Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Familie Jadi

Olifantje in het bos

00:56, 16/8/2010 .. 1 comments .. Link
Volwassenen staan niet graag in de schijnwerpers. Als de docent roept: "Zijn er nog vragen?", dan zijn ze er nooit. Als hij zegt: "Heeft iemand een goed voorbeeld?", dan heeft niemand dat. "Ik ga niet voor de hele groep mijn mond open doen", zo redeneert men. Kleine kinderen lijken hier helemaal geen last van te hebben.


Iets meer dan een week geleden waren we in Maastricht. Een leuke manier om iets van de omgeving te zien is de rondvaart. Ook nu weer zaten Sandra, Kate en ik voorin, in de boot. Het werd een leuke tocht, niet in de laatste plaats door sympathieke schipper, ondanks het feit dat hij supporter was van psv. Enthousiast vertelde hij over zichzelf, over Maastricht, over de boot, en hij liet zijn humeur zelfs niet bederven toen een klant in spe het nodig vond om hem een drieletterig scheldwoord toe te werpen omdat hij vond dat de boot niet dichtbij genoeg aanmeerde.


Uiteraard vermaakte Kate zich opperbest. Het was 'vakantie', ze mocht een glas cola drinken, Opa en Oma Waterman waren mee, en we waren op een boot! De schipper had al snel in de gaten dat Kate niet snel verlegen is. Behalve het stuurwiel en het water, had ook de microfoon haar speciale aandacht. Ze was al een beetje de Maastrichtse Schlagers aan het mee-neurien toen de schipper haar de microfoon gaf en zei: "ga maar een liedje zingen!"

Dit is wat er gebeurde!
http://www.youtube.com/watch?v=phMDqF9M_Xk
 
Toen ze vervolgens een welverdiend zakje chips mocht halen waren natuurlijk de opmerkingen niet van de lucht. "Ik wil ook wel een zakje chips!" en "Dat is makkelijk verdiend!". Toen de schipper echter boot stillegde en de microfoon ter beschikking stelde waren er ineens geen vrijwilligers meer!
Zoals ik al zei: Volwassenen staan niet graag in de schijnwerpers.

Primeur

09:36, 31/7/2010 .. 1 comments .. Link
Ikea
Gisteravond hebben we met z'n drietjes gegeten bij Ikea in Amsterdam. Terwijl we bezig waren met de laatste happen van ons dessert en Kate genoot van haar ijsje, vroegen we ons hardop af hoe Kate het zou vinden om eens naar Smaland te gaan. Voor wie het niet weet, Smaland is de kinderopvang bij Ikea. Terwijl de ouders in de gelegenheid worden gesteld om te gaan winkelen, kunnen de kinderen zich vermaken met tekenen, kleuren, tv-kijken, rondrennen, klimmen en natuurlijk met de onvermijdelijke ballenbak. Hoewel we weten dat Kate dol is op speeltuinen, de filialen van 'Ballorig' en ballenbakken, was ze hier gek genoeg nog nooit geweest. Hoe zou ze het vinden?
Het antwoord van Kate was duidelijk: "Ja, dat wil ik!"

We besloten dat we het maar eens moesten proberen.
"Kom op Kate", zei ik, "we gaan even kijken of het wat is!"
"Ja, het is wat papa", liet Kate duidelijk blijken dat ze het wel zag zitten.


Garderobe
Daar stonden we dan bij de ingang van Smaland met een kind van bijna vier jaar oud. Vele malen is ze bij Ikea geweest maar nog nooit in de bekende ballenbak! Eerst moesten we een formulier invullen, Naam van het kind, Telefoonnummer ouders, Nummer van de kledingbox waarin ze haar schoenen voorlopig kwijt kon. Vervolgens kreeg Kate een sticker op haar shirt geplakt met daarop hetzelfde nummer als de kledingbox. Ze kreeg een stempel op haar hand met een nummer, Sandra en ik kregen dezelfde stempel met hetzelfde nummer. 'Goh, het is net alsof je je jas afgeeft bij de garderobe", zei ik nog. Het poortje ging open en Kate mocht naar binnen! "Dag Kate, veel plezier!", probeerden we nog, maar de aandacht ging al niet meer naar ons uit. Even stonden we nog door het raam te kijken hoe het ging, maar al snel was ze gewoon aan het spelen, net als de andere kinderen.

Omroepberichten
Daar gingen we dus! Kindloos, met zijn twee-en door de Ikea. Voornamelijk waren we bezig te letten op de omroepberichten: "Sammy wil opgehaald worden uit de ballenbak" Mooi, dat is niet Kate. En even later: "Jelle wil heel graag opgehaald worden uit de ballenbak. " Oei, dat klinkt dringend, maar Kate vermaakt zich wel zeker! Kinderen mogen maximaal een uur spelen en dan is het de bedoeling dat ouders ze ophalen. Na bijna een uur gingen we zelf maar eens kijken. Kate was rustig naar boven geklommen waar ze TV zat te kijken samen met andere kinderen.

Voorbij
Het duurde niet lang totdat ook ons uur voorbij was en Kate weer met ons mee moest. Vrolijk kwam ze naar ons toe gerend toen ze ons zag. Ze stak haar armen naar ons uit en we tilden haar over de balie om met ons mee te gaan. De medewerkster van de opvang die alweer met het volgende kind bezig was draaide zich naar ons om toen ze Kate ineens vreselijk hoorde huilen. "Vond ze het niet leuk?"

"Jawel hoor", zeiden wij, "maar ze wil niet weg!"

_______________________________________


Daar zijn we weer!

21:01, 25/7/2010 .. 1 comments .. Link

Goedenavond! Welkom op onze website! De meesten van jullie zullen in het verleden, de belevenissen van Kate hebben gevolgd op de haar eigen babysite. Inmiddels hebben we echter gehoord dat de beheerder van deze site met hiermee gaat stoppen, zodat we genoodzaakt zijn om onze belevenissen ergens anders verder met jullie te delen. Bovendien was Kate, nu bijna 4 jaar oud, ook een beetje te groot geworden voor een 'babysite'. Daarom verklaar ik nu officieel de website http://www.bloggers.nl/familiejadi voor geopend! Wij zullen ons best doen om jullie hier regelmatig te vertellen over onze belevenissen en we hopen jullie hier vaak te mogen ontmoeten. Groetjes,

Roy, Sandra & Kate



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Olifantje in het bos
Primeur
Daar zijn we weer!

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer