Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
vakantie in italie

Description

lees mee met onze weblog in italie


«  November 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

laatste dag vakantie

Dag 20, 1 augustus 2013

 

Vanmorgen hebben we lekker uit te slapen. Ten minste tot 09.00 uur. Het was alweer lekker warm. Fijn een dagje lekker warm weer. We haalden de broodjes bij de receptie en dekten de tafel. Na het ontbijt begonnen we aan de opruim. Ja morgenochtend vertrekken we dus we wilden een groot gedeelte al gedaan hebben. Dus Merle haar tentje afbreken, Senna zijn tentje afbreken en de auto groot gedeelte inruimen.

Maar door de hitte moesten we tussendoor afkoelen. Dan gingen we om de beurt met de kids naar het zwembad. Jammer is wel, dat er weinig schaduw rondom het zwembad is te vinden. Dus veel terug naar de tent om toch de koelte op te kunnen zoeken.

Daan was ondertussen druk bezig om de auto voor te bereiden op de reis. Ook werd de vouwwagen weer ingepakt etc.

S ‘middags nog even wat olijfolie gehaald, ook een lampje voor het achterlicht van de vouwwagen. Die was stuk namelijk. Gelijk maar 2 gehaald, geheid dat de ander ook stuk gaat. Wat brandstof getankt, zodat we in Oostenrijk komen. Daar tanken we hem vol, scheelt heel veel. Daan maar even zwemmen met de kids, nou ja Merle hing in het water. Af en toe werd haar verband wel wat nat. Maar ach, ze moet ook afkoelen.

Leert ook nog een vriendinnetje kennen op de laatste dag. Gezellig mee gezwommen.

Senna hangt om ons heen. Probeert te helpen, wat niet altijd helpt.

Na het zwemmen, maken we ons klaar om uit eten te gaan. Zie ik ineens dat ik verbrand ben op mijn onderrug. Ik voel het niet, maar mijn huid is erg warm. Eigenlijk wilde we gisteren op mijn verjaardag gaan, maar praktischer om op de laatste avond te gaan. We rijden richting Merano, parkeren de auto in de garage en lopen het stadje in. Gezellig zo s’avonds. Leuk verlicht en veel mensen. Nu nog een restaurantje zoeken. We willen graag buiten eten, wel zo leuk. We vinden achter een steegje een leuk restaurantje. Het heeft een hofje tussen de gebouwen in waar alle tafeltjes staan. We krijgen een tafeltje en bestellen. Senna krijgt frietjes met een worst. Lekker Oostenrijks. Merle bestelt spare-ribs met gebakken aardappels. Onze Bourgondiër. Daan bestel een wiener snitzel met gebakken aardappeltjes en ik een salade met warme stukjes gebakken kip en mini champignons in olie gebakken. Het smaakte ons allen goed. Na het eten lopen we het parkje in en daar halen we een gelati. Ik neem de grootste, dat houdt in een wafelhoorn met 3 bolletjes. Heerlijk genieten we van ons laatste Italiaanse ijsje, in het park, op de laatste dag van onze vakantie hier.

 

Het was een heerlijke vakantie met mega downs maar veel ups. Zelfs letterlijk. Tot volgend jaar Italië.


Posted: 21:22, 1/8/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

Verjaardag

Dag 19, 31 juli 2013

 

Vroeg opgestaan vol spanning, want vandaag ben ik jarig maar spring ik van de berg. Zo gaaf. Maar wat gaat er gebeuren? Toch best spannend dus.

Ik ben net aangekleed en de rest is net wakker als de telefoon gaat. Ik dacht dat is vast opa of oma. Nee het was de mevrouw van de Paragliden. Of ik eerder kon komen. ehm.. ja natuurlijk. Ik moet alleen mijn schoenen aantrekken. Daan is nog op het toilet, dus wachten maar. Samen lopen we naar de kabelbaan, waarmee ik de berg op ga. Nu word ik zenuwachtig. Ik heb snel nog even een croissant naar binnen gewerkt. Ik neem afscheid van het drietal. Ik wacht op het bakkie. Halverwege staat de piloot op mij te wachten. Samen gaan we naar de top. Ik mag zelf mijn stoeltje tillen. Das best zwaar. Maar ach, hij tilt de rest, dus zeil en zijn stoel. Vast zwaarder. Bleek 27 kilo. Op de top moesten we nog zo’n 5 a 10 minuten omhoog klimmen. Na een minuut liep ik al hijgend achter mijn piloot aan. Halverwege even op adem komen waarna ik verder kon. Op een grasveld legde hij de spullen klaar zodat ik in het gras kon uithijgen.

Eenmaal alles klaar legde hij uit wat hij van mij verwachte. Ik moest rennen naar beneden tot hij stop zei. Ok, dat kan. Zo gezegd, zo gedaan. Ik rende en op een gegeven moment ren je in de lucht. Das even gek. Ik mocht goed gaan zitten en we vlogen. Het was onwerkelijk gaaf! Soms een paar seconden besefte ik dat ik hing aan draadjes en een zeil. Maar meestal genoot ik van het uitzicht en het feit dat je vliegt. Wat ongelooflijk gaaf om mee te mogen maken.

Ik kletste wat met de piloot over waar we vlogen en over mij. Ik vertelde dat ik geen hoogtevrees heb en veel ervaring heb in de lucht. Op een andere manier, dat wel. Hij vond het leuk om met een stewardess te vliegen. Ik vertelde hem waar de uitgangen waren, vergezeld met gebaren en hij lachte. Na een half uur vlogen we steeds lager en ik zocht naar mijn drietal. Ik zag ze niet. We landen op ons kont en het was een keurige landing. Maar geen drietal te zien. Ik liep naar de camping en zag ze bij de tent. Ze waren binnen. Ze hadden dus niets gezien. Daan had 3 stellen gezien maar daar zat ik niet bij, toen zijn ze gaan eten. Daan keek voortdurend naar buiten of hij mij zag maar niets. Hij heeft dus niets gezien en daar baalden we beide enorm van. Gelukkig hebben we de foto’s nog en videobeelden die ik kocht. Ben blij dat ik dat kon doen want anders had ik niets.

Wel hadden ze de slingers opgehangen om de tent heen. Dat zag ik vanuit de lucht.

Na betaald te hebben heb ik de kids en Daan de foto’s en film laten zien. Echt gaaf!

Na het eten, ik zat nog vol met adrenaline. Even rustig aan gedaan en we zijn op tijd vertrokken voor Merle haar afspraak in het ziekenhuis. Daar aangekomen bleek de dokter in een operatie te zijn, mochten na 1 uur terug komen. Na wat doorvragen, belde ze de dokter en bleek het een ½ uur te zijn. Even beneden wat drinken gehaald en weer naar boven voor de dokter. Hij vond Merle haar oor goed eruit zien. Hij plakte haar snede dicht en legde wel nogmaals een drukverband aan. Dit om de zwelling nog verder te verminderen. Ook moesten we vrijdag weer terug komen. Dit doen we op de weg naar huis.

 

Na de afspraak zijn we de stad Merano ingegaan. We keken voor een cadeau voor mij. Dat moesten we nog kopen, oftewel, zij nog kopen. We zochten naar een nieuwe portemonnee. We liepen naar het tentje waar we de nieuwe schoudertas voor mij ook gekocht hadden. Daar hadden ze hele leuke en ik zocht een crème uit met een witte koe erop. Erg leuk. Van leer en met voldoende vakjes enzo.

Hierna nog op zoek naar een bakkerij. Dat was een hele kunst om te vinden. Maar uiteindelijk één gevonden waar we gebak konden kopen. Dat hoort er natuurlijk bij vandaag.

 

Op weg naar de auto nog zoekend naar een wc, maar niet te vinden. Gelukkig vonden we er één in de parkeergarage. Dat luchtte op. Op weg naar huis/tent nog wat laatste boodschappen gehaald. Wat cadeautjes en zaken die we graag mee willen nemen naar huis.

Eenmaal terug op de camping, aten we lekker broodje met worst. Daarna relaxen we nog verder bij het zwembad. Die tip kreeg ik van iemand.

Na het avondeten speelden we het spel KUBB en legden we de kids vroeg in bed.

Morgen gaan we vast inruimen en zorgen dat we enkel de vouwwagen nog hoeven te doen. Ook gaan we lekker nog even zwemmen en relaxen voor de reis terug vrijdag.


Posted: 21:13, 31/7/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

pech

Dag 18, 30 juli 2013

 

Vanmorgen op tijd uit bed, het was nog best koud. De nacht was ook erg koud geweest. 2 slaapzakken waren er nodig om mij enigszins warm te krijgen.

Tijdens het ontbijt kwam het zonnetje er steeds meer doorheen. De warmte kwam. Merle had zich inmiddels aangekleed om naar de paarden te gaan. Ze vond het wel erg spannend. Eenmaal aangekomen zat ze met haar neus alweer in de stallen. Ze kreeg les van Dominic, hij sprak Engels. Merle niet maar dat hadden ze nog niet door. Ze denken dat Merle en Senna Engels spreken omdat wij dit doen. Maar goed. Ze stapte op een pony, lichtbruin met witte manen. Die bleek 20 jaar oud te zijn, maar zag er nog goed uit. Het was prachtig om te zien, de bak waarin ze reed met daarachter de bergen. Tijdens de les kreeg ze zowel Duitse als Engelse termen te horen. Ze keek goed naar de anderen en met handen en voeten werk kon ze het volgen. Zwijgzaam reed ze paard. Na de les gaf Dominic aan dat ze goed kan rijden al en dat ze dus goede lessen krijgt. Leuk om te horen.

 

Terug op de camping even geluncht en gerelaxt waarna we naar het klimparcours reden. Senna volgde een kinderparcours en Daan en Merle het normale parcours. Deze bestond uit 5 delen. Het witte, groene, blauwe, rode en zwarte deel. De moeilijkheidsgraad nam steeds toe met elke kleur. Senna was druk bezig met mij samen, ik ernaast dan. Daan en Merle samen. Ze deed het heel erg goed. Senna die deed 4x het parcours, waarbij de laatste 3x alleen. Met mij op afstand. Hij zekerde zich goed en was heel serieus.

Merle vond het steeds zwaarder worden, dit mede door de zon, warmte en toenamen aan moeilijkheid. Ook Daan zweette peentjes. Bij het rode parcours was er een kabelbaan, Merle nam deze en kwam verkeerd terecht. Ze kwam zijwaarts tegen het stootkussen op de boom. Helaas raakte ze hierbij met haar oor/hoofd, de kabel of boom. Ze huilde en wilde stoppen. Ja, dat gaat niet zomaar. Ze stond 12 meter hoog en Daan kon nog niet naar haar toe. Dan moest ze zich eerst ontzekeren. Dat lukte niet. Later wel en ze nam nog 1 horde waarna ze bij een ladder was. Ze kwam beneden en ik zag dat haar oor helemaal blauw, bloederig was. Ook had ze een snede achter haar oor. Die moest dicht, maar zat te dicht op haar haarlijn. Dan toch maar even naar het ziekenhuis. Daar plakte ze het dicht. Ook kreeg ze een drukverband op haar oor tegen de zwelling. Wel moet ze morgen terugkomen om haar oor te checken. Deze kan toch bloed hebben in haar oor dan moet er een drain in. Hopelijk niet. Ze is wat misselijk en heeft hoofdpijn, dus ook een lichte hersenschudding. Nu gaat het beter, ze belde met de oma’s en ging op bed. Nu ligt ze lekker te slapen, maar ik maak haar even wakker vannacht. Voor de zekerheid.


Posted: 21:38, 30/7/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

De bergen in

Dag 17, 29 juli

 

Op tijd wakker om vroeg de bergen in te gaan. Anders is het zo warm in de middag. Gelukkig bleek de warmte mee te vallen. We kochten kaartjes bij de receptie. We wilden naar de Middenstation (mittelstation) Helemaal omhoog leek ons te ver voor de kinderen. Echt veel wandelen zullen we niet. Dat redt Senna niet. Nou wij ook niet, zo bleek.

We kwamen bij de kabelbaan. De kids waren door het dolle. Ja hoe vaak ga je nou zo hoog de bergen in? Bij de familie van Wilsum dan?

Met 32 mensen mag je in het bakje. We gingen met zijn 25-en naar boven. Op het mittelstation stapten we uit en genoten van het uitzicht. Prachtige omgeving, mooie bergen, natuur en een rust. We zaten op een bankje en genoten van het geluid van, vogels, niets en elkaar. Klinkt erg melancholisch, maar dat was echt even zo. We besloten een kant op te wandelen, richting de stoeltjeslift. Zo’n 10 minuten lopen. Het bergopwaartse gedeelte vonden de kinderen en ik best heftig. Mijn benen voelde ik aardig. Gelukkig waren we geen grootste tochten van plan. We liepen naar een restaurantje en dronken daar even wat. Mijn thee was niet te zuipen. Hij had waldfruchte gegeven, ik dacht bosvruchten. Maar niets was minder waar. Geen bosvruchten maar woudvruchten en die hing er al een tijdje in. Voor de meeste die mij goed kennen, weten zij dat ik lichte thee drink. Ook met water verdunnen hielp niet. Daan dronk het uiteindelijk op.

Na zijn eigen cappuccino. De kids lekkere appelsap. Na het drinken liepen we verder, maar het begon erg dreigend te worden. Zwarte wolken verzamelden zich en we besloten terug naar de lift te gaan. Het begon te spatten. Eenmaal weer in de kabelbaan hadden we uitzicht over de camping. We maakten een foto van onze tent. Erg leuk. Ook van de buren die, ook in Hoorn wonen, en met opruimen waren begonnen. Eenmaal beneden regende het steeds harder, binnen lunchen maar. We besloten na het eten boodschappen te gaan doen. Ook even informeren zodat Merle kan gaan paardrijden. Bij een informatie punt vroegen we waar er gereden kon worden, dit was bij een hotel. We liepen naar binnen en moesten zoeken naar een receptie. Heel gek. Uiteindelijk vertelde de mevrouw ons dat het paardrijden enkel voor hotelgasten was. Dan maar even bij onze receptie vragen. Die vertelden ons dat altijd klanten van de camping daar reden. Nou, weet ik niet. We vertelden wat ze ons zeiden en dat was opmerkelijk. Dat wilden ze nog even checken. Ze belden voor ons naar een andere reitstalle. Hier kan Merle morgen om 11.00 uur rijden. Daarna gaan we naar een klimparcours waar Senna en Daan zich kunnen uitleven.

Na het eten begon het weer enorm te regenen, hagelen en onweer. Dit hield geruime tijd aan waarna het ineens ook weer opklaarde. Het water stroomde over de camping op zoek naar de put. Dat is dan weer leuk om te zien.

Het bleek uiteindelijk dat bij Milaan en Turijn tornado’s geweest waren, veel schade. Gelukkig bleef ons dit bespaard.

Nu lekker slapen, het is weer droog en de kids liggen al heerlijk in dromenland.


Posted: 21:37, 30/7/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

relax dagje

Dag 16, 28 juli 2013

 

Vanmorgen opgestaan na een heftig avondje regen, hagel en onweer. Gelijk alweer warm vanmorgen. Dat is best grappig. Maar wel lekker.

Na het ontbijt, waarbij we de broodjes ophalen bij de receptie. Goedkoop en functioneel.

Na het ontbijt liepen we met badkleding aan richting de rivier. Hier konden ze zwemmen. Dus even bekijken. De kids op de fiets en wij lopend. Het bleek heel ver. Niet dus. Even een klein stukje afdalen en toen waren we bij de rivier. Er lagen allerlei grote en kleine stenen waarmee de kids zich konden vermaken. Ze liepen het water in op de sandalen en slippers. Voelt iets beter aan de voeten dan op blote voeten.

Ik zat aan de kant. Bekeek het drietal even. Wat een plezier kun je hebben met water en stenen. Ruim een uur hebben ze gespeeld. Stenen verleggen om een bad te creëren, maar ook een waterval te maken. Senna sleepte de ene na de andere steen naar de bouwers toe. Daan wilde weten hoe ver hij in het water kon lopen. Maar dat was wel aan de koude kant. Zo’n rivier is niet echt warm kan ik je vertellen. Op een bepaald moment wilde ik ook iets doen. Ik liep naar de overkant over een brug en nam een pad naar rechts. Daar kwam ik bij de waterval uit. Hierop klom ik een stuk omhoog. Ik heb toch iets met hoogtes. Vandaar, kon ik het drietal bekijken, zij zagen mij echter niet. Dat duurde ongeveer 10 minuten. Stond ik daar te zwaaien naar niemand.

 

Terug op de camping aten we wat. Na het eten zijn ze gaan zwemmen. Ik bleef bij de tent en kon heerlijk, alleen, mijn blog schrijven. Ze genieten toch zo van het zwemmen.

Jammer dat we al 2 weken het spel Kubb mee hebben maar nergens de ruimte hebben om dit te spelen. Misschien dat we morgen een stukje gras kunnen vinden.

 

S ‘middags naar het paragliden loket gelopen. Hier hebben we de afspraak gemaakt dat ik woensdag op mijn verjaardag om 10.30 de lucht in ga. Spannend, maar erg gaaf!


Posted: 16:13, 29/7/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

Eerste dag op camping 3

Dag 15, 27 juli 2013

 

Wat een weelde, het koelt hier s ‘ nachts af. Mede door het beetje regen wat aan de einde van de dag valt. Het koelt zo af, dat ik een denkentje pakte. Heerlijk, dat slaapt veel lekkerder. We, ik, werden om 9.30 wakker. Allemaal tegelijk. Lekker uitgeslapen. We haalden de broodjes die we bij de receptie besteld hadden. Heerlijke kaiserbroodjes. Na het ontbijt reden we de stad Merano in. Even boodschappen doen en de stad bekijken.

Wat een mooie stad, alles is zo Oostenrijks. Je vergeet bijna dat we in Italië zijn. Ze spreken hier ook Duits. Dat vind ik niet zo leuk, heb ik eindelijk Italiaans op orde, moet ik weer over naar Duits. We hebben inmiddels al Frans, Italiaans, Duits en Engels gesproken. Over een internationale vakantie gesproken.

In de stad haalde we een overheerlijke gelati (ijsje) Wat vervelend toch om alle smaken te moeten proberen.

Er loopt een rivier door de stad heen, dezelfde als die bij onze camping uitkomt en nog verder stroomt. Er is een plek waar je even in de rivier pootje kunt baden. Dat deden we ook even, vooral omdat we nogal bezweet waren. Lekker de schoenen even uit en het water in. Nou dat viel tegen!! Het was ijskoud. Jeetje zeg, ik kon mijn voeten niet lang in het water houden. Maar afgekoeld waren we.

Naar de auto terug, deze stond in een parkeergarage. Deze garage heeft een vernuft systeem. Als je aankomt zie je staafjes hangen waarop een rood lampje was of een groen lampje. Het gaf aan of er nog plek was. Heel handig om te zoeken. Zodra je auto eronder kwam kleurde het lampje rood.

 

Eenmaal op de terugweg langs de supermarkt. Het vlees is hier best duur, dus eten we al 2 weken veel minder vlees. Veel groente en fruit. Daan valt zelfs af. Ook wij komen hier niet aan. Das dan weer een leuke bijkomstigheid.

Terug op de camping even wat eten en de kinderen en Daan het zwembad in. Ik kan even niet zwemmen, een paar dagen. Maar dat is wel te doen. Ze hebben wel lekkere douches om af te koelen. Na mijn blog bijgewerkt te hebben zoek ik het zwembad op om wat foto’s te schieten. Tijdens het avondeten, zo rond 20.00 uur dus, begint het te onweren. Na het onweren komt wat regen maar dat stopt niet en wordt hagel. Het was een flinke storm. Merle leggen we maar even in de voortent en niet in haar kleine tentje. Dat vind ik onveilig. De hagelstenen zijn zo groot als van die decoratiestenen. Best groot. Aangezien we in een dal staan loopt het water naar beneden onder de tent door. De kids liggen inmiddels in een kuipzeil in de voortent, zo worden ze hopelijk niet nat.

Na 2 uur stopt het met de hagel, regen en onweer. Wij slapen bijna, want ja, wat moet je anders doen?

 

Lekker afgekoeld gaan we slapen.


Posted: 11:19, 28/7/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

laatste dagen camping 2

Laatste dag op camping 2

 

Donderdag 25 juli 2013

 

Het is niet leuk meer zo warm. We staan vol in de zon, hebben weinig schaduw en er staat geen zuchtje wind. We slapen hierdoor wel minder goed. In de ochtend is het nog wat koeler dus liggen we er langer in. Na het opstaan, eten we gewoonlijk wat en trekken we al snel richting zwembad of het meer.

Zo ook vandaag. We lagen er al snel in vanwege de warmte. Daan wilde alvast wat in de tent opruimen. De kids vervelen zich dan  dus trok ik met hun naar het zwembad. Daar waren opa en oma ook. Dit had Senna mij al haarfijn verteld. Op de één of andere manier weet hij steeds waar ze zijn.

De kids en ik vertoeven heerlijk in het water. Senna springt erin, gooit met de bal probeert mij te pakken. Merle wilde een grapje uithalen, dit viel niet in goede aarde. Ze trok mijn bikinibroek naar beneden, daarna spuugde ze water in mijn gezicht. Nadat ik haar aangaf dat ik dit gedrag niet wenste, werd mevrouw boos. Nou dan ga je maar even weg. Ze is sowieso in deze vakantie erg dwars. Ze vertoont erg puberaal gedrag. Af en toe kan ik haar wel schieten.

Daan voegde zich bij de groep waarna hij ook nog even lekker met ze zwom. Vanmiddag gaan hij en Merle snorkelen met zijn tweeën. Deze passie delen ze. Opa en oma gaven aan om op onze laatste dag uit eten te gaan. Op hun kosten, als cadeau voor onze beide verjaardagen. Deze zijn alweer snel.

Eerst vanmiddag nog naar het meer. Ook lekker afkoelen. Zo gezegd, zo gedaan. Met boot, luchtbed en alle snorkeluitrustingen richting meer. Het is er altijd zo gezellig druk. Iedereen zoekt de verkoeling en trekt het water op. Er komen zelfs hele boten door de ingang van het meer. Opa en oma waren al aan het zwemmen en we zochten ze op. Merle en Daan al snorkelend. Ik met Senna op mijn rug lopend, zwemmend met een rugtas, niet te doen.

Gelukkig kon Senna al snel op oma haar luchtbed aanhaken. Kon ik even zwemmen. Daan ging met zijn vader een stuk varen. Nu mochten de kids van mij even niet mee. Ook even vader, zoon tijd. Nadat ze terug waren nam Daan de kids mee voor nog een stukje. Dit vinden ze toch zo leuk, dat we overwegen om ook een opblaaskano te kopen. We zien wel.

 

Inmiddels was het alweer laat geworden, we gingen met zijn allen even douchen waarna we uit eten konden. We liepen naar het stadje maar geen zuchtje wind te vinden. Ik begaf het bijna van de hitte. We vonden een leuke pizzeria en ze hadden veel terrasplaatsen. Bij het terras vernevelden ze water uit een sproeier. Dit voelde heerlijk. Allen kozen een pizza en we proosten op een fijne voortzetting van beide vakanties. Ook bedankten we elkaar voor het gezelschap. Het was voor allen een leuke week geweest. De kids leerden opa en oma beter kennen en vice versa. Wij genoten van de gezelligheid.

Op de terugweg kletsten we nog na, maar geen spoortje van koele lucht te vinden.

Bij de tent was er alom hitte. We besloten nog even naar het meer te gaan. Ik twijfelde om mijn bikini aan te trekken. Ik deed het niet, maar had spijt achteraf. Wel even pootje gebaad.

Er waren een heleboel mensen die nog na 23.00 uur de koelte opzochten.

We probeerden te gaan slapen, zelfs Merle had moeite en wilde in de voortent liggen. Daar heeft ze geslapen. De hele nacht slecht geslapen, veel wakker. Het was ook zo warm.

 

 

 

Vrijdag 26 juli 2013

 

Dag van vertrek.

 

Om 07.00 uur hoorde ik al geluiden en dus waren we om 7.30 uur al uit bed. Niet om alles klaar te maken maar vanwege de hitte. Ook onze buren vertrokken en die reden om 08.00 uur al weg. Dat was nog een hele klus. Zij hadden namelijk een grote camper, die op onmogelijke wijze in het laantje was gekomen. En nu moest hij weer vertrekken. Her en der moesten er stokken aan de kant en de parasols moesten ingeklapt worden. Met alle mensen samen begeleiden we de camper naar het einde van het laantje. Das lukte, nu in 10 minuten. De heen weg duurde een half uur, naar ik begreep.

Wij stonden op en begonnen met opruimen. Daan haalde de auto, dan konden we echt inpakken. Ook facebook adressen met de vrouwen uitgewisseld. Er woont één stel in Rome. De ouders van Merle haar vriendinnetje. Zij nodigden ons uit om te komen. Nou dat laten we ons geen 2 keer zeggen. Dus in maart staat er een trip naar Rome gepland, met vliegtuig. We mogen daar logeren, zij hebben een erg groot huis. En dan kunnen de kinderen mee, die dumpen we daar gewoon. ;)

 

Eigenlijk waren we veel te vlot klaar, dus haalde ik broodjes om rustig te ontbijten. We leenden een paar stoelen. Opa en oma kwamen om afscheid te nemen. Ook namen we van het gehele laantje afscheid. Afrekenen en gaan. Ten minste dat was de bedoeling. Bij het afrekenen kreeg ik de schrik van mijn leven. De pas pakte hij niet. Dan denk ik gelijk, oh nee, er staat niet genoeg op, het geld is op. 2 seconden later, dat kan niet. Wat bleek, je kunt maar tot 500,- pinnen en het bedrag was er 6,- boven. Dus 500,- gepind en 6,- contant betaald. Poef! Hup de weg op. Eenmaal op de snelweg, zegt Daan quasi luchtig ;”Mo, we hebben straks ook een probleem, we moeten nog tanken en de tol betalen” Oh, nee. En nu??? Laten we maar van de weg gaan en eerst een bank zoeken. Kijken we even of één van mijn passen het doet. Uiteindelijk bij Peschiera eraf. Leuk stadje overigens. Wij pinnen. Nou gelukkig deed mijn pas het wel. Het gaat dus om elke pas, die een blokkade heeft vanaf 500,-

Gelukkig het zit ons mee.

Geld gepind en verder. De reis verloopt verder spoedig. Wel warm, maar in de auto staat de airco aan. Daar wil ik best extra benzine voor betalen.

Eenmaal aangekomen in Merano, wordt het even zoeken. Nadat we het bij een toeristisch info punt gevraagd hebben vinden we de camping al snel.  Wat een prachtige omgeving!! We zien regelmatig Paragliders naar beneden komen en daar word ik al helemaal warm van. Wat heb ik daar zin in. Ook best even spannend, maar vooral opgetogen.

Onze plek is heel erg groot. Dus dat is lekker.

Wel warm om de boel op te zetten maar even doorgaan want elke middag miezert het hier. Nou laten we dat niet erg vinden. Van die hitte wordt je ook gek.

De boel staat en Daan zijn temperatuurt stijgt ook, dus even eten maar. Ik maak wat pasta klaar en warm de rijst op. Dat doet iedereen goed. Na het eten lopen we een rondje en blijkt een mooie natuur om ons heen. Continu hoor je de rivier wat ons aan Canada doet denken. Daar klinkt het nog veel harder natuurlijk maar het lijkt erop.

Om de zoveel tijd zie je de kabelbaan omhoog gaan en ziet je oog weer een paraglider. Wat een prachtig gezicht allemaal.

 

Na het wandelen, gaan we even naar de douches. Oh wat een weelde! Een nieuw gebouw en de douches blijven warm, ook dit is erg fijn. Ons geluk kan niet op.

We gaan vast een fijne tijd hier beleven


Posted: 16:19, 27/7/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

hitte deel 2

dag 12 24 juli 2013

De ochtend begon anders. Merle was als eerste wakker, dus samen in de ochtend gezeten. We maakten ons tweetal rond 9.30 wakker.

Wat heel grappig is hier bij het meer van Iseo. De ochtenden beginnen koel, ongeveer 25 graden. Langzaamaan wordt het steeds warmer op de dag. De piek is tussen 14.00 – 17.00 uur, rond de 30 - 34 graden waarna het weer langzaam afneemt. Meestal ontstaat er wind zodat de tent en wijzelf goed kunnen afkoelen. Gisteravond echter niet. Het was dus tot dat we naar bed gingen, om 00.45 uur bloedheet. Nog steeds een graadje of 29.

Gevoelstemperatuur boven de 30. Dat is toch niet echt heel fijn.

 

Na het ontbijt eerst een was gedraaid. Senna had geplast naast zijn luier dus was alles nat. Dan gelijk alle handdoeken maar even wassen. Gelukkig is het weer zodanig dat het buiten kan hangen. Na het wassen zijn we gaan toeren langs het gehele meer. Er omheen rijden is ongeveer 65 km. Het is ontzettend leuk om het grote meer van alle kanten te mogen bekijken. We wilden tanken, of ten minste moesten tanken, maar de tankstations rondom het meer waren erg duur. Dus even van het meer af om daar te gaan tanken. Scheelt al snel 0,08 ct per liter.

Onderweg kwamen we langs een winkelcentrum, er stond Sportland. Laten we daar eens kijken Daan, misschien vinden we wel een kanopeddel voor opa. Niet dus maar wel een grote supermarkt en een gelati zaakje. He wat vervelend een ijsje. Merle uitgelegd dat een gelati hetzelfde is als bij Vivaldi maar dan echt Italiaans. Senna nam het ijs in een bakje, hij vindt het koekje/hoorntje nooit lekker. Merle nam chocolade. Daan koffie en ik straciatella (verrassend) en notenijs. Het was echt genieten. En het kostte geen drol. Op de camping hadden voor dit bedrag alleen 2 cornetto’s. Voortaan gelati’s dus.

Onderweg kregen Daan en ik nog ruzie, die was ook weer snel uitgepraat. Even weer de spanning eraf, denk ik.

 

Thuis aangekomen waren we zo onderhand gesmolten van de hitte. Ja wie gaat er dan ook tussen 12.00-15.00 boodschappen doen en rondrijden?? Echte Hollanders dus.

Dus eten en dan zwemmen maar, of gezegd afkoelen. Merle was met haar vriendinnen naar het meer. Senna wilde met ons naar het zwembad. We aten eerst wat fruit want in meer hadden we geen trek. Bij het zwembad was het druk, wat kun je anders verwachten. Maar genoeg water om af te koelen. De meeste mensen trokken alweer weg waardoor we steeds meer ruimte kregen. Daan en gooide met een bal, terwijl Senna de gekste capriolen weer uithaalde.

Bij het zwembad is ook een douche om af te spoelen en daar ging ik even onder. Deze bleek heerlijk warm en bleef warm. Iets wat bij de douches onmogelijk is. Erg slecht voor

een 4 **** camping. Snap nu waarom die Italianen altijd zo snel douchen. Hihi

 

We liepen naar de tent om te kijken waar Merle was toen ze weer niet thuis was. Dus met Senna even naar het meer gelopen. Ook daar was ze echter niet. Uiteindelijk kwam ze aanlopen toen ik even met opa en oma stond te kletsen. Ze was al gedoucht en al. Klaar voor de happy disco. Senna ook klaar maken want we wilden vanavond naar het stadje Iseo lopen. Dat is ongeveer 800 m. Daar wilden de kinderen ons trakteren op ijs. Dus opa en oma werden meegevraagd. Na 21.00 uur gingen we die kant op. De kids waren uitgelaten dat zij gingen betalen. Dit duurt nog een paar jaar en dan is dat over. Even nog van genieten dus.

Het was enkel zo warm, zowel in de gelati zaak als buiten dat we snel moesten likken en eten. Opa en Senna hadden hun ijsje in een bakje. Ook voor opa is een hoorntje geen doen. Dan zit er continu ijs in zijn snor. Houd je wel wat over, maar praktisch is het niet. Opa hielp Senna want zelfs vanuit het bakje lekte het flink. Oma en Daan liepen even door, flink in gesprek. Wij namen even een bankje, dat was voor Senna handiger. Na het ijsje liepen we naar de haven. Daar was het heel druk en bezaaid met allemaal lichtjes in de bergen. Erg mooi. Je kunt de bergen niet zien maar enkel de belichtte huisjes.

Eenmaal weer terug de kids op bed gedaan en wij namen nog een borrel.


Posted: 08:29, 25/7/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

Hangen!

 

Dag 12, 23 juli 2013

 

Vanmorgen begonnen met hetzelfde ritueel. Ik als eerste wakker, maakte het drietal rond 10.00 uur wakker. Na het ontbijt eerst wat opruimen in de vouwwagen. Na het opruimen zijn we gaan zwemmen. Daan deed de boodschappen even alleen waardoor de kinderen niet weer mee hoefden. Ik ging met ze naar het zwembad. Daar bleken opa en oma ook te zijn. De kids konden gezellig met ons allen zwemmen. Wel lagen we in de schaduw want het was erg warm. Ik las verder in het boek. Reeds had ik er al 3 uitgelezen. Het is ook zo lekker om te zitten in de schaduw en een boekje te lezen.

Senna die vindt het zwembad helemaal fantastisch, de meest rare capriolen haalt hij uit. Elk soort bommetje komt langs. Met dat gekke mutsje op, dat brilletje. Hilarisch om te zien.  Merle vindt zichzelf het meeste onder water. Nadat Daan terug was zwom hij nog even met ze mee. Uiteindelijk besloten we om nog maar even iets te gaan eten. Het was inmiddels al na 14.00 uur. De regel hier op vakantie is dat we ons laten leiden door het lichaam. Geeft het aan honger te hebben dan gaan we eten. Dit werkt heel relaxend.

Na het middageten vertrokken we naar het meer. Dit is zo’n 500 meter lopen. Langs opa en oma kom je dan. We lenen het luchtbed en opa loopt mee met de opblaaskano. Daan, opa en Senna vaarden in de boot, Merle snorkelde ernaast. Ze ziet van alles en dat vindt ze heel leuk.

Vandaag weinig gedaan. Deze dagen hebben we echt nodig.

Na het zwemmen, moet je echt douchen om het meer van je af te spoelen, dus dat doet iedereen hier in groten getale. We waren uitgenodigd om bij opa en oma te gaan barbecueën dus daar zaten we de hele avond. Het was erg lekker en ook de kinderen genoten ervan.

S ‘avonds kwam de wind weer opzetten, dus alles weer naar binnen.

De kinderen vinden het lastig om de dag te eindigen en dat gaat gepaard met herrie en ruzie. Veelal liggen ze uit elkaar. Eén in de voortent, één in de slaaptent.

Uiteindelijk gaat dat meestal wel goed.


Posted: 09:20, 24/7/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

hitte

Dag 10 22 juli 2013

 

Ik ben meestal als eerste wakker, dit vind ik niet erg aangezien ik dan lekker even rust heb. Ik nestel me met een boek (dank schoonmama) heerlijk in mijn uppie buiten. Mijn drietal is dan nog lang niet wakker. Na een uurtje besluit ik ze maar eens wakker te maken. Het is ten slotte al 9.55 uur. De speaker heeft al geklonken en ook de muziek staat al aan.

Na het ontbijt gaan we op weg naar de Outlet Village. Hier hebben ze alle bekende merken en ook merken van Italiaanse afkomst. Deze ken ik niet.

Al snel slaagt Daan voor een paar blauw/gele Puma sportschoenen. Deze zochten we in Nederland ook al maar konden we niet vinden. Ook Senna vindt snel wat, hij slaagt voor een nieuwe schooltas. Een donkerblauwe met witte strepen, zo’n postbode tas. Ja, hij gaat ten slotte al naar groep 3, zo meldde hij zelf. Dan kon die oude Cars tas echt niet meer.

Merle slaagt voor een gele bikini. Ze had een nieuwe bikini maar dat broekje is aan de grote kant. Elke duik, floept haar broekje bijna uit. Nu heeft ze een K-way, ook onbekend voor mij.

Daarnaast heeft ze nu ook een nieuwe rugtas. Een bruine, met (verrassend) een paard erop. Ja, als je naar groep 6 gaat dan kan Hello Kitty niet meer.

Ik slaag niet L maar dat komt vast nog wel  ;)

 

We gaan nu gauw boodschappen doen aangezien het zo warm is. Senna zei:” mama, het lijkt wel of ik in een oven zit” Op mijn vraag of hij dit al eens gedaan heeft, keek hij me verwonderd aan. Ja hoor mam, dat kan toch niet.

In de tent aangekomen snel alle boodschappen in de koelkast. Deze heeft het wel zwaar. Hij doet het goed tot een temperatuur van 27 graden. En de temperatuur is regelmatig boven de 30 graden.

 

Even wat eten en dan kan Merle weer met haar Italiaanse vriendinnen zwemmen. Ook Daan, Senna en ik zoeken de verkoeling op. Onze hete lijven hebben de kou nodig van het meer. Senna vind het nog wel moeilijk om in een koud meer te zwemmen. Hij ligt liever op het luchtbed. Maar hij moet er toch aan wennen, dus gooien we hem af en toe in het water. Dan laten we hem gaan. Binnen no time ligt hij weer op het luchtbed en wil hij eruit. Dan ligt hij even bij de handdoek en is weer opgewarmd. Na het meer gaan we zwemmen in het zwembad. We komen Merle tegen, die gaat juist net naar het meer toe. Op mijn vraag of we haar nog eens zien meld ze :” Ja, als we op de andere camping zitten” Ok duidelijk.

In het zwembad speelt Senna wel meer zelf. Maar ook daar moet hij af en toe opwarmen. Dan liggen we net even in de zon, wil meneertje weer terug in het water. Ja, dan kan hij even wachten.

Senna loopt het liefst de hele dag met zijn zwemmuts op. Ik heb hem zodra ik het water verlaat af. Dat ding zit zo strak, het lijkt wel op plastische chirurgie, zo strak. Doet ook pijn aan mijn hoofd. Hij niet. Toch moet hij hem af van mij.

 

Merle haar muggenbulten zijn op dit moment even onder controle. Ik hoop dat dit ook zo blijft. Die grote plekken zijn echt niet leuk voor haar.

Na het zwemmen even lekker eten. We lijken wel Italianen, op eetgebied dan. We eten licht en veel fruit/groenten. Daarnaast wat brood. Meer niet. Met deze warmte is veel, zwaar eten ook niet lekker.

 

Na het eten gaan we naar opa en oma even de gekochte goederen showen. Ineens begint het te flitsen en komt de wind opzetten. Verder zet het niet door maar Daan en ik genieten van het uitzicht. Bij elke flits komt de wolk tevoorschijn. Erg mooi. Het is ook erg ver weg J

Zo lekker slapen, maar eerst zet Daan een extra scheerlijn aan de tent.

 


Posted: 09:24, 23/7/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

camping 2

dag 6 18 juli 2013

Vroeg opgestaan aangezien we om 09.00 uur hadden afgesproken voor het ontbijt. De wekker gezet en natuurlijk waren we een half uur te vroeg al klaar. Dan maar even wachten.

Beneden aangekomen kregen we ontbijt bestaande uit: koffie, thee, broodjes, salami en marmelade. Ook was er een oranje/beige iets wat we niet geproefd hebben.

Na het eten gingen we weer op weg naar onze volgende camping, maar eerst naar een macdonalds. Er was er één een paar minuutjes verder, deze konden we enkel niet vinden.

Kom je een bord tegen, 3 minuti een macdonalds. Ja niet dus.

Toen maar besloten om naar Vicenza/Verona te gaan. Dan konden we ook naar boven rijden naar de meren. Daar zijn wel campings.

Onderweg even wat gegeten. Daan belde met zijn moeder, die waren bij ons in de buurt. Zij stelde voor om af te spreken waarna we achter hun aan konden rijden naar hun camping.

Wellicht konden we daar wat regelen. Zo gezegd, zo gedaan. De kids vonden het erg bijzonder om opa en oma in Italië te ontmoeten.

Op de camping konden we een plekje krijgen. Wel is deze camping veel duurder dan ons budget maar er is plek en we staan ergens. Nu kan de rust weer terugkomen, lekker geen autorijden meer.

Ook kunnen de kids de auto uit en zwemmen etc. Dat is wel wat waard. We besluiten hier te blijven totdat we naar onze (besproken) camping gaan op de 26e.

Op deze bloedhete dag vouwden we onze wagen uit en kon het uitpakken beginnen. Dit was erg warm, vol in de zon. Poehe, daan zweette geen druppels maar stralen.

De kids fietsten al snel op en neer naar opa en oma. Die weg was snel gevonden.

Alles klaar. Even boodschappen doen en dan lekker even afkoelen in het meer. Dat is erg lekker. Je loopt via een schuine kade erin, dit wordt ook voor de boten gebruikt. Het meer is prachtig, met een eiland in het midden.

Er zwemmen zelfs vissen, deze ontdekten Daan en Merle met snorkelen. Senna heeft wat moeite met de diepte en het onbekende. Dat neemt vanzelf wel af.

s'Avonds op de borrel bij opa en oma, zelfs ik aan de drank. Spritz met arancia. (jus) best lekker.

Met zijn allen lagen we niet al te laat in bed na 2 dagen avontuur.

 

Dag 7 19 juli 2013

Vandaag doen we niets. Tenminste, niets in een auto. Vooral veel hangen, eten, zwemmen en niets.

Dit hebben we dan ook flink gedaan. Lekker afgekoeld in het meer, ook op banden en bedjes gelegen. Heerlijk relaxed. Ook opa kwam nog even zwemmen, met zijn gewone korte broek aan. Dit ter ergenis van oma.

Tja, zegt opa:"ook deze broek kan tegen water hoor!"

We staan in een laantje met enkel Italianen. Nou zijn zij gezelliger en spraakzamer dan welke Fransman we hiervoor ontmoette. Ze brengen wijn om te proeven. Wensen je een smakelijk eten en zijn vriendelijk tegen de kinderen.

Het enige vervelende aan deze plaats is het geluid. Om 9.30 start de speaker (aan de overkant) om te melden, in 4 talen, wat het programma van de dag zal zijn. Daarnaast is er de hele dag op bepaalde tijden muziek aan.

Blijkbaar hebben ze muziek nodig bij elke activiteit. En de liedjes zijn niet actueel maar van onze tienertijd. Zo komt Toyboy, rithem is a dancer langs etc. In de avond beginnen ze om 20.00 uur met een disco en die muziek duurt tot

24.00 uur. Oftewel te lang en te luid. Maar goed beter dan 9 families Fransen die niets zeggen.

Merle kwam vanmorgen uit bed met een super dikke enkel. Ze was gestoken door een mug. Er zat vocht onder in haar enkel en zelfs de muggenbult was niet te vinden. We smeerden die creme erop waar antibiotica in zit en ze

mocht er een sok overheen houden. De creme gaat niet goed samen met de zon. Hopelijk helpt dit.

 

Dag 8 20 juli 2013

Na het ontbijt genuttigd te hebben was het tijd voor de 2 dagelijkse boodschappen. We wilden graag in het zwembad zwemmen met de kinderen maar hebben zo'n mega charmante (not) badmuts nodig. Zo'n badmuts zit zo strak

dat het voelt alsof je plastische chirurgie hebt gedaan. Op de camping verkopen ze die ook a 7,50 per stuk. Jaaaaa daaaaag.

Dus kijken we of ze deze mutsen in de winkel verkopen. Hopelijk goedkoper. De kids wilde graag met de boot met opa mee, dus lieten we ze achter bij opa en oma. Dit was leuk om te zien. Merle en opa roeiden en senna

zat achterin . ze hadden een lol.

Wij samen op zoek naar het grote winkelcentrum. Daar was het heerlijk koel. We vonden gympjes voor mij. Van die nep allstars, de echte kosten 72,- nou in geen 72 jaar.

Ook vonden we badmutsen, a 2,- en 1,50 per stuk. Kijk dat wil ik wel betalen. Dus we namen er 6 mee. Ook voor opa en oma.

Kunnen we mooi aquagym doen, heeft oma geen smoes meer. ;)

Eenmaal de boodschappen binnen konden we de camping weer opsnorren. Daar waren de kinderen lekker bij opa en oma. Best handig ;)

We zaten gezellig aan bij opa en oma en toen de magen begonnen te knorren liepen we naar de tent. Daar starten we met het eten bereiden. De Italianen aten met zijn allen. Daan mocht rode wijn proeven

welke in de buurt gemaakt werd. Hij was erg lekker. Na het eten kwamen opa en oma op de borrel. De Italianen zaten nog steeds aan tafel en boden Daan en zijn vader een drankje aan. Weet niet wat, maar sterker.

Ze vonden het lekker, zo lekker dat Daan nogmaals vroeg of hij nog wat mocht. Dat vinden ze geen probleem.

Voldaan na weer een gezellige dag keerden we te bed.

 

Dag 9 21 juli 2013

Ja, om 09.30 was de speaker er weer. Meestal word ik al eerder wakker gezien het feit dat we aan de aankomst en vertrek weg staan. Dus schrik je soms van de grote wagens, campers en stappende gasten die laat s' nachts thuiskomen.

Dus het was weer vroeg. De kids liggen meestal dan nog te slapen. Dus na mijn ochtendplas, haalde ik de krant bij opa en zat heerlijk naast de tent in mijn uppie. Lekker wakker worden vind ik dat.

Even weer aan mijn blog.

Nadat de rest ontwaakt gaan we lekker even ontbijten. Na het ontbijt gaat Daan met Senna in de boot, ik lekker in de schaduw lezen en Merle met haar Italiaanse vriendinnetje zwemmen. Zo leuk om te zien hoe die twee

communiceren. Met papier en pen, handen en voetenwerk. Maar ze komen eruit.

s 'Middags gaan we lekker zwemmen. Dit vinden de kinderen altijd leuk.

Ikzelf verbaas me altijd dat wij de reglementen uitoeren terwijl dit niet door alle campinggasten gedaan wordt. Zo mogen er geen bootjes en opblaasfiguren in het bad. Nou je zult diegene die er wel liggen allemaal moeten opblazen.

Poeh!! Ook mogen er geen ballen, nou die vliegen ook om je oren. Dus hebben wij ook maar een bal meegenomen. Van oma gekregen. En met een waterpoloöer in het bad, niet verkeerd.

Nu lekker eten en vanavond weer op de borrel. (ja we moeten er van genieten zeggen ze)

Ik geloof dat we vooral laat herrie moeten maken omdat de buren van opa en oma erg veel herrie maken vroeg in de ochtend. Meestal al rond 07.00 uur. Nou dan klagen wij niet over 9.30 uur meer.

 

 


Posted: 09:49, 21/7/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

vakantie in italie

Alles ingepakt en we vertrokken richting Italië, dit alles op vrijdag 12 juli 2013,

om 20.00 uur. Kids laten plassen, zelf niet vergeten te plassen. Alles erin en gaan.

De snelweg op, kids vroegen al snel of we er al waren. Na enige uitleg vertelt dat we eerst door Nederland, Duitsland, Oostenrijk en dan Italië moesten. Zodra we op de snelweg zaten, mochten ze een filmpje kijken. Halleluja voor deze super uitvinding!!

Ik reed als eerste, dan kon ik tijdens Daan zijn rit slapen. Daan had s ‘middags al een tuk gedaan. Ik niet. Gelukkig viel de temperatuur voor de rit ook mee. Dat scheelt een heleboel.

Onderweg lachten de kinderen om hun film en wij genoten van ons begin van de vakantie.

Eenmaal in Duitsland konden we tanken, ruilen van plaats en een wegenkaart kopen, aangezien die nog thuis lag. De kinderen konden weer plassen en we maakten een bedje voor hen. Net als vroeguh!! Dan lagen de kinderen (toen nog zonder gordel) breed op de achterbank. Daan zijn zusje, lag op een bedje, tussen de spullen achterin. Wat een weelde! Senna lagen we tussen de bank en voorstoelen in op kussens en Merle op de bank. Zij wel in de gordels. Ze sliepen al snel als roosjes.

Ikzelf wilde mijn ogen ook even sluiten maar al snel was Daan even de weg kwijt.

Dit kwam omdat onze routebeschrijving ons door Zwitserland zou rijden, wat wij niet wilden. Helaas verkeerd uitgeprint. Al snel, door mede mijn hulp, konden we onze route voortzetten.

Toch viel ik in slaap. Zet mij in rijdende voertuigen en ik slaap. In welke positie dan ook.

Uiteindelijk moest er weer getankt worden en dus werd ik weer wakker. Merle wilde daarna voorin waarbij haar plekje op de gehele bank vrij kwam. mwah….. daar hoefde ik niet langer over na te denken. Dus installeren en rijden maar. Al snel doezelde ik samen met Senna weg. Ze hebben tussendoor gestopt om Daan zijn benen te laten strekken. Nou, ergens vaag kan ik me dit herinneren.

Na een tijdje stopte ze weer, heel vervelend want dan moest ik wakker worden ;P

Daan wilde wisselen. Dus ik mocht weer rijden na ontbeten te hebben. Anders geen energie genoeg.

Wat leuk dat ik nou net de weg kreeg die volledig door de pass liep. Dat houdt in; korte bochtjes, veel remmen, goed schakelen en optrekken. Best heavy, maar ik kon het. Goed voor mijn zelfvertrouwen, aangezien Daan meestal wil rijden en ik mag navigeren.

Daan probeerde wel te slapen maar gezien de rally route, was dit niet verstandig. Na 1,5 rally route was mijn been op. Dit was een aardige aanslag op mijn benen. Continue koppeling in, remmen, gas bij, remmen gas los, etc…

Daan nam mij weer over. En binnen 10 minuten waren we op de snelweg. Ja dat kan ik ook wel. Maar dat viel tegen. Er was enorme drukte tussen Bolzano en Trento. Uiteindelijk na 2,5 uur waren we nog geen 50 km verder. Ik zag ook een binnendoor route dus die namen we. Helaas was dit ook een mega rally route dus zochten we de eerste de beste weg richting snelweg weer op. Helaas duurde dit ook 2 uur. Zo schieten we natuurlijk niet op. Qua kilometers zaten we nog aardig dicht bij de oorspronkelijke route. Maar qua tijd liepen we enorm uit. Bij aankomst op de camping was het reeds 19.15 uur op 13 juli 2013. Dat betekent bijna 24 uur later. Dat hebben we nog nooit eerder meegemaakt. Moe en geïrriteerd door alle oponthoud, gekke routes en warmte zette we de vouwwagen op. Aangezien alle irritaties opliepen werd er ook tegen elkaar gemopperd. Ik nam de kids mee en douchte ze, even uit elkaar.
Rond 21.30 uur waren we moe maar vooral hongerig en fristen we ons op om naar het restaurant te gaan. Ons restaurant. Ter info: jaren geleden stonden Daan en ik al op deze camping en aten we heerlijk eten. Dat kan ik nog steeds voor me halen, zelfs proeven. Daar gingen we nu naartoe. De oprit zag er hetzelfde uit. Dat kon ik me nog herinneren. Maar hoe het restaurant er van binnen uit zag, wist ik niet meer. We bestelden er pizza. Allemaal een andere. Senna wilde een Margerita, hij bestelde zelf. Merle nam de Funghi. Ik nam de Proscuitto e funghi en Daan (heel verassend) de Quattro Formaggi. Senna schrok van het formaat. Merle kreeg haar pizza en de serveerster testte haar even. “You got a Margerita? A capriosa? Or no, you got a funghi?? Dat vond Merle heel leuk. Na geproost te hebben smulden we erop los. Het resterende van de kinderen kregen we in een pizza doos mee.

Heerlijk! Tijdens het eten, onweerde het flink boven Venetië. Dit trok onze kant op, dus snel richting vouwwagen ivm de open ramen.

Terug bij de vouwwagen, plassen en hup met zijn allen naar bed. Daan douchte nog even maar ik legde de kids erin.

Al snel lagen we alle vier op één oor.

@

Dag 2 14 juli juli 2013

Een rustige dag namen we ons voor. We werden rond 9.45 wakker. Er was al flink wat reuring op het veld. We staan hier met alleen Fransen en Italianen. Verderop staan Nederlanders maar niet op ons veld. De kampeerders komen en gaan. Iedereen blijft hier voor een paar dagen staan. Wij ook.

Rustig ontbeten, heerlijk buiten. Wat is dat toch lekker, dat heb ik echt gemist. Na het eten, deden Merle en Senna de afwas met zijn tweeën. Daan en ik hebben de auto en vouwwagen uitgemest en ingeruimd. Er konden nog wel wat betere indelingen gecreëerd worden. Alles hangt en zit op zijn plek. Na de uitmesting heerlijk rond de tent gehangen. Na een tijdje merk je dat je honger krijgt en ga je eten. Niks op het klokje kijken gewoon aanvoelen. Dat vinden wij het ultieme vakantie-gevoel. Na de lunch zijn we bij het strandje gaan kijken. Dit bleek later pas om 16.30 te zijn. Wauw, dan pas naar het strand. Hier heel normaal. Alles is later. Anderhalf uur op het strand en naar huis om te douchen en te relaxen. Heerlijk gedoucht en de kids speelden lekker op het veld met zelf gevonden steentjes. “Echte Italiaanse steentjes mama!” Ja ik zie het verschil, not!

De kids liepen met Daan naar het winkeltje om kaarten te kopen en een ijsje. Ook vervelend zeg. Maar erg lekker.

Rond 20.00 uur dacht ik laten we maar eens eten maken. Eerst de blog afmaken en dan eten. Genieten dus.

Dag 3 15 juli 2013

Venetië!

Vroeg opgestaan om naar het mooie Venetië af te varen. Bepakt en bezakt liepen we naar de bus die ons naar de boot zou brengen. De kids vonden het reuzen spannend. Het was een warme dag, over de 30 graden. Achteraf bleek, geen goede dag om naar Venetië te gaan. Op de boot zat Senna met grote ogen te kijken naar wat hem gebeurde. Merle stelde vooral veel vragen. Wat een gemêleerd publiek kom je toch tegen op zo’n boot. Eenmaal aangekomen in Venetië schrokken Daan en ik ons een hoedje. Wat een mensen!! Zo herinneren we ons Venetië niet. Daan kan zich nog herinneren dat hij met zijn ouders op het San Marco plein liep en er een handje vol mensen liepen. Nou was dit ook alweer jaren geleden. Ook 10 jaar geleden dat wij hier samen waren, was de mensenmassa dunner.

De kids zeurden al snel dat ze het zo warm hadden en niet meer konden (wilden) lopen. Van binnen beaamde ik het warme gedeelte, maar speelde ik mooi weer om hun gemotiveerd te houden. Veel kleine straatjes gepakt om de schaduw op te zoeken. Ik denk dat de gevoelstemperatuur hoger dan 30 graden was. Met een rugzak op je rug zweet je al snel. Gelukkig stonden er her en der van die oude fonteintjes waarvan het water drinkbaar was. Daar namen we flink gebruik van. Op het plein zochten we de schaduw op en lasten (voor de zoveelste keer) een drinkmoment in. Komen er 2 dames op ons af of we niet op de stoep wilde zitten. Dus ik vraag haar waarom niet, daar had ze geen antwoord op. Oke, breekt de marmeren stoep? Wat belachelijk. En je zult dit maar als baan hebben. Wat doe je voor werk? Ik stuur mensen van de stoep van het San Marco plein af. Jeetje, welke studie heb je daarvoor nodig?

Dan maar ergens anders zitten. Er werden continu mensen weggestuurd waarvan sommige weigerden en bleven zitten. Ja, daar ben ik dan weer te netjes voor.

Dan maar een toilet opzoeken, van al dat water moet je nodig plassen. Na 4 straatjes links en rechts gevolgd te hebben kwamen we bij een toilet aan. We moesten per persoon € 1,50 betalen. Wat??? zitten we op marmer ofzo? Heb je een privé toiletjuffrouw? Nee, niets van dit alles. Gewoon goor. Maar zoals alles in Venetië, gewoon duur. Daan heeft jaren geleden eens op het San Marco plein gedronken. Ze betaalden 15,- gulden per drankje. Kassa! 60,- kwijt aan 4 drankjes. Nou in geen 60 jaar.

Na een aantal kilometer gelopen te hebben waren de kinderen het toch echt zat. Dus de boot maar opgezocht. Deze nam ons door de Canal Grande. De grote kanaal. Dat vonden ze weer wat. Al die bootjes, mensen aan het werk boven het water. “Hoe doen ze dat mama?” Tja, dat zijn ze gewend denk ik.

Merle vond Venetië niet veel aan en Senna had het alleen maar warm. Ik denk dat die interesse nog meer moet groeien.

Op de terugweg in de boot viel Senna in slaap op mijn schoot. Ach ik zweette alleen nog op mijn rug dus kon mijn buik, borsten en armen er ook nog wel bij. Maar wat is, onze alweer grote man, dan klein.

Eenmaal bij de tent even kleding gewisseld en boodschappen gedaan. Er moet toch ook gedronken en gegeten worden. Meestal ook in die volgorde.

Senna en Merle fietsen wat af op de camping. Senna bedenkt stunts en die mogen wij dan weer aanschouwen. Meestal gaat het om 3 cm van de grond of hard naar beneden van een schuin gedeelte af. Ach, hij is er mee zoet.

Ook moet ik dit even vertellen. Wij zitten op een veldje waarop 11 kampeerplekken zijn. Van die 11 staan er 9 Fransen, Hollanders (wij) en Engelse. We gaan naar Italië en belanden tussen de Fransen. Daan is daar vooral niet blij mee. 1 van die Franse stellen is apart. Die man heeft een fobie over het op slot doen van zijn camper. Hij houdt er een aparte stijl op na. Hij heeft al extra sloten op alle deuren zitten. Dit is niet standaard. Bij het weggaan, wat hij regelmatig doet, zitten wij op ons puntje van de stoel. Hij sluit eerst de hoofddeur, dan de beide autodeuren. Dan loopt voor hij weggaat alle deuren nogmaals langs. Nadat ze weg zijn komt hij terug gerend om weer alle deuren te controleren. Meestal zitten wij al van: “Jaa, daar komt hij weer!” Gisteren liep zijn zoontje van 4 jaar met moeder weg. Vaders vroeg om een kus maar dit hoorde de kleine man niet. Moeder attendeerde hem erop waarop hij terug kwam rennen voor de kus. “Ah zegt Daan, hij lijkt nu al op zijn vader”

Dag 4 16 juli 2013

Aqualandia..

Vandaag op weg naar het Waterpark. Het was gelukkig iets minder heet dan gisteren maar wel verraderlijker. De weg ernaartoe was eindeloos lang. Iedereen wilde van het schiereiland af.

Na ruim 3 kwartier kwamen we aan. De kids waren helemaal gespannen voor wat er zou komen. Eenmaal binnen zagen we veel baden, groot ook. Er was een golfslagbad, vele glijbanen. De glijbanen waren verschillend; de één met band, de ander door de mist heen. Erg spectaculair. Ook was er een groot zwembad met een eiland in het midden. Voor de kinderen was er een Funnyland. Hier waren bootjes voor de kids, auto’s, een waterbak waar de kids goud konden zoeken met een zeef. Erg leuk gedaan. De kids vermaakte zich goed, en wij met het kijken naar hen.

In het grote bad zwom Senna erg goed, helaas was de diepte te veel waardoor hij net niet kon staan. Dat was vermoeiend voor hem. Dus werden wij als uitrustboot gebruikt.

Toen er een harde toeter klonk schrokken Senna en Merle. Het bleek het startsignaal van het golfslagbad. Dit vond Senna even erg spannend, maar al snel vond hij het leuk. Hij sprong over de golven. Merle zwom met Daan naar het diepe, waarbij haar goed in de gaten moest houden. Het was ook best zwaar om tegen/met de golven te zwemmen.

Uiteindelijk vonden we het allemaal erg leuk.

Daan gleed met Merle van de snelle glijbaan, op zijn buik, door de mist. Dat ging loeihard.

Ook gingen Merle en ik met een band van de wildwaterglijbaan. Erg leuk!

We eindigden met een piratenshow waarbij er schoonspringers waren. Eén ervan sprong van 25 meter naar beneden in het piratenschip. Best heavy!

Na 6 uur reden we voldaan, moe en hongerig naar huis.

Omkleden en even douchen waarna we naar het restaurant gingen. Ons restaurant, eenmaal in de 10 jaar. We aten lekker en genoten van de laatste avond, tussen de Fransen en op deze camping. Morgen begint de grote reis naar camping twee. We hebben al flink wat ingepakt waardoor we morgen zo weg kunnen, enkel de vouwwagen nog inpakken.

@

Dag 5 17 juli 2013

Vroeg opgestaan ontbijt klaar gezet en begonnen met de rest van het inpakken. Dit verliep heel vlot waardoor wij om 10.15 al weg konden. Zijn we mooi op tijd bij de volgende camping. Na vertrek even langs de apotheek gereden omdat Merle allergische reacties vertoond op elke muggenbult. Die zijn zo groot!

Daarna onze reis vervolgt. Rond 13.15 kwamen we aan op de nieuwe camping. Het hek was dicht. We liepen naar de receptie waarna de meneer ons niet op de aankomstlijst konden vinden. Hoe kan dat nou? Ik heb een aanbetaling gedaan en gemaild met jullie. Als we even om 15.00 konden terugkomen dan zaten de anderen er, die konden het opzoeken. Ok. En nu??

Dan maar de auto en vouwwagen langs de weg, in een bos gezet. Konden we even lunchen en wachten. Rond 14.45 reden we de auto terug naar de camping en liepen de kids en ik even naar de zee. We stonden tenslotte aan zee. Even gluren wat dat precies was.

Bij terugkomst konden we naar de receptie. De mevrouw vertelde ons dat er een aanbetaling binnen was gekomen op een andere naam dan een reservering. Die van mij dus. Bij betalen is het bedrag van de verkeerde rekening geschreven. Dan staat er Verwijmeren terwijl de aanvraag op fam van wilsum stond. Ik snap de mixed-up. Goed dat was geregeld. De meneer van een paar uur eerder nam ons op een golfkarretje mee over het terrein om een plaats uit te zoeken. Halverwege merkte ik dat ik onder het stof zat, de kids ook. Zij hielden inmiddels hun ogen dichte tegen de stof. Een plaats uitgezocht en bij terugkomst bij de receptie was ik zwart. Yeah, ik heb een kleurtje!! Nee niet fijn, en vooral heel vies. Er was een kraantje om mijn handen schoon te maken. De rest bleef vies. Papierenwerk geregeld en op weg naar onze plaats. Eenmaal aangekomen zat de auto, vouwwagen en wij onder het stof. Het was een droge, dennengrond (voor een aantal kenners, kamp Leusden)

We probeerden de auto op ons plekje te krijgen, boos aangekeken door de Italianen. Het bleek hun speelplek te zijn. Tja jammer dan.

Maar de auto kwam de plek niet op vanwege het mulle zand. Hij groef zich in het zand en we kwamen niet vooruit. Daan werd per seconde bozer en toen we de vouwwagen moesten loskoppelen om weer achteruit te kunnen hadden we (vooral Daan) het gehad. Hier wilden we geen 9 nachten staan. We keken vooruit en zagen ons als bos mannetjes, onder het stof hier weer weggaan. Overal zou stof zitten en komen. Nou geen goed vooruitzicht dus.

Terug naar de receptie. Die keken ons aan met een blik alsof we gek waren. “we are on the beach so…” Dan kun je geen gras laten groeien? Dat is natuurlijk onzin, maar evengoed niets voor ons. Er stond een meneer die in het Italiaans (hij dacht, voor ons onverstaanbaar) aangaf dat we maar weg moesten. Nou meneer, ik begrijp het woord Ciao wel. En zeker op dit moment. Ze gaven ons de spullen terug maar Daan was zo woest dat hij de aanbetaling liet zitten. Daar was ik het niet mee eens, we zijn niet van het fonds!

Ok en nu?

Op zoek naar een andere camping. We besloten richting Vicenza, Verona te gaan. Konden we ook een dagje met Daan zijn ouders afspreken. Die zitten voorbij het Gardameer.

Zo gezegd, niet gedaan. Overal waar we reden en kwamen geen camping te vinden. Inmiddels verstreek de tijd en was het al 19.00 uur. Eindelijk een bordje Camping. Wij gevolgd, via een rally route boven op de berg. Eenmaal aangekomen. Was het niets. De camping was dicht, vol groene aanslag op de caravans, geen ziel te bekennen. Daan en ik waren het zat.

We zoeken wel een hotel op. Nou die konden we ook niet vinden. Uiteindelijk vonden we een bed en breakfast. Daar was in nog geen honderd jaar een toerist geweest. Maar we konden er slapen en een ontbijt krijgen. Inmiddels was het al 20.30 uur. Met handen en voetenwerk probeerden we alles aan elkaar duidelijk te maken. Zelfs een lokale jongen die engels sprak hielp mee. We lagen na 23.00 uur in bed. Eerst maar eens gedoucht anders waren de witte lakens niet wit meer. Das lullig.

@

@


Posted: 15:28, 19/7/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer