Donderdagochtend zijn de vrouwen nog voor een laatste keer naar de Spa gegaan,
Hier zijn we heerlijk verwend. We waren om 1 uur klaar dus zijn toen snel nog wat gaan eten.
Na het eten zijn we ons even gaan douchen, ze hadden bij de Spa ook de hoofdhuis gemaseerd, dus haar vol olie. Geen gezicht en dat voor een reis met strenge douanne zagen we niet zitten.
Om 3 uur zouden de koffers uit de kamers opgehaald worden. Dit was natuurlijk Egyptische tijd 3 uur. En natuurlijk moet je dan fooi geven. 
Dat zijn Martijn en ik helemaal niet gewend, maar ze blijven net zo lang staan en je aankijken tot je denkt: o,ja er was iets.!.
We werden bijna netjes op tijd door de bus opgehaald, maar ik geloof dat dat al in de tijdsschema's is meegerekend.En uitgezwaaid door Ron en Yvonne, zij mogen nog even blijven....
Om even voor 5 uur (Egyptische tijd) waren we op het vliegveld van Marsa Alam. Wat gaat het er niet zo georganiseerd aan toe. Het incheken van de bagage deed men met 3 personen, dat er een enorme rij stond maakt niets uit.
1 kijkt naar de tickets, pasporten en draait de boardings passen uit.(deze heeft het het drukst) een ander kijkt naar de bagage en hoeveel het weegt en doet er van die stickers omheen. En nummer 3 die kijkt toe.......
Dan ga je door een douanne heen om te vragen of je het land uit mag, Je hebt namelijk een visum. Dit leverde bij Tabitha wat problemen op, hij had niet gezien dat ik ook voor Noa toestemming vroeg. Dus toen we bij de volgende kwamen die dit wilde controlen en dit dus zag mocht zij niet verder.
Meneer 1 moest naar het door Tabitha ingevulde papiertje kijken en zag toen ook Noa erop staan en moest nog een stempel en handtekening zetten, toen mochten we gelukkig allemaal door!!!!!
Dan ga je nogmaals door zo'n detectiepoortje en sta je in de tax free. Daar hebben we met z'n alle wat gegeten. We hadden al gehoord dat er waarschijnlijk wat vertraging zou zijn ivm de mist.
Dit klopte ook, het vliegtuig kwam pas aan op de tijd dat wij zouden vertrekken. Dus we hadden ongeveer een half uur vertraging.
De vlucht ging prima. Hier en daar wat onaangenaamheden, Noa die eerst niet wilde slapen, toen zo vast sliep dat met dalen ze niet wakker wilde worden en dus pijn in haar oren kreeg. Maar dat mocht de pret niet drukken.
Om 0.17 uur waren we gereden vanaf de Polderbaan naar Gate D. En daar maakten we iets heel bijzonders mee. Men ging op Gate D de stroom testen, wanneer deze zou uitvallen of dan de noodvoorzieningen zouden aangaan.Het resultaat?
Wij wilden netjes uit het vliegtuig, maar de slurf kon niet aangesloten worden, gaat op stroom. Nog even in het vliegtuig wachten, misschien nog naar een andere Gate worden gebracht.
Nee een andere Gate gaat niet, we gaan in groepsgewijs achter uit het vliegtuig en onder begeleiding van mannen met lampen lopend naar de Gate.
Nee dit wil men ook niet hebben, we moeten blijven wachten in het vliegtuig. De piloot en crew bleven zijn excuses aanbieden.
Na ongeveer een uur werd het plan zo de slurf was aangesloten, we mochten er toch op de normale manier uit!!!!! Maar wat bleek toen? Doordat de stroom het niet deed, maar wel de noodverlichting, gingen de deuren aan het eind van de slurf niet open. Of we ajb nog even geduldig in het vliegtuig wilde wachten.
Eindelijk na een driekwartier tot een uur mochten we eruit. Schiphol had de test gedaan zonder erg te houden in de vertragingen die er misschien zouden zijn.
Iedereen snel zijn bagage gehaald, wij nog wat gedronken en toen naar P3 met de bus om de auto op te halen.
De reis terug ging gelukkig goed, het viel wel mee met de mist. Noa was in de auto weer in slaap gevallen en deze hebben we slapend in bedje gelegd.
Snel alles beneden neergezet en om 3 uur gingen we naar bed.
We hopen dat Ron en Yvonne zondag een iets soepelere terugreis hebben.
Dit was het einde van de blog, we hebben met plezier voor jullie geschreven. We hopen dat jullie het met plezier hebben gelezen.
Lieve groeten Martijn en Tabitha
.