Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
the right to be Home | Profile | Archives | Friends
ervaringen delen ik het ondersteunen van allochtone ouders, kinderen en jongeren met betrekking tot het Onderwijs/Hulpverlening

deel 2; Turkse/Marokkaanse ouders en het ABC onderzoek1/12/2013

Ik was lees ouder, bieb,ouder, begeleidende ouder naar de theater,dierentuin en ik zat ook in de ouderraad van de school.Dat de ouderraad meer de feestcommissie van de school was wist ik toen niet. Ik wilde daar zitten waar er beslissingen genomen werden. De overblijf moeder waren allen Turks of Marokkaans. Er zaten ongeveer een twintal Marokkaanse en Turkse kinderen op die school.een witte school in een zwarte wijk. De witte kinderen kwamen uit geheel Amsterdam vandaan. De school stond ook als het" parade paartje" van Amsterdam bekend. De school had een "tactiek" ontwikkeld; als wij 20 allochtone kinderen aannamen moesten er ook 20 anderen weg en het moest zo gebeuren dat het leek alsof die kinderen het Onderwijs niet konden volgen op die school.In het begin had ik dat niet door, maar gaande weg zette ik steeds meer ? als ik door een ouder werd benaderd die in kind daar op school had zitten om bij te staan.Zo sprak ook een Turkse moeder mij na school aan; de internbegeleider van de school had een afspraak met haar gemaakt en die afspraak had betrekking op het ondertekenen van een toestemmingsverklaring voor een ABC onderzoek voor haar zoon.Ik was op dat moment zoals zoveel andere moeders gewoon een bewoonster uit de buurt.ik ging met deze moeder mee en de school was achteraf daar niet blij mee, ik stelde kritische vragen zoals; waarom hij een ABC onderzoek moest doen, waarvoor en wat zou de school met die uitslag doen. Wat de school zelf gedaan had om deze jongen mee te krijgen.uiteindelijk besloot de school dat niet meer te doen en die jongen zou volgens de school extra ondersteuning krijgen, wat dus niet gebeurde daar er niets mis was met deze jongen.

Enkele weken later sprak een Marokkaanse moeder mij aan; haar dochter moest van school en de school had haar als redenen gegeven dat ze tussen kinderen van haar soort beter op haar plek zou zijn.Ik vroeg haar of ze de school had gevraagd wat ze met die opmerking bedoelden, neen gaf ze als antwoord en vroeg of ik haar wilde ondersteunen in haar zoektocht naar een andere school, maar ik wilde dat wel nadat ik de school om opheldering had gevraagd over die opmerking. Ze was bang en gaf aan dat het niet erg was, ze wilde geen problemen of ik haar nou maar gewoon wilde helpen. Ik deed dit met tegen zin en haar dochter kon naar een andere school waar de populatie; Turks/Marokkaans was.Toch bleef die opmerking mij bezig houden en ik  vertelde dit tegen een raadslid.Hij gaf als antwoord dat het bekend was dat deze school "discrimineerde" maar niemand kon dat hard maken, want ze namen wel allochtone kinderen aan, waarop ik reageerde ja en hoeveel verdwijnen er tegelijkertijd hebben jullie dat ook onderzocht? En hebben jullie ook gekeken welke redenen ze daarvoor opgeven?. Ze zouden met de school ingesprek gaan.Nooit meer iets gehoord.

Er kwam  een Marokkaanse vader zijn zoon moest ook van school, de school was veel te moeilijk voor hem werd als redenen aangegeven, deze vader "draaide" helemaal door en ik moest hem ervan overtuigen dat ik hem zou helpen als hij beloofde geen domme dingen te doen.Ik benaderde de internbegeleider en vroeg om een afspraak, ze zouden de vader helpen om een andere school voor zijn zoon te zoeken. Montesorri was gericht op zelfstandig onderwijs en zijn zoon was gebaad bij klassikaal onderwijs.Zowel de vader als ik geloofden dit niet, maar bewijzen dat de school "discrimineerde"konden wij niet. Je weet het wel maar je kunt het niet bewijzen.

Ouders begonnen hierover te praten op het school plein want in nog geen 4 maanden waren er al 5 allochtone kinderen van school gegaan. De ouders waren in paniek en vroegen of ik niets vanuit de ouderraad kon doen. Helaas nee en het zou een blanke moeder zijn die mij met deze ouders zag praten op het school en zij was de voorzitter van de ouderraad die mij vroeg waarom ga jij niet voor de medenzeggenschapsraad? er zijn binnenkort verkiezingen, daar kon ik dingen veranderen of tenminste proberen.De uitslag zou tijdens de algemene jaar vergadering van de school bekend worden gemaakt.De uitslag kwam als een complete verassing zowel voor mij als de school. Ik eindige op de tweede plaats. De directeur sprak zijn verbazing ook uit waarop dezelfde ouder die mij had geadviseerd om mij kanidaat te stellen reageerde; blanke ouders hebben op haar gestemd vanwege het feit dat ze andere ouders ondersteunt en hun kinderen.

Dat in de medenzeggenschapsraad zitten niet betekende dat je veranderingen kon doordrukken zou ik gauw genoeg merken als éénling.Ik wilde dat de school ruimtes die leeg waren overdag gebruikt zouden worden om Turkse en Marokkaanse ouders taallessen te geven, maar ook om voorlichting met betrekking tot het Onderwijs en met name Montessorri Onderwijs.Tijdens de vergadering zou ik dat verzoek indienen.

De directeurreageerde op de volgende manier toen ik met mijn voorstel kwam tijdens de medenzeggenschapsraad vergadering; dit is een witte school en ik zaler alles aan doen wat er in mijn vermogen ligt om het ook wit te houden,Ik ben geen(hij noemde toen 2 namen van zwarte scholen uit de buurt),laten ze maar daar naar toe gaan, daar kon ik het mee doen. Ik wilde ouders taallessen en leren hoe het Onderwijs systeem in elkaar zat, ik had daarvoor geen plek en de school wel dus toen ik dat voorstelde kreeg ik die reactie van de directeur.

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

ABC Onderzoek? wat is dat?1/12/2013

Jaarlijks worden met name vele allochtone kinderen in het Amsterdamse basisschool Onderwijs geconfronteerd met het ABC onderzoek.Ouders worden in de voorlichting heel erg misleid door school en helaas komen ze daar veel te laat achter.Het ABC onderzoek gebeurd als de school het iedee heeft dat er sprake is van "achterstand" bij een kind.Zo been onderzoek kan onder anddren het cognitieve vermogen van het kind vaststellen.Het onderzoek wordt ook gebruikt om het gedrag van het kind te onderzoeken, om het intelligentie niveau van het kind te bepalen.Dit onderzoek vind op school plaats en het gebeurd 2 dagen delen,kind en ouders worden daarvan op de hoogte gesteld. Vooraf aan het onderzoek heeft vaak de internbegeleider of remidial teacher van de school een gesprek met de ouder(s)om het te bespreken. Tijdens dat gesprek geven ze aan dat het kind volgens hun een taalachterstand heeft en dat zouden ze graag willen laten onderzoeken.Dit zodat de school door het ABC geadviseerd kan worden welke vorm van Onderwijs van toepassing is op het kind. Dit is de info die de school geeft aan de ouders. deze ouders zetten hun handtekening(moet anders kan het onerzoek niet plaats vinden)maar wat deze ouders niet weten is dat zij het recht op inzage hebben in de aanvraag die de school verstuurd naar het ABC,de inhoud van die aanvraag is heel belangrijk. scholen laten ouders een toestemmingsformulier ondertekemen waarop staat dat er Onderzoek gedaan zal worden naar het cognitieve vermogen van hun kind(een woord dat de meeste allochtone ouders niet begrijpen), maar het verzoek wat de school toevoegd kennen zij niet.Pas tijdens het advies gesprek komen ouders erachter wat ze getekend hebben.

Een maatschapplijkwerkster van het ABC neemt contact met de ouder(s) op en komt op huisbezoek, daar worden allerlei vragen gesteld vanaf de zwangerschap tot de bevalling,ontwikkeling als baby, thuis situatie, alles wordt gevraagd, wat ouders niet weten is het feit dat ze die informatie niet hoeven te geven, ze hoeven helemaal niet met die maatschappelijkwerkster in gesprek en ze hoeven al helemaal niet deze persoon thuis te ontvangen. Alles kan op school gebeuren.Ouders gaan ervan uit dat ze overal aan moeten meewerken in het "zogenaamde" belang van hun kind, maar door het "meewerken" werken ze mee aan het "vernitigende rapportage" dat over hun kind geschreven zal worden.

De uitslag wordt op school besproken met de ouder(s), intern-begeleider, leerkracht, ABC onderzoeker(orthopedagoog/psycholoog)en soms iemand van de directie. Aan de ouder(s) wordt medegedeeld dat niemand zonder haar/hun toestemming inzage krijgt in het rapport, wat ouders niet weten is dat de school al op de hoogte is van de uitslag en de inhoud van de rapportage.Er wordt een "toneelstuk" uitgevoerd en de ouder(s)is afgeleid dat ze niet eens doorhebben dat de school al bekend was met het resultaat.

Het ABC onderzoek staat vol taal dat voor een ouder"een ver van mijn bed show is" zelfs voor hoogopgeleide ouders.Het zijn medische termen, allerlei,diagrammen,allerlei theroieen, maar de conclusie is voor iedereen begrijplijk. Ouders hoeven niet accoord te gaan met het advies als dat hun kind stigmatiseerd, helaas weten ouders dat niet. Ouders hoeven nergens in mee te gaan, maar de school zet de ouders onder druk en dan komt het "chantage" middel tev oorschijen het inpraten op ouders, dit doen wij in het belang van uw kind en wilt u niet het beste voor uw kind?; zorgmelding doen als ouders weigeren.Dit is de eerste stap naar jeugdzorg bemoenissen in het gezin.VIA komt een beeld, dit is een advies orgaan die scholen adviseerd wat het beste voor de leerling is, helaas is VIA niet onafhankelijk en worden ouders onder druk gezet om mee te werken aan plaatsing op het speciaal Onderwijs en dan kom ik pas in beeld. Ouders gaan opzoek naar hulp wanneer het probleem al dreigt te escaleren tussen school en de ouders, vertellen iemand wat ze meemaken want leerplicht kan vaak niets doen, de rol van de leerplicht en wat leerplicht precies inhoud komt in een andere blog.Als de ouder geluk heeft kennen ze een andere ouder die ik geholpen heb en deze verwijst hun naar mij. ik krijg depressieve radeloze moeders, waar ik het""wonder" voor moet gaan verrichten. Als ik vraag waarom komt u nu pas? is het antwoord elke keer hetzelfe ik wist niet dat er een stichting was die ouders hierin ondersteunde.Het eerste telefontje dat ik  naar schoolpleeg zorgt al voor defensive houding vanuit school. Tijdens het gesprek wat er daarna plaats vind en mijn kritische vragen zorgt er dan voor dat er andere stapen gezet worden door school.Als jeugdzorg dan al in beeld is vind er een groter"gevecht" plaats, want jeugdzorg heeft een houding van: wij weten het beter en wij bepalen wat er gebeuren moet.Het grote probleem is dat je weet dat er sprake is van "discrminatie"maar de school pakt het zo in dat je het niet kan bewijzen en de school weet dat de ouders dat weten en dat ik het weet, maar bewijs het dan?

Dit alles door een rapportage van het ABC onderzoek.Teken nooit zonder eerst om uitleg te vragen. Goed Nederlands spreken wilt niet zeggen dat je ook weet wat je tekend. Vraag wat je rechten zijn als ouder, vraag welke stappen je kan ondernemen als je misleid ben. Vraag een ondertekende verklaring van het ABC dat de school de uitslag pas te horen krijg op het moment dat je als ouder dat hoort. Een ABc onderzoek is 2 jaar geldig. Het mag daarna niet meer gebruikt worden, helaas weten ouders dit niet.Scholen nemen het mee naar alle andere schooljaren. Laat de school concreet aantonen wat ze zelfs hebben gedaan om die achterstand te verkleinen, als er sprake is van een achterstand. En niet bla bla, maar concrete bewijzen.zwart op wit. Wat een school heeft een inspanningsplicht.Laat je niet afschepen van we denken dat u kind ADHD heeft en willen daarom het ABC onderzoek. Het ABC kan geen ADHD diagnose afgegeven dat kan alleen een psychiater doen en tot staat het in vele dossiers van deze kinderen dat ze ADHD hebben welke psychiater heeft dat gedaan, waar is de diagnose?Eem druk kind wilt nog niet zeggen dat het kind ADHD heeft of een andere stoornis. Ik zeg altijd tegen scholen; "ga niet op de stoel van de andere zitten", schoenmaker houd je bij de les".

Fatimazohra .

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

verkapte racisme in het Onderwijs deel 123/11/2013

Onderwijs is een basisbehoefte waar elk indivudu ongeacht zijn/haar achtergrond recht op heeft. Kinderen horen hun schooltijd als positief te ervaren. Kinderen brengen 8 uur per dag op school door en daarmee heeft de school ook een "opvoeders"taak te vervullen, Helaas past het onderwijzend personeel dit toe wanneer het hem/haar uikomt. Dit is deel 1 van praktijk ervaringen. Ervaringen als ouder, maar ook als "intermediar, belangen behartiger van allochtone kinderen en jongeren. Ik kom uit een modaal Surinaams gezin,vader,moeder broers,zussen,werkende/zeer betrokken vader.Dat ik "anders'' was vanwege mijn kleur is iets wat ik pas op het moment dat ik moeder werd zou gaan ervaren.En dan nog zou het jaren en jaren duren voordat ik het door zou hebben, over naiviteit gesproken.Mijn eerste echte ervaring met "verkapte"racisme was de dag dat ik een afspraak had op een basischool om mijn kinderen in te schrijven.mijn toen huidige kon niet mee vanwege zijn werk. Het fenomeen zwarte/witte scholen kende ik toen ook niet. Voor mij was een school een instituut waar kinderen Onderwijs genoten ongeacht welke achtergrond zo een kind had.

In werd helemaal bekeken toen ik de school binnenkwam, ik had een hoofddoek, was in het lang gekleed en ik nam een afstandelijke houding in, De adjunt-directrice verzocht mij te gaan zitten en observeerde mij van kop tot teen. Waarom begreep ik eigenlijk niet ik was namelijk een moeder die haar 2 kinderen kwam inschrijven. Voor de peuter speelzaal en voor groep 1. Er werden mij heel veel vragen gesteld, mijn dochter die was nooit naar een peuter speelzaal of creche geweest en daar begon het al mee.Mij werd verder niets gevraagd, maar ik onderging toen een les in opvoeding. Ik dacht dat ik mijn kinderen kwam inschrijven voor school en niet dat ik naar een opvoedkundige les ging. Ik hield mijn mond en luisterde haar" betoog" aan. Mijn kinderen had ze nog niet gezien of gesproken en daar werd ook niet naar gevraagd. Ik moest vanaf nu sesamstraat met mijn kinderen kijken, want dan konden ze goed de Nederlandse taal leren,(hun vader was een Algerijn) en toch ging er geen "belletje rinkelen" zo naief was ik toen. Ik vond het allemaal wel oké. mijn werd ook verteld dat ik mijn kinderen vroeg naar bed moest sturen en hun moest voorlezen want dat was goed voor hun Nederlandse ontwikkeling en zo zouden ze geen achterstand oplopen. Vooral mijn dochter moest ik die extra aandacht geven want ze was nopoit naar de peuterspeelzaal of de creche geweest, dus het zat er dik in dat ze met een "grote "achterstand aan school zou beginnen. Ik nam afscheid en kreeg zoveel informatie mee. Mijn kinderen waren ingeschreven. Ik wist toen ook niet dat ik een "zwarte" school was binnengelopen, voor mij was het een school meer niet.

 

De eerste schooldag van mijn dochter, ze kwam in groep 1a te zitten , het was nog maar enkele weken voor de zomer vakantie.Na 1 week zag kwam haar juf naar mij toe en vroeg of ze echt nooit naar de peuterspeelzaal was geweest , ik zei nee en vroeg gelijk waarom? Nee ze stelde gewoon die vraag uit belangstelling. Mijn dochter was toen 4 en zat 3 weken in die groep en toen was het zomervakantie. Na de zomervakantie zou zij terug komen in groep 1b. Het verschil tussen groep 1a en 1b wist ik ook niet. Ze begon na de zomer  vakantie in groep 1b en na 3 weken werd ik in de gang aangesproken door de adjunt en deze vroeg of ze een afspraak met mij en mijn man kon maken. Ze wilde over mijn dochter praten.Als ouder schrik je dan en vroeg of er iets aan de hand was, neen niets om ons zorgen over te maken.

Mijn man en ik gingen naar het gesprek en waren op alles voorbereid maar niet op datgene wat er komen zou. Mij wrd gevraagd waarom ik niet gezegd had bij de inschrijving dat mijn dochter kon lezen en schrijven en ze was pas 4. Ik reageerde u heeft mij niets gevraagd u gaf mij een opvoedkundige les nadat u gehoord had dat ze nooit naar de peuterspeelzaal of de creche was geweest. U nam aan dat haar vader analfabeet was en daarom ik de bouw werkte.Als u mij iets gevraagd had zou ik u hebben gezegd dat haar vader verpleegkundige van beroep is, in Frankrijk heeft gestudeerd, maar dat Nederland zijn diploma niet wil erkennen en hij die opleiding helenaal opnieuw moet gaan doen.Ik had u dan ook gezegd dat ik ze naae sesamstraat ging, kon lezen en schrijven want dat had ik haar geleerd en ook haar broertje, maar u vroeg mij niets.

Daar zat ze dan. Mijn dochter ging op haar vierde jaar naar groep 2 en 3 maanden later wilden ze haar in groep 3 zetten ze was net 5 geworden en ik weigerde dat.Tijdens de koffieochtenden voor ouders, waar men ervan uit gaat dat allochtone ouders niets weten en ze dus alles geleerd moest worden kwam er een maatschappelijkwerkster met een deskundige die moeders even alles ging leren. Niemand werd iets gevraagd, men ging erbij voorbaad van uit dat het allochtone ouders waren,dus ze wisten niets over hoe je kinderen moet opvoeden etc.etc. helaas bleek dat ze mij niets konden leren en toen wrd het excuus hebruikt, maar ja, jij bent Surinaams en Surinamers zijn net Nederlanders. De andere ouders waren Turks/Marokkaans dus die wisten niets.ik wist niet wat ik hoorde, dat het "racisme" was kwam niet eens in mij op, ik was gewoon verbaasd.

Uiteindelijk kwam mijn dochter het volgend schooljaar in groep 3, het jaar dat kinderen gaan leren lezen en schrijven, maar ook het jaar dat kinderen het alfabet leren.Mijn dochter was toen nog 5 en zou pas 4 maanden later 6 worden.Mijn eerste echte aanvaring met een racistische juf. Mijn dochter keek rond in de klas vanuit verveling en zij vroeg waarom doe jij niets, waarop mijn dochter aangaf  dat ze het al kende en graag een boekhe zou willen pakken om te lezen. Waaop de juf reageerde; je kunt niet eens lezen en bovendien hoe oud ben jij? ze gaf aan 5 en de juf lachte haar uit, maakte haar voor dombo uit want ze wist haar eigen leeftijd niet. Ze was een leugenaar en kreeg daarom straf(in de hoek). Haar klasgenootjes gingen zich ermee bemoeien door aan te geven dat ze wel 5 was en dat kon lezen, maar de reactie van de juf was; wat weten jullie nou, ik ben hier om jullie op te voeden en alles te leren omdat je ouders dat niet kunnen. Mijn dochter kwam met dat verhaal naar huis.Ik ging naar school en de juf ontkende alles, mijn dochter had alles verzonnen enn ze loog.mijn dochter ging bedplassen en ik wist niet hoe dat opeens kwam. bleek dat ze gestaft werd door die juf, ze mocht niet naar de wc als ze daarom vroeg waarddoor ze in haar broek plasste en toen ging ik zonder afspraak naar school. Alle stoppen waren toen bij mij doorgeslagen.De adjunct hield mij tegen en ik werd met een kopje thee meegenomen naar haar kantoor en moest mijn verhaal doen. De juf ontkende wederom alles, waarop ik aangaf opzoek te zullen gaan naar een andere school voor mijn dochter.

Tijdens die pauze vroeg ze haar collga,s of ze mijn dochter kenden en of ze wisten hoe oud ze was, waarop haar juf uit groep 2 zei: dat is mijn "ster" leerling geweest, ze kan lezen en schrijven en door haar ouders zit ze nu pas in groep 3 want ze hoort in groep 4 te zitten  en ja ze is 5 haar moeder heeft haar Onderwijs gegeven.en haar broertje zit in groep 1 en deze wordt ook in groep 2 geplaats want hij kan ook al lezen.

Binnen 1 dag had ik een andere school gevonden dankzij een andere juf, haar kinderen zaten op een montessorischool en zij vond dat mijn kinderen Montessori kinderen waren. ook een woord en Onderwijs vorm waar ik toen nog nooit van gehoord had. De schoolarts vond dat ook en mijn dochter mocht 1 dag meelopen op die school en ze werd aangenomen samen met haar broertje.

Een Egytische moeder waarvan de vader ook opnieuw de opleiding arts deed in Nederland vroeg of ik wilde bemiddelen dat haar kind meekon, mijn dochter mocht een vriendin van de andere school meenemen. Het kind was haar vriendin niet maar ik vond haar moeder oké en dus deed ik dat.Ik krreg heel veel verwijten van de Turkse en Marokkaanse ouders vover mij heen van die zwarte school en ze wilden allen hun kinderen overplaatsen.De school begon met de andere scholen uit de buurt af te spreken dat ze geenn leerlingen van hun mochten aannemen. Ik had voor een ""probleem"gezorgd, terwijl ik alleen voor mijn dochter opkwam, meer niet. Deze "actie" zou het begin zijn dat Marokkaanse en Turkse ouders mij om hulp zouden vragen.Om hun bij te staan in problemen op school met hun kinderen.En dit kwam vanwege het feit dat een "witte" school een Montessorischool mijn niet blanke kinderen in 1 dag had aangenomen zonder vragen te stellen, terwijl deze ouders al jaren probeeerden hun kinderen op die school te krijgen. Door mijn komst op die school,en mijn bemoeinis zorge ik ervoor dat Turkse en Marokkaanse ouders werden toegelaten, alhoewel ze aan bepaalde voorwaarden moesten voldoen.

Dit was deel 1 van mijn ervaring vanuit het Onderwijs.

0 Comments | Post Comment | Permanent Link
Hosting door HQ ICT Systeembeheer