Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Working girl's energy

12/12/2007 - Poep in de pot...

Zo langzamerhand begin ik er toch wel naar te verlangen... een zindelijk kind. Het lijkt me heerlijk niet meer steeds die luiers te hoeven verwisselen, maar ja, geen idee wanneer het zover is. Een tijdje geleden plaste onze zoon wel eens "per ongeluk" op het toilet, maar de laatste tijd komt er geen druppel meer uit als hij daar zit. In de luier trouwens wel, vooral 's nachts! Hij weegt 's ochtends wel een kilo zwaarder door die overvolle luier die aan zijn billen hangt, maar dat zit hem absoluut niet dwars.

Vanmiddag had ik weer een opleving van hoop. Bij het verwisselen van de luier kwam de mededeling dat er nog een "poep" aankwam. Dus hup, op het toilet. En, oh wonder, zoonlief presteerde het om maar liefst twee drollen in de toiletpot te laten vallen. Dit tot grote verbazing en enthousiasme van hemzelf. Als goede moeder heb ik 'm helemaal de hemel in geprezen en ben ik meteen het stickervel gaan halen. Hij mocht maar liefst 2 stickers uitzoeken.

Nu ben ik natuurlijk hartstikke blij, maar heb wel hele grote twijfels of dit nou weer een toevalstreffer was, of wellicht het begin van zindelijkheid. We zullen het zien. Het heeft mijn motivatie in ieder geval weer een beetje opgekrikt en ik heb me maar weer eens voorgenomen om hem met grote regelmaat op de wc te zetten!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

26/11/2007 - En we noemen hem... Klokbos?

Hoe vreemd kunnen de gedachtenspinsels van je eigen kind zijn.

Vorig jaar kreeg onze zoon op zijn verjaardag een pluche hond. Hartstikke leuk ding, maar na een paar dagen niet meer interessant. Sinds een paar weken is de hond echter weer helemaal "hot". Het beest wordt door het hele huis meegesleept, en moet voor het bed op de grond slapen, of liever nog... erin. Maar ja, als zo'n hond dan plotseling zo belangrijk wordt moet hij natuurlijk wel een naam hebben. En aangezien we in een democratie leven mocht zoonlief een naam bedenken. Nou dat was zo gepiept en op de vraag hoe de hond dan heette, antwoorde hij zonder aarzeling: Klokbos.

Klokwie? vroegen wij hem nog. Nou Klokbos dus. Je kunt in ieder geval niet zeggen dat het geen originele naam is. Wij hebben wel een aantal dagen moeten oefenen om hem goed te kunnen onthouden, maar inmiddels zijn we er helemaal aan gewend. Nu de omgeving nog, want die kijken ons vol ongeloof aan als we de hond bij zijn naam noemen, alsof er een steekje los zit bij ons en we het misschien wel in ons hoofd zouden halen om ons volgende kind ook zo'n "bijzondere" naam te geven. Nou wees gerust, dat zal wel meevallen, we hebben in ieder geval al besloten dat die naam iets minder democratisch tot stand gaat komen. 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

11/8/2007 - Gehavend...

Onze zoon gaat 3 dagen per week naar het kinderdagverblijf, wat hij erg leuk vind. Natuurlijk zijn er perioden dat hij het wegbrengen ’s ochtends niet zo leuk vind, maar zodra we uit zicht zijn is het leed geleden en vermaakt hij zich de hele dag prima. Aan het eind van de dag worden wij dan weer begroet met een juichend “mama!”of papa uiteraard, gevolgd door een rondleiding langs de dingen die hij die dag gemaakt heeft of mee heeft gespeeld. Kortom het is goed vertoeven op het kinderdagverblijf.

De laatste weken komt hij echter nogal gehavend na zo’n dag thuis... Het begon met een enorme schram op zijn wang, waarvan hij zelf feilloos aan iedereen wist uit te leggen dat Chimene dat had gedaan en dat dat niet zo lief was van haar. De schram is nu zo goed als weer verdwenen (heeft toch 2 weken geduurd), dus tijd voor de volgende schade. Gisteren had hij de Duplo toren van een jongetje omgegooid die daar zo boos over werd dat hij besloot een mooie afdruk van zijn gebit in zoonliefs arm te maken. Zonder gein, ik denk dat alle tanden erin stonden. Drama natuurlijk, slachtoffer huilen en dader overstuur omdat hij gestraft werd. Toen ik hem ’s middags ophaalde waren beide heren in ieder geval al weer “on speaking terms” en werd er al weer samengespeeld. En gisteravond kregen wij van zoonlief een keurige verklaring dat Jules in zijn arm had “gebijt” en dat dat ook niet zo lief was van Jules.

Nu zou je kunnen denken dat onze zoon misschien een beetje over zich heen laat lopen, maar dat is toch echt niet het geval. Stiekem vermoed ik dat hij het er misschien ook wel een beetje naar gemaakt heeft, maar ja, lichamelijk geweld is natuurlijk nooit een goede reactie...

Ben benieuwd wat de volgende verwonding wordt ;-)

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

8/8/2007 - Naar-bed-gaan-ritueel

Elke avond een vast ritueel voordat je kind naar bed gaat werkt fantastisch. Wij proberen bewust zo min mogelijk hiervan af te wijken en meestal is naar bed gaan dan ook geen enkel probleem. De laatste tijd worden wij echter gemanipuleerd...

Zoonlief verzint iedere keer weer iets nieuws wat toegevoegd moet worden aan het avondritueel, met als gevolg dat je toch als snel 20 minuten verder bent voordat hij eindelijk vindt dat hij kan gaan slapen. Eerst moet er gevoetbald worden in zijn kamer, dan nog even tegen de meetlat aanstaan, dan een boekje lezen, nog een beetje water drinken, in bed onder de dekens verstoppen en dan eindelijk is hij zover, we kunnen gaan slapen. Pfff, erg vermoeiend en irritant, maar hoe kom je er weer vanaf.

Eerlijk gezegd: GEEN IDEE! We hebben al geprobeerd eens wat fasen over te slaan, maar dan breekt de pleuris uit en zitten we met een hevig brullend kind, duurt ook weer 10 minuten voordat hij gekalmeerd is, dus daar schieten we niet zoveel mee op. We kunnen al heel snel het boekje lezen, snel water drinken, snel verstoppen en snel voetballen. Maar ja, hoe je het ook went of keert, het kost best veel tijd.

Suggesties? Ze zijn van harte welkom!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

9/7/2007 - Zindelijkheidstraining

Wat een gedoe, die zindelijkheidstraining. En wat geweldig dat ze op de creche daar zoveel tijd aan besteden. Onze zoon heeft al 3 keer op de creche op de wc geplast en daarmee 3 felbegeerde stickertjes van Bob de Bouwer op zijn plaskaart mogen plakken.

Thuis wil het nog niet zo lukken, 2 keer een druppel is tot nu toe de beste oogst geweest. Ik moet hem natuurlijk vaker op de wc zetten, maar ik vind het eerlijk gezegd een enorm gedoe en vergeet het ook. En met de huidige kwaliteit luiers voelt hij niet eens dat zijn luier nat is, dus waarom zou je dan bij mama aangeven dat je moet plassen, gewoon lekker laten lopen. Hij wil in ieder geval wel op de wc zitten, al was het alleen maar om een velletje wc-papier dan af te kunnen scheuren en in het toilet te kunnen gooien.

Het schijnt vanzelf goed te komen, dus ik zie het allemaal wel. De stickers zijn gekocht, ik heb als een echte leuke moeder zelf een plaskaart gemaakt en deze hangt in afwachting van de eerste keer plassen op de deur van het toilet. Kom maar op met die plas, ik ben er klaar voor!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

5/7/2007 - Laksheid, luiheid...

Op een of andere manier loop ik altijd een paar weken achter met de administratie. Het betalen van de facturen hou ik nog wel redelijk bij, maar het opruimen ervan is een drama. Wij hebben 10 keurige ordners waar precies opstaat wat erin hoort, maar ja, voordat het er ook echt inzit... En hoeveel werk is het nou eigenlijk? Veel, als je het niet bijhoudt, maar iedere week even die paar blaadjes in de juiste ordner stoppen is toch echt geen moeite. Het is gewoon luiheid, laksheid, deur dichttrekken en je ziet het niet. Gisteravond ben ik dus ruim een uur bezig geweest om alles weer op te ruimen. Dan hebben we het ook wel over minimaal een maand administratie. Een eenvoudige rekensom leert dat dit slechts een kwartiertje per week kost, dat is toch niet veel, toch?

Hetzelfde geldt voor planten water geven. Ik heb er echt niet veel, een stuk of 8, vijf minuten en het is klaar, maar op een of andere manier DOE ik het gewoon niet. Pas als de betreffende plant helemaal slap hangt kan ik mij ertoe zetten de gieter uit de kast te halen, te vullen met water en de op-sterven-na-dood plant te voorzien van het broodnodige vocht. Mijn plantenverzameling bestaat uit vetplanten en andere supersterke soorten die wonder boven wonder dit spartaanse beleid nog steeds overleven. Ze worden er niet knapper op, maar ja, het gaat om het innerlijk en niet om het uiterlijk. Of sla ik nu door in het goedpraten van mijn tekortkomingen? 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

5/7/2007 - Snelle ontwikkeling

Ik heb een collega die van haar zoon hele boekwerken heeft bijgehouden totdat hij het huis uitging. Fantastische verhalen, anekdotes en foto's. Echt heel erg leuk. Maar ja, niets voor mij. Toch is het wel jammer dat je dingen niet noteert, want alleen al de uitspraken van je kind zijn soms zo grappig en ook zo snel weer vergeten. Deze weblog moet dan maar een beetje als vervanging dienen... Op dit moment zit zoonlief in de waarom-fase. Bij alles wat hij ziet en meemaakt vraagt hij: "Mama, wa komt dat?" Best lastig, want inderdaad, hoe komt het dat bijvoorbeeld de straat vies is... De kunst is natuurlijk om een antwoord te verzinnen dat niet leidt tot een volgende " wa komt dat?"-vraag!

Ook begint onze zoon behoorlijk bijdehand te worden. Eerst vraagt hij mij of hij nog een koekje mag. Het antwoord is: "nee, je hebt al een koekje gehad". Vervolgens richt hij zich tot zijn vader met dezelfde vraag, als ik me er dan mee bemoei door nogmaals het antwoord te herhalen zegt hij heel eigenwijs: "Nee mama, ik praat nu even met papa!".

Laatst had hij ook zo'n grappige uitspraak toen hij zogenaamd schrok: "Mama, ik schrik in mijn hoedje".  En ons roepen doet hij door ons "jullies" te noemen.

Zo, heb ik het toch maar even genoteerd. Vastgelegd voor het nageslacht, als tenminste deze weblog niet crashed!

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

25/6/2007 - Klein klusje, grote gevolgen

Nu ons huis weer helemaal strak in z'n voegen zit moeten er door ons weer allemaal kleine klusjes gedaan worden. Zo moet het balkon ontdaan worden van cement, willen we eindelijk de (al jaren) lekkende buitenkraan vervangen, moet de tape over alle ventilatieroosters verwijderd worden en natuurlijk moet ons naambordje weer op de muur worden geschroefd.

Dat laatste is natuurlijk een klein klusje, zo gepiept, de gaatjes zitten nog in de muur... Ware het niet dat bij het verwijderen van het bordje een plastic afdekdopje van een schroef verloren is gegaan. Dus moest er een nieuw dopje komen. Het dopje was er niet in de kleine maat die we nodig hadden, dus in plaats van 1 klein dopje moesten er 4 grotere doppen op, en dus ook 4 grotere schroeven, 4 grotere gaten in de muur en uiteraard 4 grotere gaten in het bordje. Bij het uitboren van de gaatjes in het bordje brak 1 van de hoeken af. Die moest er dus ook nog weer aan vastgelijmd worden en nu eindelijk na een week is dit ogenschijnlijke piepkleine klusje eindelijk geklaard. Hopelijk gaan de andere klussen iets voorspoediger!

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

20/6/2007 - Time flies when...

...je aan het solliciteren bent. Tjonge, ik ben blij dat ik 1 dag per week gereserveerd heb om te solliciteren. Zonder gein, die ene dag heb ik ook helemaal nodig voor het solliciteren. Even je CV bijwerken, even zoeken op internet naar vacatures, telefoongesprekken voorbereiden, sollicitatiebrieven schrijven, op gesprek, etc.

Maar levert het dan ook wat op al die inspanningen. Ja, eigenlijk wel. Niet dat ik al een baan heb, maar toch iedere week wel een vacature of open sollicitatie via mijn netwerk. En dan ook nog eens in de buurt, nooit gedacht dat er zoveel interessante banen toch nog zijn. Op dit moment 3 ijzers in het vuur. Vandaag belde een detacheringsburo, moet ik nog even terug bellen, volgende week afspraak bij wervings- en selectieburo, kortom de klad zit er nog niet in en dat is fijn. Straks komt de vakantieperiode eraan, hopelijk blijft het dan zo druk. Even afwachten dus.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

10/6/2007 - Eigen huis in puin

Het moet eerst lelijker worden, voordat het mooier wordt. Dat geldt voor vrijwel elke klus die je aan je huis doet. Op dit moment wordt ons huis en dat van 4 buren voorzien van nieuwe voegen. En dat is geen overbodige luxe. Als je ernaar keek vielen ze er al bijna spontaan uit, met alle lekkage-ellende van dien. We hebben het er al jaren over, wij en onze buren, maar blijkbaar had niemand voldoende last ervan om te beginnen aan de enorme puinhoop die dit met zich meebrengt. Maar nu is er dan eindelijk iemand die de knoop heeft doorgehakt, en hupsakee, iedereen doet mee.

Het begon met het schoonspuiten van alle muren. Gedurende enkele dagen verhuisde de hogedrukreiniger van het ene huis naar het andere en stonden we bij elkaar bewonderend en bemoedigend te roepen dat het er al zoooooveel beter uitzag, nu de muren een stuk schoner waren. Iedereen die wel eens met een hogedrukreiniger een muurtje of straat schoonspuit weet dat het object dat je behandelt inderdaad mooi schoon wordt, maar de omgeving ziet er uit alsof een tropische storm een modderlawine heeft veroorzaakt. We hebben het er dus druk mee gehad...

Daarna kwamen 2 Polen met enorm veel herrie de voegen uithakken. Ze zijn anderhalve week bezig geweest, overal stof, gruis en vooral ook een monotone dreun waar wij al last van hadden, laat staan dat die Polen ondanks de oordopjes geen gehoorbeschadiging hebben opgelopen. Onze zoon sliep wonder boven wonder door alle herrie heen tijdens zijn middagdutje, dat scheelde in ieder geval een kleine crisis halverwege de middag. Veel troep, maar eerlijk is eerlijk, ze hebben keurig elke dag alles zoveel mogelijk schoongeveegd. Niets dan goeds over de Polen!

Na het verwijderen van de voegen werd alles nog eens lekker nagespoeld met de hogedrukreiniger, met wederom bijbehorende troep. Een metselaar verving nog her en der wat stenen die kapot waren en toen kwamen de (Nederlandse) voegers. En wat een puinhoop maakten zij ervan. Niet van het voegen, was niets op aan te merken, het ziet er keurig uit, maar de omgeving... En natuurlijk niet grondig even alle mortel opvegen aan het eind van de dag, nee, snel even zo'n bezem erlangs, ik ben tenslotte voeger en geen veger zullen ze gedacht hebben.

Dus iedere avond stonden wij weer te vegen en te borstelen op onze oprit en terrassen en werd de hogedrukreiniger weer tevoorschijn gehaald, want als je die mortel niet meteen weghaald heb je een mooi ingevoegd huis en een betonnen oprit, en dat was nou weer niet de bedoeling.

Het is bijna af, gelukkig, maar ook jammer, want dan moeten we zelf weer aan de slag. Alle ramen moeten namelijk nog gewassen worden en vastgekoekt cement moet nog uit de afvoerput gebikt worden. Onze tuin is helemaal "verstoft", maar gelukkig stort er op dit moment een flinke onweersbui naar beneden die een deel van deze ellende weer wegwast. Voorlopig zijn we wel weer even klaar met klussen!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

3/6/2007 - Een ECHTE fiets

Gisteren heeft onze zoon een nieuwe fiets gekregen. Zo'n eentje met zijwieltjes aan het achterwiel tegen het omvallen. Hij is er apetrots op en wij stiekem ook. Toch weer een nieuw stapje in zijn ontwikkeling, zijn eerste ECHTE fiets.

Het was een dag van vallen en opstaan. In de eerste fietsenzaak klom hij in een onbewaakt ogenblik op een veel te grote fiets en zeilde met fiets en al onderuit. Terwijl hij zijn geschaafde elleboog liet zien, deed hij het hele incident af met de mededeling dat deze fiets een beetje "moeilijk" was.

's Middags naar een verjaardag. Uiteraard moest de fiets mee. Naarmate het aantal afgelegde meters toenam, steeg ook het zelfvertrouwen en de bravoure. De laatste bocht nam hij met zoveel vaart dat hij letterlijk met 2 wielen door de bocht ging en met fiets en al omkieperde. De fiets lag op de grond, ik kon hem nog net aan z'n arm grijpen en hem voor een harde smak behoeden. "Oh mama, bijna gevallen", en hop hij zat er al weer op...

's Avonds toen wij naar bed gingen werd hij half slapend half huilend wakker met de vraag of papa toch echt wel z'n fiets uit de auto had gehaald en of er nog wel een vlag opzat. Na het geruststellende antwoord dat de fiets veilig in de garage stond, inclusief Bob de Bouwer vlag, ging hij weer slapen.

En vanochtend moest er natuurlijk meteen weer gefietst worden. De eerste valpartij ontstond nadat zijn voet achter de Bob de Bouwer vlag bleef hangen. De voorlopig laatste valpartij was in de tuin achter het huis, waar hij heel hard rondjes om de tuintafel fietste. Bij het derde rondje verloor hij de macht over het stuur, kantelde de fiets en belande zoonlief in de bosjes. Schrikken natuurlijk, een licht gepiep, maar toen hij zag dat z'n handen niet zo heel vies waren riep hij naar ons dat hij "effe gevallen" was en stapte weer vrolijk op. We kunnen in ieder geval niet zeggen dat al deze gebeurtenissen erg veel indruk op hem gemaakt hebben, laat staan dat hij er iets van leert. Misschien is een fietshelm toch nog niet zo'n slecht idee

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

25/5/2007 - Een heerlijk warm bad

Het bezoekje dat ik vanmiddag aan mijn oude werkgever bracht voelde als een warm bad. Heerlijk, al die aardige ex-collega's die stuk voor stuk blij waren me te zien. Heerlijk, om te horen dat je gewaardeerd wordt en dat ze blij zijn dat je terug komt, ook al is het maar tijdelijk. Heerlijk, dat iedereen nog een keer tegen je zegt dat het toch zeker niet aan mij kan hebben gelegen dat ik ontslagen ben. Kortom, heerlijk, heerlijk, heerlijk.

Nee, ik heb niet de ambitie om weer definief terug te gaan, er waren tenslotte redenen dat ik weg wilde. Maar een tijdelijk contract van 6 maanden, 3 dagen in de week, om 2 leuke klussen te gaan doen, dat voelt goed. Ik zit weer in het arbeidsproces en ik heb voldoende tijd om te zoeken naar een nieuwe leuke vaste baan.

Nog even een weekje genieten van mijn vrijheid en dan weer met frisse moed aan de slag!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

24/5/2007 - Sauna

Ik had er even moeite mee, maar dacht daarna "what the h.." het is deze week nog mooi weer, ik trakteer mezelf op een dagje sauna. Je kunt tenslotte niet de hele dag thuis zitten in afwachting van wellicht een interessante vacature. Dus om 8 uur zoonlief afgeleverd op de creche, voor mijn gemoedsrust thuis nog even het strijkgoed weggewerkt, koffie gedronken met de werkster (ja, ook die komt nog steeds) en om 10 uur vertrokken naar Sare in Oldenzaal. Prachtig weer, boek mee en genieten maar. Heerlijk!

Moet zeggen dat ik er best trots op ben dat ik ook echt kan genieten van de vrije tijd die ik nu heb, ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken dat ik nu al weer zou moeten werken. Maar aan de andere kant ken ik mezelf goed genoeg, als dit 3 maanden duurt, ben ik het echt wel zat. Tot die tijd neem ik het er nog even lekker van. Je weet immers niet hoe lang of kort het duurt. Pluk de dag!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

21/5/2007 - Meisje CWI...

Vandaag was mijn eerste afspraak bij het CWI. Voor de "nog nooit werkloos geweest" onder ons: bij het CWI schrijf je je in als werkzoekende en vraag je een uitkering aan. Als whizz kid heb ik dit natuurlijk allemaal via het internet gedaan. Daar begonnen de problemen... Site slecht bereikbaar, continu time outs en fouten op de pagina, kortom een groot drama. Als werkzoekende heb je natuurlijk niets te doen, zullen ze bij het CWI gedacht hebben, dus kun je best daar wat onnodige tijd en frustratie aan besteden. Eindelijk was het gelukt, me geregistreerd als werkzoekende en een uitkering aangevraagd. Volgens instructies gebeld om een afspraak te maken en "kat in het bakkie"  dacht ik. Op de bevestiging via internet stond een lijstje met zaken die je mee moest nemen; ontslagbrief, salarisstroken, etc. Keurig een kopietje van gemaakt en goed voorbereid verscheen ik vanochtend dus op de afspraak. Na 1 minuut snapte ik al niet meer waar de afspraak precies over ging, ik was in de veronderstelling dat we het gingen hebben over mijn aanvraag voor een uitkering. Nee, zei meisje CWI,  vandaag ging het alleen over mijn inschrijving als werkzoekende. Want als ze nu de uitkeringsaanvraag ook al ging behandelen was dat te vroeg. Bij het UWV zouden ze dan de aanvraag kwijtraken of zo (???), aangezien ik pas per 1 juni recht heb op een uitkering. Ik denk dat ze bij het UWV in de stress raken van een aanvraag die op tijd is, want daar zijn ze natuurlijk niet gewend dat er ook efficient gewerkt kan worden....

Hoe dan ook, we gingen dus mijn inschrijving als werkzoekende behandelen. Maar ik heb toch al alle gegevens op internet ingevuld, zei ik  nog in mijn onnozelheid. Ja, dat kon dan wel zo zijn, maar deze gegevens gingen we dan nu weer samen doornemen. In welgeteld 4 vragen waren de gegevens op internet, waar ik toch 45 minuten over had gedaan om ze allemaal in te vullen, behandeld. Wat is de laatste werkgever, hoeveel uur ben je beschikbaar, in welke functie en per wanneer? Tjonge, als het alleen daar om ging, was ik ook een stuk sneller klaar geweest. Maar goed, meisje CWI werkte rustig haar standaard lijstje af. Ze ging nu kijken of er in de database van het CWI een passende baan was. Nou die was er niet, kon ik haar al vantevoren vertellen, want die database staat ook gewoon op hun internetsite en daar was ik natuurlijk al een aantal keren wezen kijken. Na 5 minuten kwam ook meisje CWI erachter dat er geen passende baan was op dit moment. Dus.....

Vervolgens kreeg ik van meisje CWI nog een mooie map met allemaal leuke sollicitatietips: hoe schrijf je een brief, een voorbeeld van een CV, een test die je kon doen, etc. Allemaal leuk en aardig, maar naar mijn bescheiden mening zat er weinig nuttige info in. Ook nog een foldertje over de WW-uitkering, die ik al had gedownload van het internet, en of ik verder nog vragen had. Ja, ik had nog 1 vraag, namelijk over hoe het zit als je gedeeltelijk weer aan het werk gaat. Daar kreeg ik echter een standaard antwoord op dat uit het foldertje kwam, dus daar schoot ik niet zoveel mee op.

Maar gelukkig mag ik 4 juni al weer komen, want dan gaan we een uitkering aanvragen. Ondertussen was ik wel verplicht om te solliciteren (goh, je meent het) en ik moest alle sollicitatie-activiteiten bijhouden. Zelfs elk telefoontje moet genoteerd worden met datum en tijdstip. Geen probleem natuurlijk, want ik heb verder toch niets te doen, dus ik kan net zo goed voor ambtenaar gaan studeren.  Moet ik dan 4 juni ook al de lijst met sollicitatie-activiteiten meenemen? Nee hoor, dat hoefde niet, want we gingen eerst mijn uitkering aanvragen. In de afspraak daarna, dan pas gaan we naar mijn sollicitatie-activiteiten kijken.  En als ik al voor die tijd een andere baan heb gevonden, moet ik dat wel even aan meisje CWI doorgeven, want dan kan ze me uitschrijven.

Oh ja, volgens de brochures van het CWI is meisje CWI er voor mij, om me te begeleiden bij het zoeken van een nieuwe baan. Pfff, ik was al even bang dat ik het zelf zou moeten doen!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

16/5/2007 - Krijs-en-gil-fase

Zoonlief zit in de krijs-en-gil-fase... Het is iets van de laatste 2-3 weken. Iedere keer als hij zijn zin niet krijgt of als er iets niet lukt volgt er een enorme krijsbui om zijn frustratie aan te duiden. En als we er niet op reageren wordt er tussendoor ook nog eens heel hard gegild. Eigenlijk krijg ik er een beetje de slappe lach van, maar ja, dat kun je natuurlijk ook niet maken. Zijn leed duld geen leedvermaak...

We proberen het maar een beetje te negeren en er heel rustig op te reageren. "Mama kan jou niet zo goed verstaan, je moet even gewoon praten". Meestal helpt dit wel en volgt er snikkend een vraag op een normaal geluidsniveau. Als het antwoord hem dan echter niet aanstaat, volgt er helaas weer een nieuwe krijsbui. Pfff, hopelijk is deze fase weer snel voorbij.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

14/5/2007 - Boos op de Belg

Er gaat niets boven de onvoorwaardelijke liefde van een ouder voor zijn kind. Zo sprak ik gisteravond mijn vader aan de telefoon en... pa is boos op de Belg. Want de Belg heeft zijn dochter niet een eerlijke kans gegeven, hoe kan je na 5 weken nou weten dat iemand niet geschikt is. En heeft de Belg haar wel voldoende ingewerkt en begeleid. Kortom: het ligt niet aan de dochter, maar aan de Belg!

Zelf ben ik er een stuk relaxter onder en helemaal niet boos op de Belg. OK, misschien had de sollicitatieprocedure zorgvuldiger vanuit hun kant gemoeten, en ja, het was fijn geweest als ik een seintje had gekregen dat het allemaal niet volgens verwachting liep. Maar ik heb niet de illusie dat het daardoor uiteindelijk anders was gelopen. Tijdens de sollicitatieprocedure heb ik me niet beter voorgedaan dan ik ben, en in de weken die ik heb gewerkt, heb ik heus wel mijn beste beentje voor gezet. Maar het klikte simpelweg niet, we dachten te verschillend over dingen, het zou dus ook niet in de toekomst gaan werken. Dus misschien is het maar beter zo.

Ik ben in ieder geval niet boos op de Belg. Mijn vader wel, en dat is superlief!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

11/5/2007 - Toos Werkeloos

Zoals de kop al doet vermoeden... mijn carriere bij mijn nieuwe werkgever is al ten einde gekomen. Voor het eerst in mijn werkzame leven, dat toch al 15 jaar duurt, ben ik werkloos. Tijdens mijn proeftijd was ik zelf al tot de conclusie gekomen dat dit niet de baan van mijn leven was, ik zat niet echt lekker in mijn vel, en kon me niet zo goed vinden in de gekozen strategie, we verschilden teveel van mening. Voor mij zijn dat wel belangrijke aspecten om mijn werk goed te kunnen doen, ik moet me als het ware kunnen vereenzelvigen met een bedrijf of merk. Lukt dat niet, dan mislukt mijn inzet ook. Met mezelf had ik dan ook afgesproken dat ik het maximaal een half jaar zou aanzien, ik geef tenslotte niet zo snel op!

Mijn baas heeft echter al sneller de knoop doorgehakt, en vond dat zijn verwachtingen niet uitkwamen, dat het niet "klikte". Dat vond ik ook, dus voor het eerst waren we het wel met elkaar eens . Concreet: voor het eind van mijn proeftijd ontslag gekregen en nu dus thuis. Heel vreemd, compleet nieuwe situatie voor me, maar tot mijn eigen verbazing blijf ik er erg rustig onder. Eigenlijk heb ik er wel vrede mee, voelt het ook wel als een opluchting. Ik heb mezelf verplicht eens rustig na te denken over wat ik nu eigenlijk wil. Nu al besloten: ik wil geen lange reistijd meer. Wat dat concreet voor consequenties heeft is even afwachten, maar elke dag ruim 2 uur reistijd voor een leuke baan is de eerste consessie die ik ga doen. Ben benieuwd of er meerdere moeten volgen...

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

2/5/2007 - Zakenreis

In de beginjaren van mijn studie leek het me helemaal het einde om op zakenreis te gaan. Op een of andere manier was dat toch een soort van statussymbool, een teken dat je een belangrijke baan had. Als je eenmaal begint met werken kom je erachter dat de zakenreis alleen maar hard werken is. Je reist meestal na werktijd naar de plek van bestemming, waar je dus laat aankomt. Nog even wat eten of drinken en dan naar bed. De volgende dag zit helemaal volgepropt met allerlei afspraken en aan het eind van de dag (de avond dus) reis je weer naar huis, waar je uitgeput in je bed stort.

Heb je iets gezien van de plaats waar je was? Nee, natuurlijk niet, je was er immers ook om te werken. Was het leuk? Mwoa, het was werk, leuk is niet het goede woord. Was het vermoeiend? Jazeker! En nu ik ook nog moeder ben, heb ik eigenlijk helemaal niet zoveel zin in reisjes voor het werk, want dan zie je je zoon 2 dagen niet, en dat is best heel lang, of stel ik me nu verschrikkelijk aan? Er zit namelijk wel een nieuw voordeel aan de zakenreis: je kunt tenminste weer eens een nacht ongestoord doorslapen! Bon voyage!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

28/4/2007 - Gaatje in de ozonlaag

Ik zal de laatste zijn die zegt dat je geen respect voor het milieu hoeft te hebben, zuinig met energie moet omspringen en niet nodeloos moet vervuilen. Toegegeven, ik stap zonder gewetensbezwaren in de auto of het vliegtuig, maar tuinafval doe ik in de groene container, glas in de glasbak, oud papier lever ik apart in en de auto wassen we in de wasstraat. Maar af en toe komt er toch wel een spatje twijfel naar boven. Want, laten we eerlijk zijn: het is de laatste weken fantastisch weer en (bijna) iedereen geniet daar volop van. Natuurlijk, de boeren en tuinders zijn niet blij, het is veel te droog, zaad ontkiemt niet, het gras groeit niet hard genoeg, allemaal erg vervelend. Maar het gemiddelde humeur van de Nederlander is met dit mooie weer toch een stuk beter dan wanneer het regent, koud en guur is. Dus ik stel voor: een heel klein, ieniemienie, pieterpeuterig gaatje in de ozonlaag? Dat kan toch vast geen kwaad? Toch?

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

16/4/2007 - Kindloos weekend

Wat is een kindloos weekend heerlijk en wat is je kind weer terug ook heerlijk... Inderdaad, dit weekend was onze zoon logeren bij opa en oma. Dit tot grote vreugde van hemzelf, van opa en oma en van ons. Want het is natuurlijk nergens zo leuk als bij opa en oma, waar (bijna) alles mag, waar je op je wenken bediend wordt en waar volop en vol continue aandacht voor je is. Toen ik vrijdagavond na de paasborrel van het werk nog even bij opa en oma langsging voordat ik naar huis reed, werd er meteen "doei mama" geroepen toen ik vertelde dat mama nu naar papa ging en dat hij bij oma bleef. Nou ja, beter dan drama's bij het afscheid natuurlijk. Zelf hebben we lekker zaterdag gerelaxed in het zonnetje, stapel leesvoer weggewerkt en 's avonds heerlijk uit eten, Emma had weer fantastisch gekookt. Toen wij de moed hadden om op zondag tegen een uur of 12 weer bij opa en oma te verschijnen werden we enthousiast begroet en geknuffeld door zoonlief, maar meteen volgde daarop de mededeling "mama, ik moet bij oma blijven". Gelukkig was aan het eind van de middag zijn mening een beetje bijgesteld en ging hij tevreden weer mee naar huis. Zoon blij, opa en oma blij... en inderdaad: wij ook weer blij, want stiekem is het toch wel een beetje kaal in huis als hij er niet is

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

<- Last Page :: Next Page ->

About Me

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer