ze glimlachte maar zei niks. Ik voelde me schuldig en ik voelde me dom. Had ik hier ene vriendin, echt een goede vriendin. Verpeste ik het weer.
’’Kom Doos, we gaan naar de les. Je ziet er echt niet uit maar de bel is al gegaan en ik heb geen zin om na te blijven. We hebben straks een tussenuur dus dan praten we wel verder’’.
Gehoorzaam liep ik achter Kel aan…Wat kon ik anders?!


Opgelucht haalde ik adem toen de bel ging, het eerste uur was Engels geweest en ik was half in slaap gevallen door de eentonige stem van Mr. Ramsell.
Samen met Kel liep ik naar de wc in het bijgebouwde stukje van onze school. Daar kwam nauwelijks iemand. Het gebouw was nu ook leeg.
Ik keek in de spiegel, Ik zag er inderdaad niet goed uit. Ik had vanochtend het eerste kledingsstuk gepakt dat ik kon vinden. Het was een lange zwarte jurk, zo’n soort gothic jurk. Eigenlijk sliep ik er altijd in als ik het koud had. Daaronder droeg ik gele gympen. En mijn haar zat ik een rommelige staart. Mijn ogen zagen er moe uit en ik had geen make-up opgedaan en had een ongelofelijke pukkel op mijn neus.
Ik begon te huilen (wat was het toch met mij?), Kel sloeg een arm om me heen en begon zelf ook te huilen. Je kon veel zeggen maar de BuurtBitch had dus wel gevoelens.
Daar zaten we twee stoere bitches in tranen op ene plek waar niemand ons zou kunnen zien.


Het was goed geweest, dat uurtje huilen in de wc's.
Ik had alles verteld aan Kel. Hoe ik Amerika eigenlijk miste, en over Adam en over het zingen en mijn opleiding. En over mijn moeder en hoe achterlijk ze deed. Ook gaf ik nu voor het eerst toe dat ik mijn vader haatte en toch miste en van hem hield. Alles kwam eruit, net als een soort van woordenkots. Kel luisterde en op het eind knikte ze en zei ja dat snap ik en je moet het gewoon rustig aan doen hier.
Toen vertelde ze wat haar dwars zat, ze had er genoeg van dat haar moeder haar behandelde alsof zij de moeder was van haar broertje en alsof zij alles moest doen thuis. Het was ook nooit opgeruimd en alles hing van haar af want haar moeder was altijd wel bezig met banen zoeken of mannen.
Alles was eruit, we wisten nu alles van elkaar en het luchtte echt op.
De rest van de dag was wel goed, behalve dan de starende blikken van de mensen op school die me zagen. Ik was ook echt anders dan anders. Sommige herkende me zelfs niet, het commentaar van de lerares Aardrijkskunde was :''Met wie hebben wij hier het genoegen? Een nieuwe leerling?''
Ik en Kel konden er wel om lachen. Aan het eind van de dag was ik weer in een vrij goeie bui. Todat... De jongen met de bambi ogen opdook. Het was vrij weird want ik liep net over het schoolplein om naar huis te gaan en was Kel kwijt. Opeens stond hij voor me, nog leuker dan eerst. Maar ik liet dus mooi niks merken. Ik wilde net doorlopen maar hij hielt me tegen.
''Heey, alles weer goed? Ik bedoel, ik heb je hier eerder gezien en ik die winkel was je jezelf niet en vandaag zie je er ook heel anders uit dus ik dacht...''
''Tjee, wat weet jij er nou vanaf? Je kent me niet eens, ja van een paar keer zien misschien maar ik ken jou niet, jij mij niet dus wat moet je?''
Ik zag een verschrikte blik in zijn ogen. Ik voelde me schuldig maar wat moest ik anders? Wat had jij gedaan als er opeens zó een jongen naar je toe kwam...Ik wist het ineens niet meer. Wat moest ik nou? Ik vond hem supper lief maar ik was toch niet into romance nu?
Kel, mijn grote redding. Net als uhm..Tja hoe heet hij eigenlijk? Nou net als díe jongen kwam ze opeens opduiken.
''Ik moet weg, nou uh..doei!''
Ik zei het terwijl ik al half wegliep. Hij zal wel denken, wat een raar mens maar ik wist gewoon niet wat ik anders moest.
Kel keek me vreemd aan...
''Wáar ben jij mee bezig?''
''Hoe bedoel je? Die jongen die komt opeens op me af lopen met allemaal vragen en zegt dingen en ik ken hem niet eens? Dat is pas freaky.''
''Díe jongen heet Josh, hij is knap, lief, schattig hij is het helemaal voor je.''
''Als je hem zo geweldig vind, neem jij dan maar met hem en hoe weet jij nou weer dat hij Josh heet?''
''Iedereen weet dat, behalve de freaks hier die uit New York zijn verhuisd!''
Ik schoot in de lach en even later lagen we op de grond van het lachen!






Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

11/4/2006 - Goodbye life, Hello Holland!

Hier dus het eerst stuk van één van mijn verhalen.

Het is al best lang, dus ik doe niet alles tegelijkertijd...

 

 

 

''Lieve Holly.
Je zal wel denken als je deze mail krijgt, huh ze is toch nog maar net onderweg? Dat klopt. Maar ik mis je nu al.
Haha grapje, dat is ook weer overdreven maar ik verveel me nu al. En ik zit pas in het vlíegtuig naar Nederland, maar daar zal het niet veel beter worden dan het hier is. Mam slaapt nog, het is ook nog vroeg maar ik kon de hele nacht al niet slapen. Hoor mij nou, net alsof ik een of ander zielig kind ben die geen leven heeft. Dat ben ik nu misschien ook wel..Ik bedoel ik ben geboren in New York, getogen in New York ik had álles in New York..School, vrienden, een vriendje, mijn zangopleiding alles wat een meisje van mij niveau en leeftijd nodig heeft en toen opeens wilde mam verhuizen. Ik haat haar. Oké dat is niet waar maar ik
snap haar gewoon niet. We hadden alles daar. Maar het was ook wel pijnlijk dat pap haar bedroog met een van z'n achtergrond zangeresjes. Maar toch hoe kan ze me dit aandoen?!
Anyway, ik mail je snel weer en ga nu toch maar weer proberen te slapen. Nog 4 uur en dan ben ik in Nederland. Yeah. NOT!
kus Kate.''
Ik las mijn mailtje nog eens over voordat ik op enter drukte.
Ik kreeg tranen in m'n ogen. Shit, waarom dat nou weer.
Ik huilde nooit. Vroeger teminste toen was alles nog gewoon. Leuk, mijn leventje was eigenlijk perfect geweest. Ik woonde natuurlijk in de stad waar hét allemaal gebeurde, ik was altijd al verwent geweest m'n vader was manager van een paar goede zangeressen en ook nog een platenbaas en verdiende zo veel geld waardoor we een luxe levendje hadden. Maar doordat die sukkel regelmatig vreemt ging besloot mijn moeder dat zij en ik weg gingen. Naar Nederland naar de rest van haar familie.
En ik, ik zou nu eens mee maken hoe het was om iets te moeten doen om iets terug te krijgen. Volgends mijn moeder dan. En ze zou nog weleens gelijk kunnen krijgen daarin.





Nog 3 uur, 2,5 minuten en 6 seconde en dan zou mijn eerste schooldag hier in Amsterdam beginnen.
Ik lag al ruim een half uur op mijn
bed naar het limoengroene plafond te staren en beet op mijn rode nagels.
Ik was niet zenuwachtig ik had namenlijk al zo'n 10 keer van
school gewisseld in Amerika.
Maar het gaf daar niet omdat ik in New York was en ik makenlijk even bij een vriendin kon shoppen die ik van m'n vorige school kende.
Hier was dat natuurlijk wel een ander verhaal.
Ik kon niet zomaar HUP van de ene dag op de andere in het vliegtuig stappen en terug gaan.
Vooral niet nu we heel weinig geld hadden. Mam had nooit gewerkt en had van pap's geld geleeft.
Ze zij dat we het wel zouden redden.
En zag ons nu, we woonde in een grachtpand in de Jordaan, je weet wel die plek in Amsterdam waar er allemaal van die oude kleine mannetjes met enorme bierbuiken over straat een of ander volkslied zongen.
We hadden weinig geld en weinig meubels en kleding mee omdat we niet genoeg geld hadden om veel ruimte te besparen in het vliegtuig voor al onze spullen.
''Triiiiiiiiinnnnggggggg''
De wekker. Beneden hoorde ik een hond blaffen en je hoorde ook al veel gerommel van de vuilnisauto buiten met het gefluit van ee vogel er door heen.
Voorheen, als we hier waren in de zomervakantie elk jaar, als we naar mam's zus gingen vond ik het prachtig.
Maar nu was het anders, en ik vond het niet meer prachtig het was anders en absoluut niet leuk.


Tik tak, tik tak.
Mijn hakken tikte vrolijk over de weg heen.
Héél anders dan mijn mood at the moment.
Ik voelde me zwaar kut en iedereen mocht het weten wat mij betreft.
Misschien zou mijn mentor dan met mijn moeder gaan praten, als hij eenmaal merkte dat ik me niet goed voelen en zouden we weer terug naar huis gaan. Het huis is New York bedoel ik dan.
Want het huis hier kan ik geen huis noemen. Het heeft amper 5
normale kamers en dan de badkamer en keuken al mee geteld.
Maar dat was natuurlijk -
''AAUW, jezus kan je niet uitkijken ofzo, met die schoenen van jou kan je iemand vermoorden girl!''
Ik keek op vanaf de grond en zag een meisje van ongeveer mijn leeftijd zittend een stukje van me vandaag.
en hoe chagerijnig ik me ook voelde het was mijn schuld dat we nu allebij op de grond lagen.
''Sorry, ik was ergends anders met mijn gedachten.'' Stamelde ik uit.
Ze lachte en streek haar rokje glad.
''Geeft niet sorry, ik heb een beetje last van ochtend humeur''
Ze lachte.
Gelukkig.
''Hee ben je nieuw hier?'' Vroeg ze terwijl ze dr kauwgum uitspuugde en het hek van de school inliep.
Ik nam haar zorgvuldig op.
Ze was best knap met haar blonde haar dat in twee knotjes op haar hoofd gebonden zat ze had net als mij een neuspiercing en droeg een spijkerbroek met een ultra kort truitje waar That's Hot op stond.
Ze zag dat ik keek en lachte nog eens.
''Ja ik ben nieuw, hoe zie je dat nou?'' Vroeg ik, ze was een soort tweede mij, alleen had ik juist donker haar en donkere ogen.
''Gewoon, als je hier in de buurt woont en naar school gaat ken ik je wel ik ben een soort BuurtBitch als je snapt wat ik bedoel.''
Nu was het mijn beurt om te lachen. Misschien werd het zo slecht nog niet hier.
De buurtbitch oftewel Kel bleek bij me in de klas te zitten en 2 straten achter mij te wonen.
De eerste schooldag was nog vrij aardig verlopen.
Doordat ik in Amerika twee talig was opgevoed snapte ik alles waar iedereen het over had en kon ik zelf ook gewoon goed Nederlands praten wat in mijn voordeel werkte.



''Lieve Holly.
Weer een mailtje van je enige echte DutchFriend.
Alles goed met je? Het gaat wel goed opzich.
School is net zoals in Amerika eigenlijk, de BuurtBitch is leuk.
Ik weet zeker dat je d'r ook zou mogen. Ze is echt een soort kopie van mij. Best werid hé. Ik bedoel zonder dat we elkaar eigenlijk kende hadden we dezelfde soort kleding, stijl, woorden enzevoorts.
Alleen bij mij is alles donkerder dan bij haar.
De mensen hier zijn verschillend. De jongens zijn saai, ik mis Adam echt.
Met hem was het zo, hij was zo lief en hij was de ware voor mij. Dat dacht ik teminste want hij heeft nog geeneen mail beantwoord en nog nooit gebelt.
De sukkel.
Kel heeft wel een vriendje, hij heet Sjoerd (wat een naam he. Je spreekt het uit als sjwoert)
hij is wel aardig maar volgends mij vind hij het niet erg cool dat er nog iemand als Kel in zijn leven is gekomen. H-a-h-a.
Ik mis je wel hoor, want zó lief persoon als jij hebben ze hier niet.
Ik spreek je snel weer.
Lots of Love Kate.''



Ik liet me achterover op mijn bed vallen.
M'n kamer was al een stuk mooier geworden. Kel's moeder was binnenhuisargitect maar was ontslagen en vulde nu al haar vrije tijd met het herinrichten van huizen in de buurt.
Na lang zeuren bij mam mocht ze komen. Volgends mij is mam gewoon blij dat ik het hier een beetje naar mijn zin heb en dat ik niet zeur!
Ze is er bijna nooit, ze werkt in een restaurant waarvan de baas op sterven ligt en: ''Als ik nog wat harder werk en de mensen zien hoe goed ik het kan, is er misschien wel een kans dat ik de nieuwe manager van het restaurant wordt''. Waren haar woorden.
Ach, waar een mens al niet blij van kan worden.
Het is herfstvakantie en Amsterdam wordt er niet mooier op.
Kel is voor een paar dagen naar haar oma in Friesland en ik kom de dag door met uitslapen, tv kijken, computeren, eten en weer slapen.
How boring!
Nog een leuk nieuwtje: Pap heeft het contact verbroken omdat we naar zijn zin niet genoeg mailde en belde.
Nu we ook geen geld meer van hem krijgen moet mam extra zo hard werken en zie ik haar al de hele dag niet.
Was ik maar in New York. Daar had ik het wel geweten.
Ik mis Holly, Ik mis Adam en ik mis Professional Sing School New York.
Zingen was mijn leven. Ik was hard opweg met een cd. Ik was een van de beste studenten daar.
Maar het kon mam niks schelen. Ze wilde en zou weg gaan met mij.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

11/4/2006 - Me, myself and I

Hi bloggers!

Laat ik eerst maar eens een stukje over mezelf vertellen, voordat ik deze site bombadeer met meningen over muziek, film's, tv programma's en voordat ik hier verhalen van mezelf op zet.

Ik ben dus Tatjana, wordt byna vijftien en woon in het nogal saaie Amstelveen.

Gélukkig wonen veel van mijn vrienden in THE city (Amsterdam, haha duh) en ben ik daar dan ook vaak te vinden. Achja wat moet ik anders.

Mijn dagelijkste bezigheden zijn toch wel school, 'kzit op het GGCA in Amsterdam...Heel borin' meestal, maar met mijn vriendinnetjes en andere mensen is het meestal wel gezzelig.

Verder zit ik op zangles, ik houd ook heel veel van zingen&muziek. Een echte Addict haha.

Ik fitnis en basketbal ook en ik vind verhalen&liedjes schrijven ook erg leuk, tegen de verveling. Maar daarover later meer, ik post wel wat stukjes later.

Als ik over drie jaar mijn Havo diploma heb gehaalt, wil ik het liefst naar de Kleinkunstacademie da's een soort school met zang, dans en toneel. Lijkt me echt super gaaf.

Ik woon dus in Amstelveen, in een doodgewoon rijtjes huis met een tuin en slaapkamers en blablabla- de hele 'normale' zooi.

Ik woon daar met mijn moeder, broertje en zusje. M'n ouders zijn gescheiden en mijn pa woont momenteel in Brazilië waar hij geboren is.

Dus kom ik ook weer bij het volgende ik ben GEEN hele Nederlander muahha yes. Namelijk HALF Nederlands, KWART Braziliaans/Joegoslavisch.

Maarja, niet dat ik Portugees of Joegoslavisch kan spreken ofzo. Joegoslavië boeit me ook niet zo heel erg, maar Brazilië lijkt me wel cool.

Verder heb ik nu niet zo heel veel meer te vertellen over mezelf...

Ik ben gewoon een meisje dat van dromen houdt, en ik heb eigenlijk vrij veel hobby's.

xx

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

About Me

Mijn intresse, muzieksmaak, verhalen etc.

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer